2017 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Uygulama Tebliği (Sıra No: 5)

31 Ocak 2017 SALI  Resmî Gazete  Sayı : 29965

TEBLİĞ

Maliye Bakanlığından:
2017 YILI MERKEZİ YÖNETİM BÜTÇE UYGULAMA TEBLİĞİ
(SIRA NO: 5)

1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanununda düzenlenen 2017 yılı idari para cezaları

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, engelliler için sağlık kurulu raporu düzenlemeye yetkili sağlık kurum veya kuruluşlarınca verilen sağlık kurulu raporuyla asgarî %20 oranında engelli olduğu tespit edilen ve özel eğitim değerlendirme kurulları tarafından da eğitsel değerlendirme ve tanılamaları yapılarak 8/2/2007 tarihli ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında açılan özel eğitim okulları ile özel eğitim verehabilitasyon merkezlerinde verilen destek eğitimini almaları uygun görülen görme, işitme, dil-konuşma, spastik, zihinsel, ortopedik veya ruhsal engelli bireyleri kapsayan eğitim giderlerinin her yıl Maliye Bakanlığınca belirlenen tutarının, Millî Eğitim Bakanlığı bütçesine bu amaçla konulan ödenekten karşılanması amaçlanmaktadır.

Trafik İdari Para Cezası Karar Tutanaklarının Düzenlenmesinde, Tahsilinde ve Takibinde Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 652 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 43 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Destek eğitim giderleri

MADDE 3 – (1) Engelli bireylerin destek eğitim giderlerinin bütçeden karşılanacak kısmına ilişkin olarak aşağıdaki hususlara uyulur.

a) 5580 sayılı Kanun kapsamında açılan özel eğitim okulları ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde engelli bireylere verilen destek eğitiminin bütçeden karşılanacak kısmı; katma değer vergisi hariç olmak üzere bireysel eğitim için aylık 509 TL, grup eğitimi için aylık 143 TL olarak belirlenmiştir.

b) Belirlenen tutarlar, Millî Eğitim Bakanlığı bütçesine bu amaçla konulan ödenekten, bu tutarları aşan kısmı ise ilgililer tarafından karşılanır.

c) Bu Tebliğde yer almayan hususlarda Millî Eğitim Bakanlığınca yapılacak düzenlemeler esas alınır.

Diğer hususlar

MADDE 4 – (1) 652 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen eğitim hizmetini sunan veya yararlananların gerçek dışı beyanda bulunmak suretiyle fazladan ödemeye sebebiyet vermeleri durumunda bu tutarların, iki katı ve kanunî faiziyle birlikte ilgililerdenmüteselsilen tahsil edileceği, bu fiillerin özel eğitim okulları ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri tarafından tekrarı hâlinde, ayrıca kurum açma izinlerinin iptal edileceği hüküm altına alınmıştır.

Noter araç satış ücreti 2017 yılı

Yürürlük

MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ 1/1/2017 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.

 kayıp ruhsat /ehliyet çıkarma ücreti 2017

Etiketler: , , , , , , , , , , ,

Şehirler Arası Yolcu Taşıma Hizmeti ile Servis ve Turizm Taşımacılığı Hizmetinin Erişilebilir Hâle Getirilmesine Dair Yönetmelik

3 Ocak 2017 CUMA  Resmî Gazete
Sayı : 29947

YÖNETMELİK

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığından:
ŞEHİRLER ARASI YOLCU TAŞIMA HİZMETİ İLE SERVİS VE TURİZM
TAŞIMACILIĞI HİZMETİNİN ERİŞİLEBİLİR HÂLE  GETİRİLMESİNE DAİR YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, şehirler arası yolcu taşıma hizmeti ile servis ve turizm taşımacılığı hizmetinin erişilebilir hale getirilmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 1/7/2005 tarihli ve 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanunun geçici 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını,

b) Erişilebilirlik: Binaların, açık alanların, ulaşım ve bilgilendirme hizmetleri ile bilgi ve iletişim teknolojisinin engelliler tarafından güvenli ve bağımsız olarak ulaşılabilir ve kullanılabilir olmasını,

c) Erişilebilir banko: Türk Standardları Enstitüsünce (TSE) belirlenen standartlara uygun bankoyu,

ç) Genel Müdürlük: Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğünü,

d) Kanun: 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanunu,

Noter araç satış ücreti 2017 yılı

e) Servis taşımacılığı: Kamu kurum ve kuruluşlarında veya özel sektörde çalışan personelin ve öğrencilerin taşınmasında kullanılan, gerçek ve tüzel kişilere ait taşıtlarla yapılan hizmeti,

f) Seyahat acentası: Kâr amacı ile turistlere, turizmle ilgili bilgiler vermeye, paket turları ve turları oluşturmaya, turizm amaçlı konaklama, ulaştırma, gezi, spor ve eğlence sağlayan hizmetleri görmeye yetkili olan ticarî kuruluşu,

g) Şehirler arası yolcu taşıma hizmeti: Karayolu, demiryolu, denizyolu ve havayolu ulaşımı için; herhangi bir ilin herhangi bir noktasından veya yerleşim biriminden başlayıp diğer bir ilin herhangi bir noktasında veya yerleşim biriminde biten ya da 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu kapsamında olmayan illerin bir ilçesinin herhangi bir noktasından başlayıp diğer ilçesinde herhangi bir noktasında biten taşımaları,

ğ) Transfer aparatı: Engellilerin rahat ve güvenli bir şekilde karayolu, demiryolu ve denizyolu taşıtına binip, inmesini sağlayan ve ilgili standarda/kritere uygun düzeneği,

h) TSI/PRM: Avrupa Komitesi tarafından yayınlanan hareket kabiliyeti kısıtlı kişiler ile ilgili Karşılıklı İşletilebilirlik İçin Teknik Şartnamesini,

ı) Turizm taşımacılığı: Taşıma mesafesine bakılmaksızın 14/9/1972 tarihli ve 1618 sayılı Seyahat Acentaları ve Seyahat Acentaları Birliği Kanunu kapsamında yapılan transfer ve tur organizasyonlarına ilişkin ulaşım hizmetini,

i) Yolcu gemisi: On ikiden fazla yolcu taşıyan ticaret gemisini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Şehirler Arası Yolcu, Servis ve Turizm Taşımacılığı Yapılan Araçlarda

Erişilebilirliğin Sağlanması

Karayolunda hizmet veren araçlarda erişilebilirliğin sağlanması

MADDE 4 – (1) Kanunun geçici 3 üncü maddesi hükümleri çerçevesinde, karayolunda şehirler arası yolcu taşıma ile servis ve turizm taşımacılığında kullanılan araçların erişilebilir olarak üretilmesinde veya araçlarda erişilebilirlik tadilatı yapılmasında aşağıda belirtilen düzenlemelere uyulur:

a) Karayolunda şehirler arası yolcu taşıma hizmeti ile servis ve turizm taşımacılığı hizmeti veren araçlar, 25/1/2012 tarihli ve 28184 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Motorlu Araçların ve Bunlar İçin Tasarlanan Römorklar, Sistemler, Aksamlar ve Ayrı Teknik Ünitelerin Genel Güvenliği ile İlgili Tip Onayı Yönetmeliğinin (661/2009/AT) Ek 3 ünde belirtilen 107 sayılı BM/AEK Regülasyonunun Ek 8 ine göre imal edilir.

b) Karayolunda şehirler arası yolcu taşıma hizmeti ile servis ve turizm taşımacılığı hizmeti veren araçların erişilebilir hale getirilmesi amacıyla yapılacak tadilatlar, 26/10/2016 tarihli ve 29869 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapılır.

(2) İmal/tadil edilen aracın erişilebilir olması durumunda Uygunluk Belgesi ve tescille ilgili dijital kayıtlara “Erişilebilir” ifadesi yazılır.

2017 yılında değerli kağıtların uygulanacak satış bedelleriişilebilirliğin sağlanması

MADDE 5 – (1) Kanunun geçici 3 üncü maddesi hükümleri çerçevesinde, denizyolunda ve iç su yolunda şehirler arası taşıma hizmeti veren yolcu gemileri ile turizm taşıma hizmeti veren yolcu gemileri erişilebilir olarak üretilir.

(2) Denizyolunda ve iç su yolunda şehirler arası ile turizm taşıma hizmeti veren mevcut yolcu gemileri 17/11/2009 tarihli ve 27409 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gemilerin Teknik Yönetmeliği ve 20/7/2013 tarihli ve 28713 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişilebilirlik İzleme ve Denetleme Yönetmeliğinin ilgili hükümlerine göre erişilebilir hale getirilir.

Demiryolunda hizmet veren araçlarda erişilebilirliğin sağlanması

MADDE 6 – (1) Demiryolunda şehirler arası yolcu taşımada kullanılan araçlar, TSI-PRM’ye uygun şekilde erişilebilir olarak üretilir.

(2) Demiryolunda şehirler arası yolcu taşıma hizmeti veren araçların erişilebilirlik tadilatı TSI-PRM’ye uygun yapılır.

(3) Engeline bağlı hareket kısıtlılığı olan yolcuların trene iniş ve binişleri, TSI-PRM’de belirtilen biniş destekleri maddesine uygun şekilde sağlanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Şehirler Arası Yolcu, Servis ve Turizm Taşımacılığı Hizmetlerinde

Erişilebilirliğin Sağlanması

Karayolunda şehirler arası ulaşım ve turizm taşıma hizmeti

MADDE 7 – (1) Karayolunda şehirler arası taşıma hizmeti sağlayıcıların erişilebilirliğin sağlanması ile ilgili yükümlülükleri şunlardır:

a) Taşıma hizmeti sağlayıcılarının yazıhanelerinde bankoların erişilebilir olması gerekir.

b) Taşıma hizmeti sağlayıcılar yazıhanelerde görüntülü konuşma ile işaret dili hizmeti sağlar.

c) Şehirler arası ulaşım hizmetini sağlayan araç bu Yönetmeliğin ikinci bölümünde belirtilen erişilebilirlik şartlarını taşımıyorsa taşıma hizmeti sağlayıcısı, engeline bağlı hareket kısıtlılığı olan bireyin bilet rezervasyonu yapılırken veya bilet satın alınırken belirttiği erişilebilir taşıma hizmeti sağlanmasına ilişkin talebini azami yetmiş iki saat içinde karşılamakla yükümlüdür.

ç) Engeline bağlı hareket kısıtlılığı olan yolcuların transfer aparatı talep etmesi halinde, transfer aparatı talebi kısa mesaj ile gönderilen bilgi mesajında ve bilette yer alır.

d) Transfer aparatı yolculuk süresince araçta bulunur ve bu şartlar sağlanırken engelli yolcudan ek bir ücret talep edilmez.

e) Şehirler arası taşıma hizmeti sağlayıcıları, engeline bağlı hareket kısıtlılığı olan yolcunun transfer aparatı talebini ilettiğinde araçta yer olmadığı bilgisi vermesi durumunda, engelli yolcunun talep etmesi halinde araçta yer olmadığını belgelendirmek zorundadır.

f) Transfer aparatıyla tekerlekli sandalyenin erişebileceği en yakın koltuk rezerve edilir. Rezervasyon bilgisinin yolcuya bildirilmesi zorunludur.

g) Şehirler arası taşıma hizmeti sağlayıcıları engellilerle iletişim konusunda ve transfer aparatının kullanılmasına ilişkin eğitim almış şoför ve yardımcı personel görevlendirir.

(2) Seyahat acentalarının erişilebilirliğin sağlanması ile ilgili yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir:

a) Seyahat acentası, müşterinin engelini bildirmesi halinde rezervasyon sırasında bu bilgiyi rezervasyon ve taşıma sözleşmesine kaydeder, müşteriye verilecek hizmetin planlanması ve sunulmasında gerekli önlemleri alır.

b) Taşıma hizmeti yapan seyahat acentası, internetten rezervasyon yapılması veya hizmet satın alınması aşamasında internet erişilebilirliğini ve bürolarında erişilebilir banko hizmetini sağlar.

c) Turizm taşımacılığı yapılan transfer aracı, bu Yönetmeliğin ikinci bölümünde belirtilen erişilebilirlik şartlarını taşımıyorsa, seyahat acentası engeline bağlı hareket kısıtlılığı olan kişilerin bildirmesi halinde, engelli bireyin erişilebilir taşıma hizmeti sağlanmasına ilişkin talebini, engelli bireyin tercihine uygun olarak azami yetmiş iki saat içinde karşılamakla yükümlüdür.

ç) Engeline bağlı hareket kısıtlılığı olan yolcuların transfer aparatı veya erişilebilir araç tercihinin sözleşmede yer alması sağlanır.

d) Transfer aparatı yolculuk süresince araçta bulunur ve bu şartlar sağlanırken engelli yolcu veya refakatçisinden ek bir ücret talep edilmez.

e) Seyahat acentaları engelli yolcu bulunması durumunda, hizmetin planlamasını ve sunumunu değiştirmeyecek şekilde, mümkün olduğunca engelli yolcunun kısa sürede ulaşımını sağlayacak transfer planlamasını yapar.

f) Turizm taşımacılığı hizmetlerinde engellilerle iletişim konusunda ve transfer aparatının kullanılmasına ilişkin eğitim almış şoför ve yardımcı personel görev yapar.

