2015 model citroen c4 cactus araba fiyatları listesi ve yakıtı teknik özellikleri

Citroen c4 cactus

en ucuz 0 km araba kampanyaları ve 2015 model Citroen c4 cactus otomobil fiyatları

2015 model citroen c4 cactus 58.100 TL’den başlayan fiyatlarla

Citroen c4 cactus teknik özellikleri

citroen c4 cactus yakıt tüketimi

dizel benzinli 0km citroen c4 cactus araba fiyatları listesi ve ikinciel citroen c4 kaktus fiyatları, güncel citroen otomobil kampanyaları ve fiyat listesi hakkında detaylı bilgiyi citroen bayilerinden alabilirsiniz.Kaynak:citroen 03/09/2015

Etiketler: , , , , , , , , ,

2015-2016 Eğitim ve Öğretim Yılında Özel Okullarda Öğrenim Görecek Öğrenciler İçin Eğitim ve Öğretim Desteği Verilmesine İlişkin Tebliğ

25 Temmuz 2015 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 29425

TEBLİĞ

Maliye Bakanlığı ve Millî Eğitim Bakanlığından:
2015-2016 EĞİTİM VE ÖĞRETİM YILINDA ÖZEL OKULLARDA ÖĞRENİM GÖRECEK ÖĞRENCİLER İÇİN EĞİTİM VE ÖĞRETİM DESTEĞİ VERİLMESİNE İLİŞKİN TEBLİĞ

Bilindiği üzere, 8/2/2007 tarihli ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun Ek 1 inci maddesinin ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci ve sekizinci fıkralarında;

“Bu Kanun kapsamında örgün eğitim yapan özel ilkokul, özel ortaokul ve özel liselerde öğrenim gören Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı öğrenciler için, resmî okullarda öğrenim gören bir öğrencinin okul türüne göre her kademede okulun öğrenim süresini aşmamak üzere, eğitim ve öğretim desteği verilebilir. Bu fıkra kapsamındaki eğitim ve öğretim desteğinden özel okul öncesi eğitim kurumlarından eğitim alanlar da, 48-66 ay arasında olmak şartıyla en fazla bir eğitim-öğretim yılı süresince yararlandırılabilir.

Eğitim ve öğretim desteği, Bakanlıkça eğitim kademelerine göre her bir derslik için belirlenen asgari öğrenci sayısının üzerinde ve her hâlükârda derslik başına belirlenen azami öğrenci sayısını geçmemek üzere verilebilir. Eğitim ve öğretim desteği verilecek toplam öğrenci sayısı her yıl Maliye Bakanlığı ve Bakanlıkça müştereken belirlenir.

Eğitim ve öğretim desteği; yörenin kalkınmada öncelik derecesi ve gelişmişlik durumu, öğrencinin ailesinin gelir düzeyi, eğitim bölgesinin öğrenci sayısı, desteklenen öğrenci ve öğrencinin gideceği okulun başarı seviyeleri ile öncelikli öğrenciler gibi ölçütler ayrı ayrı veya birlikte dikkate alınarak verilebilir.

Söz konusu eğitim öğretim hizmetini sunan veya yararlananların, gerçek dışı beyanda bulunmak suretiyle fazladan ödemeye sebebiyet vermeleri durumunda bu tutarların, ödemenin yapıldığı tarihten itibaren 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesine göre hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte bir ay içinde ödenmesi, yapılacak tebligatla sebebiyet verenlerden istenir. Bu süre içinde ödenmemesi hâlinde bu tutarlar, anılan Kanun hükümlerine göre Maliye Bakanlığına bağlı vergi daireleri tarafından takip ve tahsil edilir. Bu fiillerin tekrarı hâlinde, ayrıca kurum açma izinleri iptal edilir.

Bu madde kapsamında Bakanlıkta istihdam edileceklerde aranacak şartlar, eğitim ve öğretim desteğinin verilmesine ilişkin ölçütler, desteğin verileceği eğitim kurumu türleri, eğitim kademeleri ve kurumlar itibarıyla verilecek destek tutarları, eğitim ve öğretim desteğinin kontrol ve denetimi ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar Maliye Bakanlığı ve Bakanlıkça müştereken hazırlanan yönetmelikle belirlenir.” hükümleri yer almaktadır.

Diğer taraftan 5580 sayılı Kanun hükümleri doğrultusunda; 23/10/2012 tarihli ve 28450 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin Ek 2 nci maddesinin birinci fıkrasında “Kanunun Ek-1 inci maddesine göre her yıl Temmuz ayında Maliye Bakanlığı ile müştereken hazırlanacak olan tebliğde illere göre belirlenen sayıdaki öğrenciler için Ek-10’da yer alan okul türleri ve gruplarına göre eğitim ve öğretim desteği verilebilir. Tebliğde; her bir öğrenci için verilebilecek eğitim öğretim desteği tutarı resmi okullarda öğrenim görecek bir öğrencinin okul öncesi, ilkokul, ortaokul ve liselerde Devlete maliyetinin bir buçuk katını geçmemek üzere, bir önceki yılın verileri esas alınarak belirlenir.”

hükmüne yer verilmiştir.

Bu kapsamda, eğitim ve öğretim desteği verilecek okul kademe ve türleri, destek tutarları, öğrenci sayısı ve bunlara ilişkin diğer hususlar aşağıda belirtilmiştir.

1 – 2015-2016 eğitim ve öğretim yılında, 5580 sayılı Kanun kapsamında açılan özel okul öncesi, ilkokul, ortaokul ve ortaöğretim okul türlerinde öğrenim görecek öğrencilere verilecek eğitim ve öğretim desteği tutarları ile ilk defa destek verilecek öğrenci sayıları aşağıdaki Tablo-1’de yer almaktadır.

2- 2015-2016 eğitim ve öğretim yılında, yukarıdaki Tablo-1’de sayılan okul kademe ve türleri için önceki yıllarda destek verilen öğrenci sayısı dâhil toplam 350 bin öğrenciye eğitim ve öğretim desteği verilecektir.

3- İllere göre eğitim ve öğretim desteği verilecek okul kademe ve türleri, öğrenci sayısı, öğrenci ve okul seçilmesine ilişkin ölçütler ile diğer ilgili hususlar Millî Eğitim Bakanlığı tarafından yayımlanacak kılavuzda belirtilecektir.

4- Sosyo-ekonomik gelişmişlik seviyelerine göre eğitim ve öğretim desteği verilecek öğrencilerin illere dağıtımında aşağıdaki tabloda yer alan katsayılar kullanılacaktır.

 

5- Okul öncesi eğitime devam eden öğrencilerden 48-66 ay yaş grubunda olanlar eğitim öğretim desteğinden yararlanabilir.

6- İllere okul türlerine göre ayrılan öğrenci kontenjanından az talep gelmesi durumunda, Millî Eğitim Bakanlığı boş kalan kontenjanları aynı okul türünden talebin fazla olduğu illerde kullanabilir.

7- Eğitim öğretim desteği, Millî Eğitim Bakanlığı bütçesine bu amaçla konulan ödenekten karşılanır. Ödemeye ilişkin usulleri belirlemeye Millî Eğitim Bakanlığı yetkilidir.

8- Bu Tebliğde yer almayan hususlarda düzenleme yapmaya ve uygulamada ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Maliye Bakanlığı ve Millî Eğitim Bakanlığı yetkilidir.

9- Maliye Bakanlığı ve Millî Eğitim Bakanlığı tarafından müştereken hazırlanan bu Tebliğ, 2015-2016 eğitim ve öğretim yılı için geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

10- Bu Tebliğ hükümleri Maliye Bakanı ve Millî Eğitim Bakanı tarafından yürütülür.

Tebliğ olunur.

Etiketler: , , , , ,

TS 1445 Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) – Taşıma Kuralları Standardı ile İlgili Tebliğ (No: MSG – MS – 2015/5)

24 Temmuz 2015 CUMA Resmî Gazete Sayı : 29424

TEBLİĞ

Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:

TS 1445 SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) – TAŞIMA KURALLARI STANDARDI İLE İLGİLİ TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: MSG – MS – 2015/5)

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, TS 1445 (Şubat 2015) Standardının uygulamaya konulmasına ilişkin hususları belirlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ; 3/6/2011 tarihli ve 635 sayılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 10/6/1930 tarihli ve 1705 sayılı Ticarette Tağşişin Men’i ve İhracatın Murakabesi ve Korunması Hakkında Kanun ile 18/11/1960 tarihli ve 132 sayılı Türk Standardları Enstitüsü Kuruluş Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

Kapsam

MADDE 3 – (1) TS 1445 (Şubat 2015) Standardı; yürürlükteki standardlara uygun dolu veya boş LPG tüplerinin tüplü taşıma araçları ile taşınmasında uygulanacak kurallar ile dökme taşıma araçları üzerine sabit olarak yerleştirilen LPG tanklarının montaj ve dökme taşıma araçları ile taşınması ile ilgili kuralları kapsar.

Bu standardın yürürlüğe girdiği tarihten önce ilgili standardlara ve/veya eşdeğerleri ulusal/uluslararası kabul görmüş teknik düzenlemelere uygun olarak imal edilmiş ve dökme taşıma araçları, treyler ve yarı treyler üzerine uygun olarak yerleştirilmiş dökme taşıma tanklarının ve aksesuarlarının periyodik muayene zamanı geldiğinde ilgili standard ve/veya eşdeğeri ulusal/uluslararası kabul görmüş teknik düzenlemelere göre muayene ve bakımları yapılır ve uygun bulunması halinde kullanımlarına devam edilir.

Bu standard; içerisinde LPG bulunmayan, yeni imal edilmiş veya gazdan tamamen arındırılmış, periyodik muayenesi, deneyi, bakımı veya tamiri söz konusu olan LPG tüplerinin taşınmasında uygulanacak kurallar ile demiryolu ve denizyolu ile yapılan LPG taşımalarını kapsamaz.

Not – Bu standard metninde “Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG)” terimi yerine bundan sonra “LPG” terimi kullanılmıştır.

Uygulamaya konma

MADDE 4 – (1) TS 1445 “Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) – Taşıma Kuralları” standardı iptal edilmiştir. Yerine, TSE’nin Basınçlı Kaplar Teknik Komitesince revizyonu hazırlanarak TSE Teknik Kurulu’nun 18/2/2015 tarihli toplantısında kabul edilen, TS 1445 (Şubat 2015) “Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) – Taşıma Kuralları” standardı zorunlu olarak uygulamaya konulmuştur.

Uyma zorunluluğu

MADDE 5 – (1) TS 1445 (Şubat 2015) standardı kapsamında hizmet verenler için bu Tebliğ hükümlerine uymaları zorunludur.

Temin

MADDE 6 – (1) TS 1445 (Şubat 2015) Standardı, TSE merkez teşkilatından veya il temsilciliklerinden temin edilir. İletişim bilgilerine TSE’nin internet sitesinden ulaşılabilir.

Yürürlükten kaldırma

MADDE 7 – (1) 22/5/1996 tarihli ve 22643 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) – Taşıma Kuralları Tebliği (TS 1445) (Tebliğ No: MS- 96/38-39) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 8 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinden üç ay sonra yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 9 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

Etiketler: , , ,

Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

23 Temmuz 2015 PERŞEMBE  Resmî Gazete Sayı : 29423
YÖNETMELİK
Millî Eğitim Bakanlığından:

MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI ÖZEL ÖĞRETİM KURUMLARI YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK
MADDE 1 – 20/3/2012 tarihli ve 28239 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin yedinci fıkrasında geçen “bir yıllık” ibareleri “üç yıllık” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “asansör” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya engellilerin erişilebilirliğini sağlayan taşıma ve iletme sistemlerinin” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 26 ncı maddesinin dördüncü fıkrasındaki “mesleki ve teknik liseler ile” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 38 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “usta öğreticiler” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve uzman öğreticiler” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 44 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin başına “Sözleşme süresi sona erenler hariç olmak üzere” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 46 ncı maddesinin yedinci fıkrasında geçen “cumartesi günleri” ibaresi “hafta sonu” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin Ek-2 nci maddesinin üçüncü, dördüncü, beşinci, yedinci ve dokuzuncu fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve aynı maddeye aşağıdaki on ikinci fıkra eklenmiştir.

“(3) Eğitim ve öğretim desteğinden yararlanmak isteyen okullar ve öğrenciler Ağustos ayı içerisinde MEBBİS ve e-Okul üzerinde oluşturulan modül üzerinden müracaat ederler. Eğitim ve öğretim desteği verilecek asil öğrenciler, Eylül ayı içerisinde Ek-12’ye göre tespit edilir. Eğitim ve öğretim desteğinden yararlanacak okullar ve öğrenciler Genel Müdürlük internet sayfasında duyurulur.”

“(4) Eğitim ve öğretim desteğinden yararlanacak öğrenciler, e-Okulda oluşturulan modül üzerinden tercihlerine uygun okula yerleştirilir. Eğitim ve öğretim desteği kapsamında destekten faydalanan öğrenciler, Eylül ayı içerisinde başka bir okula nakil olmaları hâlinde eğitim ve öğretim desteği hakkını kaybederler.”

“(5) Öğrencinin, eğitim ve öğretim desteğinden yararlanabilmesi için, Eğitim ve Öğretim Desteği Uygulama E-Kılavuzunda belirtilen başvuru ve yerleştirme takvimine göre Eylül ayı içerisinde okula kaydının veya naklinin yapılmış olması gerekir. İle ayrılan eğitim ve öğretim desteği alacak öğrenci sayısının tamamının kullanılmaması durumunda Genel Müdürlük iller arasında kontenjan dağılımını düzenleyebilir.”

“(7) Bu Yönetmeliğin Ek-1 inci maddesi kapsamında eğitim ve öğretim desteği verilen okullar ile ücretsiz veya kurumun ilan ettiği yıllık ücretin %51’i ve fazlası oranında burslu okutulan öğrenciler için eğitim ve öğretim desteği verilmez.”

“(9) Ek-12’deki forma göre yapılacak değerlendirmede eşitlik olması durumunda, öncelikle bir önceki yılın yılsonu başarı puanı yüksek olan, eşitliğin bozulmaması durumunda özürsüz devamsızlığı az olan yerleştirilir. Eşitliğin yine bozulmaması halinde ise yaşı küçük olan öğrenci yerleştirilir.”

“(12) Eğitim ve öğretim desteği kapsamında inceleme soruşturma geçirip ikinci kez ceza alan özel öğretim kurumları bir yıl süreyle eğitim ve öğretim desteği kapsamı dışında tutulur.”

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin ekleri EK-10 ile EK-12 ekteki şekilde değiştirilmiş ve EK-11 yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 9 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 10 – Bu Yönetmelik hükümlerini Millî Eğitim Bakanı yürütür.

 

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
20/3/2012 28239
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 23/10/2012 28450
2- 2/8/2013 28726
3- 7/9/2013 28758
4- 29/5/2014 29014
5- 5/7/2014 29051
6- 21/8/2014 29095
7- 24/9/2014 29129
8- 17/1/2015 29239

Ekleri için tıklayınız.

