eylulyagmuru

Keremcem’in güzel sesiyle yorumladığı, sözleri de bir o kadar güzel Nerelere Gideyim parçasının video klibi ve şarkı sözleri

Bedenimden daha büyük bir yalan
Söylemedim sana inan
Bütün hepsi yalan olsa bile
Ne farkeder bunca sevgiyle

Son bir defa dön bak ve söyle

Nerelere gideyim
Sen yanımda olmayınca
Gecelerim uzun oluyor
Sabahlarımda sen olmayınca
Ah olaydın, yar olaydın (x2)
Öpüp de sarsaydın

benimsen bir tek benim ol
ama değilsen git hiç durma
git söyleme tek kelime
sensizliğe hazırım şüphe etme
Son bir defa dön bak ve söyle

Nerelere gideyim
Sen yanımda olmayınca
Gecelerim uzun oluyor
Sabahlarımda sen olmayınca
Ah olaydın, yar olaydın
Öpüp de sarsaydın

Ben sana söylemeden
Sen beni hissetmeden
Biz denedik ikimiz
Yoksa bitiyor mu başlarken
Son bir defa dön bak ve söyle

Nerelere gideyim
Sen yanımda olamayınca
Gecelerim uzun oluyor
Sabahlarımda sen olmayınca
Ah olaydın, yar olaydın
Öpüp de sarsaydın

Ben bitmez sanıyordum ama ne yazık ki bitebiliyomuş.  İnsanın yüreği burkuluyor ama yine de….

Bazen düşünüyorum. Düşün düşün işin içinden çıkamıyorum. Düşündüm ve kararımı verdim gidip onunla konuşacaktım. Soracaktım “neden?” “Bu kadar da mı sevmedin  beni?” Bu soruyu soracaktım ve en sonunda onu dinler gibi yapıp son sözü ben söyleyip yanından ayrılacaktım. Evet,  bunu gerçekten yapacağımı düşünürken birden telefonum çaldı, o arıyordu. Açmak istemedim. Ama uzun süre susmadan çaldı. En sonunda açtım. “Ne istiyorsun benden?” dedim. Telefonla arayan babasıydı ve bana dedi ki “Kızım biz hastenedeyiz.” Şok oldum. Elim ayağım titriyordu. Kısık bir sesle sordum: “Haydar amca ne oldu?” Haydar amca da şok olmuş bir şekilde konuşuyordu. “Elvan’ı araba çarpmış, biz duyunca hemen geldik. Doktorlar yoğun bakıma almışlar. Durumu kritikmiş. İçerden şu ana kadar haber alamadık.” dedi.

Hasteneyi öğrenince oraya gittim. Annesi ve babası gerçekten çok kötü olmuşlardı. Sonra doktor çıktı. “Hastanın yakınlarından birini alabilir miyim” dedi. Ben hemen gittim. Doktor pek iç açıcı şeyler söylemiyor, artık ondan umudu kesip sadece şans dilememizi söylüyodu. Doktor konuşurken bağrıma tek tek damlayan göz yaşlarıma hakim olamıyor, bağırıp çığırmak istiyordum. Doktordan ayrılınca Haydar amca “Ne dedi? Ne dedi?” diye soruyordu. Dudaklarım titriyordu. Bir şeyler söylemek istiyordum ama boğazıma takılan o buruk, o kuru hüzün yüzünden konuşamıyordum. Annesi zaten bayılmıştı. Haydar amca çökmüş, hastanenin köşesine büzülmüştü. Durakladım. Arkamdan ayak sesleri geliyordu. Döndüm baktım. Ve döner dönmez o çirkin yüzlü, içinde bana karşı kin besleyen, adımlarını çok yavaş atan ve beni arkadaşımdan ayıran o kişi duruyordu. Evet arkadaşımla aramı bozan kişi karşımda duruyor, bense ne yapacağımı bilemiyordum. Dişlerimi sıkarak “Git burdan!” dedim.
Tekrar yoğun bakım kapısının önüne gelince doktorun şu sözlerini duydum “Başınız sağ olsun hanım efendi”…

Ebrar Nur Yıldırım

- Hükme kırılan kalem, günahkardır; aşk kadar -

Söyle gül bahçesinin aşk kokan karanfili
Bülbülün senden uzak yatacak hali mi var?
Söyle gecenin nuru, akşamın tek kefili
Güneşin sen doğmadan batacak hali mi var?

Yorulmuş hayallerim, dünü güne yüklerken
Umutlarım, vuslatın kapısında beklerken
Yalnızca resmin bile aşka hüsran eklerken
Efkarın ömre hüzün katacak hali mi var?

Kim bilir kim kapattı aşka çıkan yolları
Kim bilir kaç yıl oldu yormayalı falları
Hem artık takvimlerin, sevda kokan yılları
Ömrümden ödünç alıp satacak hali mi var?

Hayalin gözlerimde ağır ağır solsa da
Kırılmış yüreğimden ömre hicran dolsa da
Yara almış gönlümün suçu sabit olsa da
Hüsranımın sevdama çatacak hali mi var?