2017 yılı kayıp ehliyet / ruhsat çıkarma ücreti

(3) Karayolları mola noktası işletmecisinin erişilebilirliğin sağlanması ile ilgili yükümlülükleri şunlardır:

a) Mola noktasında, bina girişi ve tuvaletler başta olmak üzere, Erişilebilirlik İzleme ve Denetleme Yönetmeliği kapsamında Bakanlıkça belirlenen esaslara uygun düzenlemeler yapılır.

b) En az bir tane olmak üzere yoğunluğun fazla olduğu mola noktalarında talebe göre ihtiyaç duyulan sayıda transfer aparatı temin edilir.

c) Görme engelliler için sesli anons ve yönlendirme sistemi bulundurulur.

(4) Terminal işletmecisinin erişilebilirliğin sağlanması ile ilgili yükümlülükleri şunlardır:

a) En az bir tane olmak üzere yoğunluğun fazla olduğu terminallerde talebe göre transfer aparatı temin edilir.

2017 Yılında Trafikte alkollü araç kullanmanın para cezası

b) Terminallerde Erişilebilirlik İzleme ve Denetleme Yönetmeliği kapsamında Bakanlıkça belirlenen esaslara uygun düzenleme yapılır.

c) Görme engelliler için sesli anons ve yönlendirme sistemi bulundurulur.

ç) İl merkezlerinde bulunan terminallerin danışma bankosunda işitme engelliler için indüksiyon döngü cihazı sağlanır.

Denizyolunda şehirler arası taşıma hizmeti

MADDE 8 – (1) Denizyolunda şehirler arası taşıma işletmecisinin erişilebilirliğin sağlanması ile ilgili yükümlülükleri şunlardır:

a) Taşıma hizmeti yapan işletmecilerin internet üzerinde bilet alınması aşamasında internet erişilebilirliğini ve bilet satış yerlerinde erişilebilir banko hizmetini sağlaması gerekir.

(2) Kıyı tesisleri işletmelerinin erişilebilirliğin sağlanması ile ilgili yükümlülükleri şunlardır:

a) Yolcu indirilen ve bindirilen kıyı tesisleri engellilerin gemiden-karaya ve karadan-gemiye ulaşımını kolaylıkla yapabilecekleri şekilde erişilebilir hale getirilir.

b) Engellinin talep etmesi durumunda gemiden-karaya ve karadan-gemiye ulaşımında iniş ve binişte yardımcı olmak üzere ücretsiz yardım sağlanır.

c) Görme engelliler için sesli anons ve yönlendirme sistemi bulundurulur.

ç) Bilet satış bankosunda işitme engelliler için görüntülü konuşma ile işaret dili hizmeti sağlanır.

Demiryolunda şehirler arası taşıma hizmeti

MADDE 9 – (1) Demiryolu tren işletmecisinin erişilebilirliğin sağlanması ile ilgili yükümlülükleri şunlardır:

Kasksız (koruma başlığı kullanmama ) gözlüksüz motor kullanma cezası 2017

a) Demiryolu aracı bu Yönetmeliğin ikinci bölümünde belirtilen erişilebilirlik şartlarını taşımıyorsa şehirler arası yolcu taşıma hizmeti veren demiryolu tren işletmecisi, engeline bağlı hareket kısıtlılığı olan yolcuların bilet rezervasyonunda, yolculuktan azami yetmiş iki saat öncesinde bildirmeleri halinde mekanik çözümler (transfer aparatı, rampa, asansör, merdiven tırmanma aparatı ve benzeri) sağlar.

b) Taşıma hizmeti yapan işletmeci internet üzerinde bilet alınması aşamasında web erişilebilirliği ve bilet satış yerlerinde erişilebilir banko hizmetini sağlar.

c) Engeline bağlı hareket kısıtlılığı olan yolcuların transfer aparatı talep etmesi halinde, transfer aparatı talebinin kısa mesajda ve bilette yer alması gerekir.

ç) Taşıma hizmeti yapan işletmeci, engeline bağlı hareket kısıtlılığı olan yolcunun transfer aparatı talebini ilettiğinde araçta yer olmadığı bilgisi vermesi durumunda, engelli yolcunun talep etmesi halinde araçta yer olmadığını belgelendirmek zorundadır.

d) Engellinin talep etmesi durumunda trene iniş ve binişte yardımcı olmak üzere ücretsiz yardım sağlanır.

e) Görme engelliler için sesli anons ve yönlendirme sistemi kullanılır.

f) Garlarda bilet satış noktalarında işitme engelliler için, görüntülü konuşma ile işaret dili hizmeti verilir ve indüksiyon döngü cihazı sağlanır

Tüvtürk Araç Muayene Ücretleri 2017

Havayoluyla şehirler arası taşıma hizmeti

MADDE 10 – (1) Havayolu taşıyıcısı ve terminal işletmecilerinin erişilebilirliğin sağlanması ile ilgili yükümlülükleri şunlardır:

a) Havayoluyla şehirler arası taşıma hizmetinde engellilerin erişilebilirliğinin sağlanmasına yönelik tedbirler, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü tarafından belirlenen esaslara uygun olarak alınır.

Servis taşımacılığı hizmeti

MADDE 11 – (1) Servis hizmeti sağlayıcılarının erişilebilirliğin sağlanması ile ilgili yükümlülükleri şunlardır:

a) Servis hizmeti verilen araç, 4 üncü maddede belirtildiği şekilde erişilebilirlik özelliklerini taşımıyorsa; servis hizmeti sağlayıcıları, engeline bağlı hareket kısıtlılığı olan yolcunun tercihine göre transfer aparatı temin eder veya ek bir ücret talep etmeden 4 üncü maddeye göre erişilebilir olarak üretilmiş veya erişilebilir hale getirilmiş olan araçla hizmet alınmasını sağlar. Transfer aparatının yolculuk süresince araçta bulunması gerekir.

b) (a) bendinde belirtilen servis hizmeti en kısa güzergâhı sağlayacak şekilde verilir.

c) Servis taşıyıcıları engellilerle iletişim konusunda ve kullanılıyorsa transfer aparatının uygulanmasına ilişkin eğitim almış şoför ve yardımcı personel çalıştırır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Hizmetlerin sağlanması

MADDE 12 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında engelli bireylerin erişilebilirlikleri herhangi bir ücret talep edilmeksizin sağlanır.

İdari para cezası

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında yükümlülüklerini yerine getirmeyenlere Kanunun geçici 3 üncü maddesi hükümlerine göre idari para cezası uygulanır.

Yürürlük

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

2017 MTV MOTORU TAŞITLAR VERGİSİ   1.ve 2.TAKSİT HESAPLAMASI

Yürütme

MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı yürütür.

Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliği

4 Kasım 2016 CUMA  Resmî Gazete  Sayı : 29878

YÖNETMELİK

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığından:

ENGELLİ BİREYLERE YÖNELİK ÖZEL BAKIM MERKEZLERİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, gerçek kişi ve özel hukuk tüzel kişileri tarafından açılacak engelli bireylere yönelik özel bakım merkezlerinin açılış izinlerinin verilmesi, çalışma şartları, personel standardı, denetlenmeleri, müeyyideleri, bakım hizmetlerinin kapsamı, başvuru, inceleme, kabul ile ücret tespiti ve ödemelerine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 24/5/1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununun 34 üncü ve ek 7 nci maddeleri ile 3/6/2011 tarihli ve 633 sayılı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Kayıp Plaka yenileme / çıkarma ücreti 2017

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

  1. a) Bakanlık: Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını,
  2. b) Bakıcı personel: Sağlık meslek liselerinin anestezi teknisyenliği, tıbbi görüntüleme teknisyenliği, tıbbi laboratuvar teknisyenliği, tıbbi sekreterlik, acil tıp teknisyenliği, ortopedik protez ve ortez teknisyenliği, çevre sağlığı teknisyenliği, diş protez teknisyenliği ve benzeri bölümleri hariç diğer bölümlerden mezun olan, liselerin çocuk gelişimi ve eğitimi, engelli veya yaşlı bakımı bölümü ile bu bölümlerin ön lisans programları mezunu olan ya da Milli Eğitim Bakanlığı onaylı asgari 400 saatlik Engelli Bakım, Yaşlı Bakım, Yaşlı ve Hasta Refakatçisi modüler programı veya yükseköğretim kurumlarının aynı amaçlı, eşdeğer eğitim programlarından sertifika alan kişiyi,
  3. c) Bakıma ihtiyacı olan engelli: Engellilik sınıflandırmasına göre engelliler için sağlık kurulu raporu ile ağır engelli olduğu belgelendirilenlerden günlük hayatın alışılmış, tekrar eden gereklerini önemli ölçüde yerine getirememesi nedeniyle hayatını başkasının yardımı ve bakımı olmadan devam ettiremeyecek durumda olduğu sosyal inceleme raporu ile belirlenen ve 2828 sayılı Kanunun ek 7 nci maddesine göre ücreti Bakanlık tarafından karşılanan kişiyi,

ç) Bireysel bakım planı: Bakım ihtiyacı olan engelli bireyin bakımına ilişkin fiziksel, psiko-sosyal ve benzeri alanlarda yaşanan sorunları, bu sorunların sebeplerini ve tespit edilen veriler doğrultusunda hangi alanlarda ve kapsamda bakıma ihtiyacı olduğunun belirlenmesini, belirlenen ihtiyaçlar doğrultusunda yapılabilecek çalışmaları içeren ve genel çerçevesi Bakanlıkça belirlenen planı,

  1. d) Değerlendirme kurulu: Bakım merkezinde sorumlu müdür başkanlığında mesleki personel ve sağlık personeli olmak üzere en az üç kişiden oluşan kurulu,
  2. e) Hane: İkamet edilen il dışında öğrenim gören çocuklar dahil olmak üzere, aralarında akrabalık bağı bulunsun ya da bulunmasın adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre aynı konut ya da aynı konut bölümüne kaydedilmiş kişi veya kişilerden sosyal inceleme raporu ile birlikte yaşadığı tespit olunanların oluşturduğu birimi,
  3. f) İl müdürlüğü: Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğünü,
  4. g) İş günü: Bu Yönetmeliğin uygulanmasında hafta içi günler ile cumartesi gününü kapsayan süreyi,

ğ) Merkez:     Engelli bireylerin bakımı için yatılı veya gündüzlü hizmet veren, gerçek kişi ve özel hukuk tüzel kişileri tarafından açılan sosyal hizmet kuruluşu statüsündeki özel bakım kuruluşlarını,

  1. h) Meslek personeli: Aldığı lisans eğitimi ile sosyal çalışmacı, psikolog, psikolojik danışman, gerontolog, çocuk gelişimci, fizyoterapist ve ergoterapist unvanına sahip olanlar ile fakültelerin özel eğitim bölümü mezunlarını,

ı) Sağlık personeli: Tabip, hemşire ve hemşire yardımcısı, acil tıp teknisyeni/teknikeri, sağlık memuru, ebe ve ebe yardımcısı, sağlık teknisyeni/teknikeri, bedensel engellilere hizmet veren merkezlerde fizik tedavi teknisyeni/fizyoterapi teknikeri,

  1. i) Sosyal inceleme raporu: Engelli ile aynı hanede birlikte yaşayan kişi sayısına göre engelliye düşen ortalama aylık gelirinin belirlendiği; engellinin sağlık ve psiko-sosyal durumu ile engellinin bakıma ihtiyacını, ihtiyaç duyduğu bakım hizmetlerini ve engelliye verilecek bakım hizmet modellerini, aynı hanede yaşadığı kişilerin sosyal ve ekonomik durumlarını kapsayan raporu,
  2. j) Temizlik personeli: Merkezin genel temizliğini yapan en az ilkokul mezunu personeli,
  3. k) TSE standardı: Türk Standartları Enstitüsünün 9111 sayılı Engelliler ve Hareket Kısıtlılığı Bulunan Kişiler İçin Binalarda Ulaşılabilirlik Gerekleri Kılavuzunu,

ifade eder.

2017 yılı Trafikte Alkollü araç kullanmanın para cezası ve ehliyet ceza puanı

İKİNCİ BÖLÜM

Merkez, Şube ve Ek Bina Açma Başvuru ve Değerlendirme İşlemleri, İstenen Belgeler, Merkez Adı, Bina ve Çevre Durumu, Merkezin Bölümleri, Hizmete Başlama, Devir ve Nakil, Kapatma

Merkez açmak için başvuru ve değerlendirme

MADDE 4 – (1) Merkez açmak isteyen gerçek kişi ve özel hukuk tüzel kişileri bir dilekçe ve merkezin açılacağı arsa veya binanın imar planı ile il müdürlüğüne müracaat eder. İl müdürlüğünce görevlendirilecek komisyon tarafından dilekçe sırasına göre merkez açılmak istenen bina ya da arsa görülerek binanın uygunluğu değerlendirilir.