Etiketler: , , ,

Asansör Periyodik Kontrolleri İçin Yetkilendirilecek A Tipi Muayene Kuruluşlarına Dair Tebliğ (SGM: 2015/24)

15 Temmuz 2015 ÇARŞAMBA
Resmî Gazete
Sayı : 29417 (2. Mükerrer)

TEBLİĞ

Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:
ASANSÖR PERİYODİK KONTROLLERİ İÇİN YETKİLENDİRİLECEK A TİPİ
MUAYENE KURULUŞLARINA DAİR TEBLİĞ (SGM: 2015/24)

Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; asansör yıllık kontrolünde faaliyet gösterecek olan A tipi muayene kuruluşunun yetkilendirilmesi, görev ve sorumlulukları ile denetimlerine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, Bakanlık tarafından asansörlerin periyodik kontrolünü yapmak üzere yetkilendirilen A tipi muayene kuruluşunun faaliyetlerini kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 24/6/2015 tarihli ve 29396 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliğine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Yönetmelikte yer alan tanımlara ek olarak bu Tebliğde geçen;
a) A tipi muayene kuruluşu: Asansörlerde periyodik kontrol ve muayene konularını içerecek şekilde TS EN ISO IEC 17020 standardı kapsamında akredite olan Türkiye’de yerleşik özel veya kamu kuruluşunu,
b) Bakanlık: Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,
c) Bina sorumlusu: Asansörün güvenli bir şekilde çalışmasını sağlamak amacıyla düzenli olarak bakımını, periyodik kontrolünü ve onarımını yaptırmaktan sorumlu olan, binada/yapıda kat maliklerinin kendi aralarında seçeceği veya dışarıdan yetki vereceği kişiyi veya kat malikini veya maliklerini veya kamu binalarında/yapılarında sorumlu yetkiliyi,
ç) İlgili idare: Belediyeleri veya belediye sınırları dışında kalan alanlardaki yapılar için il özel idarelerini,
d) Komisyon: 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesi ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesi çerçevesinde Bakanlık tarafından oluşturulan çalışma grubunu,
e) Mevcut asansör: Yönetmeliğin zorunlu uygulamaya girdiği 15/8/2004 tarihinden önce monte edilen ve halen kullanılmakta olan asansörü,
f) TS EN 81 – 80 standardı: Asansörler – Yapım ve Montaj için Güvenlik Kuralları: Yolcu ve Yük Asansörleri için Özel Uygulamalar – Bölüm 80: Mevcut Yolcu ve Yük Asansörlerinin Güvenliğini Geliştirme Kurallarını,
g) TS EN ISO IEC 17020 standardı: Çeşitli tipteki muayene kuruluşlarının çalıştırılmaları için genel kriterleri,
ğ) Takip kontrolü: Asansör periyodik kontrolünde belirlenen uygunsuzlukların giderilip giderilmediğine dair A tipi muayene kuruluşu tarafından yapılan gözetim faaliyetini,
h) TÜRKAK: Türk Akreditasyon Kurumunu,
ı) Yeni asansör: Yönetmeliğin zorunlu uygulamaya girdiği tarihten sonra piyasaya arz edilen asansörü,
i) Periyodik kontrol: Asansörün güvenli ve işletme yönünden uygun çalışıp çalışmadığına dair yılda bir defa yaptırılacak olan muayeneyi,
j) Yönetmelik: Asansör Yönetmeliği (95/16/AT)’ni,
ifade eder.
Yetkilendirme
MADDE 5 – (1) İlgili idare ile protokol imzalayacak olan A tipi muayene kuruluşu, yetki almak üzere Bakanlığa başvurur.
(2) Bu Tebliğ şartlarını sağlayan A tipi muayene kuruluşu, Bakanlık tarafından yetkilendirilir.
(3) Yetki akreditasyon süresi içinde devam eder, akreditasyon süresi sona eren A tipi muayene kuruluşunun yetkisi iptal edilir.
(4) Yetkilendirme, yetki süresi verilerek sonuçlandırılır.
(5) Yetkilendirme bilgisi ve süresi Bakanlık internet sitesinden kamuoyuna duyurulur.
(6) Yeni yetki süresinin belirlenmesi ve duyurulmasına ilişkin olarak devam eden yetkinin sona ereceği tarihten en az üç gün önce, söz konusu yetki süresinin belirlenmesinde esas alınan akreditasyon sertifikasının Bakanlığa iletilmiş olması zorunludur.
Başvuru
MADDE 6 – (1) Yetki almak üzere A tipi muayene kuruluşu tarafından Bakanlığa yapılacak olan başvuru aşağıdaki bilgi ve belgeleri içerir:
a) Unvan ve adres,
b) Ticaret Sicil Gazetesi sureti veya kuruluş kanunu veya kuruluşuna dair resmi karar,
c) Temsil ve ilzama yetkili şahısın orijinal imza sirküsü,
ç) İnternet sitesi adresi ve yetkili şahısın e-posta adresi,
d) Akreditasyon belgesi,
e) Asansör periyodik kontrol faaliyetlerini kapsayan ve değeri en az 1.000.000 TL tutarında olan mesleki ve mali sorumluluk sigorta poliçesi,
f) Muayene personelinin adı ve soyadı, mesleği, tecrübe süresi, tam zamanlı/dış kaynaklı olma durumu ve yetkisini tanımlayan personel listesi,
g) Tam zamanlı olarak istihdam edilen muayene personelinin Sosyal Güvenlik Kurumu onaylı sigorta kayıtları,
ğ) Bağlı bulunduğu vergi dairesinin adı, adresi ve vergi numarası,
h) İçişleri Bakanlığı Ulusal Adres Veri Tabanından Bakanlık vasıtasıyla alınan bilgilerin üçüncü taraflara aktarılmayacağına dair taahhütname,
ı) Bakanlık veri tabanına uyumun sağlandığına dair taahhütname.
(2) Bakanlığa sunulacak olan belgelerin tümü, başvuru sahibi kuruluşu temsil ve ilzama yetkili şahıs tarafından ıslak imza atılarak onaylanır.
(3) A tipi muayene kuruluşunun asansörler için TS EN ISO IEC 17020 standardına göre akreditasyonu, elektrik ve hidrolik tahrikli asansörlerin periyodik kontrolünü kapsar. Akreditasyon kapsamı yalnızca elektrik tahrikli veya hidrolik tahrikli asansörler olarak belirlenmiş olan A tipi muayene kuruluşu, Bakanlık tarafından yetkilendirilmez.
İdari tedbirler
MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ usul ve esaslarına aykırı hareket ettiği belirlenen A tipi muayene kuruluşunun yetkisi Bakanlık tarafından fiilin mahiyetine göre, 10/6/1930 tarihli ve 1705 sayılı Ticarette Tağşişin Men’i ve İhracatın Murakabesi ve Korunması Hakkında Kanunun 6 ncı maddesine göre geçici olarak durdurulur veya iptal edilir ve/veya idari para cezası uygulanır.
(2) Geçerli olan akreditasyon belgesini Bakanlığa sunamayan A tipi muayene kuruluşunun yetkisi en az otuz işgünü geçici olarak durdurulur.
(3) Muayene personeli, kontrol listesi, kontrol sayısı, ölçüm donanımı, rapor, bilgi etiketi, kontrol ücreti, takip kontrolü, asansör kimlik numarası, veri tabanı, verilerin Bakanlık ile paylaşımı, iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri, protokol duyurusu, bildirim ve envanter gibi bu Tebliğde belirlenmiş olan asgari şartların herhangi birini sağlamayan A tipi muayene kuruluşunun yetkisi Bakanlık tarafından 1705 sayılı Ticarette Tağşişin Men’i ve İhracatın Murakabesi ve Korunması Hakkında Kanunun 6 ncı maddesine göre, en az altmış işgünü geçici olarak durdurulur veya iptal edilir ve/veya idari para cezası uygulanır. Bu süre içerisinde uygunsuzluğun giderilmemesi veya yetki süresi içerisinde aynı uygunsuzluğun tekrarlanması halinde A tipi muayene kuruluşunun yetkisi Bakanlık tarafından iptal edilir.
(4) Akreditasyon ve/veya mesleki ve mali sorumluluk sigortasının sürdürülememesi durumunda A tipi muayene kuruluşunun yetkisi Bakanlık tarafından iptal edilir.
(5) Yetkisi iptal edilen A tipi muayene kuruluşu, yeniden yetki almak için 5 ve 6 ncı maddeleri çerçevesinde Bakanlığa başvurabilir.
(6) Yetkilendirmeyi takip eden üç yıl içerisinde yetkisi Bakanlık tarafından iki defa iptal edilen A tipi muayene kuruluşunun beşinci fıkra gereğince yapacağı yetkilendirme başvurusu, ikinci iptal kararının alındığı tarih itibarıyla en az iki yıl boyunca kabul edilmez.
Protokol
MADDE 8 – (1) Bu Tebliğ usul ve esaslarına uygun olacak şekilde Bakanlık tarafından yetkilendirilen A tipi muayene kuruluşu, ilgili idare ile protokol yapar.
(2) İlgili idarenin herhangi bir A tipi muayene kuruluşu ile protokol yapamaması durumunda, ilgili idarenin bulunduğu bölgede faaliyetlerini sürdürebilecek olan yeterli teknik donanıma ve personele sahip herhangi bir A tipi muayene kuruluşunun söz konusu ilgili idare ile protokol yaparak görevlendirilmesi Bakanlık tarafından sağlanır.
(3) A tipi muayene kuruluşu tarafından, protokol imzalanan ilgili idarenin adı, protokol tarihi ve protokol süresine ilişkin bilgileri en güncel hali ile kendi internet sitesinden kamuoyuna duyurur.
(4) Bakanlık tarafından yetkisi iptal edilen A tipi muayene kuruluşu ilgili idareye bildirilir ve kuruluşunun yapmış olduğu protokol ilgili idare tarafından tek taraflı olarak feshedilir.
Muayene personeli
MADDE 9 – (1) A tipi muayene kuruluşu, asansör periyodik kontrollerinde görevlendirmek üzere gerekli yetkinliğe ve tecrübeye sahip yeterli sayıda teknik yönetici ve muayene elemanını bünyesinde bulundurur.
(2) Yetki almak üzere Bakanlığa başvuruda bulunacak olan A tipi muayene kuruluşu en az bir teknik yönetici ve en az beş muayene elemanını bünyesinde tam zamanlı olarak bulundurmak zorundadır.
(3) Teknik yöneticinin, makine veya elektrik veya elektrik-elektronik veya mekatronik veya endüstri alanlarında mühendislik/teknoloji fakültelerinin birinde yükseköğrenimini tamamlamış olması, konu ile ilgili olarak en az üç yıllık muayene ve/veya sektör tecrübesinin bulunması ve tam zamanlı olarak istihdam edilmesi zorunludur.
(4) Muayene elemanının makine veya elektrik veya elektrik-elektronik veya mekatronik alanlarında mühendislik/teknoloji fakültelerinden birinde yükseköğrenimini tamamlamış olması ve görevlendirileceği tarihe kadar en az 100 adet asansörün periyodik kontrolüne katılım şartını sağlaması gerekir.
(5) Muayene elemanının, bu Tebliğ yürürlük tarihinden itibaren bir yıl içerisinde ilgili meslek odaları veya bu kapsamda TS EN ISO/IEC 17024 standardına göre akredite olan personel belgelendirme kuruluşlarınca belgelendirilmesi zorunludur. Söz konusu belge beş yılda bir yenilenir.
(6) A tipi muayene kuruluşu protokol imzaladığı ilgili idare sayısı ve buna bağlı olarak ilgili idare sınırları içerisindeki asansör sayısı dikkate alınarak, aralığı ek-6’da belirlenmiş olan en az sayıdaki muayene personelini atama yazısı ile birlikte asansör periyodik kontrolünde görevlendirir.
(7) Mevcut işgücünün iş yükünü karşılamadığı durumlarda sözleşme ile görevlendirilecek olan dış kaynaklı muayene elemanı tam gün sigortalı olarak çalıştırılır. Dış kaynaklı muayene elemanı sözleşme süresi boyunca sadece bir A tipi muayene kuruluşuna hizmet verir. Aksi bir durumda sorumluluk, A tipi muayene kuruluşundadır.
(8) Asansör periyodik kontrolünde görevlendireceği muayene personeline tanıtıcı kimlik belgesi düzenler ve periyodik kontrol aşamasında amacına uygun olarak kullanmasını sağlar.
(9) Asansör periyodik kontrolüne iştirak eden muayene personeli için iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri, 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda A tipi muayene kuruluşu tarafından alınır.
Periyodik kontrol uygulama esasları
MADDE 10 – (1) Binada/yapıda sürekli olarak kullanılan asansörün periyodik kontrolü, yılda bir defa yapılır.
(2) Yönetmelik kapsamında piyasaya arz edilen yeni asansörün ilk periyodik kontrolü tescil aşamasından önce ilgili idare ile protokol imzalayan A tipi muayene kuruluşu tarafından yapılır.
(3) Asansörlerin periyodik kontrolü, ek-1 veya ek-2’de yer alan kontrol listeleri esas alınarak yapılır.
(4) Periyodik kontrol neticesinde ek-4’de yer alan formata uygun bilgi etiketi asansöre iliştirilir.
(5) Periyodik kontrol neticesinde ek-3’te yer alan formata uygun rapor düzenlenir.
(6) Periyodik kontrol, bina sorumlusunun talebi üzerine veya resen yapılır.
(7) Yönetmelik kapsamında onaylanmış kuruluş yetkisi de bulunan A tipi muayene kuruluşu, asansörün uygunluk değerlendirmesinde görevlendirmiş olduğu personeli, söz konusu asansörün periyodik kontrolünde muayene elemanı olarak görevlendiremez.
Kontrol listeleri
MADDE 11 – (1) Bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak olan asansör periyodik kontrolünde, ek-1 veya ek-2’de yer alan kontrol listeleri kullanılır.
Kontrol sayısı
MADDE 12 – (1) Muayene elemanı, bir tam gün içerisinde en fazla beş adet asansörün periyodik kontrolünü yapar.
(2) Muayene elemanı, bir tam gün içerisinde en fazla on adet asansörün takip kontrolünü yapar.
(3) Muayene elemanı, bir tam gün içerisinde bu maddenin birinci fıkrasında belirlenmiş olan miktardaki periyodik kontrol sayısı üzerinden gün içerisinde tamamlayamadığı periyodik kontrol sayısının en fazla iki katı kadar miktarda takip kontrolü yapar.
Teçhizat
MADDE 13 – (1) Muayene elemanının gerekli olan ölçüm donanımı ile birlikte asansör periyodik kontrolüne iştirak etmesi sağlanır.
(2) Aşağıda listelenmiş olan ölçüm donanımının tamamı, asansör periyodik kontrolünde kullanılmak üzere her bir muayene elemanına zimmet edilir:
a) Lüksmetre,
b) Takometre,
c) Pensampermetre / Pensmultimetre,
ç) Kuvvet ölçer,
d) Şeritmetre,
e) Kumpas,
f) Üçgen anahtar,
g) Alçak gerilim dedektörü ve el feneri,
ğ) Kişisel koruyucu donanımlar.
Kontrol raporu
MADDE 14 – (1) Rapor, ek-3’te yer alan içeriğe uygun olacak şekilde tanzim edilir.
(2) Rapor, periyodik kontrolü takip eden en geç üç işgünü içerisinde sorumlu teknik yönetici tarafından onaylanır.
(3) Rapor, onaylandığı tarihten itibaren en geç üç işgünü içerisinde ilgili idareye, asansör monte edene veya onun yetkili servisine ve bina sorumlusuna iletilir.
Asansör kimlik numarası
MADDE 15 – (1) Periyodik kontrole tabi tutulacak olan her asansör için bir defaya mahsus asansör kimlik numarası periyodik kontrol aşamasından önce oluşturulur ve alüminyum esaslı yapıştırma etiket şeklinde tanımlanır.
(2) Etiket; 85×50 mm boyutlarında, asansör kimlik numarasını oluşturan rakamlar ise Arial yazı tipinde, 28 karakter boyutunda, gri zemin üzerine siyah renkli yazılarak hazırlanır ve asansörün periyodik kontrolünde, asansör kabininin içerisinde kumanda butonu hizasında kabin tabanından en az 160 cm yüksekliğe kolayca sökülmeyecek bir şekilde iliştirilir.
(3) Asansör kimlik numarasının oluşumunda kullanılacak olan bina numarasına Bakanlık üzerinden erişim sağlanır.
Bilgi etiketi
MADDE 16 – (1) Ek-4’de yer alan içeriğe uygun olacak şekilde yeşil veya mavi veya sarı veya kırmızı renkli zemin üzerine gerekli açıklamaların siyah renkli olarak yapıldığı, en az 16×8 cm boyutunda ve çıkartma kuşe etiket şeklinde hazırlanmış olan bilgi etiketi periyodik kontrolü yapılan her asansöre iliştirilir.
(2) Bilgi etiketi, kabin içerisindeki kullanıcıların rahatlıkla görebileceği bir şekilde kumanda panelinin etrafında en uygun yere ve ana durakta yer alan dış çağrı kumanda panelinin yanına veya durak kapısı kasasının üzerine iliştirilir.
(3) Kırmızı renkli bilgi etiketi, güvensiz asansöre iliştirilir.
(4) Sarı renkli bilgi etiketi, kusurlu asansöre iliştirilir.
(5) Mavi renkli bilgi etiketi, hafif kusurlu asansöre iliştirilir.
(6) Yeşil renkli bilgi etiketi, uygun asansöre iliştirilir.
(7) Bilgi etiketi asansör kimlik numarasını, periyodik kontrol tarihini ve A tipi muayene kuruluşuna ilişkin bilgileri de içerir.
Kontrol ücreti
MADDE 17 – (1) Ek-7’de yer alan taban ve tavan ücret aralığı esas alınarak ilgili idare tarafından belirlenen periyodik kontrol ücreti, A tipi muayene kuruluşu tarafından bina sorumlusundan tahsil edilir.
(2) Bina sorumlusundan ve/veya asansör yaptırıcısından tahsil edilecek olan periyodik kontrol ücretinin azami % 10’u, protokol yapılacak ilgili idareye aktarılır. Periyodik kontrol ücretinin ilgili idareye aktarılacak kısmı, ilgili idarenin karar organı tarafından belirlenir ve ilgili idare ile imzalanacak olan protokolde yer alır.
(3) Periyodik kontrol taban ve tavan ücreti, her yıl 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümleri uyarınca tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında arttırılır.
Takip kontrolü
MADDE 18 – (1) Kırmızı renkli bilgi etiketi iliştirilmiş olan güvensiz asansöre yönelik takip kontrolü, periyodik kontrol raporunun ilgili idareye, bina sorumlusuna ve asansör monte edene veya onun yetkili servisine iletildiği tarihten itibaren otuz gün sonra yapılır.
(2) Sarı renkli bilgi etiketi iliştirilmiş olan kusurlu asansöre yönelik takip kontrolü, periyodik kontrol raporunun ilgili idareye, bina sorumlusuna ve asansör monte edene veya onun yetkili servisine iletildiği tarihten itibaren altmış gün sonra yapılır.
(3) Mavi renkli bilgi etiketi iliştirilmiş olan hafif kusurlu asansöre yönelik takip kontrolü, periyodik kontrol raporunun ilgili idareye, bina sorumlusuna ve asansör monte edene veya onun yetkili servisine iletildiği tarihten itibaren on iki ay sonra yapılır.
(4) Kırmızı veya sarı renkli bilgi etiketi iliştirilmiş olan asansörde, bina sorumlusunun takip kontrolüne ilişkin talebine öncelik verilir.
(5) Kırmızı veya sarı renkli bilgi etiketi iliştirilmiş olan asansörde yapılacak takip kontrolünde mümkün olduğunca söz konusu asansörün son periyodik kontrolünü gerçekleştiren muayene elemanının görevlendirilmesi sağlanır.
(6) Kırmızı veya sarı renkli bilgi etiketi iliştirilmiş olan asansörün takip kontrolünde bina sorumlusundan ayrıca ücret talep edilemez. Bina sorumlusu ve/veya sözleşme yapılan asansör monte eden veya onun yetkili servisinden kaynaklanan gecikmeler nedeniyle gerçekleştirilecek olan ikinci takip kontrolünden ayrıca ücret alınıp alınmayacağına dair esaslar, ilgili idare ile A tipi muayene kuruluşu arasında yapılacak olan protokol ile belirlenir.
(7) İlgili idarenin bir başka A tipi muayene kuruluşu ile protokol imzalaması durumunda, protokolden önce gerçekleştirilen periyodik kontrolün sonucuna ilişkin takip kontrolü, söz konusu periyodik kontrolü gerçekleştiren ve protokolü sona eren A tipi muayene kuruluşu tarafından yapılır.
(8) Bakanlık tarafından A tipi muayene kuruluşunun yetkisinin iptal edilmesi durumunda ise takip kontrolü, ilgili idare ile protokol imzalayan A tipi muayene kuruluşu tarafından yapılır. Bu durumda takip kontrolünden ayrıca ücret alınıp alınmayacağına dair esaslar, ilgili idare ile A tipi muayene kuruluşu arasında yapılacak olan protokol ile belirlenir.
Mevcut asansörün güvenlik seviyesinin belirlenmesi
MADDE 19 – (1) Periyodik kontrolde mevcut asansörün güvenlik seviyesinin belirlenebilmesi için TS EN 81-80 standardında belirtilen tehlikeli durumlar esas alınır.
(2) 1/1/1950 tarihinden önce monte edilen, tarihsel dokusu bulunan ve halen kullanılmakta olan mevcut asansörün güvenlik seviyesi iyi mühendislik uygulamaları kapsamında belirlenir.
Güvensiz veya kusurlu olduğu tespit edilen asansörlerin bildirimi
MADDE 20 – (1) Güvensizlikten dolayı kırmızı renkli bilgi etiketi iliştirilmiş olan asansörün kullandırılmaması ve otuz gün içerisinde güvenli hale getirilmesinin sağlanmasına dair bilgi, ilgili idare adına bina sorumlusuna iletilir.
(2) Kusurlu olarak tanımlanan ve sarı renkli bilgi etiketi iliştirilmiş olan asansörün altmış gün içerisinde güvenli hale getirilmesinin sağlanmasına dair bilgi, ilgili idare adına bina sorumlusuna iletilir.
(3) Kırmızı veya sarı renkli bilgi etiketi iliştirilmiş olan asansörde, tespit edilen uygunsuzlukların verilen süre sonunda giderilmediğinin takip kontrolünde belirlenmesi durumunda, asansörün mühürlenerek hizmetten men edilmesini sağlamak üzere ilgili idareye gerekli bilgi iletilir.
Veri tabanı
MADDE 21 – (1) Periyodik kontrol sonuçlarının girileceği ve Bakanlık veri tabanı ile entegre edileceği bir veri tabanı oluşturulur. Söz konusu veri tabanı ilgili idareye de açık tutulur.
(2) Periyodik kontrol raporu onay tarihinden itibaren en fazla üç işgünü içerisinde her bir asansör için düzenlenen periyodik kontrol listesinde yer alan bilgilerin tamamı veri tabanına girilir.
Verilerin Bakanlık ile paylaşımı
MADDE 22 – (1) Asansör periyodik kontrol listelerinde yer alan bilgilerin aktarılacağı veri tabanının, Bakanlık veri tabanı ile uyumlu olması sağlanır.
(2) Bakanlık veri tabanı ile uyumlu duruma getirilen A tipi muayene kuruluşu veri tabanındaki verilerin sürekli bir şekilde Bakanlık veri tabanına aktarılması sağlanır.
(3) Yürütülen periyodik kontrol faaliyetlerine ilişkin tüm istatistiki bilgiler her yıl Ocak ayı sonuna kadar ek-5’te yer alan içeriğe uygun bir şekilde yazılı olarak Bakanlığa iletilir.
Bildirim
MADDE 23 – (1) Periyodik kontrole nezaret eden asansör monte eden veya onun yetkili servisinin Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliğinde belirtilen şartları sağlamadığının belirlenmesi durumunda, denetim için asansörün bulunduğu ildeki Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğüne gerekli bildirim yapılır.
İş güvenliği
MADDE 24 – (1) 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini almak üzere ortak sağlık güvenlik birimi veya iş güvenlik uzmanı ile faaliyet konusu kapsamında sözleşme yapar.
A tipi muayene kuruluşlarının eşgüdümü ve işbirliği
MADDE 25 – (1) Asansör periyodik kontrolünde uygulama birliğinin sağlanması, ortaya çıkan sorunların değerlendirilmesi ve A tipi muayene kuruluşları arasında gerekli işbirliğinin oluşturulabilmesi amacıyla Bakanlık koordinasyonunda düzenlenecek olan eşgüdüm toplantısına katılım sağlanır.
Envanter oluşturma
MADDE 26 – (1) A tipi muayene kuruluşu, protokol imzaladığı ilgili idarenin sınırları dahilinde tarama yaparak protokol süresi içinde bir asansör envanteri oluşturur ve ilgili idare ile paylaşır.
Şikâyet
MADDE 27 – (1) A tipi muayene kuruluşlarının, TS EN ISO IEC 17020 standardı kapsamındaki akreditasyonuna aykırı faaliyetlerine ilişkin şikâyetler değerlendirilmek üzere Bakanlık tarafından TÜRKAK’a iletilir.
Denetim
MADDE 28 – (1) Bakanlık tarafından yetkilendirilen A tipi muayene kuruluşunun, bu Tebliğ usul ve esaslarına uygun faaliyet sürdürüp sürdürmediğine dair denetim Bakanlık Sanayi Genel Müdürlüğü ve Sanayi Ürünleri Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürlüğü koordinasyonunda Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlükleri ile gerektiğinde müştereken yapılır.
(2) Denetim aşamasında belirlenen uygunsuzluklar için Bakanlık tarafından gerekli idari yaptırımlar uygulanır ve uygunsuzluklar ayrıca TÜRKAK’a bildirilir.
Diğer hususlar
MADDE 29 – (1) Periyodik kontrol aşamasında asansör üzerinde yapılacak deneyler, tekrarlamadan kaynaklanan aşırı yıpranma veya asansörün güvenliğini azaltacak gerilimlere sebep olmayacak şekilde yapılır.
(2) Asansör güvenlik tertibatı ve tampon gibi donanımlarda yapılacak olan deneyler, konu ile ilgili standartlarda belirtildiği üzere taşıyıcı boşken ve düşük hızlarda yapılır.
Aykırı davranışlarda uygulanacak hükümler
MADDE 30 – (1) Bu Tebliğde yer alan usul ve esaslara aykırı hareket ettiği belirlenen A tipi muayene kuruluşunun yetkisi Bakanlık tarafından 1705 sayılı Ticarette Tağşişin Men’i ve İhracatın Murakabesi ve Korunması Hakkında Kanunun 6 ncı maddesine göre geçici olarak durdurulur veya iptal edilir ve/veya idari para cezası uygulanır.
(2) Bakanlık tarafından yetkisi iptal edilen A tipi muayene kuruluşunun yapmış olduğu protokol ilgili idare tarafından tek taraflı olarak feshedilir.
Yürürlükten kaldırılan tebliğ
MADDE 31 – (1) 14/8/2012 tarihli ve 28384 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Yıllık Kontrol Faaliyetlerinde Görev Alacak A Tipi Muayene Kuruluşlarınca Uyulacak Usul ve Esaslara Dair Tebliğ (SGM: 2012/15) yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçiş hükmü
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin yürürlük tarihine kadar 14/8/2012 tarihli ve 28384 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Yıllık Kontrol Faaliyetlerinde Görev Alacak A Tipi Muayene Kuruluşlarınca Uyulacak Usul ve Esaslara Dair Tebliğ (SGM: 2012/15) hükümleri uygulanır.
Protokol
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Bu Tebliğin yürürlük tarihinden önce ilgili idare ile yapılmış olan protokol, söz konusu protokolün en son geçerlilik tarihine kadar yürürlükte kalır.
(2) Birinci fıkrada belirtilen şartlara haiz olan protokole ilişkin ilgili idarenin adı ve en son geçerlilik tarihine ilişkin bilgi Tebliğin yürürlüğe girmesinden itibaren bir ay içerisinde Bakanlığa sunulur.
Yürürlük
MADDE 32 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinden iki ay sonra yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 33 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