YAVUZ DOĞAN

aşk bitti
ağzına kadar dolu kül tablaları
yorgun bedenin mide spazmları
yakılması gereken birkaç fotoğraf

aşk bitti
boşlukta yankılanan sesler
annenin arkadaşının.. tanımadığın bir adamın
üzerine gelen duvarları odanın
kaçsan ne kaçmasan ne
tadı olsa tuzsuz aş kıvamında yaşamın

giden gitti
bir yumru boğazında pelteleşen acılar
yakana yapışan isli anılar
hatırladıkça
ruhuna dökülen kaynar sular..
gönül geçmiş günlere dalar
şehir….. sokaklar yar..
ev……. odalar yar..
türkü….. notalar yar..
yar……. ah.. terk-i diyar..

aşk bitti
ne dalında güzel kokar artık portakal
ne papatya ne erguvan ne bahar…

FATİH ŞEN

Fesleğen kokulu sabahlar
Vardı çocukluğumda;
Hatıralar gizlidir,
Gizemli sokaklarında…

O zamanlar her şey daha masum ve saftı,
Şimdi ise her yeri kara bulutlar sardı…

Bir hayat kavgasıdır gidiyor;
Koşuşturmaca…
Herkes birilerinin üstüne basmayı marifet sayıyor,
Kimi kariyer peşinde,
Kimininki ekmek kavgası…

Oysa bu uğurda ne yürekler kırılıyor, küsüyor,
Şu kalbdeki sızıyı kim hissedip biliyor?

Hayata kavga için mi geldik biz?
Öyle ise neden insanız, söyler misiniz?
İnsan olmak, sevmektir, canlı cansız her şeyi,
Kul olmaktır öncelikli görevimiz…

Bir zamanlar bu vatanda,
İnsanlar saygılıydı birbirine,
Yollara tükürülmez,
Hele küfür hiç edilmezdi…

Ne kapkaç vardı ne de soygun, vurgun,
Haram, helal denirdi şimdiyse işler durgun…

Bir tarafta savaş var, insanlar aç kırılır;
Diğer tarafınsa tuzu kuru barda tabak kırılır…
Zengin hayatını yaşarken yatta, katta, kotrada,
Fakirinse isyanı çıkar gaspla, soygunla…

Paylaşmağa, yardıma diyorlar enayilik,
Kanaat etmek ise bir çeşit gericilik…

Ne değişti zamanla, yollar mı, sokaklar mı?
Yaşam mı, insanlar mı?
Yoksa yurdumuzu, yabancılar mı bastı?

Değişen biziz, kaybettik saygımızı,
Her şeyin önüne aldık, bencilce kaygımızı…

Ben özledim çocukluğumun;
Fesleğen kokan sabahlarını,
Masum, temiz, çıkarsız,
Hesapsız sevdalarını.

Gönül dostum DİLEK ÇAĞLAYAN hanımefendiye bu şiiri yayınlamama izin verdiği için gönülden teşekkürler.

Caddelerde rüzgar aklımda aşk var
Gece yarısında eski yağmurlar
Şarkı söylüyorlar sessiz usulca
Özlediğim şimdi çok uzaklarda

Deli dolu günler hayat güzeldi
Kahkahalarıyla günler geçerdi
Ellerim uzanmaz dokunamam ki
Özlediğim şimdi çok uzaklarda

O da özlüyormuş benim bir tanem
Çok üşüyormuş ben olmayınca
Öyle yazıyor son mektubunda

O da özlüyormuş benim bir tanem
Hep ağlıyormuş ben olmayınca
Öyle yazıyor son mektubunda

Her dinlediğim de beni alıp başka yerlere götürür bu şarkı.Ta çıktığı ilk günden beri…Ne zaman canım sıkılsa,ne zaman üzülsem, ne zaman sevdiklerime özlem duysam bu şarkı gelir aklıma.
Hele eskiden köyde otururken akşam üzerleri çıkardım evin önündeki merdivene. Karşımda harika bir dağ manzarası.Yeşilin her tonuyla dolu.Oraya otutur bu şarkıyı mırıldanırdım.Ve söylerken de beni alıp başka yerlere götürürdü. İçimde kalan özlemlerdi. Sevdiklerimin de benim onları özlediğim gibi özleyip özlemediklerini düşünmekti belkide.Hayata dair özlem duyduğum her şeyin karanlık gecede sessiz yağan yağmurlar gibi sessiz kalışıydı belkide.
Anlatamadığımız her şeyi şarkılarda, şiirlerde belkide dizilerde bulmadık mı hepimiz bir parça.
Şimdi hala o kadar söylüyor musun derseniz yok o kadar değil.Ama ne zaman duysam bir yerlerde çalarken bu şarkıyı yine severek dinliyorum.Çünkü o benim en vefalı dostlarımdan biri.Biliyorum ki ben onu bırakmadığım sürece o beni bırakmayacak…

Bu şarkının müziği kime ait tam olarak bilmiyorum ama bu güzel müziğe bu güzel sözleri yazdığı için KAYAHAN’a vede güzel yorumları için NİLİFER’e gönülden teşekkür ediyorum

Sensizlik (Candan Erçetin)

Bir garip hüzün çöker insana
El ayak çekilince
Tek başına kalırsın dünyada
Etraf sessizleşince
İnan bu ev alışamadı
Hiç bir zaman sensizliğe
Şimdi sensizlik oturyor
Kalkıp gittiğin yerde
Yanlızlığa elbet alışır bedenim
Yanlızlıkla belki de başa çıkabilirm
Çok zor gelse bile yaşar öğrenirim
Sensizlik benim canımı acıtan
Bir derin korku düşer ruhuma
Duvarlar seslenince
Karanlık oyun oynar aklıma
Gölgeler dans edince
İnan bu ev alışamadı
Hiç bir zaman sensizliğe
Şimdi sensizlik dolaşıyor
Çıkıp gittiğin bu evde
Yanlızlığa elbet alışır bedenim
Yanlızlıkla belki de başa çıkabilirm
Çok zor gelse bile yaşar öğrenirim
Sensizlik benim canımı acıtan