(2) Değerlendirme sonucu arsa ya da binanın özel bakım merkezi açılması için uygun görülmesi halinde merkez açmak isteyen gerçek kişi ve özel hukuk tüzel kişileri aşağıda belirtilen belgelerle birlikte il müdürlüğüne başvurur:

  1. a) Merkez binası olarak kullanılacak yerin maliki olması veya sözleşme ile kullanması halinde merkezin adı, bakım hizmeti verilecek engel grubu veya grupları, hizmetin yatılı veya gündüzlü olarak verileceği, binanın açık adresini içeren dilekçe ile 30 uncu maddede belirtilen belgeler.
  2. b) Merkez binasının yeni inşa edilecek olması halinde merkezin adı, bakım hizmeti verilecek engel grubu veya grupları, hizmetin yatılı veya gündüzlü olarak verileceği, inşa edilecek binanın açık adresi ile arazi bilgileri ve erişilebilirlik standartlarına uygun olarak hazırlanmış avan

(3) İkinci fıkra uyarınca yapılan başvuru üzerine;

  1. a) İl müdürlüğünce oluşturulan komisyon, ikinci fıkranın (a) bendi gereği verilen dilekçeden sonra en fazla otuz iş günü içinde dosya üzerinde inceleme yapar ve merkez binasının fiziki şartlarını veya yeni inşa edilecekse araziyi yerinde inceler. Yapılan inceleme sonucunda merkez binasının, kurucunun şartlara uygunluğunun tespit edilmesi halinde bu husus tutanak altına alınır ve il müdürü onayı ile kurucuya yazılı olarak bilgi verilerek açılış işlemleri başlatılır. Uygun görülmeyen başvuruların gerekçesi yazılı olarak bildirilir.
  2. b) Merkez açmak isteyen kurucu, merkez binasını sözleşme ile edinecekse ya da sahibi olduğu mülkü kullanacaksa tarafına yapılan bildirim tarihinden itibaren bir yıl içinde; merkez için yeni bina inşa edilecekse üç yıl içinde dosyasını tamamlayarak il müdürlüğüne teslim eder. Bu süre içinde dosyalarını teslim etmeyen kurucuların başvurusu iptal edilir. Ancak, bu süreler sonunda eksikliklerin tamamlanamaması halinde, başlanmış işlerin bitirilmesi amacıyla kurucu tarafından ek süre talep edilebilir. İl müdürlüğü tarafından uygun görülmesi halinde bir yıla kadar ek süre verilebilir.

Merkez binası için istenen belgeler

MADDE 5 – (1) Merkezin açılacağı binaya ilişkin olarak aşağıdaki belgeler istenir:

  1. a) Binanın tapu senedi veya kullanım hakkının elde edildiğine dair sözleşme örneği,
  2. b) Binanın depreme dayanıklılık raporu ve gerektiğinde yapı kullanma izin belgesi örneği,
  3. c) Merkezin yerleşimini ve hizmet bölümlerini gösterir kroki ile yetkili birimlerden alınacak onaylı mimari proje örneği,

ç) Tefrişten sonra merkezin hizmet bölümlerini, kullanım alanlarını, dış cephesini ve tabelasını gösteren fotoğraflar veya farklı formatlarda görüntü kayıtları,

  1. d) Merkezin, 19/12/2007 tarihli ve 26735 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olduğuna dair rapor,
  2. e) Binanın asayiş ve trafik emniyetine uygun bir yerleşim alanında olduğuna dair rapor.

Merkezin konumu ve çevresel şartları

MADDE 6 – (1) Merkez gürültü ve hava kirliliği olmayan, insan sağlığını olumsuz yönde etkileyecek endüstriyel kuruluşlar ile her türlü gayrisıhhi müesseselerden uzak, ulaşıma elverişli, toplu yaşam alanlarının içinde ve çevre düzenlemesi yapılmış bir yerde açılır. Merkez binasının bulunduğu yerin, engelli bireylerin geliş gidişlerinde trafik yönünden uygun ve emniyetli olması şartı aranır.

(2) Merkez binası çevresinde patlayıcı ve yanıcı madde satan veya depolayan kuruluşlar bulunması tercih edilmez. Bulunması halinde Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun mesafelerin korunması ve tedbirlerin alınması sağlanır. Söz konusu Yönetmelikte belirtilen mesafelerin korunup korunmadığına dair rapor, çalışma ruhsatı vermeye yetkili birimlerden alınır.

2017 MTV MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİ 1.ve 2.TAKSİTLERİ HESAPLAMA TABLOSU

Merkez binasının kullanımı ve fiziksel şartları

MADDE 7– (1) Merkez binası sadece engelli bireylere yönelik hizmetler için kullanılır.

(2) Merkez binasında aşağıda belirtilen şartlar aranır:

  1. a) Binanın ahşap olmaması gerekir.
  2. b) Merkez binasının Bakanlık tarafından TSE Standartları ve hizmet verilen engelli gruplarının özellikleri dikkate alınarak hazırlanan uygulama kılavuzunda belirlenen erişilebilirlik standartlarına uygun olması gerekir.
  3. c) Merkez binaları dört kattan fazla olamaz. Binanın dört kattan fazla olması halinde dördüncü katın üzerindeki katlar 9 uncu maddenin birinci fıkrasının (b), (c) ve (ç) bentleri ve ikinci fıkrasında belirtilen bölümler ile mutfak dahil olmak üzere hizmetin işleyişini engellemeyecek amaçlarla kullanılabilir. Gömüde kalmayan, gün ışığı alan ve doğal yollarla havalandırılabilen belediye onaylı mimari projede bodrum kat olarak adlandırılmasına rağmen arsadaki eğimden dolayı bodrum olarak adlandırılan katlarda 9 uncu maddede sayılan birimler oluşturulabilir. Gömüde kalan ve gün ışığı alan, doğal yollarla havalandırılabilen bodrum katlar yatakhane olarak kullanılamaz, ancak mutfak, yemekhane, çok amaçlı salon ve dinlenme salonu olarak kullanılabilir. Binanın zemin katında eczane ve sağlık merkezi gibi sağlık hizmeti veren birimler bulunabilir. Merkezde bakılan engellilerin palyatif bakım ihtiyacı bulunması halinde merkez içerisinde Palyatif Bakım Birimi oluşturulabilir. Palyatif Bakım Biriminin özellikleri ve çalışma usul ve esasları Bakanlık tarafından belirlenir.

ç) Engelli bireylerin kullanacağı odaların tabanı sağlığa zarar vermeyen ve kolay temizlenen bir malzeme ile kaplanır.

  1. d) Merkezde engelli bireylerin kullanacağı odaların gün ışığı alacak şekilde pencereli olması ve doğal yollardan aydınlanması sağlanır.
  2. e) Merkezde engelli bireylerin kullandığı yatakhane, yemekhane, çok amaçlı salon ve dinlenme salonu gibi bölümlerin doğal yollarla havalandırılabilmesi gerekir. Gerektiğinde merkezin havalandırılması için ek önlemler alınır.
  3. f) Havalandırma ve merdiven boşlukları için gerekli güvenlik tedbirleri alınır.
  4. g) Radyatörlerin ısıyı engellemeyecek şekilde güvenlik açısından korunaklı olması sağlanır.

ğ) Merkez hizmet binasında engelli bireylerin hizmetlere erişilebilirliği sağlanır. Merkezin, hareket kısıtlılığı olmayan zihinsel ve ruhsal engelli bireylere müstakil villa tipi, dubleks, tripleks binalarda hizmet vermesi halinde asansör şartı aranmaz, üç ve üzeri katlı diğer binalarda asansör zorunludur. Merkezin bedensel engelli bireylere zemin üstü katlarda hizmet vermesi durumunda asansör veya merdiven asansörü bulunması zorunludur.

  1. h) Yatağa bağımlı engelli bireylerin özel durumları da dikkate alınarak hareketli ve havalı yatak kullanılması sağlanır. Bu kişilerin banyo ihtiyaçlarının karşılanmasında lift gibi özel düzenekler kullanılır.

ı) Pencere ve balkonlarda engelli bireyler için risk oluşturmayacak şekilde gerekli önlemlerin alınması; engellilerin güvenliğinin sağlanması için balkon, merdiven boşluğu, pencere ve kapılarda düşmeyi engelleyici bariyerlerin yapılması gerekir. Balkon korkulukları 150 cm’den fazla olamaz.

(3) Merkez binasının fiziksel büyüklüğü aşağıda belirtilen şekilde hesaplanır:

  1. a) Merkezin kapasitesinin tespitinde yatak odası olarak kullanılan alanların büyüklüğü esas alınır.
  2. b) Yaşam alanları olarak kullanılacak grup etkinlik odaları, dinlenme odaları ve çok amaçlı salon ve yemekhanenin toplam büyüklüğü, yatak odası olarak kullanılacak zorunlu alanların toplam büyüklüğünün yarısından az olamaz. Grup etkinlik odalarında engelli birey başına en az 2 m2 alanın olması gerekir.

(4) Sosyal hizmet kuruluşlarının coğrafi ve sosyal açıdan yurt sathında dengeli dağılımının sağlanması ve bakıma muhtaç engelli bireyin yüksek yararı doğrultusunda ilde aynı engel grubuna hizmet vermekte olan özel bakım merkezlerinin yatak kapasitesinin %90 ve üzeri oranında dolu olması halinde o engel grubunda yeni bir merkezin açılmasına izin verilir.

Merkezin adı

MADDE 8 – (1) Merkez adında, mevcut resmi ve özel bakım merkezlerinde kullanılan ad ve unvanlar ile yabancı dildeki kelime ve deyimler kullanılamaz.

(2) Merkez adında hizmet verilecek engel grubu belirtilemez.

(3) Merkez tabelasında Bakanlık ambleminin kullanılması zorunludur. Amblem, merkez tabelası haricinde kullanılamaz.

Merkezin bölümleri

MADDE 9 – (1) Merkezde aşağıda sayılan bölümlerin bulunması zorunludur:

  1. a) Giriş holü ve bekleme odası.
  2. b) Sorumlu müdür odası.
  3. c) Büro. (36 kapasiteden küçük merkezlerde büro oluşturulmayabilir.)

ç) Personel odası.

  1. d) Grup etkinlikleri odası.
  2. e) Bireysel görüşme odası. (36 kapasiteden küçük merkezlerde bireysel görüşme odası oluşturulmayabilir.)
  3. f) Çok amaçlı salon.
  4. g) Mutfak ve yemekhane.

ğ) Bahçe: Merkez binasının bahçesinin büyüklüğü, yatak odası olarak kullanılacak zorunlu alanların toplam büyüklüğünden az olamaz.

  1. h) Yatak odası: Yatılı hizmet veren merkezlerde yatak odaları en fazla dört kişilik olarak planlanır. Yatak odaları, oda içinde yer alan banyo ve tuvalet hariç olmak üzere bedensel, ruhsal veya zihinsel engelli bireyler için bir kişilik odanın en az 9 metrekare, iki kişilik odanın en az 16 metrekare, üç kişilik odanın en az 22 metrekare, dört kişilik odanın en az 26 metrekare büyüklüğünde olması gerekir. Hesaplamada küsuratlı sayıların 1/2’si ve üstü bir üst sayıya tamamlanır. Tekerlekli sandalye kullanan engellilerin kullandığı odaların engellilerin rahatlıkla hareket edebileceği büyüklükte olması gerekir. Gerek duyulduğu zamanlarda 2, 3 ve 4 kişilik yatak odalarında tavana monteli korniş sistemi ya da benzer bir sistem kurularak engellilerin mahremiyetinin korunması sağlanır. Oda içinde engelli bireyin rahatlıkla hareket edebilmesi için gerekli geçiş alanı bırakılır. Odaların zemininin kolay temizlenebilir, kaymaz hijyenik malzeme ile kaplanmış olması gerekir. Yatak odaların tefrişatında kullanılacak malzeme ve araç gereçlerin düzenlenmesinde bu hususlar göz önünde bulundurulur. Odalarda her engelli bireyin karyola, gardırop, etajer, koltuk veya sandalyesinin olması gerekir. Odada kalan engellilerin kullanımı için masa bulundurulur. İç kapıların en az 90 cm genişlikte ve eşiksiz olması gerekir. Odada bulunan tuvalet ve banyonun kapısının dışa açılması ya da sürgülü olması gerekir.

ı) Sağlık odası.

  1. i) Banyo ve tuvalet: Tuvalet ve banyoların tabanları ve duvarlarının tamamı yıkanmaya elverişli ve tabanları engelli bireyin güvenliğini sağlayacak şekilde kaymayan malzemeyle kaplanır. Merkezde, her altı engelli birey için en az bir tuvalet, her sekiz engelli birey için en az bir banyo bulunur. Bedensel engelliler için açılan merkezlerde WC banyo standartları TSE 9111 standartlarına uygun olmak zorundadır. Zihinsel ve ruhsal engellilere hizmet vermek üzere açılan merkezlerde giriş katta birer adet WC ve banyo TSE 9111 standardına uygun olmak zorundadır.
  2. j) Sigara odası: merkezde sigara içen engelliler için düzenlenmiş bir bölümün bulunması gerekir. Merkezde bulunan balkonlar gerekli koruma ve güvenlik önlemleri alınmış ise sigara odası olarak kullanılabilir.
  3. k) İbadethane: Merkezde bakım hizmeti alan ve bakım hizmeti veren bireylerin ibadetlerini yapabilecekleri iç donanımı bu doğrultuda yapılmış bir ibadethanenin olması gerekir. İbadethane bina bahçesinde de yapılabilir.
  4. l) Dinlenme odası.