Ek-1 Ek-2 Ek-3 Ek-4 Ek-5 Ek-6 Ek-7
Etiketler: , , , , , , , , , ,

Demiryolu Kazalarını ve Olaylarını Araştırma ve İnceleme Yönetmeliği

16 Temmuz 2015 PERŞEMBE Resmî Gazete Sayı : 29418

YÖNETMELİK

Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığından:
DEMİRYOLU KAZALARINI VE OLAYLARINI ARAŞTIRMA
VE İNCELEME YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; demiryolu kaza ve olaylarının araştırılması ve incelenmesi, bunlara ilişkin bildirimlerin yapılmasına yönelik usul ve esaslar ile görev, yetki ve sorumlulukları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;
a) Ulusal demiryolu altyapı ağına bağlı hatlarda ve şehir içi raylı toplu taşıma sistemine bağlı hatlarda meydana gelen kaza ve olayların,
b) Yabancı ülkelerin demiryolu altyapı ağlarında; Türkiye’de lisans almış demiryolu tren işletmecileri tarafından işletilen demiryolu araçları ve tasarımı veya imalatı Türkiye’de yapılan demiryolu araçlarının dâhil olduğu kaza ve olayların,
araştırılmasını ve incelenmesini kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 26/9/2011 tarihli ve 655 sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 29 uncu ve 34 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar ve kısaltmalar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Araştırma faaliyetleri: Herhangi bir kaza veya olaydan bağımsız olarak, demiryolu emniyet düzenlemeleri ile emniyet yönetimi bakımından belirgin bir etki potansiyelini içeren uygulamaların, teknolojik gelişmelerin takibi ve analizi sonrasında, mevcut mevzuat ve uygulamalar konusunda görüş ve önerilerde bulunmayı içeren süreci,
b) Bakanlık: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığını,
c) Bilirkişi: Çözümü özel uzmanlık veya teknik bilgiyi gerektiren kaza araştırma ve incelemelerinde görevlendirilen kişiyi,
ç) Ciddi kaza: En az bir kişinin ölümü veya en az beş kişinin ağır yaralanması ile sonuçlanan ya da araçlarda, yolda, diğer tesislerde veya çevrede meydana getirdiği zararların toplamı, her yıl 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılmak kaydıyla, en az altı milyon TL olan kazaları,
d) Demiryolu altyapı işletmecisi: Tasarrufundaki demiryolu altyapısını güvenli bir şekilde işletmek ve demiryolu tren işletmecilerinin hizmetine sunmak hususunda yetkilendirilmiş kamu tüzel kişilerini ve şirketleri,
e) Demiryolu altyapısı: Demiryolunu oluşturan zemin, balast, travers ve ray ile elektrifikasyon, sinyalizasyon ve haberleşme tesisleriyle bunların tamamlayıcısı her türlü sanat yapısı, tesis, gar ve istasyonları, lojistik ve yük merkezleri ve bunların eklentileri ile iltisak hatlarını,
f) Demiryolu aracı: Hat yapım, bakım, tamir ve kontrol araçları dâhil her türlü çeken ve çekilen araçlar ile tren setlerini,
g) Demiryolu tren işletmecisi: Ulusal demiryolu altyapı ağı üzerinde yük ve/veya yolcu taşımacılığı yapmak üzere yetkilendirilmiş kamu tüzel kişilerini ve şirketleri,
ğ) İnceleme: Meydana gelen kaza ve olayların tekrarının önlenmesi amacıyla bilgi toplanıp analiz edilmesi, gerçek nedenlerinin belirlenmesi ve gerekli emniyet tavsiyelerinde bulunulması faaliyetlerini içeren süreci,
h) KAİK Yönetmeliği: 6/5/2013 tarihli ve 28639 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Kaza Araştırma ve İnceleme Kurulu Yönetmeliğini,
ı) Kaza: Maddi hasar, ölüm, yaralanma gibi zararlı sonuçları olan, istenmeyen, beklenmedik, ani ve kasıtsız bir olay veya olaylar zincirini,
i) Kaza Çeşitleri: Çarpışma, deray, hemzemin geçit kazası, hareket halindeki demiryolu aracının şahsa çarpması, yangın ve benzeri durumları,
j) Kaza veya olay inceleme raporu: Belirli bir kaza veya olayın incelenmesi sonucu Ek-2’deki içeriğe uygun olarak hazırlanmış raporu,
k) Kurul: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Kaza Araştırma ve İnceleme Kurulunu,
l) Olay: İstenmeyen, beklenmedik, demiryolu sisteminin işleyişini ve/veya emniyetini etkileyen, kaza tanımı dışında kalan durumları,
m) Şehir içi raylı toplu taşıma işletmecisi: Şehir içi raylı toplu taşıma hatlarında yolcu taşımacılığı yapmak üzere yetkilendirilmiş kamu tüzel kişilerini ve şirketlerini,
n) Şehir içi raylı toplu taşıma hatları: Bir şehir merkezi veya şehirleşmiş bölge il ve civar bölgeleri arasındaki ulaşım ihtiyaçlarının karşılanması için sunulan metro, tramvay, banliyö gibi raylı sistemleri,
o) Şirket: 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa göre tutulan ticaret siciline kayıtlı şirketi,
ö) Ulusal demiryolu altyapı ağı: Türkiye sınırları içerisinde bulunan il ve ilçe merkezleri ve diğer yerleşim yerleri ile limanlar, hava meydanları, organize sanayi bölgeleri, lojistik ve yük merkezlerini birbirine bağlayan, kamuya veya şirketlere ait bütünleşik demiryolu altyapısı ağını,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Kaza ve Olay İncelemesinin Amacı, Görev ve Yetkiler, Kaza ve Olay Bildirimleri