(2) Misafirhane: merkezde personel ya da hizmet verilen engelli bireylerin yakınları için ücretsiz misafirhane oluşturulabilir. Misafirhane olarak düzenlenecek bölüm için açılış izni aşamasında onay alınır. Merkezde sonradan misafirhane oluşturulması durumunda il müdürlüğü onayı alınarak misafirhane oluşturulur. Misafirhanede kalacak kişi ve kalınacak süre merkez tarafından belirlenir, il müdürlüğüne yazılı bilgi verilir.

Yangından korunma ve elektrik tertibatı

MADDE 10 – (1) Merkezde yangından korunma için yeterli sayıda yangın söndürme cihazı ve malzemesi, sesli ve ışıklı alarm sistemi ile engelli bireylerin kullanımına uygun yangın tahliye sistemi bulundurulması zorunludur.

(2) Merkezde elektrik anahtarı, priz, lamba gibi elektrikli aletler, kesici delici aletler ile yanıcı ve yakıcı maddelerin engelli bireyler için tehlike oluşturmasını önleyecek tedbirler alınır.

(3) Merkezde yoğun bakım gerektiren ve elektrikli cihaz desteğiyle yaşamakta olan engelli bireyler için kullanılan cihazların bağlı olduğu kesintisiz güç kaynaklarının çalışır durumda olması sağlanır.

(4) Merkezde jeneratör ya da elektrik kesintilerinde doğrudan devreye girecek aydınlatma araçları bulundurulur. Bu araçların kapasitesinin merkezin ihtiyacına uygun olması gerekir.

Isıtma, soğutma ve sıcak su

MADDE 11 – (1) Merkezde ısıtma ve soğutmanın merkezi sistemle yapılması esastır. Ancak, merkezi sistemin olmadığı yerlerde bölgesel farklılıklar göz önüne alınarak ısıtma ve soğutma, engelli bireye risk oluşturmayacak şekilde klima, kombi ve benzeri sistemlerle sağlanabilir.

(2) Merkezde ortam sıcaklığı, coğrafi koşullar göz önünde bulundurularak engelliyi rahatsız edecek derecede aşırı sıcak ve aşırı soğuk olamaz. Bununla ilgili gerekli ısıtma ve soğutma ekipmanları bulundurulur.

(3) Merkezde engelli bireylerin banyo ihtiyacı için sürekli sıcak su sağlayacak güvenli tertibat kurulur.

Açılış izni için yapılacak işlemler

MADDE 12 – (1) Açılış izni için aşağıda belirtilen işlemler yapılır.

  1. a) Açılış izni için gerekli olan ve 5, 29, 30 ve 35 inci maddelerde belirtilen belgeler iki dosya halinde hazırlanarak, incelenmek üzere kurucu tarafından il müdürlüğüne teslim edilir. 4 üncü maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendinde belirtilen komisyon tarafından dosya incelenir, dosyadaki belgelerin tamamı mühürlenir ve merkezin fiziki şartları ile tefriş durumu yerinde görülür. Uygun görülmesi halinde başvuru tarihinden itibaren bir ay içinde ayrıntılı değerlendirme raporu hazırlanır. İl müdürü onayı alınarak açılış izin belgesi düzenlenir. Resmi yazı ekinde onay, açılış izni belgesi, sorumlu müdür belgesi ve dosyanın bir nüshası imza karşılığında kurucuya teslim edilir.
  2. b) Açılış izin belgesi verilen merkeze ait açılış onayı, açılış izin belgesi, sorumlu müdür belgesinin bir örneği ile merkezin iletişim bilgileri bilgi için Bakanlığa gönderilir.
  3. c) İl müdürlüğünce açılış izni verilen merkeze ait dosyanın aslı il müdürlüğünde muhafaza edilir.

ç) Açılış izin belgesi ve sorumlu müdür belgesi merkezin görülebilecek bir yerine asılır.

  1. d) Açılış izin belgesi verilen her merkezin işveren ve iş yerinin adı ve yaptığı işin niteliği il müdürlüğü tarafından bir ay içinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının ilgili il müdürlüklerine ve defterdarlık veya vergi dairesi başkanlığına bildirilir.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden öncekiler de dahil olmak üzere, açılış, devir ve nakil izni olmadan usulsüz olarak merkez açtığından dolayı veya Bakanlıkça yapılan denetimler sonucunda veya mevzuata aykırı uygulamalardan dolayı merkezi kapatılan ya da merkezini bu Yönetmelik ile belirlenen usullere uymadan kapatan gerçek kişiler ile gerçek kişinin hissedarı olduğu tüzel kişiliğin merkez açmak istemesi halinde merkeze açılış izni verilmez. Bu maddeye aykırı bir şekilde verildiği tespit edilen açılış izinleri iptal edilir.

(3) Kurucunun 28 inci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen hükümlülüğün merkez açıldıktan sonra gerçekleşmesi halinde açılış izin onayı ve belgesi iptal edilir.

Merkezin hizmete başlaması

MADDE 13 – (1) Açılış izin belgesi düzenlenen merkeze engelli birey kabul edilebilmesi için en az bir meslek personeli, bir sağlık personeli, dört bakıcı personel ve üç nöbet sorumlusu istihdam edilmesi zorunludur.

(2) Merkez tarafından personelin sigortalı işe giriş bildirgeleri sosyal güvenlik il müdürlüğüne bildirilir.

Şube açılması

MADDE 14 – (1) Merkezlerin açılışındaki usule uygun olarak şube açılabilir. Her şube için ayrı sorumlu müdür ve personel istihdamı zorunludur. Personel onay alındığı şube dışında başka şubede çalıştırılamaz.

Ek bina açılması

MADDE 15– (1) Merkez binası ile aynı bahçe içinde olan binalar merkeze bağlı ek bina olarak kullanılabilir. Ek bina açılış işlemleri, yeni merkez açılışındaki işlemler gibi gerçekleştirilir. Ek binalar için ayrı sorumlu müdür istenmez.

Temsilcinin değişmesi

MADDE 16 – (1) Özel hukuk tüzel kişilerince merkez açma yetkisi verilen temsilcinin değişmesi durumunda, temsilcinin kurucu olması ile ilgili yönetim kurulu kararının tasdikli örneği ve başvuru için 29 uncu maddede istenen belgeler iki nüsha halinde hazırlanarak il müdürlüğüne başvurulur. Yeni temsilcinin niteliklerinin kurucu olmak için belirlenen şartlara uygun olması halinde, il müdürlüğü yeni temsilcinin kabul edildiğini resmi yazı ile tüzel kişiliğe ve Bakanlığa bildirir. Açılış izin belgesi sadece temsilci değişikliğini belirtecek şekilde yeniden düzenlenir.

Devir işlemleri

MADDE 17 – (1) Merkezin devredilmek istenmesi halinde, devretme ve devralma talebinde bulunan gerçek kişi ve özel hukuk tüzel kişileri, bu taleplerini içeren dilekçeler ile 29 uncu maddede istenen belgeleri iki nüsha halinde hazırlayarak il müdürlüğüne müracaat ederler. İl müdürlüğü başvuruya ilişkin belgeleri başvuru tarihinden itibaren 15 gün içinde değerlendirir, yapılan inceleme sonunda devir işleminin uygun görülmesi halinde devir onayı alınır. Onayın merkeze gönderilmesinden sonra devir işleminin gerçekleştiğine ilişkin noter belgesine istinaden açılış izin belgesi düzenlenerek resmi yazı ile devralan gerçek kişi ve özel hukuk tüzel kişilerine bildirilir.

(2) Devre ilişkin onay ve açılış izin belgesinin aslı kuruluşun il müdürlüğünde bulunan açılış dosyasında bulunur, bir örneği kuruluşa yazı ekinde gönderilir.

(3) Devre ilişkin onay ve açılış izin belgesinin bir nüshası da bilgi için Bakanlığa gönderilir.

(4) İl müdürlüğü onayını müteakiben noter işleminden önce kurucu ve kuruluş sorumlu müdürü tarafından merkezde zorunlu olarak bulundurulması gereken her türlü belge, defter ve dosyalar ile engelli bireyin kendisi ya da yasal temsilcisi tarafından merkeze teslim edilen ve emanet kasa ve hesabında tutulan para, mücevher ve kıymetli kâğıtları ile harçlıkları, tutanakla tespit edilir; devir işleminin gerçekleşmesini müteakiben sorumlu müdür ve devralan kurucuya teslimi sağlanır. Tutanağın bir örneği kuruluş dosyasında bulundurulur.

Nakil işlemleri

MADDE 18 – (1) Merkezin başka bir binaya taşınmak istenmesi halinde;

  1. a) Merkezin yeni binasının adresini bildiren bir dilekçe ile il müdürlüğüne başvurulur.
  2. b) Nakil izni için yeni merkez açılışında uygulanan işlemler yapılır. Ancak nakil izni verilmesinde tefrişle ilgili şartlar aranmaz.
  3. c) Nakile ilişkin onay ve açılış izin belgesinin bir nüshası da bilgi için Bakanlığa gönderilir.

ç) Doğal afetler, salgın hastalık ve seferberlik gibi olağanüstü durumlarda il müdürlüğünün teklifi ve Bakanlık onayı ile merkez, süresi Bakanlıkça belirlenmek üzere engelli bireyler ile birlikte farklı bir ildeki adrese taşınabilir. Bu durumda, ücreti Bakanlık tarafından ödenen engelli bireylerin bakım ücretleri, merkezin kurulduğu ildeki il müdürlüğü tarafından ödenir, merkezin takip ve kontrolü ise nakledilen il müdürlüğü tarafından yapılır.

Sivil savunma planı

MADDE 19 – (1) Yangın, sabotaj ve deprem gibi durumlarda uygulanacak sivil savunma planı merkez tarafından açılış izin belgesinin kurucuya teslimini takip eden iki ay içinde hazırlanarak il müdürlüğü onayına sunulur. İl müdürlüğünce onaylanan sivil savunma planları “GİZLİ” gizlilik derecesine haiz olup onaylandıktan sonra kilitli bir dolap içerisinde muhafaza edilir. Bu plan içerisinde yer alan ekiplerin listesi yangın söndürme dolapları yanında gözükür bir şekilde asılır. Personel değişikliği olduğu takdirde planda güncelleme yapılır.

Merkezin kurucu tarafından kapatılması

MADDE 20 – (1) Merkezin kurucu tarafından kapatılması durumunda:

  1. a) Kurucu, en az bir ay önceden il müdürlüğüne, personele, engelli bireye veya yasal temsilcisine yazılı olarak merkezi kapatma isteğini ve merkezi kapatacağı tarihi bildirir.
  2. b) Merkeze ait açılış izin belgesini, açılış dosyasını, merkezde zorunlu olarak bulundurulması gereken her türlü belge, defter ve dosyaları il müdürlüğüne teslim eder. Engelli bireyin kendisi ya da yasal temsilcisi tarafından merkeze teslim edilen ve emanet kasa ve hesabında tutulan para, mücevher ve kıymetli kâğıtları ile harçlıklar engelli bireye, engellinin yeni yerleştirileceği kuruluşa ya da yasal temsilcisine teslim edilir.
  3. c) İl müdürlüğü merkezin usulüne uygun olarak kapandığını ve kapatılma tarihini Bakanlığa, Çalışma ve Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne, İş Kurumu İl Müdürlüğüne ve Defterdarlığa bildirir.

ç) Merkezin kapatılması halinde, merkezde kalan ve bakım ücretleri Bakanlık tarafından ödenen bakıma ihtiyacı olan engelli bireylerin bakım ihtiyaçları, il müdürlüğünce il içindeki veya çevre illerdeki resmi veya özel diğer merkezlerde sağlanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Merkezin İşleyişine İlişkin Esaslar

Merkezin genel çalışma esasları

MADDE 21 – (1) Aynı bahçe içerisinde, her bir engel grubuna göre ayrı bahçe ve bina düzenlemesi yapmış merkezler zihinsel, bedensel, ruhsal engel gruplarından biri, ikisi ya da tamamına hizmet verebilir. Bu şekilde hizmet verecek merkezler tek bir sorumlu müdür tarafından idare edilir. Hizmet binaları ayrı bloklar halinde ya da birbirine bitişik şekilde oluşturulabilir. İl müdürlüğünce hazırlanacak açılış izin belgesinde bu gruplardan hangilerine hizmet sunulacağı belirtilir.

(2) On üç ve üzeri yaşlardaki engelli bireyler için cinsiyetlerine göre ayrı katlarda, bunun mümkün olmaması durumunda birbirinden ayrı bölümlerde hizmet verilir.

(3) 0-12, 13-18, 19 ve üstü yaşlardaki engelli bireyler için ayrı katlarda, bunun mümkün olmaması durumunda birbirinden ayrı bölümlerde hizmet verilir.

(4) Aile bireylerinin aynı merkezde kalması halinde ayrı kat şartı aranmaz. Bu durumdaki engelli bireylerin yerleştirilmesi değerlendirme kurulu tarafından planlanır ve karara bağlanır.