Kaza ve olay incelemesinin amacı
MADDE 5 – (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki demiryolu kaza ve olay incelemesinin amacı; demiryolu kaza ve olaylarının meydana gelmesine neden olan gerçek sebeplere ulaşmak suretiyle demiryollarında can, mal ve çevre emniyetine yönelik mevzuat ve uygulamaların geliştirilmesine ve ileride olabilecek benzer kaza ve olayların önlenmesine katkı sağlayacak tavsiyelerde bulunmaktır.
(2) Bu Yönetmelik kapsamında yürütülen demiryolu kaza ve olay incelemeleri adli veya idari soruşturma niteliğinde olmadığı gibi, amacı suçu ve suçluyu tespit etmek veya sorumluluk paylaştırmak değildir.
Araştırma ve incelemede görevlendirilen uzmanların nitelikleri ile görev ve yetkileri
MADDE 6 – (1) Demiryolu kaza ve olaylarının araştırma ve incelemesinde görev yapmak üzere Kurul hizmetlerinde görevlendirilen uzmanlar, demiryolu sektöründe yol, cer, yolcu, yük, tesisler, trafik gibi ihtisas konularında en az beş yıl tecrübeli personelden seçilir.
(2) Kaza ve olay araştırma ve incelemesi için görevlendirilen uzmanlar, KAİK Yönetmeliğinde belirtilen görev ve yetkilerin yanı sıra, hudut kapıları ve gümrüklü sahalar da dâhil olmak üzere;
a) Kaza veya olay sahasına erişebilir.
b) Kaza veya olaya karışan demiryolu araçlarına çıkabilir ve araç üzerinde incelemelerde bulunabilir.
c) Makinist, diğer tren üstü personel ve diğer ilgililerle görüşebilir.
ç) Demiryolu altyapı işletmecileri ve demiryolu tren işletmecilerine ait her türlü tesisler ile diğer kurum, kuruluş ve şirketlerde kaza veya olaylara münhasır olmak üzere gerekli araştırma ve incelemelerde bulunabilir.
d) Demiryolu araçları üzerinde bulunan hız kontrol saatindeki kayıt örneklerini alabilir ve çözümletebilir.
e) Trafik Kumanda Merkezlerindeki seyir ve iletişim kayıtlarına erişebilir.
Kaza ve olayların bildirim yükümlülüğü
MADDE 7 – (1) Ulusal demiryolu altyapı ağında ve şehir içi raylı toplu taşıma hatlarında meydana gelen kaza ve olaylar; demiryolu altyapı işletmecileri ve şehir içi raylı toplu taşıma işletmecileri tarafından Ek-1’de yer alan demiryolu kaza ve olay bildirim formu doldurularak Kurula elektronik posta veya faks yoluyla derhal iletilir.
(2) Yabancı ülkelerdeki demiryolu altyapı ağlarında; Türkiye’de lisans almış demiryolu tren işletmecileri tarafından işletilen demiryolu araçlarının dâhil olduğu kaza ve olaylar ilgili demiryolu tren işletmecileri tarafından Ek-1’de yer alan demiryolu kaza ve olay bildirim formu doldurularak Kurula elektronik posta veya faks yoluyla bildirilir.
(3) Yabancı ülkelerdeki demiryolu altyapı ağlarında; tasarımı veya imalatı Türkiye’de yapılan demiryolu araçlarının dâhil olduğu kaza ve olayların ilgili demiryolu tren işletmecileri tarafından Ek-1’de yer alan demiryolu kaza ve olay bildirim formu doldurularak Kurula elektronik posta veya faks yoluyla bildirilmesi ihtiyaridir.
İşletmecilerin kaza ve olay raporları
MADDE 8 – (1) Demiryolu altyapı işletmecileri, demiryolu tren işletmecileri ve şehir içi raylı toplu taşıma işletmecileri, kendi bünyelerinde hazırladıkları kaza ve olay raporlarının bir örneğini rapor nihayete erdikten sonra beş işgünü içerisinde Kurula gönderirler.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Kaza ve Olayların İncelenmesi

Kaza ve olay incelemesine karar verilmesi
MADDE 9 – (1) Kaza veya olay bildiriminin alınmasından veya başka şekilde kaza veya olaydan haberdar olunmasından sonra, Kurul Başkanı tarafından inceleme yapılıp yapılmayacağı hususunda karar verilir.
(2) Her türlü kaza ve olay incelemeye tabi tutulabilir.
(3) Ciddi kazaların incelenmesi öncelikle yapılır.
Kaza ve olayın incelenmesi
MADDE 10 – (1) Kurul Başkanı tarafından incelenmesine karar verilen demiryolu kaza veya olayı için;
a) Kurul Başkanı tarafından Kurul hizmetlerinde görevlendirilen uzmanlar arasından görevlendirme yapılır. Birden fazla uzman görevlendirilmesi durumunda bunlardan biri grup başkanı olarak tayin edilir.
b) Kaza veya olay incelemesinin özel bir uzmanlık gerektirmesi durumunda veya Kurul Başkanının gerekli göreceği diğer hallerde, Kurul hizmetlerinde görevlendirilen uzmanlar dışında da görevlendirme yapılabilir.
(2) Kaza veya olay incelemesi için görevlendirilen uzmanlar bu Yönetmelikte ve KAİK Yönetmeliğinin 14 üncü maddesinde belirtilen görev ve yetkiler dâhilinde inceleme faaliyetlerini yürütür.
Diğer devletlerle işbirliği
MADDE 11 – (1) Ulusal demiryolu altyapı ağında; yabancı ülkelerin demiryolu tren işletmecilerine ait demiryolu araçları ile tasarımı veya imalatı yabancı devlette yapılan demiryolu araçlarının dâhil olduğu kaza ve olayların incelenmesinde ilgili yabancı devletlerin kaza araştırma ve inceleme kuruluşları işbirliği için davet edilebilir.
(2) Yabancı ülke demiryolu altyapı ağında; Türk demiryolu tren işletmecilerine ait demiryolu araçlarının ve tasarımı veya imalatı Türkiye’de yapılan demiryolu araçlarının dâhil olduğu kaza ve olayların inceleme çalışmalarına Kurul tarafından katılım sağlanabilir.
Delil ve kayıtların gizliliği
MADDE 12 – (1) Kaza veya olay incelemesi kapsamında elde edilen bütün yazılı ve/veya elektronik ortamdaki bilgi ve belgeler ve kayıtlar ile kaza inceleme taslak raporları, adli makamlar istisna olmak üzere, hiçbir kişi ve merci ile paylaşılamaz ve kaza veya olay incelemesi maksatları dışında açıklanamaz.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Demiryolu Kaza ve Olay İnceleme Raporu

Demiryolu kaza ve olay inceleme taslak raporu
MADDE 13 – (1) Demiryolu kaza veya olayının incelenmesi sonucunda, söz konusu kaza veya olayı incelemek üzere görevlendirilen uzmanlar tarafından bir demiryolu kaza veya olay inceleme taslak raporu hazırlanır. Taslak raporda Ek-2’deki bölümlere yer verilir.
Taslak rapor üzerinde yapılacak işlemler
MADDE 14 – (1) Demiryolu kaza ve olay inceleme taslak raporunun tamamı veya belirli bölümleri, görüşlerinin alınması amacıyla ve ilgili tarafça taslak raporun tamamının veya bir bölümünün başka kişi, kurum ve kuruluşlarla paylaşılmayacağının taahhüt edilmesi şartıyla ilgili taraflara gönderilebilir.
(2) Demiryolu kaza ve olay inceleme taslak raporu, diğer ilgili ülkelerin görüşlerinin alınması amacıyla, en uygun vasıtalarla kendilerine gönderilir. Taslak raporun gönderilmesi, söz konusu ülkelerin gerekli gizlilik kurallarına uyacaklarını taahhüt etmelerine bağlıdır.
(3) Diğer ilgili tarafların ve diğer ilgili ülkelerin, taslak rapor üzerinde görüş ve/veya önerilerini bildirme süresi 25 işgünüdür.
(4) Diğer ilgili tarafların ve diğer ilgili ülkelerin süresi içerisinde bildirdikleri görüşler, demiryolu kaza ve olay inceleme raporunun nihai hale getirilmesinde dikkate alınır.
(5) Verilen süre içerisinde ilgili taraf veya ülkelerce herhangi bir görüş veya öneride bulunulmaması durumunda da taslak rapor 15 inci madde hükmü uyarınca nihai hale getirilir.
Demiryolu kaza ve olay inceleme raporu
MADDE 15 – (1) Demiryolu kaza ve olay inceleme taslak raporu KAİK Yönetmeliğinin 6 ncı maddesi gereğince Kurulda değerlendirilerek karara bağlanır.
(2) Birinci fıkra gereği karara bağlanan demiryolu kaza ve olay inceleme raporu, KAİK Yönetmeliğinin 6 ncı maddesi uyarınca;
a) Kurul internet sitesinde yayımlanarak kamuoyu ve ilgililerle paylaşılır.
b) Gerekli çeviriler yapılmak suretiyle, diğer ilgili ülkelere ve uluslararası kurum ve kuruluşlara en uygun vasıtalar kullanılarak gönderilir.
Demiryolu kaza veya olayının yeniden incelenmesi
MADDE 16 – (1) Kurul, raporun karara bağlanması sonrasında, rapordaki değerlendirme ve sonuçları değiştirebilecek nitelikte yeni delillerin ortaya çıkması durumunda, kaza veya olayın yeniden incelenmesine karar verebilir.
(2) Birinci fıkrada sözü edilen yeni deliller, diğer ilgili taraflar ve ilgili ülkelere de bildirilir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Araştırma Faaliyetleri

Demiryolu kaza ve olaylarına ilişkin araştırma faaliyetleri
MADDE 17 – (1) Kurul Başkanının gerekli görmesi halinde, Kurul hizmetlerinde görevlendirilen uzmanlara ve bilirkişilere veya diğer ilgili kişi, kurum, kuruluş ve üniversitelere Ek-3’te yer alan hususlara ilişkin bilgi toplanması amacıyla gerekli araştırma faaliyetleri yaptırılabilir.
(2) Birinci fıkrada sözü edilen araştırma faaliyetleri için görevlendirilen uzmanlar;
a) Gerekli gördükleri demiryolu araçlarına çıkabilir, teçhizatı tetkik edebilir ve uygulamalara ilişkin gözlem yapabilirler.
b) Gerekli gördükleri demiryolu tesislerinde ve ilgili kurum, kuruluş ve şirketlerde araştırma faaliyetlerinde bulunabilirler.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler

Hüküm bulunmayan haller
MADDE 18 – (1) Demiryolu kaza ve olaylarının araştırma ve incelenmesine ilişkin bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde, KAİK Yönetmeliği hükümleri uygulanır.
Yürürlük
MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı yürütür.

Ekler için tıklayınız

Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

İçme Suyu Temin ve Dağıtım Sistemlerindeki Su Kayıplarının Kontrolü Yönetmeliği Teknik Usuller Tebliği

16 Temmuz 2015 PERŞEMBE Resmî Gazete Sayı : 29418

TEBLİĞ

Orman ve Su İşleri Bakanlığından:
İÇME SUYU TEMİN VE DAĞITIM SİSTEMLERİNDEKİ SU KAYIPLARININ
KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ TEKNİK USULLER TEBLİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, içme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemlerindeki su kayıplarının kontrolü için alınması gereken tedbirleri belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 8/5/2014 tarihli ve 28994 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İçme Suyu Temin ve Dağıtım Sistemlerindeki Su Kayıplarının Kontrolü Yönetmeliği kapsamında uygulanacak teknik usulleri ve yönetmelik ekinde yer alan bilgi ve formların detaylı açıklamalarını kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 29/6/2011 tarihli ve 645 sayılı Orman ve Su İşleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci, 9 uncu ve 26 ncı maddeleri ile İçme Suyu Temin ve Dağıtım Sistemlerindeki Su Kayıplarının Kontrolü Yönetmeliğine dayanılarak hazırlanmıştır.
İKİNCİ BÖLÜM
Tanımlar ve Genel Hükümler
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;
a) Akıllı obje: İçme-kullanma suyu temin, dağıtım ve abone sistemlerine ait tüm coğrafi bilgi veri tabanlarında, CAD ve CBS tabanlı yazılımlarda yer alan kuyu, arıtma tesisi, depo, boru, ek parça/fitings, vana, bina, fabrika gibi her bir nesnenin vektörel verisi ile niteliğine ait çap, et kalınlığı, basınç sınıfı, malzeme cinsi, koordinat, uzunluk, abone numarası gibi birbiri ile ilişkilendirilebilir ve sorgulanabilir/analiz edilebilir nitelikteki bilgileri,
b) Arz debisi: Şebekenin bütününe veya herhangi bir bölümüne birim zamanda verilen su miktarını,
c) AT tip inceleme belgesi: Onaylanmış kuruluş tarafından imalatçıya verilen belgeyi,
ç) Bakanlık: Orman ve Su İşleri Bakanlığını,
d) Basınç transmitteri: Sensörlerle ölçülen basıncın büyüklüğünü veya değişimini standart bir elektriksel değere çeviren aleti,
e) CBS: Coğrafi bilgi sistemlerini,
f) CTP: Cam elyaf takviyeli poliester boruyu,
g) Düğüm noktaları: Dağıtım sistemlerinde her kırık nokta ve birden fazla borunun birleştiği noktayı,
ğ) GPRS: Genel paket radyo servisini,
h) IP: Uluslararası koruma kodunu,
ı) ISO-OSI standartları: Uluslararası Standardizasyon Organizasyonu (ISO) tarafından 1984 yılında geliştirilen ve açılımı “Birbiriyle Bağlantılı Açık Sistemler (OSI: Open Systems Interconnection)” olan standardı,
i) İçme-kullanma suyu: Genel olarak içme, yemek yapma, temizlik ve diğer evsel maksatlar ile gıda maddelerinin ve diğer insani tüketim maksatlı ürünlerin hazırlanması, işlenmesi, saklanması ve pazarlanması maksadıyla kullanılan, orjinine bakılmaksızın, orijinal haliyle ya da arıtılmış olarak ister kaynağından isterse dağıtım sisteminden temin edilen ve 17/2/2005 tarihli ve 25730 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkındaki Yönetmelik Ek-1’deki parametre değerlerini sağlayan ve ticari amaçlı satışa arz edilmeyen suyu,
j) İçme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemi: İçme ve kullanma sularını kullanıcılara ulaştırmak maksadı ile su alma yapısı, iletim hattı, arıtma tesisi, terfi merkezleri, depo ve dağıtım şebekesi ünitelerinden birini veya birden fazlasını kapsayan sistemi,
k) İdare: Büyükşehir Belediyesi olan yerlerde su ve kanalizasyon idarelerini, Büyükşehir Belediyesi olmayan yerlerde ise belediyeleri,
l) İş zekâsı: Bir organizasyonun ham verilerini analiz etmek için kullandığı çeşitli yazılım uygulamalarının tümünü,
m) Katodik koruma: Toprak altındaki metal boruların, toprağın ve suyun fiziksel ve kimyasal etkilerinden korunması için uygulanan elektriksel koruma sistemini,
n) Kombine sayaç: Büyük ve küçük çaplı sayaçların bütünleşik halde bulunduğu sayaçları,
o) Kv değeri:1 Bar basınç farkında belirli bir oranda açık olan vanadan geçen suyun m3/h olarak debisini,
ö) Laminer akım: Akışkanın her taneciğinin sabit hızda, boru eksenine paralel hareket ederek boru içerisinde düzgün bir akım oluşturmasını,
p) Polietilen boru: PE 100 ve PE 80 hammaddeden imal edilmiş boruyu,
r) Pürüzlülük: Borunun iç yüzeyindeki küçük çıkıntıları,
s) SCADA: Veri tabanlı izleme ve kontrol sistemini,
ş) Servis bağlantısı: Su dağıtım sistemlerinden, abonelere suyun iletilmesi için yapılan boru bağlantısını,
t) SMS: Kısa mesaj servisini,
u) Spatial: Sahadan toplanacak üç boyutlu koordinatsal verilerin Uluslararası Yersel Referans Ağı-Jeodezik Referans sistemi (ITRF-GRS80) kullanılarak elde edilmesini ve vektörel, topolojik, fotoğrafik tabanlı tüm konum bilgilerinin birbirleri ile eşleştirilebilir nitelikte olmasını,
ü) Su ihtiyaç debisi: Bir yerleşimin tümünde veya bir bölümünde bulunan bina, fabrika, kışla, ahır gibi tüm yapıların ve park, mesire gibi rekreatif alanların içme-kullanma suyu ihtiyacını karşılayabilecek birim zamanda geçen su miktarını,
v) Su koçu darbesi: Basınçlı sistemlerdeki borularda su hızının ani değişmesi ile oluşan dalgalanmanın meydana getirdiği etkiyi,
y) Su yaşı: Suyun üretim noktasından tüketim noktasına gidene kadar şebekede geçirdiği toplam süreyi,
z) Tüketim deseni: Bir abonenin günün saatlerine göre su tüketim eğrisini,
aa) Yönetmelik: İçme Suyu Temin ve Dağıtım Sistemlerindeki Su Kayıplarının Kontrolü Yönetmeliğini,
ifade eder.
Genel hükümler
MADDE 5 – (1) İdareler içme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemlerindeki idari ve fiziki su kayıplarının önlenmesi için; idari ve fiziki su kayıplarının ölçüme dayalı olarak belirlenmesini, şebekenin ve sistemin şartnamelere ve uygulama projelerine uygun yapılmasını, kullanılan malzemelerin standartlara uygun olarak temin edilmesini, sistemde ana basınç bölgesi ve alt bölgelerin oluşturulmasını, şebekede etkili bir basınç ve debi yönetimi ile optimum işletme şartlarının sağlanmasını, sistemin izlenmesi ve kayıt altına alınmasını ve etkili bir su yönetim sistemini sağlamakla yükümlüdür.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Su Kayıplarının Önlenmesinde İzlenecek Adımlar
Temin edilen içme suyu hacminin ve debisinin ölçülmesi
MADDE 6 – (1) İdareler tarafından; su temin miktarlarının hesaplanması maksadıyla su kaynaklarının çıkış boru hattı üzerine kaynağa en yakın noktaya, arıtma tesisi giriş ve çıkış boru hattı üzerine, servis deposu giriş ve çıkış boru hattı üzerine, terfi merkezleri çıkışı ve alt bölge giriş boru hattı üzerine debi ölçer cihaz takılır.
(2) Debi ölçerin seçimi, montajı, işletilmesi ve bakımında aşağıdaki hususlara dikkat edilir:
a) Su kalitesine, üretim profiline uygun çap ve özellikte günün teknolojisine uygun, ölçüm hassasiyeti yüksek debi ölçer seçilmesi,
b) Debi ölçer cihazı, kesintisiz ölçüm yapabilen ve ölçtüğü değeri başka bir cihaza aktarabilen nitelikte seçilmesi,
c) Debi ölçer cihazı, üreticinin öngördüğü montaj kurallarına uygun şekilde boru hattına bağlanması,
ç) Debi ölçer cihazının bakımının periyodik olarak yapılması ve bakım raporlarının kayıt altına alınması,
d) Debi ölçer cihazının ölçtüğü anlık debi ve endeks bilgisi dijital olarak sürekli kaydedilmesi.
Coğrafi Bilgi Sistemi (CBS) veri tabanının kurulması
MADDE 7 – (1) İdareler tarafından mevcut alt yapı tesisleri ile üst yapıların sürdürülebilir bir şekilde işletilmesi ve korunması maksadıyla CBS veri tabanı kurulur ve idare tarafından belirlenen sürelerde güncellenir.
(2) CBS veri tabanının kurulmasında aşağıdaki hususlar dikkate alınır:
a) CBS spatial bir veri tabanı ile tasarlanır. CBS veri tabanına aktarılacak alt yapı tesisleri ve donatıları akıllı obje niteliğinde olmalıdır.
b) CBS veri tabanında; abone bilgi sistemi ve coğrafi adres bilgi sistemi, ulusal adres veri tabanı ile entegre edilecek şekilde tasarlanır.
c) İdareler, her bir binanın o binaya ait olan kimlik numarasını, bina içindeki abonelerden birine ait olan abone numarasını, tarihli fotoğrafını, binanın herhangi bir köşe koordinatını ve diğer nitelik bilgilerini sahadan toplar ve CBS veri tabanına kaydeder.
ç) Abone veri tabanı ile CBS veri tabanı bilgileri eşleştirilir ve uyumlu bir şekilde bilgi akışı sağlanır.
d) Mevcut veriler sayısallaştırılarak CBS veri tabanına kaydedilir, mevcut verilerin yetersiz olduğu durumlarda çeşitli teknolojik cihazlarla tarama, kazı gibi yöntemlerle şebeke doğrulaması yapılır.
e) İdareler, yeni inşa edecekleri altyapı tesislerinin iş sonu projelerini sayısal ortamda, spatial yapıda yapar ve CBS veri tabanına aktarır.
f) İdareler, CBS veri tabanını doğrulama ve/veya güncelleme maksadıyla arıza onarımı yaptıkları her kazıda, üç boyutlu koordinat alımı yaparak sistem elemanlarına ait çap, et kalınlığı, malzeme türü gibi bilgileri alarak CBS veri tabanına kaydeder.
İzleme sistemlerinin kurulması
MADDE 8 – (1) İdareler, içme-kullanma suyu temin ve dağıtım sisteminin uzaktan sevk ve kontrolü için uygun bir veri tabanı altında ve uygun göreceği iletişim sistemi kullanılarak veri kontrol ve izleme sistemini (SCADA) kurar. Kurulacak SCADA sistemi aşağıda açıklanan asgari bileşenlerden oluşur:
a) SCADA Kontrol Merkezi, yazılım ve donanım olarak eş zamanlı, yedekli olarak kurulur. Yazılımın; izleme ve kontrol ile sınırlı olmayacak aynı zamanda, “iş zekası, yönetici özeti, sistem performansı” raporlamalarını sunacak özellikte olmasına dikkat edilir.
b) İletişim sisteminin, idarenin uygun göreceği bir iletişim-haberleşme sistemini ihtiva etmesi ve ISO-OSI standartlarına uygun olması gerekir.
c) Ölçme ve kontrol istasyonları, sadece cihazların ölçüm yaparak, ölçüm değerlerini iletişim cihazı aracılığı ile kontrol merkezine aktardığı istasyonlar şeklinde (alt bölge istasyonları gibi) veya depo, pompa istasyonu, vana kontrol odası gibi hem ölçüm hem de kontrol gerektiren istasyonlarda; seviye, basınç, debi, pompa bilgileri ve enerji gibi ölçülen değerleri merkeze taşıyan ve merkezden gönderilen komutları cihazlara iletebilen istasyonlar şeklinde planlanır. Basınç katlarının en düşük ve en yüksek noktalarında basınç, depo çıkışları ve şebekenin en uç noktalarında bakiye klor ölçümleri koşullar ve imkânlar ölçüsünde kesintisiz olarak yapılır.
Şebekenin hidrolik modellemesinin ve kalibrasyonunun yapılması
MADDE 9 – (1) İdareler, mevcut içme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemlerini daha verimli yönetmek, sistemin şartlarını simüle etmek maksadıyla hidrolik modellemeleri aşağıdaki şekilde yapılır.
a) Bu Tebliğin 7 nci maddesinde belirtilen hususlara göre yapılandırılmış ve sayısal ortamda yer alan sistem elemanlarına ait vektörel ve sayısal veriler modelleme yazılımına girilir. Söz konusu sayısal veriler aşağıda belirtilmiştir:
1) Borular için: malzeme türü, çap, et kalınlığı, basınç sınıfı, imalat tarihi, uzunluk, basınç sınıfı, debi, döşeme tarihi,
2) Vanalar için: kot, çap, tür, basınç sınıfı,
3) Pompalar için: kot, verim grafikleri, güç, debi, basma yüksekliği, enerji verimliliği,
4) Depolar için: giriş-çıkış-taşkın kotları, kesit tipi, hacim,
5) Düğüm Noktaları için: koordinatları, boru taban kotu, debi,
b) CBS veri tabanı üzerinde şebekenin alt bölge ön tasarımı aşağıda belirtilen kriterlere göre yapılması tavsiye edilir;
1) Abone sayısı,
2) Nüfus,
3) Şebeke uzunluğu,
4) Su ihtiyaç debisi,
5) Şebekeye bağlantı adedi,
6) Kapatılması gereken vana sayısı,
7) Şebeke durumuna göre idareler tarafından yönetilebilir sayıda servis bağlantısı,
8) Maksimum ihtiyaç debisi 100 m3/h olan,
9) Her bir alt bölge girişinde debi ölçer ve gereken yerlerde basınç kontrol vanası konumlandırılması.
c) İhtiyaç debilerinin yazılıma girilmesi için; alt bölge bazında arz debisinin hesaplanarak veya ölçülerek yazılıma girilmesi sağlanır. Tüketim desenini gerçeğe en yakın şekilde belirlemek maksadıyla yapılan bu adım gerçekleştirilirken;
1) Kabullerden faydalanma,
2) Tahakkuk verilerini esas alma,
3) Saha ölçümleri yapılması (aynı abone grubuna sahip yapılardan en az %1’inin ana girişlerine akış ölçer monte edilerek 24 saatlik tüketimin grafiğinin elde edilmesi), yöntemlerinden biri ya da birkaçı seçilir. Bu yöntemlerden hangisinin/hangilerinin seçileceği, şehrin genel özelliklerine göre İdare tarafından belirlenir.
ç) Hidrolik hesaplar yapılırken aşağıda belirtilen kriterler göz önünde bulundurulur:
1) Mevcut sistemin hangi şartlarda çalıştığının kontrol edilmesi için hidrolik modellemesi yapılır.
2) Hidrolik hesaplar her alt bölge için ayrı ayrı yapılır.
3) Alt basınç katlarından bütüne doğru ilerlemek yöntemi ile her bir ana basınç katının ana borularının depo çıkışlarına kadar hidrolik hesapları tamamlanır.
4) Tüm içme-kullanma suyu temin ve dağıtım sisteminin hidrolik hesapları bitirilir.
d) (ç) bendindeki kriterlere göre oluşturulan yeni model sonucunda çap değişiklikleri, ilave boru hatları, vanalar gibi sahada yapılması gereken sistem değişiklik ihtiyaçları elde edilir.
e) Modelin Kalibrasyonu, (ç) bendinde belirtilen işlemler sonucunda elde edilen yeni hidrolik değerlerin doğruluğunu kontrol edebilmek için, sahada alt bölge girişleri, ana besleme boruları, depo çıkışları, isale hatları gibi kritik noktalarda basınç, debi ölçümleri yapılarak karşılaştırılır. Yazılımdan elde edilen değerler ile sahadan ölçülen değerler birbiri ile uyuşuncaya kadar kalibrasyon işlemine devam edilir. Örnek kalibrasyon adımları EK VI’da verilmektedir.
f) Hidrolik Modellemenin içme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemlerinde oluşmuş veya aşağıda örneklenen oluşması muhtemel durumlara göre ve sistemin davranışlarını gerçeğe en yakın şekilde belirlemek maksadıyla yenilenmesi gerekir. Özellikle aşağıdaki sistem değişikliklerinde modele dayanmayan müdahalelerin yapılmaması gerekir:
1) Temin veya dağıtım sistemindeki büyük çaplı su kesintileri,
2) Mevsimsel arz-talep dengesi değişimleri,
3) Yeni bir boru hattı yapımı ve/veya mevcut boru hattı iptali,
4) Pompa istasyonu inşası/devre dışı bırakılması,