(5) Engelli birey, kendisi ya da yasal temsilcisinin talep etmesi halinde kendisine refakat edecek bir engelli olmayan yakını ile birlikte merkezde kalabilir. Akrabanın merkezde kalması halinde akraba ile merkez arasında merkezde kalış koşullarının belirlendiği, imkanları dahilinde ödeyeceği aylık ücret, kişisel ihtiyaç ve giderlerini karşılayacağına dair bir sözleşme-protokol-talimatname yapılır.

(6) Söz konusu engelli yakını için sağlık kurulu raporu ve kimlik bilgileri merkeze teslim edilir. Merkez bu belgeleri il müdürlüğüne gönderir. Bu şekilde merkezde kalan engelli yakını, merkezin zorunlu personel hesaplamasında merkez kapasitesine dahil edilmez. Söz konusu engelli yakını aynı zamanda merkez personeli olması halinde engelli birey ile aynı odada kalabilir.

(7) Merkezler, aşağıda belirtilen yaş ve cinsiyet gruplarına göre planlanır:

  1. a) 0 – 12 yaş kız ve erkek,
  2. b) 13 – 18 yaş kız,
  3. c) 13 – 18 yaş erkek,

ç) 19 ve üzeri yaş kadın,

  1. d) 19 ve üzeri yaş erkek.

(8) Merkezde kapalı alanlarda sigara içilmez. Ancak sadece engelli bireylerin kullanımı için merkez bünyesinde sigara içen engelli bireylerin bulunduğu katlarda müstakil ve havalandırılabilir bir oda ya da balkon bu amaçla düzenlenebilir.     Bu amaçla kullanılan bölümlerin özel ve yeterli havalandırma sistemi olmalı, uygun güvenlik önlemi alınır.

Gündüzlü hizmet veren merkezler

MADDE 22 – (1) Yatılı hizmet veren merkezin gündüzlü hizmet verilecek engelli kapasitesi açılış izin belgesinde ayrıca belirtilmesi koşuluyla gündüzlü hizmet verebilir. Gündüzlü hizmet verilecek bölüm yatılı hizmet verilecek bölümden ayrı olmak zorundadır. Bu bölümde gündüzlü hizmetten yararlanacak engelli bireyler için yatak odası, dinlenme salonu, grup etkinlik odası oluşturulur.

(2) Gündüzlü hizmet veren merkezlerde engellilerin gerektiğinde dinlenebileceği veya uyuyabileceği en fazla üç kişilik yatak odaları bulunur. Yatak odası olarak kullanılacak odanın her kişiye en az 5 metrekare düşecek büyüklükte olması zorunludur.

(3) Gündüzlü bakım hizmeti verilen engellilerin ulaşımlarının merkeze ait servis aracı ile sağlanması tercih edilir. Engellinin merkeze ulaşımı, merkezin servis aracı yok ise engelli veya engelli yakınları tarafından sağlanır. Engellinin ulaşımı için merkeze ve aileye ayrı bir ödeme yapılmaz.

(4) Yatılı merkezlerde gündüzlü hizmet verilmek istenmesi durumunda gündüzlü hizmet için ayrıca sorumlu müdür aranmaz. Ancak gündüzlü hizmet için 34 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtildiği şekilde personel çalıştırılır.

Evde bakıma destek birimi

MADDE 23 – (1) Merkez aracılığıyla engelli bireyin ikametgahında bakım hizmeti verilmesi durumunda il müdürlüğünden onay alınarak merkezde evde bakıma destek birimi oluşturulur. Evde bakıma destek hizmeti verilen engelli birey sayısı, merkezde bakılan engelli birey sayısı ile birleştirilir ve merkezin bakım hizmeti verdiği toplam engelli birey sayısına göre mesleki personel ve sağlık personeli çalıştırılır.

(2) Evde bakıma destek biriminde bir mesleki personel bir sağlık personeli olmak üzere iki kişi görev yapar. Evde bakıma destek birimi, sorumlu müdürün gözetim ve denetiminde çalışır.

(3) Evde bakıma destek birimi engelli birey ve ailesini her ay düzenli olarak ikametgahında ziyaret ederek bakım hizmetlerinin sunumunu takip eder, engelli birey ve ailesine psiko-sosyal destek hizmetlerini verir. Bu hizmet, bakım ihtiyacı olan engellinin koruyucu sağlık ve tıbbı takip hizmetlerinden de koordineli yararlandırılması amacıyla Sağlık Bakanlığı evde sağlık hizmeti ile aile hekimliği birimleriyle işbirliği halinde yürütülür.

(4) Evde bakıma destek hizmeti, değerlendirme kurulunca hazırlanacak bireysel bakım planı doğrultusunda evde bakım hizmet biriminin denetim ve rehberliğinde bakıcı personel tarafından verilir.

(5) Evde bakıma destek hizmeti bakıcı personel tarafından verilir. Bir bakıcı personel bir günde en fazla üç engelli bireye hizmet verebilir. Ancak, bir bakıcı personelin haftalık toplam çalışma süresi, yıllık fazla çalışma süresi dahilinde yaptırılacak fazla çalışmalar hariç 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde belirtilen çalışma süresini geçemez.

(6) Evde bakıma destek hizmetinde görev yapan bakıcı personel 24 üncü maddenin ikinci fıkrasındaki görevleri yapar.

(7) Merkez tarafından engelliye evinde bakım hizmeti verilmesi durumunda aylık evraklarla birlikte evin adresi, bakılacak engellinin ismi ve bakım elemanlarının bilgileri il müdürlüğüne bildirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Merkezde Sunulacak Bakım Hizmetleri, Uygulanması, Grupların Oluşturulması, Beslenme

Bakım hizmetlerinin kapsamı

MADDE 24 – (1) Bakım hizmetleri, engelli bireyin bakımına yönelik kişisel bakım ve psiko-sosyal destek hizmetlerini kapsar.

(2) Engelli bireyin özellikleri dikkate alınarak aşağıda belirtilen bakım hizmetleri sunulur:

  1. a) Kişisel bakım hizmetleri;

1) Banyo yaptırılması,

2) Tuvalet ihtiyacını gidermede yardım edilmesi ve gerektiğinde temizliğinin yapılması,

3) Tırnaklarının kesilmesi,

4) Saçlarının taranması,

5) Dişlerinin temizlenmesi,

6) Yiyecek ve içecek ihtiyacının giderilmesi,

7) El, yüz ve ayak temizliğinin yapılması,

8) Saç ve sakal tıraşının yapılması,

9) İstenmeyen tüylerin temizlenmesi,

10) Elbiselerinin giydirilmesi ve çıkarılması,

11) Burun ve kulak temizliğinin yapılması,

12) Yatağının temizlenmesi ve düzeltilmesi,

13) Odasının temizlenmesi,

14) Çamaşırlarının yıkanması,

15) Tehlikelere karşı korunması ve gözetilmesi,

gibi hizmetleri içerir.

  1. b) Psiko-sosyal destek hizmetleri;

1) Engelli birey ailesinin, engelli bireyi ve engel durumunu kabullenmesine ve bilgilendirilmesine yönelik olarak kişisel veya grup çalışması yöntemleriyle verilecek hizmetler,

2) Engelli bireyin mevcut durumunu ve yerleştirildiği ortamı kabullenmesine, bilgilenmesine ve gelişim alanlarında desteklenmesine yönelik olarak kişisel ve grup çalışması yöntemleriyle verilecek hizmetler,

3) Engelli birey ve ailesinin sosyal haklarını ve mevcut kaynaklarını etkin kullanmasına yönelik olarak kişisel ve grup çalışması yöntemleriyle verilecek hizmetler,

4) Engelli bireyin bağımsız yaşama, sosyal hayata uyumuna ve katılımına yönelik sosyal, kültürel, sanatsal ve sportif etkinlikler ile bu tür etkinliklere katılabilmesi için gerekli refakat hizmetleri,

5)Engelli bireyin terk edilme, reddedilme, engellilik durumunu kabullenememe, ümitsizlik, intihar etme, yalnızlık ve sevgisizlik gibi olumsuz duygulardan kurtarılmasına, depresyon ve stres gibi durumların yaşanmasının engellenmesine yönelik olarak kişisel veya grup çalışması yöntemleriyle verilecek hizmetler,

gibi kişisel bakım ve psiko-sosyal destek hizmetlerini içerir.

Bakım hizmeti için grupların oluşturulması

MADDE 25 – (1) Bakım hizmeti için engelli grupları aşağıdaki hususlar dikkate alınarak oluşturulur:

  1. a) Merkezde her bir engelli grubu, engelli bireylerin kişisel talepleri, bakım ihtiyacı, yaşı ve diğer özellikleri, sunulacak bakım hizmeti ile hedeflerinin birbirine yakınlığı ve fiziksel koşullar dikkate alınarak en fazla altı engelli bireyden oluşturulur.
  2. b) Bakım hizmeti hedeflerinin farklılaşması veya ihtiyaç duyulması halinde, engelli bireylerin grupları değiştirilir.
  3. c) Grup sorumluluğu, grubun amacına ve niteliğine uygun olarak mesleki personel, sağlık personeline verilir.

ç) Merkezde çalışan her mesleki personel ve sağlık personelinin en az bir grubun sorumlusu olmasına özen gösterilir.

  1. d) Dinlenme odalarında veya grup etkinlikleri odalarında en fazla iki grup aynı anda bir arada bulunabilir.
  2. e) Grupların günlük faaliyet programları aylık periyotlarla hazırlanır ve uygulama raporları engelli bireylerin dosyalarında muhafaza edilir.

Bakım hizmetlerinin uygulanması

MADDE 26 – (1) Merkezde bakım hizmetlerinin uygulanmasıyla ilgili hususlar aşağıda belirtilmiştir:

  1. a) Merkezler, 24 üncü maddede belirtilen genel çerçeveyi esas alarak, merkezin ve engelli bireylerin özelliklerine göre hizmetlerini geliştirir ve uygular.
  2. b) Engelli bireyin merkeze kabul işlemlerini yürütmek, ailesi ve yakınları ile iletişimini devam ettirmek, merkeze uyumunu sağlamak, merkeze uyum sorunu olan engelli bireyler hakkında değerlendirmelerde bulunarak çalışma planı hazırlamak, her engelli birey için bireysel bakım planı hazırlamak üzere meslek ve sağlık personelinden en az üç kişiden değerlendirme kurulu oluşturulur.
  3. c) Engelli bireyin merkeze kabul işlemlerini yürütmek, ailesi ve yakınları ile iletişimini devam ettirmek, merkeze uyumunu sağlamak, merkezde bakılan engelli bireyler hakkında gerek duyulduğu zamanlarda Sosyal İnceleme Raporu Sosyal Çalışmacı tarafından hazırlanır.

ç) Engelli bireylerin bireysel özellikleri de dikkate alınarak hazırlanan bireysel bakım planı sorumlu müdürün onayından sonra uygulanır.

  1. d) Bireysel bakım planı Bakanlık tarafından belirlenmiş içerik uygulama esaslarına göre hazırlanır.
  2. e) Merkezde bakım hizmeti alan ve özel eğitim alması uygun olan engelli bireylerin, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinden veya resmi özel eğitim kurumlarından destek eğitimi almaları için gerekli tedbirler alınır.

Beslenme

MADDE 27 – (1) Merkezde bakım hizmetinden yararlanan engelli bireylerin beslenmesinin niteliği ve servisi ile ilgili aşağıdaki hususlara uyulur:

  1. a) Merkezlerde yemek listeleri engelli bireylerin yaş ve fiziki gelişimleri, mevsimsel özellikler, bölgenin şartları, kişi başı gıda rasyonu dikkate alınarak merkezde görev yapan ya da sözleşme usulüyle çalışan bir diyetisyen tarafından hazırlanır. Hazırlanan yemek listesi aylık evraklarla birlikte il müdürlüğüne gönderilir. İl müdürlüğünce görevlendirilecek diyetisyen tarafından incelenen yemek listesinde engelli bireylerin yaş ve fiziki gelişimleri, mevsimsel özellikler, bölgenin şartları, kişi başı gıda rasyonu dikkate alınarak listede değişiklik yapılması istenebilir. Yemek listesinin hazırlanmasında, merkezde kalan engellilerin istek ve eğilimlerine dikkat edilir.
  2. b) Engelli bireylerin beslenme ihtiyacı, yatılı merkezlerde en az üç ana ve iki ara öğün, gündüzlü merkezlerde ise en az bir ana ve bir ara öğün verilerek karşılanır.
  3. c) Sağlık durumları sebebiyle özel diyet hazırlanması gereken engelli bireyler için tabibin tavsiyeleri doğrultusunda diyet yemeği hazırlanır.

ç) Engelli bireylere verilen yemek numuneleri numune kaplarının üzerine tarih ve öğün yazılarak yetmiş iki saat muhafaza edilir.

  1. d) Merkez tarafından gerçekleştirilecek gezi ve piknik benzeri sosyal faaliyetler için farklı yemek listesi hazırlanabilir.
  2. e) Yemek salonlarına kendiliğinden gelemeyen ya da hasta olan engelli bireyin yemeği bulunduğu yerde ve gerektiğinde yardımla yedirilir.
  3. f) Merkezde bakım altında bulunan engellilerin, obezite ile mücadele, sağlıklı yaşam ve fiziksel aktivitelerden yararlandırılmaları amacıyla gerekli çalışmalar ve düzenlemeler yapılır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Merkez Personelinin Nitelikleri, İstenen Belgeler, Görev, Yetki, Sorumlulukları, Çalıştırılması,
Değişmesi, İzne Ayrılması, Görevden Ayrılması, Hizmet İçi Eğitim, Stajyer Öğrenci

Kurucu ve sorumlu müdür olacak kişilerde aranan genel şartlar

MADDE 28 – (1) Kurucu ve sorumlu müdür olacak kişilerde aşağıdaki şartlar aranır:

  1. a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak,
  2. b) Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olmak,
  3. c) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, kaçakçılık suçlarından veya cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlardan veya 61 inci maddenin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen fiillerden mahkum olmamak,

ç) 2/10/1981 tarihli ve 2531 sayılı Kamu Görevlerinden Ayrılanların Yapamayacakları İşler Hakkında Kanunda belirtilen şartlara uygun olmak.

Kurucu müdürden istenecek belgeler

MADDE 29– (1) Kurucu müdür olacak gerçek kişi ve özel hukuk tüzel kişilerinin temsilcisinden aşağıdaki belgeler istenir:

  1. a) Türkiye Cumhuriyeti Kimlik Numarası beyanı,
  2. b) Adli sicil kaydına ilişkin yazılı beyan,
  3. c) En az ilkokul mezunu olduğuna dair belge,

ç) Sağlık Raporu, (Bulaşıcı hastalığı olmadığına dair dahiliye veya enfeksiyon hastalıkları uzmanı, akıl ve ruh hastalığı olmadığına dair ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenmiş rapor.)

  1. d) Ticaret şirketi şeklinde yapılanmış tüzel kişiler için, merkezin açılış faaliyetleri kapsamında olduğunu gösterir ana sözleşmesinin son halinin yayınlandığı ticaret sicil gazetesi aslı veya il müdürlüğü onaylı örneği, son hali ile şirket ortaklarını, şirketi temsile yetkili kişi/kişileri göster yayınlanmış ticaret sicil gazetesi aslı veya il müdürlüğü onaylı örneği, noter onaylı imza sirkülerinin aslı veya il müdürlüğü onaylı örneği ve vergi levhası örneği,
  2. e) Tüzel kişinin sermaye şirketi olması halinde gösterilen temsilcinin şirketi temsile yetkili olduğunu gösterir noterden onaylı belge ve karar örneği,
  3. f) Kurucunun dernek veya vakıf olması halinde; vakıf senedi veya dernek tüzüğünde engellilik alanında faaliyette bulunabileceğini gösterir belge ve karar örneği ile temsilcinin, dernek veya vakıf yönetim kurulu üyesi ve tüzel kişiliği temsile yetkili olduğunu gösterir belge,
  4. g) Kurucu müdürün Maliye Bakanlığına bağlı tahsil dairelerine vadesi geçmiş amme borcu ve Sosyal Güvenlik Kurumuna prim borcu olmadığına dair belge,

ğ) Daha önce bu alanda faaliyet gösterip göstermediğine dair yazılı beyanı,

  1. h) Emekli olan ve kamu görevinden ayrılmış olanlar için hizmet belgesi.

(2) Kurucu müdür, merkezin idari, mali, hukuki, diğer tüm işlerinin hizmetin amacına ve mevzuata uygun olarak yürütülmesinden birinci derece sorumludur.

(3) 28 inci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen hükümlülüğün merkezde çalışmaya başladıktan sonra gerçekleşmesi halinde kurucu onayı iptal edilir.

Sorumlu müdürden istenecek belgeler

MADDE 30 – (1) Merkezde sorumlu müdür olacak kişiden aşağıdaki belgeler istenir:

  1. a) Sorumlu müdürün çalışma talebine ilişkin dilekçe,
  2. b) Türkiye Cumhuriyeti Kimlik Numarası beyanı yabancı uyruklular için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca düzenlenen çalışma izninin örneği,
  3. c) Adli sicil kaydına ilişkin yazılı beyan,

ç) Sağlık Raporu, ( Bulaşıcı hastalığı olmadığına ve akıl ve ruh sağlığı açısından sağlık sorunu olmadığına dair ilgili bölümlerden-psikiyatri ya da nöroloji, dahiliye ya da intaniye-alınmış rapor.)

  1. d) Mesleki personel ve lisans mezunu sağlık personelinin engelli ya da yaşlı bireylere yönelik hizmet alanlarında en az bir yıl deneyimli olduğuna ilişkin belge,
  2. e) Özgeçmişini içeren yazılı beyanı,
  3. f) Mezuniyet belgesi örneği,
  4. g) Meslek personeli ve sağlık personeli unvanına sahip olmayan lisans mezunları için Millî Eğitim Bakanlığı onaylı asgari 400 saatlik Engelli Bakım, Yaşlı Bakım, Yaşlı ve Hasta Refakatçisi modüler programı sertifikası ya da Yükseköğretim Kurumlarından aynı amaçlı, eşdeğer eğitim programlarından alınacak belge örneği ile engelli bireylere yönelik hizmet alanlarında en az iki yıl deneyimli olduğuna ilişkin belge,

ğ) Emekli olan ve kamu görevinden ayrılmış olanlar için hizmet belgesi,

  1. h) Kurucu ile sorumlu müdür arasında yapılacak iş sözleşmesi.

(2) 28 inci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen hükümlülüğün merkezde çalışmaya başladıktan sonra gerçekleşmesi halinde de sorumlu müdürün çalışma onayı iptal edilir.

Sorumlu müdürün değişmesi

MADDE 31 – (1) Sorumlu müdürün görevinden ayrılması veya görevine son verilmesi halinde; bu durum ve vekalet edecek sorumlu müdür merkez kurucusu tarafından aynı gün içinde il müdürlüğüne bildirilir, ilgili evrak en geç yedi iş günü içinde il müdürlüğüne teslim edilir. Sorumlu müdürün ayrılmasını müteakiben otuz gün içinde merkez için yeni sorumlu müdür belirlenir ve belgeleri il müdürlüğüne teslim edilir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen sürede sorumlu müdür şartlarını taşıyan kişi bulunamaması halinde, merkeze otuz gün ilave süre verilebilir. Bu fıkrada düzenlenen ek süre bir yıl içinde ancak bir kez verilebilir.

Sorumlu müdürün izne ayrılması

MADDE 32 – (1) Sorumlu müdürün çeşitli nedenlerle izne ayrılması halinde merkezde çalışan bir meslek personeli veya lisans mezunu sağlık personeli kendi görevleri ile birlikte sorumlu müdürlük görevini de yerine getirmek üzere vekil olarak bırakılır. Sorumlu müdür izne ayrılmadan önce kullanılacak izin süresi ve vekalet eden personel aynı gün içinde il müdürlüğüne bildirilir ve ilgili evrak en geç yedi iş günü içinde il müdürlüğüne teslim edilir.

(2) Sorumlu müdür, yıllık ya da mazeret iznine ayrılması halinde, izne ayrılmadan önce vekilini belirterek izin formunu imzalar. Sağlık iznine ayrılması halinde ise izin formu kendisi ya da kurucu tarafından imzalanır. Bu formlar il müdürü tarafından onaylanır.

(3) İzin formu merkezin gelen evrak kayıt defterine tarih ve sayı verilerek kaydedilir ve sorumlu müdürün dosyasında on yıl süreyle muhafaza edilir.

(4) Ödemeye esas belgeler içinde yer alan personel listesinde sorumlu müdürün izinli olduğu belirtilir.

Merkezde çalıştırılacak personel

MADDE 33 – (1) Yatılı ve gündüzlü hizmet veren merkezlerde, çalıştırılması zorunlu olan personelin yanı sıra, usta öğretici, büro memuru, güvenlik görevlisi, hizmetli, kuruluşta yemek yapılıyorsa aşçı, 65 yaş üstü engelli bireylere hizmet verilmesi durumunda gerontolog ve merkezin ihtiyaç duyduğu diğer personel çalıştırılabilir.

(2) Merkez, yalnızca 0-18 yaş aralığında olan engelli bireylere hizmet verecek ise çocuk gelişimci; ruhsal veya zihinsel engelli bireylere hizmet verecek ise psikolog ya da sosyal çalışmacı çalıştırmak zorundadır. Bedensel engelli bireylere hizmet veren merkezlerde, merkezdeki engelli sayısının 60’ı geçmesi halinde fizyoterapist çalıştırılması zorunludur.

(3) Sağlık personeli ve bakıcı personelin, merkez tarafından belirlenerek il müdürlüğüne bildirilen iş kıyafetini giymesi zorunludur.

(4) Merkezde, iş sağlığı ve güvenliği mevzuatının öngördüğü düzenlemeler yapılır.

Çalıştırılması zorunlu personel ve sayısı

MADDE 34 – (1) Merkezde sorumlu müdürün haricinde zorunlu çalıştırılması gereken asgari personel sayısı aşağıda belirtilmiştir:

  1. a) Gündüzlü hizmet veren merkezlerde; bakılan her otuz altı engelli birey için bir mesleki personel, her otuz altı engelli birey için bir sağlık personeli ve her altı engelli birey için bir bakıcı personel çalıştırılır.
  2. b) Yatılı hizmet veren merkezlerde; 08.00-16.00 saatleri arasında bakılan her otuz altı engelli birey için bir mesleki personel ve bir sağlık personeli çalıştırılır. 08.00-16.00 saatleri haricindeki çalışma saatlerinde ise nöbet sorumlusu olarak bir sağlık personeli çalıştırılır. 4857 sayılı Kanunda belirtilen çalışma saatleri ve fazla çalışma saatlerini aşmayacak şekilde görevlendirilmek üzere her merkezde en az 3 nöbet personeli görevlendirilir.
  3. c) Yatılı hizmet veren merkezlerde; haftanın yedi günü 24 saat hizmet verilmesi esastır.

ç) Yatılı merkeze açılış işlemi yapıldıktan sonra engelli kabul edilebilmesi için 4 bakım elemanı çalıştırılması zorunludur. Açılan merkeze kabul edilen engelli birey sayısı 12’yi geçtikten sonra çalıştırılacak bakıcı personel sayısı merkezde bakılan engelli birey sayısının üçte birinden az olamaz. Hesaplamada küsuratlı sayılar bir üst sayıya tamamlanır. Merkezlerde çalıştırılacak bakıcı personel tercihen sekizer saatlik üç vardiya halinde çalıştırılır. Bakıcıların çalışma saatleri ve vardiyaları merkez tarafından belirlenir. Merkez tarafından, her ayın son haftasında bir sonraki ayın vardiya saatleri ve her vardiyada çalıştırılacak bakıcı personelin belirtildiği liste hazırlanarak il müdürlüğüne sunulur. İl müdürlüğü gerekçesini belirterek gerek gördüğü hallerde liste üzerinde değişiklik yapabilir. Çalıştırılacak bakıcı personelin 4857 sayılı Kanun hükümleri doğrultusunda çalıştırılması zorunludur.

(2) Merkezin her bir hizmet binasında bakılan engelli sayısı 72’ye kadar ise bu maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen sayıda bakıcı personel çalıştırılır. Her bir hizmet binasında bakılan engelli sayısının 72’yi geçmesi durumunda geçilen her 12 engelli için ilave bir bakıcı personel çalıştırılır. Merkezler, girişi ve bahçesi ayrı olan her bir hizmet binasında ya da bloğunda en fazla 100 kapasiteye kadar hizmet verebilir.

(3) Bakılan engelli sayısı 36’ya kadar olan merkezlerde çalıştırılması zorunlu olan bakıcı personel sayısına dahil olmak üzere bir temizlik personeli çalıştırılması zorunludur. Bakılan engelli sayısı 36-72 arasında olan kuruluşlarda bir, bakılan engelli sayısı 72’nin üzerinde olan kuruluşlarda iki temizlik personeli çalıştırılmak zorundadır.

(4) Sorumlu müdürün 3 üncü maddenin birinci fıkrasının (h) bendinde belirtilen unvanlara sahip kişilerden olması halinde, merkezde zorunlu olarak çalıştırılması gereken meslek personeli sayısına; aynı maddenin (ı) bendinde belirtilenlerden lisans mezunu olan sağlık personeli olması hâlinde ise merkezde zorunlu olarak çalıştırılması gereken sağlık personeli sayısına dahil edilir.

(5) Merkezde görev yapan personel görevden ayrılır ayrılmaz yerine personel istihdamı sağlanmak zorundadır. Ancak personelin merkeze haber vermeden ayrılması, ayrılan personel yerine istihdam edilecek personel bulunmakta zorluk çekilmesi durumunda merkeze 12 iş günü süre verilir. Merkez bu süre içinde personel istihdamını sağlamak zorundadır. Aksi takdirde eksik personel sayılarak idari para cezası uygulanır.