5) Acil durum senaryolarının oluşturulması ve güncellenmesi,
6) Eş zamanlı birden fazla sayıda yangın çıkması,
7) Su kalitesinin bozulması (özellikle bakiye klor ve su yaşı).
(2) Birinci fıkradaki adımlar tamamlandıktan sonra, idareler mevcut şebekelerini elde ettikleri yeni modele uygun hale getirmek için gerekli sistem değişikliklerini sahada yaparlar.
(3) Yeni bir alanın imara/yapılaşmaya açılması halinde, 6107 sayılı İller Bankası Anonim Şirketi Hakkında Kanuna ve bu kanuna uygun olarak çıkartılmış alt düzenlemelere uygun olarak modelleme yapılır.
Şebekelerin sahada alt bölgelere ayrılması
MADDE 10 – (1) İçme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemini kontrol edebilmek için öncelikle şebekenin nispeten küçük ve izole edilmiş, kontrol edilebilen alt bölgelere ayrılması gerekir. Sahada bu işlem yapılırken, 9 uncu maddede belirtilen adımlara uygun şekilde imal edilir. Alt bölgelerin oluşturulması sistemin optimum bir şekilde yönetilmesini sağlar. Alt bölgeler, sistemin doğru analiz edilmesine, abonelere yönelik güncel ve doğruluğu yüksek su tüketim verilerinin temin edilmesine yardımcı olur. Bu bölge girişlerinde sisteme verilen su miktarı, su basıncı ve su kalitesinin izlenmesiyle arıza tespiti yapılarak su kayıpları önlenir. Alt bölgeleme ile su kayıplarının yüksek olduğu yerler ile öncelik verilecek bölgeler tespit edilir. Arıza noktasına ulaşmak için giderek daralan bir alanda sistematik olarak çalışmak gereklidir, alt bölgelerde aktif kaçak kontrolü yapılarak borulardaki sızıntılara erken müdahale edilebilir ve böylece su dağıtım sisteminin daha güvenilir olması sağlanır. Alt bölgelerde uygun basınç kontrol yöntemleri ile su kayıpları ve arızaları azaltılabilir.
(2) Yeni modele dayalı imalatı yapılan alt bölgenin, izole olduğunu tespit etmek için “Sıfır Basınç Testi” yapılır. Bu test aşağıdaki hususlara uygun olarak gerçekleştirilir;
a) Model üzerinde belirlenen kapalı konumda kalması gereken tüm sınır vanaları kapalı konuma getirilir. Sınır vanalarının kontrolsüz açılıp-kapatılmasını engellemek için gerekli tedbirler alınır. İzole edilmek istenen alt bölge sınırları içinde kalan yeteri sayıda binaya basınç dataloggerı monte edilir.
b) Alt bölge ana vanası kapatılır ve uygun süreyle su kesintisi yapılır ve ana vana açılır. Bu işlemden sonra sahadaki dataloggerlardaki veriler toplanarak analiz yapılır. Eğer tüm cihazlarda basıncın sıfır olduğu gözlenirse bölgenin izole olduğu tespit edilmiş olur.
c) Herhangi bir dataloggerda basıncın sıfır olmadığının tespiti halinde, ilgili sınır vanalarının sızdırdığı ve/veya CBS sisteminde yer almayan bir boru hattı veya vananın olduğu kabul edilir. Bu durumda söz konusu bölgede gerekli saha çalışmaları yapılarak, tüm dataloggerlarda basınç sıfırlanıncaya kadar bu işleme devam edilir.
Yazılımlar ve verilerin, ana veri tabanı ile entegre hale getirilmesi
MADDE 11 – (1) İdarelerin sistemi yönetebilmek gayesiyle kullandığı CBS veri tabanı, hidrolik modelleme, SCADA sistemi, tahakkuk-tahsilat (abone), halkla ilişkiler gibi yazılımların ve verilerin birbiriyle entegre olarak çalışması sağlanır. İdarenin ana veri tabanı, üzerinde yukarıdaki yazılım ve verilerin aşağıdaki işlemleri yapabilmelerini sağlayacak şekilde kurulur;
a) Birbirleri ile veri alışverişini,
b) Su dengesi, optimum işletme basıncı, su yaşı, alternatif işletme senaryoları, kullanımın azaldığı saatlerde vana-pompa açık/kapalı konumları gibi analiz/sorgulamayı,
c) Özellikle SCADA yazılımının, farklı yazılımlara ait verileri kullanarak fiziki, idari kayıplar, işletme maliyetleri, enerji giderleri gibi hesaplamalarını.
(2) Büyükşehir belediyesi dışındaki diğer belediyeler imkânları doğrultusunda bu sistemi kurar.
İçme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemlerinin entegre yönetimi
MADDE 12 – (1) Su temin ve dağıtım sistemlerinin entegre yönetiminde aşağıda belirtilen hususlara uygun işletme yapılır:
a) Debi ve Basınç Yönetimi: Sistem, tümevarım metoduyla dinamik şartlara dayalı işletilir. Örneğin, bir tam gün en az iki dilime bölünerek (gece yarısı-gün doğumu ve gün doğumu-gece yarısı gibi) iki farklı dilimde arz debisi ve işletme basıncı, asgari ve azami taleplere göre şekillendirilir. Dolayısıyla su üretimi parçadan bütüne göre şekilleneceğinden, talebe göre arz yapılır. Bu yöntemin uygulanabilmesi için, her alt bölge girişine debi ölçer, basınç transmitteri ve debi-basınç regülasyon vanaları monte edilir. Bu istasyonlar SCADA sistemine bağlanarak sürekli izlenir ve ölçülen veriler kaydedilir.
b) Fiziki ve İdari Kayıpların Hesaplanması ve Tespit Ekiplerine Gönderilmesi: Her okuma döneminin sonunda, entegre sistemin üst yazılımı tarafından her bir alt bölge için gece çizgisi analizi, arz debisi, tahakkuk ile CBS verilerinin karşılaştırılması gibi fiziki ve idari kayıpların miktarları hesaplanır, fiziki ve idari kayıpların noktasal tespitinden ve giderilmesinden sorumlu birime iş emri/uyarı olarak gönderilmesi sağlanır. Bununla birlikte, fiziki kayıplara seri müdahale edebilmek maksadıyla, alt bölgelere ait gece çizgileri SCADA sistemi üzerinden günlük olarak takip edilir.
c) Arıza Onarımı: Şebeke arızalarının (abone hattı hariç) onarımı sırasında aşağıda sıralanan adımlar uygulanır. Bu yöntemin uygulanabilmesi için her şebeke sorumlusunun mobil cihazlar ile güncel CBS uygulamasına erişimi sağlanır. Şebeke arızası olması durumunda yapılması gerekenler aşağıdaki gibidir;
1) Şebeke arızası ihbarı alınması,
2) Alt bölge sorumlusu tarafından arızanın sahada tespit edilmesi,
3) Mobil CBS uygulaması üzerinden arızaya müdahale için hangi vanaların kapatılması gerektiği, en az abonenin etkileneceği şekilde vanaların tespiti ve kapatılması,
4) CBS uygulaması üzerinden su alamayacak abonelerin, abone bilgi sisteminde kayıtlı iletişim bilgileri üzerinden susuz kalma sürelerinin yaklaşık olarak bildirilmesi,
5) Tamirin tamamlanmasını müteakip, sistemin ters işletilerek normal duruma getirilmesi.
ç) Su Dengesinin Kurulması ve İşletme Maliyetlerine İlişkin Raporların Oluşturulması: Belirli zaman aralıklarında ve yılsonunda, ihtiyaç ile arz dengesinin kurulup kurulamadığı, sistemin en ekonomik şekilde yönetilip yönetilemediği hususları ile birim işletme maliyetlerini içeren raporlar ve faaliyet raporları hazırlanır.
d) Su Dengesi Hesap Tablosunun Otomatik Hazırlanması: İçme Suyu Temin ve Dağıtım Sistemlerindeki Su Kayıplarının Kontrolü Yönetmeliği ve bu Tebliğ ekinde yer alan bilgiler ve tablolar, üst yazılım marifeti ile hazırlanır ve Yönetmelikte belirtilen sürelerde Bakanlığa gönderilir.
(2) Büyükşehir belediyesi dışındaki diğer belediyeler imkân ve ihtiyaçları doğrultusunda bu sistemi kurarlar.
Aktif sızıntı kontrolü ile fiziki kayıpların tespiti ve azaltılması
MADDE 13 – (1) Fiziki kayıpları azaltmak maksadıyla idareler bünyelerinde, ihtiyaç kadar teknik eleman ve işçiden oluşan bir birim/ekip kurar. Kurulan birim/ekip, sızıntının noktasal tespitini yapmak gayesiyle bu Tebliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen iş emrine göre iş planlaması yapar ve tespit edilen sızıntılar mümkün olan en kısa süre içinde onarılır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
İçme-Kullanma Suyu Temin ve Dağıtım Sistemi ile Şebekede
Kullanılacak Malzemelere İlişkin Hususlar
Kullanılacak malzeme özellikleri ve dikkat edilecek hususlar
MADDE 14 – (1) İçme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemi ile şebekede kullanılan borular ve bu borularda dikkat edilmesi gereken hususlar aşağıda belirtilmektedir:
a) PVC borular
1) Boruların depolanmaları sırasında direk güneş ışığına maruz kalması önlenir.
2) Uzun müddet açıkta kalarak boru rengi değişmiş, üzeri beyazlaşmış, elastikliğini ve diğer özelliklerini kaybetmiş PVC borular kırılgan olduğundan şebeke imalatında kullanılmaması gerekir.
3) PVC ile yapılan tüm boru hattı imalatlarında zemin ıslahı, tranşe (hendek) içlerindeki kum/çakıl yataklama, gömlekleme ve dolgu imalatları şartnamelere uygun olarak titizlikle yapılır.
b) Çelik borular
1) İçme-kullanma suyu tesisi sahasında boru iç ve dış izolasyonlarının bozulmaması için gerekli tedbirler alınarak, boru ve özel parçaları uygun yükseklikte ve düzgün istiflenerek, imalat yerine hasar görmeden taşınır.
2) İmalatlarında röntgenli kaynak kontrolü yapılması gerekir.
3) Çelik Borular ile yapılan tüm boru hattı imalatlarında zemin ıslahı, tranşe (hendek) içlerindeki kum/çakıl yataklama, gömlekleme ve dolgu imalatları şartnamelere uygun olarak titizlikle yapılır.
4) Çelik boruların katodik korumaları yapılır.
5) Boru başlarındaki kaynak işlemeleri, ultrason, röntgen ve test işlemleri ile yüzey temizliğine müteakip boru ek yerlerinde iç ve dış izoleler yapılır.
c) Polietilen borular
1) Boruların depolanmaları sırasında direk güneş ışığına maruz kalması önlenir. Güneşin morötesi ışınlarından etkilenmemesi için üstü kapalı alanlarda muhafaza edilir.
2) Ek parçaları ise ambalajlı olarak teslim alınıp muhafaza edilir.
3) Konfeksiyon yöntemi ile imal edilmiş parçalar sık arıza verdiğinden, ek parçalar mümkün olduğu kadar enjeksiyon yöntemi ile imal edilmiş ürünlerden seçilir.
4) Polietilen borular ile yapılan tüm boru hattı imalatlarında zemin ıslahı, tranşe (hendek) içlerindeki kum/çakıl yataklama, gömlekleme ve dolgu imalatları şartnamelere uygun olarak titizlikle yapılır.
ç) Düktil borular
1) Düktil boruların su ile temas eden iç yüzeylerinde kesinlikle pürüzlülük ve beton yüzeyde imalat hatalarının bulunmamasına dikkat edilir.
2) Düktil boruların taşınması sırasında beton kısımda ve borunun dış kaplama kısmında hasar oluşmamasına dikkat edilir.
3) Borular temin edilirken darbe dayanımları dikkate alınır.
4) Düktil Borular ile yapılan tüm boru hattı imalatlarında zemin ıslahı, tranşe (hendek) içlerindeki kum/çakıl yataklama, gömlekleme ve dolgu imalatları şartnamelere uygun olarak titizlikle yapılır.
d) CTP borular
1) Boruların depolanmaları sırasında direk güneş ışığına maruz kalması önlenir. Güneşin morötesi ışınlarından etkilenmemesi için üstü kapalı alanlarda muhafaza edilir.
2) Ek parçaları ise ambalajlı olarak teslim alınıp muhafaza edilir.
3) CTP borularla yapılan tüm boru hattı imalatlarında zemin ıslahı, tranşe (hendek) içlerindeki kum/çakıl yataklama, gömlekleme ve dolgu imalatları şartnamelere uygun olarak titizlikle yapılır.
Boru ek parçaları ve dikkat edilmesi gereken hususlar
MADDE 15 – (1) İçme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemi ile şebekede kullanılan vanalar, vantuzlar, pislik tutucular, yangın hidrantları, basınç düzenleyici kontrol vanaları ve debi ölçerlerde dikkat edilmesi gereken asgari hususlar aşağıda belirtilmektedir:
a) Vanalar: Su sistemi yönetimi kapsamında şebeke hatlarında ve izolasyon bölgelerinde, mutlak sızdırmazlık sağlanması için elastomer sürgülü vana kullanılır. Bu vanalar; şebekenin çalışma basıncına uygun sızdırmazlık ve dayanım özelliğine haiz gövde malzemesi ve elastomer kaplama sürgü sistemine sahip, boyutlandırma olarak F4/F5 sınıfı olanlardan seçilir.
b) Vantuzlar: Vantuzlar dinamik özellikte, hattın içinde biriken havayı tahliye edebilecek ve negatif basıncı önlemek için hattın içine hava alacak şekilde seçilir. Sadece isale hatlarında değil şebekelerde ihtiyaç duyulan yerlerde kullanılır. Vantuzlar yerleştirilen hat vanalarının sonrasında kullanılır.
c) Pislik tutucular: Kontrol vanalarından, debi ölçerlerden, bazı vanalardan veya flanş bağlantılı sayaçlardan önce kullanılır. Pislik tutucular flanş bağlantılı, kullanım yerine uygun tipte ve filtresi, partiküller için gerekli hassasiyete sahip paslanmaz çelikten üretilmiş olanlardan seçilir.
ç) Yangın hidrantları: Yangın hidrantlarının önünde elastomer sürgülü vana kullanılır. Kırılma ve darbe anında su kaybını önleyecek şekilde akış kesme sistemine sahip ve flanş bağlantılı olmasına dikkat edilir.
d) Basınç kırıcı vanalar: Basınç kırıcı vana yüksek Kv değerine sahip özellikte seçilir. Basınç durumuna ve idarenin ihtiyaçlarına göre diyaframlı, pistonlu, türbinli tip olarak kullanılabilir. Basınç kırıcı vanalarının pilot mekanizmalarının mukavim olmasına özen gösterilir. Basınç kırıcı vananın kullanılacağı şebekedeki giriş ve çıkış basınç değerlerini sağlaması gerekmekte olup, basınç kırma oranı belirlenir. Basınç kontrol ünitesine uygunluğu ve basınç değişimlerine hızlı tepki verebilmesi dikkate alınır. Su koçu darbesine karşı dayanıklı, yüksek kavitasyon direncine sahip olması gerekir. Vanalar temin edilmeden önce üreticisinden aşağıdaki bilgiler alınarak, bu bilgiler doğrultusunda ürün seçimi yapılır.
1) Debi çizelgesi: Sabit işletme şartlarında en düşük debi, normal işletme şartlarında en düşük debi/en yüksek debi, sürekli olarak kabul edilebilir en yüksek debi,
2) ΔP ve Q değerleri,
3) Vananın kapasitesi (Kv) bilgileri.
e) Debi ölçerler: Su miktarının ölçülmesinde kullanılan debi ölçerlerin hassas olmaları gerekir. Debi ölçerin sağlıklı çalışabilmesi için, montaj yapılacak noktada borunun tam dolu olmasına dikkat edilir ve debi ölçerlerin montajında topraklama yapılır. Kullanılan başlıca debi ölçer çeşitleri özelliklerine göre aşağıda belirtilmektedir:
1) Ultrasonik debi ölçerler; Boru içindeki her türlü bozulmalardan etkilenir. Büyük çaplarda kullanımında, hassas ölçüm yapılamamaktadır. Monte edilirken sensörlerin aynı hizada olması (düzgün sinyal akışı için) gerekir. Zaman aralıklarıyla kalibrasyon yapılması gerekir. Bu tip debi ölçer montajında ölçüm yapılabilmesi için cihaza boru tipi, et kalınlığı ve boru çapı gibi belirli parametreler tanımlanır.
2) Elektromanyetik debi ölçerler; Yapısı gereği uzun süre kalibrasyon gerektirmez. Hassas ölçüm yapabilir. Diğer tip debi ölçerlere göre daha maliyetlidir. Debi ölçerler IP68 koruma sınıfında seçilir.