(6)     Merkezlerde, personel istihdamında 2828 sayılı Kanun kapsamında çocuk, kadın, engelli bakım kuruluşlarında bakım altında bulunmuş olanlara öncelik tanınır.

Merkezde çalıştırılacak personel için istenecek belgeler

MADDE 35 – (1) Merkezde çalıştırılacak personel için aşağıdaki belgeler istenir:

  1. a) Personelin çalışma talebine ilişkin dilekçe,
  2. b) Türk vatandaşları için Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası beyanı, yabancı uyruklular için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca düzenlenen çalışma izninin örneği,
  3. c) Öğrenim durumunu gösterir belge,

ç) Sağlık Raporu, (Bulaşıcı hastalığı olmadığına ve akıl ve ruh sağlığının yerinde olduğuna dair ilgili bölümlerden-psikiyatri ya da nöroloji, dahiliye ya da intaniyeden alınmış rapor.)

  1. d) Adli sicil kaydına ilişkin yazılı beyan,
  2. e) Özgeçmişini içeren yazılı beyanı,
  3. f) Kurucu ile personel arasında yapılacak iş sözleşmesi,
  4. g) Emekli olan ve kamu görevinden ayrılmış olanlar için hizmet belgesi.

(2) 28 inci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen hükümlülüğün merkezde çalışmaya başladıktan sonra gerçekleşmesi halinde personelin çalışma onayı iptal edilir.

Çalıştırılacak personel için yapılacak işlemler

MADDE 36 – (1) Merkezde çalıştırılacak personel için aşağıdaki işlemler yapılır:

  1. a) Merkezde çalıştırılacak personel için istenilen belgelerin asıllarının ibraz edilmesi şartıyla suretleri iki nüsha halinde il müdürlüğüne teslim edilir.
  2. b) İl müdürlüğünce belgeler incelenerek uygun olanlara beş iş günü içinde çalışma onayı verilir. Onay süreci başlayan personel için eksik personel çalıştırmadan dolayı ceza verilemez.
  3. c) Personelin belgeleri aslının görüldüğüne dair onayı veren personelce imzalanır. Çalışma onayının bir nüshası il müdürlüğünde merkeze ilişkin oluşturulan dosyada muhafaza edilir, diğer nüsha merkeze gönderilir.

ç) Çalışma onayı verilen personel için merkez tarafından fotoğraflı kimlik kartı düzenlenir. Kimlik kartında personelin adı, soyadı, görevi, göreve başlayış tarihi ve nüfus bilgileri yer alır. Kimlik kartı il müdürü tarafından imzalanır ve mühürlenir. Merkezde görevli tüm personel kimlik kartını görevi süresince görünür bir şekilde üzerinde taşır.

  1. d) Çalışma onayı verilmeyen ve onay verilme süreci başlamayan personel merkezde çalıştırılamaz.
  2. e) Personel, sadece çalışma onayında belirtilen merkez ya da şube de onayda belirtilen kadroda görev yapar.
  3. f) Merkezde çalışacak olan personel ile merkez arasında iş sözleşmesi yapılır.
  4. g) Personelin sigortalı işe giriş bildirgeleri, merkez tarafından Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne bildirilir, il müdürlüğü tarafından bu husus denetlenir.

Personelin görev, yetki ve sorumlulukları

MADDE 37 – (1) Personelin görev, yetki ve sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir:

  1. a) Sorumlu müdür, merkezin idari, mali, hukuki, mesleki ve diğer tüm işlerinin hizmetin amacına ve mevzuata uygun olarak yürütülmesinden sorumludur. Sorumlu müdür, il müdürlüğü ve diğer kurum ve kuruluşlara karşı merkezi temsil eder. Mesleği ile ilgili programların uygulanmasında görev alır. Diğer meslek personeli idari anlamda sorumlu müdüre bağlı olarak çalışmalarını sürdürür. Bir kişi birden fazla merkezin sorumlu müdürü olamaz ve çalışma saatleri içinde başka bir işte çalışamaz.
  2. b) Meslek personeli, mesleği ile ilgili yetki ve sorumluluklarının yanı sıra bu Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen hizmetleri yürütür. Merkezde bakım hizmeti alan engelli bireylere yönelik fiziksel, cinsel, psikolojik, tıbbi ve ekonomik açıdan zarar veren her türlü tutum ve davranış ile ihmal, istismar ve şiddeti önlemeye yönelik kontrolleri yapar, bu hallerin tespiti halinde sorumlu müdüre bildirir.
  3. c) Sağlık personeli;

1) Mesleğinin gerektirdiği uygulamaları yapar.

2) Merkez ortamını ısı, ışık, havalandırma, temizlik yönünden değerlendirir ve gerekli tedbirlerin alınmasını sağlar.

3) İlaçların güvenli bir şekilde temin edilmesini, saklanmasını ve kullanılmasını sağlar.

4) Narkotik ilaçların kullanım, saklanma, kontrol ve kayıtlarının tutulmasını konuya ilişkin talimatlar çerçevesinde yürütür.

5) Verilen hizmetler ile ilgili kayıtları doğru, eksiksiz ve zamanında tutar.

6) Engelli bireylerin muayene, tetkik ve tedavi amacıyla randevularını alır, transferleri için gerekli planlamaları yapar.

7) Engelli bireylerin tedavileri ve tıbbi rehabilitasyon sürecinde sağlık kurumlarında bulunan sağlık personeli ile işbirliği yapar.

8) Engelli bireylere sağlık kurumlarınca önerilen tedavinin uygulanması için gerekli takip ve uygulamaları yapar.

9) Bakıcı personele koruyucu sağlık hizmetlerine ilişkin rehberlik hizmetlerini yapar.

10) Sağlıklı bir bakım ortamının oluşması için koruyucu sağlık hizmetleri anlamında gerekli kontrolleri yapar, bu hizmetlerin bakıcı personel tarafından yapılmasını sorumlu müdür ile işbirliği içinde sağlar.

11) Engelli bireylerin, düzenli ve yeterli soluk alıp verme, yeme, içme, boşaltım, güvenli bir çevre sağlama, kişisel temizlik, giyinme, vücut ısısı kontrolü, hareketlilik ve yeterli uyku gibi günlük yaşam aktivitelerine yönelik fizyolojik ihtiyaçlarının karşılanması aşamalarında gerekli mesleki uygulamaları yapar. Bu ihtiyaçların karşılanıp karşılanmadığını takip eder ve bakıcı personelce verilmesi gereken hizmetlerin yapılmasını sağlar.

12) Merkezde bakım hizmeti alan engelli bireylere yönelik fiziksel, cinsel, psikolojik, tıbbi ve ekonomik açıdan zarar veren her türlü tutum ve davranış ile ihmal, istismar ve şiddeti önlemeye yönelik kontrolleri yapar, bu hallerin tespiti halinde sorumlu müdüre bildirir.

ç) Bakıcı personel;

1) Sorumlu bulunduğu gruptaki engelli bireylerin bireysel bakım planı doğrultusunda kişisel bakım ile ilgili tuvalet eğitimi, yeme içme, banyo, el yüz temizliği, giyinme ve soyunma gibi günlük, haftalık, aylık ihtiyaçlarını karşılar, yardım ve takip eder.

2) Merkezde bakım hizmeti alan engelli bireylere yönelik fiziksel, cinsel, psikolojik, tıbbi ve ekonomik açıdan zarar veren her türlü tutum ve davranış ile ihmal, istismar ve şiddeti önlemeye yönelik kontrolleri yapar, bu hallerin tespiti halinde sorumlu müdüre bildirir.

  1. d) Aşçı, kuaför, şoför, terzi, teknisyen, özel güvenlik görevlisi, büro elemanı ve temizlik personeli çalıştırılması durumunda bu personel sorumlu müdürün verdiği görevleri yapar. Bu personel, merkezde bakım hizmeti alan engelli bireylere yönelik fiziksel, cinsel, psikolojik, tıbbi ve ekonomik açıdan zarar veren her türlü tutum ve davranış ile ihmal ve istismarı tespit etmesi halinde sorumlu müdüre bildirir. Bu personelle ilgili diğer esaslar şunlardır:

1) Aşçı olarak çalıştırılacak personelde aşçı sertifikası, aşçı yardımcısı sertifikası ya da bonservisi zorunludur.

2) Şoför olarak çalıştırılacak personelin mesleki yeterlilik belgesi (psikoteknik raporu) olması zorunludur.

3) Güvenlik görevlisinin sertifikasının olması zorunludur.

(2) Merkezde görev yapan tüm personelin merkeze giriş ve çıkış saatleri, sorumlu müdür tarafından onaylanan aylık imza takip çizelgesi ile takip edilir. Söz konusu çizelge on yıl süre ile merkez tarafından muhafaza edilir.

(3) Merkezde personelin ve nöbet sorumlularının çalışma günleri ve saatleri sorumlu müdür tarafından belirlenir. Bu listeye göre çalışan tüm personelin görev yaptığı gün ve saatler için imza cetveli düzenlenir.

(4) Her bakıcı personelin, her vardiyada bakımından birinci derecede sorumlu olduğu engelli bireylerin belirlendiği listeler, sorumlu müdür tarafından katlarda bulunan panoya asılır. Bakıcı personel ya da bakıcı personelin sorumlu olduğu engelli bireylerin değişmesi halinde listeler güncellenir.

(5) Grup birimlerinde veya ünitelerde görevli bakıcı personelin ilave bir görev sebebiyle görev yerinden ayrılması halinde yerine bakacak bakıcı personeli gösterir bir liste sorumlu müdür tarafından hazırlanır ve katlarda bulunan panoya asılır.

(6) Engelli bireyler merkez içinde bulundukları yerlerden ayrılırken bakıcı personel tarafından gözetim ve denetim altında tutulur. Engelli bireyler merkez içinde ve bahçesinde güvenlik açısından sürekli gözetilir.

(7) Merkezde 25 inci maddeye göre oluşturulan her engelli grubu için ayrı bir grup izleme defteri tutulur. Her bakıcı personel görevde olduğu vardiya süresince görevli olduğu birimin veya ünitenin adını, sorumlu olduğu engelli bireylerin isimlerini, bu engelli bireylere sunduğu hizmetleri, engelli bireyin bakımında yaşanan olağan dışı olayları bu deftere kaydeder ve imzalar. Vardiyasını bitiren bakıcı personel görev yerinden ayrılmadan önce, izleme defterinde belirttiği bilgileri kendisinden sonra hizmeti sürdürecek olan bakıcı personele sözlü olarak bildirir ve izleme defterini sorumlu müdürün görevlendireceği mesleki personel, sağlık personeli veya grup sorumlusuna imzalatarak teslim eder.

(8) Nöbet defterinin sayfaları numaralandırılarak il müdürlüğü tarafından onaylanır. Nöbet sorumlusu tarafından doldurulan nöbet defteri nöbet sonrasında sorumlu müdüre teslim edilir, sorumlu müdürden teslim alınır. Nöbet defterinin takip ve izlemesi sorumlu müdür tarafından takip edilir.

(9) Bakıcı personel, merkez sorumlu müdürünün görevlendireceği mesleki personel ile sağlık personeli gözetiminde ve denetiminde görev yapar.

Personelin izni ve görevden ayrılması

MADDE 38 – (1) Merkezden ayrılan, vefat eden, görevine son verilen, yıllık veya sağlık iznine ayrılan personel aynı gün içinde il müdürlüğüne bildirilir, ilgili evrak en geç yedi iş günü içinde il müdürlüğüne ulaştırılır. Merkezden ayrılan, vefat eden, görevine son verilen personel yerine istihdam edilecek personel bulunması için merkeze 12 iş günü süre verilir. Merkez bu süre içinde personel istihdamını sağlamak zorundadır. Aksi takdirde eksik personel sayılarak idari para cezası uygulanır.

(2) Personelin yıllık, mazeret ya da sağlık izni için doldurulan izin formu sorumlu müdür tarafından onaylanır.

(3) İzin formu, merkezin gelen evrak kayıt defterine tarih ve sayı verilerek kaydedilir ve personelin dosyasında on yıl süreyle muhafaza edilir.

(4) Ödemeye esas belgeler içinde yer alan personel listesinde, izinli olan personel belirtilir.

(5) Mesleki personel ve sağlık personeli yasal izinlerini aşağıdaki usul ve esaslara göre kullanır.

  1. a) Yıllık izin, mazeret izni ve sağlık izni kullanan personel, yerine aynı statüdeki diğer personel vekalet eder ve izin kullanan personel eksik personel sayılmaz. Bir personel sadece bir personelin yerine vekalet
  2. b) Personelin yıl içinde kullandığı toplam yıllık izin, mazeret izni ve sağlık izni süresi 30 iş gününü geçtiği takdirde yerine personel istihdamı zorunludur.
  3. c) Yıllık izin, mazeret izni ve sağlık iznine ayrılan personel yerine vekaleten bakacak personelin bulunmaması durumunda merkezin işleyişini aksatmamak amacıyla 12 iş günü içinde yeni personel istihdamı zorunludur.

(6) 12 kişinin üzerinde engelli bakılan merkezde çalıştırılan bakıcı personel sayısı yıllık izin, mazeret izni, sağlık izni, haftalık izin gibi kanuni izinlerini kullanan veya refakatçi olarak görevlendirilen personel dâhil olmak üzere, merkezde bakılan engelli birey sayısının üçte birinden az olamaz. Hesaplamada küsuratlı sayılar bir üst sayıya tamamlanır.