(2) Birinci fıkrada yer alan malzemelerin su ile temas eden yüzeylerinin içme-kullanma suyuna uygunluğuna dikkat edilir.
Su kayıplarının kontrolünde kullanılan ekipmanlar ve dikkat edilmesi gereken hususlar
MADDE 16 – (1) İçme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemi ile şebekede kullanılan aktif sızıntı tespit cihazları, veri kaydediciler, korelasyon cihazları, yer mikrofonları, metal dedektörü, elektromanyetik dedektör, GPR yer altı radarı, basınç düzenleyici kontrol vanası kontrolörü, yüksek frekanslı basınç ölçme cihazı, telemetri veri kaydediciler ve manometrelerde dikkat edilmesi gereken hususlar aşağıda belirtilmektedir:
a) Veri Kaydediciler (Datalogger): Veri kaydediciler kablolu veya telemetrik sistemler ile veri iletimi için SCADA sistemlerinde kullanılır. Veri kaydediciler ile ilgili olarak:
1) IP68 koruma sınıfında olması gerekir.
2) Şarj edilebilir ve/veya uzun ömürlü pil kullanılır.
3) Portlarının askeri tipte olması gerekir.
b) Korelasyon cihazları: Kullanımı sırasında doğru sonuç alınması için hava şartları, boru döşeme derinliği, boru metrajı, boru karakteri ve yüksek bir arka plan gürültüsü gibi faktörlere dikkat edilir. Korelasyon cihazları ile ilgili olarak:
1) Etkin sonuç alınabilmesi için sessiz ortamda çalışma yapılır.
2) Sensörlerinin IP68 koruma sınıfında olması gerekir.
3) Şarj edilebilir ve/veya uzun ömürlü pil kullanılır.
c) Yer Mikrofonları: Cihaz, kazı yapılmaksızın toprak altındaki kaçakların tespit edilebilmesi açısından kaçak çalışmalarında mutlaka bulunması gereken bir ekipmandır. Yer mikrofonları ile ilgili olarak:
1) Cihazı kullanacak kişinin eğitimli ve deneyim sahibi olması gerekir.
2) Etkin sonuç alınabilmesi için sessiz ortamda çalışma yapılır.
3) Saha çalışmalarına uygun, IP65 koruma sınıfında üretilmiş olması gerekir.
4) Kulaklığı, dış ortam seslerini geçirmeyecek tipte seçilir.
5) Şarj edilebilir ve/veya uzun ömürlü pil kullanılır.
ç) Metal dedektörü; Şehir içinde sıklıkla yapılan asfalt çalışmaları sebebiyle asfalt altında kalan priz ve vana buşaklelerin yerini tespit gayesi ile kullanılır. Metal dedektörü ile ilgili olarak:
1) Yüzeyin daha derininde yer alan metal cisimleri kazı yapılmadan tespit edebilecek özellikte olması gerekir.
2) Şarj edilebilir ve/veya uzun ömürlü pil kullanılır.
d) Basınç kırıcı vana kontrolörü:
1) Kontrolörün kurulumu sırasında debiye veya zamana duyarlı kontrol opsiyonlarının tercih edilebilir özellikte olmasına dikkat edilir.
2) Kullanıcı, kontrolör ayarını kontrole esas parametreleri girerek ve/veya uzaktan erişim (telemetri sistemi) ile gerçekleştirir.
3) Kontrolör, tuş takımı dâhil IP68 koruma sınıfında olması gerekir.
4) Gerektiğinde, elektronik basınç kırıcı vana kontrolörlerinin kaydettiği basınç ve debi değerlerini kontrol merkezine iletebilecek şekilde olmasına dikkat edilir.
5) Şarj edilebilir ve/veya uzun ömürlü pil kullanılır.
e) Elektromanyetik dedektör:
1) Yer altındaki boru, kablo vb. altyapı elemanlarının yerini, güzergâhını, doğrultusunu, derinliğini tespit edebilen cihazlardır. Elektromanyetik alan prensibi ile çalışan bu cihazlar; hat özelliği kazanan metalik boru veya kabloların üzerine gelen aktif veya pasif (radyo veya verici vb. sinyal üreticilerinden) sinyallerin kendi etrafında oluşturduğu elektromanyetik alanın, bu alana duyarlı antenler ile donatılı alıcılar vasıtası ile çalışmaktadır.
2) Şarj edilebilir ve/veya uzun ömürlü pil kullanılır.
f) GPR yer altı radarı:
1) GPR yerin yüzeye yakın bölümlerinin jeofizik yöntemlerle tespitinde kullanılan, yüksek çözünürlükle veriler sağlayan bir radardır. GPR toprak altı verileri alabilmek için farklı frekansta sinyaller kullanır. Enerji yerin içine yayılacak şekilde aşağı yönde verilir ve farklı elektriksel özelliklere sahip katmanların sınırlarında bu sinyaller farklı frekanslar ile yansırlar. Bu sayede yer altındaki hatların yeri, güzergâhı, derinliği tespit edilir.
2) Şarj edilebilir ve/veya uzun ömürlü pil kullanılır.
g) Yüksek frekanslı basınç ölçme cihazı: Basınç ölçme cihazının, şebekenin istenen bölgelerinde basıncın sürekli izlenmesini sağlayabilen, kayıt ve aktarım yapabilen nitelikte olması gerekir. Bu cihaz ile ilgili olarak şu hususlara dikkat edilir:
1) Saniyede 4 ve üzeri kayıt yapabilir özellikte olmasına,
2) Su koçu darbesini tespit edebilmesine,
3) IP68 koruma sınıfında olmasına,
4) Şarj edilebilir uzun ömürlü pil kullanılmasına.
ğ) Manometreler: Boru hatlarında ve fittingslerin kritik noktalarında basınç ölçmek için kullanılır. Basınç düzenleyici kontrol vanalarının giriş ve çıkışında zorunlu olarak kullanılır. Manometreler ile ilgili olarak:
1) Her sene akredite kurumlarca kalibre edilmesi sağlanır.
2) Dijital manometreler IP68 koruma sınıfında seçilir.
İçme-kullanma suyu temin ve dağıtım sisteminde dikkat edilecek diğer hususlar
MADDE 17 – (1) İçme-kullanma suyu temin ve dağıtım sisteminde dikkat edilecek diğer hususlar şunlardır:
a) Şebeke boruları, projesinde belirtilen çap, cins ve basınç sınıfında kullanılır.
b) Satın alınacak borular tabi oldukları standartlara göre test edilerek boru kabulleri yapılır.
c) Borular montaj kurallarına uygun olarak monte edilir, su tecrübesine (basınç testleri) tabi tutulur. Bağlantı noktalarında su kaçağı olmamasına dikkat edilir.
ç) İdarelerce, boruların nakliyesinde kullanılacak araçların malzemenin boydan boya bütün ağırlığını taşıyabilecek nitelikte olması ve boruların kamyon kasası dışına sarkmaması sağlanır. Yükleme ve boşaltma sırasında malzemeler çarpma etkisi olmayacak şekilde boşaltılır ve üreticinin belirlediği şartlara göre istiflenir. İç içe boru nakli uygun değildir. Borularda stok sahasında gerekli güvenlik koridorları bırakılır.
d) Sistemde hem eski hem de yeni borular var ise eski borular iptal edilir ve abone bağlantıları yeni borudan yapılır.
e) İçme-kullanma suyu depolarında uygun malzemeler kullanılarak sızdırmazlık sağlanır.
f) Şebekede bulunan boru ve ek parçaların montajında teknik hususlara dikkat edilmesi gerekir. Aksi takdirde fiziki su kayıplarının artmasına sebep olur.
g) Şebekede çalışmalar bölgesel olarak ele alınır. Döşenen hatların beslendiği depodan su verilerek abone bağlantısı yapılır. Şebeke uzun süre boş bırakılmadan hizmete sunulur.
ğ) Boru hatları, tasdikli projesine ve gerekli şartnamelere uygun olarak yapılır.
h) Şebekede don ve ısı etkileri göz önünde bulundurularak, boru derinlikleri 6107 sayılı İller Bankası Anonim Şirketi Hakkında Kanuna ve bu Kanuna uygun olarak çıkartılmış alt düzenlemelere uygun olarak döşenir.
Servis bağlantılarının yapılması ve servis bağlantı şekilleri
MADDE 18 – (1) Servis bağlantısı işleminde şebekede bulunan boru cinsine uygun olan bağlantı yapılır. Servis bağlantıları yapılması esnasında, şebeke basınç katlarına, alt bölge sınırlarına dikkat edilir. Abone bağlantısında kullanılacak malzemenin seçiminde idare tarafından; malzeme maliyeti, işçilik kalitesi, abone bağlantısının yapılacağı coğrafi şartlar dikkate alınır.
(2) Servis bağlantıları idarelerce yapılır veya yüklenici marifetiyle yaptırılır.
(3) Başlıca bağlantı şekilleri aşağıdaki gibidir;
a) Kolyeli bağlantılar: PVC ve düktil borularda kolyeli bağlantı yapılır. Kolyeli bağlantılar; kolye, vana, bağlantı parçaları ve borulardan oluşur.
b) Kolyesiz bağlantılar: Boru çatlaklarına yol açması, boru üzerine monte edilen vana parçasının mukavemetini azaltması sebebi ile tavsiye edilmez. Bu tip bağlantılar sık arıza verdiğinden fiziki su kayıplarını arttırır.
c) Elektrofüzyon kaynaklı bağlantılar: Polietilen borulardan oluşan şebekelerde abone bağlantısında elektrofüzyon kaynaklı bağlantı şekli kullanılır. Aksi takdirde malzeme uyumsuzluğu sebebiyle fiziki su kayıpları oluşur.
Alt bölge odası tasarımı
MADDE 19 – (1) Oluşturulan alt bölgelerde debi ve/veya basınç kontrolü için, kullanılan malzemelere erişim kolaylığı ve cihazların korunması maksadıyla alt bölge odası tasarımı yapılır. Bu tasarım esnasında aşağıdaki hususlara dikkat edilir.
a) Alt bölge odası giriş ve çıkışında izolasyon vanası bulunur, iki vana arasında ihtiyaç duyulan ölçüm ve regülasyon cihazları kullanılır.
b) Alt bölge odalarında boru cinsine bağlı olarak özel bağlantı parçaları ile montaj yapılır.
c) Alt bölge ölçüm odalarının kapalı alan içerisinde personel çalışacak şekilde dizayn edilmesi halinde; havalandırma bacası, giriş kapağı, merdiven, su tahliye noktası bulunmasına ve veri iletişimine uygun olmasına dikkat edilir.
İçme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemi ve şebekede kullanılacak malzemelerin yönetimi
MADDE 20 – (1) Malzeme yönetiminde dikkat edilmesi gereken faktörler aşağıda belirtilmektedir.
a) Malzeme ömrü takibi: Şebeke elemanları ve sayaçlar kodlanarak CBS veri tabanına işlenir. Tüm bu malzemelerin geçirdiği bakım onarım ve değişimler ile arıza sayısı gibi faktörler kayıt altına alınarak ekonomik çalışma ömrü tanımlanır.
b) Malzeme verimliliği: Malzemenin kullanım süresince bakım ve enerji ihtiyaçları incelenerek şebeke sistemine uygunluğu tayin edilir.
c) Maliyet analizi: Malzemenin ilk yatırım, bakım-onarım, işçilik, enerji ve ömrünü tamamladıktan sonraki hurda işlemleri maliyetleri göz önüne alınır.
ç) Ürün geliştirme faaliyetleri: İdarelerce kullanılan malzemelerin, teknolojik gelişmelere uygun olarak geliştirilmesi faaliyetlerini kapsar.
d) Önleyici bakım onarım: Malzemelerde çalışma şartları sebebiyle sıkça yıpranan ve şebeke sistemindeki akışı durdurma ihtimali olan parçaların belirli zaman aralıklarında ön bakımdan geçirilmesini kapsar.
e) Doğru malzeme seçimi: Kullanılacak pompa, basınç kırıcı vana ve her türlü komplike parçaların çalışma yerleri, kapasiteleri, verimleri, enerji tüketimleri, işçilik ihtiyaçları ve maliyetleri gibi faktörler göz önüne alınarak en doğru seçimin yapılması işlemini içerir.
f) Stok kontrolü: Her malzeme, standartlara uygun şekilde tanımlanarak türlerine göre gruplandırılır. Malzemelerin stok giriş ve çıkışları takip edilerek malzemenin tüketim karakteristiği belirlenir ve acil durumlarda sürekli bulunabilirliği sağlanır.
g) Garanti süreci takibi: İdarelerce temin edilen malzeme ve ekipmanların garanti süreleri hassasiyetle takip edilir.
Malzeme seçim kriterleri
MADDE 21 – (1) Malzeme hammaddesi, çalışma basıncı, sızdırmazlık koruması, bakım onarım ihtiyacı, yedek parça temini, malzemenin sahip olduğu kalite sertifikasyonları ve kapsamı, muayene ve test imkânları, kolay montaj şartları ve diğer tesisat elemanlarına uyumu, ölçüm aletleri için ölçme hassasiyeti, enerji verimliliği ve uzun ömürlü saklanabilirlik faktörleri göz önüne alınır.
(2) İçme-kullanma suyu temin ve dağıtım sistemlerinde kullanılan malzemelerin insan sağlığına zarar vermeyecek nitelikte olmasına dikkat edilir. Bu kapsamda aşağıdaki hususlar dikkate alınır:
a) Ağır metal kontrolü; Kullanılan tesisat malzemelerinin ağır metal açısından insan sağlığına zarar vermeyecek düzeyde olmasına dikkat edilir.
b) Boya kalitesi; Malzemelerin su ile temas eden boyalı yüzeylerinin ve boyaların içme-kullanma suyuna uygun olması gerekir.
c) Korozyon Kontrolü; Boru ve bağlantı parçalarının korozyon dayanımının yüksek olmasına dikkat edilir.
Sayaç seçimi ve aranacak özellikler
MADDE 22 – (1) Seçilen sayaçların 7/8/2008 tarihli ve 26960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ölçü Aletleri Yönetmeliği (2004/22/AT) ve yürürlükteki mevzuat doğrultusunda onaylanmış kuruluştan alınmış AT Tip İnceleme Belgesine haiz olmasına dikkat edilir.
Sayaç Özellikleri
MADDE 23 – (1) İdareler sayaç tiplerini ihtiyaçlarına göre belirler ve bu niteliklerdeki sayaçların kullanımını sağlar. Sayaç tipi, çapı ve yer seçimi idare tarafından yapılır. İdarelerce sayaç seçiminde dikkat edilecek hususlar şunlardır:
a) Hassas ölçümlü ve güvenilir olması,
b) Saha şartlarında metrolojide sürekliliği sağlaması,
c) Dışarıdan müdahalelere karşı emniyetli tasarlanmış olması,
ç) Kayıt mekanizmasının kolay okunabilir olması,
d) Montajının kolay olması,
e) Donmaya ve müdahaleye karşı dayanıklı olması,
f) Düşük basınç kaybına sahip olması,
g) Boru çapına göre değil tüketim eğilimine göre seçilmesi,
ğ) Geniş ölçüm aralığının olması.
Sayaç çap tayini
MADDE 24 – (1) Sayaç çapı tüketim esasına göre belirlenecek olup, asgari sayaç çapı DN20 (3/4”) olarak seçilir. Abonenin, genellikle gece saatlerindeki en düşük tüketimi (m3/saat), gün içerisindeki en yüksek tüketimi (m3/saat) ve ortalama tüketimleri (m3/saat) aboneden talep edilir veya kurum imkânları ile tespit edilir. Abonenin bir saatte tüketeceği ortalama su miktarına en yakın değer, üretici kataloglarından faydalanmak sureti ile Q3 (Qn) değeri çap seçilir. Abonenin en düşük ve en yüksek tüketimlerinin, seçilen sayaç çapı için katalogda verilen Qmin(Q1) ve Qmax (Q4) debi aralığında kaldığı teyit edilir.
(2) Abonenin tüketimlerinin bilinemediği veya temin edilemediği durumlarda, emsal teşkil edebilecek mevcut abone sayaç çapı esas alınarak çap seçilir. Abonenin tüketimleri takip edilerek seçilen sayaç çapının doğru seçilip seçilmediği kontrol edilir. En yüksek ve en düşük tüketimleri dengesiz olan veya gün içerisinde yüksek su tüketimi yanında, (seçilen sayacın Qmin değerinin altında) çok düşük su tüketimi gibi özel durumlarda “Kombine Sayaç” kullanılabilir.
Sayaçların ölçme hassasiyeti
MADDE 25 – (1) Sayacın giriş ve çıkışında laminer akım profilini bozacak herhangi bir düzenek bulunmamalıdır. Seçilecek sayaç sınıfı, pompa-hidrofor tesisatları haricinde asgari ölçme aralığı R≥100 olacaktır. Pompa-hidrofor tesisatlarında [Qt-Q2] ve [Qn-Q3] aralığında kalmak kaydı ile istenilen sınıfta seçilebilir.
Seçilecek sayaçların gövde malzemesi
MADDE 26 – (1) Sayaca ait gövde malzemesi seçiminde 21 inci maddenin ikinci fıkrasındaki kriterler göz önünde bulundurulur.
Sayacın emniyeti ve korunması
MADDE 27 – (1) Sayaçlar, sayacın çalışmasını engellemeye yönelik müdahalelere, donmaya, sele, bina tesisatından kaynaklanan hidrolik darbe ve titreşimlere, ters su akışına, kavitasyona, aşırı yüksek basınca, su koçu darbesine, ortam sıcaklığına ve neme, tesisattan kaynaklanan mekanik gerilmeye ve dengesizliğe, çevre şartlarına bağlı korozyona ve elektromanyetik bozucu etkilere karşı korumaya alınır. Sayaca dışarıdan müdahalenin önlenmesi maksadı ile vidalı sayaçlar rakor kelepçesi ile, flanşlı sayaçlar ise tel mühür kullanılarak tesisata bağlanır. İdareler, sayacını emniyetle koruyamayan ve su fatura ödemelerini aksatan abonelerin sayaç tiplerini ve sayaç yerlerini değiştirmelerini talep eder.
Sayaçların konulacağı yerlerin seçimi
MADDE 28 – (1) Sayacın bağlanacağı tesisatın, sağlık ve güvenlikle alakalı ulusal düzenlemelere ve gerekiyorsa, tehlike tanımı ile ilgili kurallara uygun imal edilmiş olması gerekir. Personel ve kullanıcının sağlığı açısından risk oluşturabilecek tüm tesisat şartlarından kaçınılarak, aydınlatma, havalandırma, kaygan veya tümsekli zeminler, hareket kabiliyetini kısıtlayıcı engeller dikkate alınarak, makul şartlar sağlanır.
(2) Sayaçların merdiven altında, bina girişi yol seviyesi altında, bodrum ve karanlık yerlerde olmaması gerekir. Tesisatın, sayacın rahatlıkla değiştirilmesine elverişli esneklikte olmasına dikkat edilir. Seçilen mahallerden pis su tesis borularının, gaz borularının, alçak ve yüksek gerilim kablolarının geçirilmemesi sağlanır.
(3) Yüksek miktarda su tüketen/tüketecek fabrika, işyeri, liman, organize sanayi bölgesi ve benzeri abonelerin sayaçları, tesis girişinin (sınırının) dışında veya hemen iç kısma, idarenin belirleyeceği bir yere rögar içinde monte edilir.
(4) Sayacın bağlanacağı yerin yakınında sürekli manyetik alan oluşturacak orta-yüksek gerilim-mıknatıs kütlesi gibi maddelerin olmamasına dikkat edilir. 25 kilogramdan daha ağır olan sayaçların yerleştirileceği tesisatın bulunduğu mekân, sayacın takılacağı veya söküleceği yere rahatça taşınabilmesini sağlayacak şekilde seçilir. Ayrıca sayacın monte edildiği yerin çevresinde, kaldırma gereçlerinin yerleştirilmesine izin verecek bir açıklık sağlanır.
Sayaç montaj kuralları
MADDE 29 – (1) Su sayacının tesisata yerleştirilmesi ve bulunduğu mekândaki çevre şartlarının, sayacın üreticisi tarafından belirtilen hizmet ömrü süresince maruz kalacağı tüm etki büyüklükleri itibarıyla, tanımlı çalışma aralığının dışına çıkılmamasını sağlayacak şekilde olmasına dikkat edilir. Tesisat imalatı ve sayaç montajı istenilen standartlarda yapılmadan su verilmez. Sayaçlar ve alt grupları aşağıdaki gereklerin karşılanmasını güvence altına alacak şekilde tesisata/şebekeye yerleştirilir:
a) Kesici vana-filtre-çekvalf: Her sayacın, suyun giriş yaptığı baş tarafında sayaç ile aynı çapta kesici vana ve suda çözünmüş maddelerin sayacın içinde tortu bırakma ihtimaline karşı sayacı korumak maksadıyla filtre, çıkış tarafında da ters akışı önlemek maksadıyla çekvalf konulur. Flanş bağlantılı sayaçlarda harici filtre kullanılır, seçilen filtrenin belli zaman aralıklarıyla temizlenebilir veya kartuşlarının yenilenebilir olması gerekir.
b) Sayacın tesisata bağlantısı: Her türlü mekanik su sayacı tesisata yatay olarak, boru ekseninde sağa veya sola yatırılmadan bağlanır. Üst üste sıralı sayaçların bulunması durumunda, sayaç boru eksenlerinin ara mesafesinin en az 25 santimetre olmasına özen gösterilir. Sayaçlar üreticinin belirttiği montaj kurallarına göre tesisata bağlanır. Sayacın çıkışındaki tesisat, sayaç her zaman su ile dolu olacak şekilde yukarı yönlendirilir ve sayaç hiçbir zaman tesisatın en üst noktasına bağlanmaz. Sayaca ulaşacak şekilde tesisata hava girmesi mümkün ise, sayacın su giriş tarafına ve yeterince uzak bir mesafede bir hava separatörü – vantuz yerleştirilir. Borunun tam dolu olmaması durumu göz önünde bulundurularak, hidrofor veya pompa emiş hatları üzerine sayaç bağlantısı yapılmaz. Zorunlu kalınması durumunda boru üzerinde düşey düzlemde aşağı yönde omega yapılarak üzerine kurallara uygun montaj yapılır. Gerek sayacın normal çalışması sırasında, gerekse sayaç yerinden söküldüğü veya bağlantı uçlarının sadece birinin sökülmüş olduğu esnada, suyun itme gücü etkisiyle tesisatın hiçbir parçasının esnememesine ve yerinden oynamamasına dikkat edilir. Bu maksatla sayacın giriş ve çıkış tarafındaki boru şebekesi uygun biçimde sabitlenir. Flanşlı sayaçların kolaylıkla değişiminin yapılabilmesi için boru tesisatında demontaj parçası kullanılır.
c) Sayacın rögar içinde tesis edilmesi: Rögarın, yüzeysel su sızıntısını engelleyecek şekilde zemin kotundan yüksek olması gerekir. Rögar kapağının, tek bir kişi tarafından kolaylıkla hareket ettirebilecek, üzerinde yükleri taşıyabilecek ve su sızıntısını engelleyecek şekilde olması gerekir. Sayaç ve bağlantı parçaları, kirlenmeye karşı korunması ve montaj-demontaj kolaylığı maksadıyla, rögar iç zemin kotundan yeterince yükseğe yerleştirilir. Rögar içinde bir drenaj kuyusu veya suyu tahliye etmek için bir boşaltma kanalı imal edilir. Rögar içinde sayaçla ilgili donanım haricinde başka cihazlar bulundurulmaz. Rögar yapımında kullanılan malzemelerin, korozyona dayanıklı ve yeterli mukavemete sahip olması gerekir.
ç) Sayaçların devreye alınması: Yeni veya tamir edilmiş su sayacı tesisata yerleştirilmeden önce, borulardan yeterli miktarda su geçirilir. Besleme borusundaki tüm kalıntılar temizlenir, su sayacına veya besleme borusuna herhangi bir yabancı madde girmemesi için, bulunulan mekân temiz ve kuru hale getirilir.
(2) Sayaçlar, hassas ölçüm cihazı olup doğru ve uygun şekilde paketlenmemiş ise henüz yerine montajı yapılmadan hasar görebileceğinden montaj öncesinde doğru ve uygun şekilde depolanarak muhafaza edilir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Abonelik Hizmetleri ve İzinsiz Su Kullanımı
Abonelik işlemleri
MADDE 30 – (1) İdarelerin hizmet vermekle yükümlü olduğu tüm gerçek ve tüzel kişiler, abone olmak, sayaç taktırmak ve sayacı işler durumda muhafaza etmekle idareyle birlikte yükümlüdür.
(2) İdareler, abonesiz ve sayaçsız su kullanımını önlemek maksadıyla gerekli çalışmaları yaparlar.
(3) Abonelerin; kimlik, adres, iletişim, sayaç numarası, sayaç markası, sayaç çapı, sayaç boyu, sayaç damga tarihi, sayaç sınıfı, sayaç endeksi, sayaç çalışma prensibi ve sayaç çarpanı mutlaka kayıt altına alınır, mevcut kayıtlarda ise güncelleme yapılır. Adres kayıtları ulusal adres veri tabanındaki parametrelere uygun olarak tutulur.
(4) Abonelik tesis edilirken suyun kullanım şekline ve kullanıcısına göre abone türleri belirlenerek, sisteme giriş yapılır.
Su tesisat projelerinin onaylanması
MADDE 31 – (1) Yapı ruhsatı alınması esnasında su tesisat projesinin idareler tarafından tasdik edilmesi gerekir. Büyükşehir Belediyesi sınırları dâhilinde su ve kanalizasyon idarelerinden su tesisat projelerinin onayı alındıktan sonra yapı ruhsatı verilir.
(2) İdarelerce yapı ruhsatı aşamasında su tesisat projesini onaylarken sayaçların konulacağı yerlerin seçimindeki kriterler dikkate alınır.
Sayaç temin mükellefiyeti
MADDE 32 – (1) Bu Tebliğdeki esaslar dikkate alınarak sayaçlar, büyükşehir belediyelerinde idarece, diğer belediyelerde ise abone veya idarece temin edilir. Yüksek tüketimli aboneler ile idareler, sayaçların arıza yapma ihtimaline karşı yedek sayaç bulundurur.
Yüksek tüketimli aboneler
MADDE 33 – (1) İdareler, kendi yetki ve görevleri dâhilinde belirledikleri yüksek tüketimli abonelerinin takibi için imkânları çerçevesinde ayrı birim kurarak özel takip yaparlar. Bu abonelerin su kullanım miktarları uzaktan devamlı izlenir.
Yangın hidrantları ve yangın söndürme tesisatları
MADDE 34 – (1) Yangın hidrantlarının tamamı tespit edilerek kayıt altına alınır.
(2) Yangın hidrantlarından ve yangın söndürme tesisatlarından yangın dışında su alınmasına müsaade edilmez. İdareler maksat dışı su alanlar hakkında idari düzenlemeler yaparak cezai müeyyide uygular.
İzinsiz tüketimler
MADDE 35 – (1) İzinsiz su kullanımlarının tespiti gayesiyle uzmanlaşmış elemanlar tarafından planlı saha taramaları yapılarak kayıtlar tasnif edilir. İzinsiz kullanımın önlenmesi için gerekli tedbirler alınır.
(2) Aboneli veya abonesiz olup sayaçsız su kullananlar, sayaca müdahale ederek bozma, kırma veya herhangi bir şekilde çalışmasını durdurarak su kullananlar, sayacın devre dışı bırakılması suretiyle su kullananlar, sayacın yerinden sökülmesi sebebiyle su kullananlar, idareye ait kuyudan, su şebeke hattından, servis bağlantısından veya kaynaktan delerek boru döşeyerek, motor bağlayarak, tahribat yaparak şebekeye müdahale etmek suretiyle sayaçtan geçirmeksizin su kullananlar tespit edilerek tutanak altına alınır ve idarelerin kendi mevzuatlarında yer alan cezai müeyyideler uygulanır.
(3) Abonesiz sayaçlı su kullananlar, sayacı söküp ters bağlayarak su kullananlar, sayacı idareden habersiz başka bir sayaç ile değiştirerek su kullananlar, sayaç rakor kelepçelerini kopartarak su kullananlar, idare tarafından kesilen suyu açarak sayaçtan geçirerek su kullananlar, idareden izin almaksızın servis hattının yerini değiştirerek sayaçlı su kullananlar, idareden izin almaksızın abone türünü değiştirerek su kullananlar, sayacın mührünü kopartarak su kullananlar, usulsüz su kullandıkları için tespit edilerek tutanak altına alınır ve İdarelerin kendi mevzuatlarında yer alan cezai müeyyideler uygulanır.
(4) İzinsiz tüketimlerin ve izinsiz su kullananların tespitinde fotoğraf makinası, kamera ve diğer teknik cihazlardan yararlanılabilir.
(5) Sayaç açma, kesme, sökme ve takma gibi bütün eylemler iş emri ile yapılır.
(6) Sayaç harici su kullanımına müsait düzenek ve mekanizma tespit edildiğinde fiili durum derhal ortadan kaldırılır, körtapa takılır. Yapılan işlemlerin tamamı tutanak altına alınır. Kırık olan sayaçlarda zabıt mümzileri tarafından kırık olan saatin su kullanımını eksik gösterip göstermediği ve suyun sayaçtan geçip geçmediği, abone tarafından kırılıp kırılmadığı tespit edilir.
(7) İzinsiz tüketimlerde su kullanımına elverişli aletler ve vasıtalar kullanılamaz hale getirilir, ayrıntılı olarak tutulacak tespit tutanağında kullanılan suyun miktarı konusunda mukayese imkânı verecek her türlü ayrıntılı bilgi toplanarak tutanağa yazılır.
Bedelsiz su kullanımlarının takibi
MADDE 36 – (1) Bedelsiz su kullanan abonelerden ibadethaneler, halk çeşmeleri ve kamu kurumları tarafından kullanılan sular sayaçtan geçirilir. Bu sayaçlar zaman aralıklarıyla okunur ve sürekli takip edilir.
(2) Bedelsiz su kullanıp abone olmayanlar için abonelik tesis edilir.
İzinsiz tüketimleri önlemek için birim oluşturulması ve bu birimin görevleri
MADDE 37 – (1) İdarelerce izinsiz tüketimlerin tespiti, sebeplerinin araştırılması ve engellenmesi gayesiyle bir birim oluşturulur. Bu birim, su kaybına yol açan her türlü faktörü araştırır, lüzumlu tedbirlerin alınması için gerekli tekliflerde bulunur ve gerekli çalışmaları yapar. Kaynaktan başlayarak, isale ve dağıtım hatlarında, abonelerden ve sayaçlardan kaynaklanan her türlü izinsiz tüketimi tespit ederek veriler toplar, izinsiz tüketimin önlenmesi için öneriler hazırlar. Bu birim, izinsiz tüketimin önlenmesi için sürekli takipte bulunur, raporlamalar yapar. Bu birime bağlı izinsiz tüketim konusunda uzmanlaşmış elemanlardan oluşan bir ekip kurulur. İdareler tarafından, bu ekipler için gerekli ekipmanlar temin edilir.
(2) Abone ve sayaç yönetiminde raporlamalar yapılır. Raporlarda ve izinsiz tüketimin takibinde dikkate alınacak hususlar şunlardır:
a) Okuma verileri düzenli olarak kontrol edilir.
b) Anormal okumalar tespit edilir.
c) Abonelerin farklı zaman aralıklarındaki tüketimleri analiz edilir.
ç) Asgari ve azami tüketim eşiklerinin dışında olan sayaçlar listelenir.
d) Sıfır tüketimi olan sayaçlar listelenir.
e) Okuyucuların verimliliğini artırmak maksadıyla, sayaç okuyucularının istatistikleri listelenir.
f) Değiştirilen sayaçlar değişim öncesi ve sonrası analiz edilerek fayda ve maliyeti değerlendirilir.
g) Alt bölgelerde tüketim analizleri bölgesel karşılaştırmalı olarak yapılır.
ğ) Verimsiz ölçüm yapan sayaçlar tespit edilip değiştirilir.
h) Ardışık aynı tüketimler, negatif tüketimler ve büyük tüketiciler listelenir.
ı) Bu listeler kullanılarak okuma ve faturaların doğruluğu teyit edilir.
(3) Yukarıda bahsi geçen hususlar dikkate alınmak suretiyle hazırlanan raporlarla birlikte öneriler sunulur.
(4) İdarelerce içme – kullanma suyu temin ve dağıtım sistemlerindeki idari ve fiziki su kayıplarının önlenmesi ile sistemin izlenmesi ve kontrolü için en üst yöneticiye doğrudan bağlı, konusunda uzmanlaşmış bir birim kurulur. Bu birim su kayıplarını en aza indirmek için kurum içerisindeki eş güdümü sağlar, su kayıplarının önlenmesi için birimlerin yapmaları gereken işleri tanımlar.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Bilgi verme yükümlülüğü
MADDE 38 – (1) İdareler, İçme Suyu Temin ve Dağıtım Sistemlerindeki Su Kayıplarının Kontrolü Yönetmeliği ekinde yayımlanan ve bu Tebliğ ile detaylandırılıp açıklanan ve ekte yer alan bilgi ve envanter formlarını (EK I, EK II, EK III, EK IV, EK V ve EK VI) bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren her yıl, takip eden yılın Şubat ayı sonuna kadar Bakanlığa yazılı olarak gönderir.
(2) İdareler, raporda yer alan bilgilerin doğruluğunun tespiti maksadıyla, Bakanlıkça yerinde yapılacak incelemelerde faydalanılmak üzere talep edilen her türlü bilgi ve belgeyi doğru ve eksiksiz olarak sunmak ve incelemeler esnasında kolaylık sağlamakla yükümlüdürler.
Yürürlük
MADDE 39 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme

MADDE 40 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Orman ve Su İşleri Bakanı yürütür.

 Ekler için tıklayınız

Etiketler: , , , , , ,