(7) Merkezde görevli bakıcı personele 4857 sayılı Kanun hükümlerine uymak şartı ile fazla mesai yaptırabilir. Fazla çalışmalarda 4857 sayılı Kanunun 63 üncü maddesinde belirtilen çalışma süresine uyulmak zorundadır.

(8) Merkezde yıllık izin, mazeret izni, sağlık izni, haftalık izin gibi kanuni izinlerini kullanan temizlik personeli eksik personel olarak sayılmaz.

Hizmet içi eğitim, kalite standartları

MADDE 39 – (1) Merkezde sunulan hizmetin kalitesini arttırmak amacıyla çalışan personele yönelik hizmet içi eğitimler düzenlenir. Merkez, istihdam ettiği personele ilki göreve başladığı tarihten itibaren üç ay içinde olmak üzere her yıl asgari on saatlik hizmet içi eğitim verilmesini sağlar. Hizmet içi eğitim programlarının içeriği ve uygulama esasları Bakanlık tarafından belirlenir. Hizmet içi eğitim programının bir örneği dosyada muhafaza edilir.

(2) Merkezlerin kalite yönetim ve hizmet standartları Bakanlık tarafından belirlenir.

Stajyer öğrenci uygulaması

MADDE 40 – (1) Üniversitelerin psikoloji, psikolojik danışmanlık, sosyal hizmetler, çocuk gelişimi, fizyoterapi, ergoterapi, gerontoloji ve hemşirelik alanlarında lisans veya lisans üstü öğrenim gören öğrenciler ile ön lisans ve lise düzeyinde sağlık hizmetleri alanında personel yetiştiren okullarda öğrenim gören öğrencilerden merkezde staj yapmak isteyenler, bölüm veya okulundan alınan staj yapmak istediği alanı ve süreyi belirten bir yazı ile il müdürlüğüne başvurur. İl müdürlüğü, talebi uygun görmesi halinde merkeze bildirir. Talebin merkez tarafından da uygun görülmesi halinde stajyer öğrencinin meslek ya da sağlık personeli ile birlikte gözlem ve uygulama yapmasına izin verilir. Stajyer öğrenci tek başına uygulama yapamaz, meslek personeli ile sağlık personelinin yerine istihdam edilemez. Öğrencinin stajının bittiği, il müdürlüğüne bildirilir.

ALTINCI BÖLÜM

Merkezin Çalışma Gün ve Saatleri, Defter, Dosya, Evrak İşleri

Merkezin çalışma gün ve saatleri

MADDE 41 – (1) Gündüzlü hizmet veren merkezler haftanın altı günü mesai saatleri içinde, yatılı hizmet veren merkezler ise milli ve dini bayramlar ve resmi tatil günleri de dahil olmak üzere yedi gün yirmi dört saat esasına göre çalışır.

(2) Özel bakım merkezlerinde sunulacak yatılı bakım hizmetinin tatil günleri dâhil haftanın yedi günü verilmesi esastır. Gündüzlü bakım merkezlerinde sunulacak sekiz saatlik tam gün, dört saatlik yarım gün ve gündüzlü veya yatılı bakım merkezlerinde istihdam edilen bakıcı personel tarafından engelli bireyin ikametgâhında sunulacak günde üç saatlik evde bakıma destek hizmetlerinin haftanın altı günü, dini ve millî bayramlar hariç olmak üzere verilmesi esastır.

(3) Gündüzlü veya yatılı bakım merkezlerinde istihdam edilen bakıcı personel tarafından engelli bireyin ikametgâhında sunulacak günde üç saatlik evde bakıma destek hizmetlerinde bakıcı personel bir günde en çok üç engelli bireye hizmet verebilir. Ancak, bir bakıcı personelin haftalık toplam çalışma süresi, yıllık fazla çalışma süresi dahilinde yaptırılacak fazla çalışmalar hariç, 4857 Kanunun 63 üncü maddesinde belirtilen çalışma süresini geçemez ve bakım hizmetleri ücretlerinin ödenmesinde, haftalık çalışma sürelerine uyulup uyulmadığı takip edilir. Bakıcı personele fazla çalışma yaptırılmasından dolayı Bakanlık tarafından ilave bakım ücreti ödenmez.

Merkezde bulunması gereken defter ve dosyalar

MADDE 42 – (1) Merkezde aşağıdaki defter ve dosyaların bulundurulması zorunludur. Merkezde kullanılan defterler il müdürlüğü tarafından her sayfaya numara verilerek ve tasdiklenerek kullanılır.

  1. a) Gelen evrak kayıt defteri,
  2. b) Giden evrak kayıt defteri,
  3. c) Zimmet defteri,

ç) Kütük defteri,

  1. d) Denetleme defteri,
  2. e) Nöbet defteri,
  3. f) Grup izleme defteri,
  4. g) İlaç takip defteri,

ğ) Emanet hesabı defteri,

  1. h) Giysi defteri,

ı) Her engelli birey için, içinde ilk kabul belgeleri, bireysel bakım planları, diğer tutanak ve çizelge gibi belgelerin bulunduğu dosya ile sağlık bilgilerinin yer aldığı dosya,

  1. i) Engelli bireylerin devam çizelgeleri ve personelin çalışma programını gösteren çizelgelerin bulunduğu engelli birey ve personel takip dosyaları,
  2. j) Personelin özlük ve sağlık dosyaları,
  3. k) Ziyaretçi defteri,
  4. l) Mesleki çalışma kayıt defteri,
  5. m) Harçlık defteri.

(2) Merkez, hizmet verilmeye başlanmasından itibaren tutulan kayıtları ve engelli bireylere ait dosyaları on yıl süre ile muhafaza etmek zorundadır. Merkezin yazışmalarında başlıklı kâğıt ve kaşe kullanılması zorunludur.

(3) Engellinin başka bir kuruluşa nakli halinde kişisel dosya ve sağlık dosyası nakil olduğu kuruluşa teslim edilir.

İl müdürlüğüne gönderilecek belgeler

MADDE 43 – (1) Merkez tarafından her ayın 10 una kadar engelli birey listesi, personel listesi, yemek listesi, sosyal güvenlik prim bildirgesinin bir örneği ile merkezde istihdam edilen tüm personelin sosyal güvenliklerinin sağlandığına ilişkin aylık prim ve prime ilişkin borçlarının olmadığına ya da borcu bulunmakla birlikte 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tecil edildiğine ve taksitlendirildiğine ya da özel kanunlara göre yapılandırıldığına ilişkin belge il müdürlüğüne gönderilir.

Bakanlığa gönderilecek belgeler

MADDE 44 – (1) Bakanlık merkezde çalışan personel veya merkezden bakım hizmeti alan engelli bireyler hakkında bilgi isteyebilir. Bu durumda merkez, Bakanlık tarafından tespit edilecek formattaki bilgileri belirtilen sürede il müdürlüğüne göndermek zorundadır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Engellinin Bildirimi, İstenen Belgeler, İnceleme ve Tespit, Başvuru, Kabul, İndirimli ve
Ücretsiz Kabul, İzin, Ayrılma ve Nakil

Bildirim 

MADDE 45 – (1) Mülki amirler, sağlık kuruluşları, köy muhtarları, genel kolluk kuvvetleri ve belediye zabıta memurları, çevrelerinde bulunan engellilerin özel bakım merkezine yerleştirilmesi için il müdürlüklerine veya sosyal hizmet merkezlerine bildirimde bulunabilirler. Ayrıca, diğer kamu kurum ve kuruluşları, vatandaşlar, engellilerin kendileri veya akrabaları da bildirimde bulunabilirler.

(2) Engellinin bildirimini müteakiben engelli veya bildirimde bulunan kişi ile il müdürlüklerinde ön görüşme yapılır, engellinin bakım hizmeti talebi doğrultusunda dilekçe alınır.

İstenecek belgeler

MADDE 46 – (1) Bakıma ihtiyacı olan engellinin başvurusunda, engelliden, ailesinden veya yasal temsilcisinden aşağıdaki belgeler istenir.

  1. a) T.C. Kimlik Numarası beyanı,
  2. b) Engelli sağlık kurulu raporu,
  3. c) Yatılı ve sürekli bakımı için özel bakım merkezine yerleştirilecek olan; 18 yaşını tamamlamamış bakıma ihtiyacı olan engelli birey için ilgili mahkemelerden alınacak, koruma altına alınması ve bir bakım merkezine yerleştirilmesi kararı ile velayet altında değil ise vesayet altına alınması ve vasi atanması kararı; 18 yaşını tamamlamış olup akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini görememesi veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gerekmesi ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokması nedenleriyle kısıtlanması gerekli olan engelli birey için ilgili mahkemelerden alınacak, kısıtlanması ve bir bakım merkezine yerleştirilmesi kararı ile velayet altında değil ise vesayet altına alınması ve vasi atanması kararı,

ç) Aynı hanede yaşayan bireylerin gelir ve mal durumuna ilişkin yazılı beyanı ve taahhüdü ile beyanın içeriğine dair belgeler,

  1. d) İki adet vesikalık fotoğraf,
  2. e) Bakıma ihtiyacı olan engellinin vasisi var ise, vesayete ve vasi atanmasına ilişkin mahkeme kararı,
  3. f) Anne babanın boşanmış olması hâlinde, boşanmaya ilişkin mahkeme kararı.

(2) Birinci fıkranın (c), (d), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen belgeler, sosyal inceleme raporunun hazırlanmasından sonra da verilebilir.

(3) Birinci fıkranın (c) bendinde ifade edilen bakıma ihtiyacı olan engelli birey hakkında mahkemece kısıtlanması kararı verilmemesi durumunda engellinin merkeze kabulü ya da ayrılış işlemlerinde kendi talebi esas alınır.

(4) İl müdürlüklerince, beyan edilen T.C. Kimlik Numarası üzerinden elde edilecek nüfus cüzdanı sureti, aile nüfus kayıt örneği ve ikametgah adres belgesi dosyaya eklenir. Ayrıca SOYBİS üzerinden hanede yaşayan bireylerin TC kimlik numarasıyla sorgulama yapılarak dosyaya eklenir.

(5) Yabancı uyruklular engelli bireyler için oturma izni ve geçici veya yabancı kimlik numarası.

(6) Engelli nakil işlemlerinde de bu madde hükümlerine göre işlem yapılır.

İnceleme ve tespit

MADDE 47 – (1) Müracaatların değerlendirilmesi il müdürlüğünün sorumluluğundadır. İl müdürlüğü tarafından uygun görüldüğü takdirde inceleme Sosyal Hizmet Merkezleri tarafından da yapılabilir. Müracaatlar 1 ay içinde değerlendirilir.

(2) Bildirimi yapılan ve 46 ncı maddede belirtilen belgeleri tamamlanan bakıma ihtiyacı olan engelli ve ailesi hakkında Sosyal İnceleme Raporu hazırlanır. Ayrıca, terk edilmiş ve kimsesiz engellilerin 46 ncı maddesde belirtilen belgeleri tamamlayamaması durumunda, il müdürlüğünce belgelerin tamamlanması için yardım sağlanır.

(3) Sosyal inceleme raporunun hazırlanması sürecinde, bakıma ihtiyacı olan engelli bireyle aynı hanede yaşayan kişi sayısına göre engelli bireye düşen gelir ile engellinin özel bakım merkezine yerleştirilmesinin uygun olup olmadığı hususu değerlendirilir. Ayrıca gözlemlenen yaşam standardı ile beyan edilen gelir arasında farklılık görülmesi hâlinde, gelire ilişkin ilave bilgi ve belge istenir ve resmi veya özel kişi, kurum ve kuruluşların bilgilerinden yararlanılır. Hane içindeki tüm bireylerin gelirleri, toplam gelire dahil edilir.

(4) Bakıma ihtiyacı olan engelli birey veya yasal temsilcisinin özel bakım merkezine yerleşme talebinin olumsuz olarak değerlendirilmesi halinde;

  1. a) İl müdürlüğünce, bakıma ihtiyacı olan engelli bireyin veya yasal temsilcisinin talebinin olumsuz değerlendirildiği, ilgili kişiye 30 gün içinde yazılı olarak bildirilir.
  2. b) Bakıma ihtiyacı olan engelli birey veya yasal temsilcisi, sosyal inceleme raporu sonucundaki karar için 15 gün içinde il müdürlüğüne itiraz edebilir. İl müdürlüğünce itiraz talebi değerlendirilerek uygun görülen işlem yapılır. Süresi içinde yapılmayan itirazlar değerlendirmeye alınmaz.
  3. c) Sosyal inceleme raporu hazırlanması sürecinde bakıma ihtiyacı olan engellinin durumunun, engellinin sağlık kurulu raporunda belirtilen engel oranı ve tanıdan farklı olduğu kanaati oluşması halinde il müdürlüğü durumu il sağlık müdürlüğüne bildirerek yürürlükte olan engellilere verilecek sağlık kurulu raporlarını düzenleyen mevzuata göre işlem yapılmasını talep eder. İl müdürlüğü yeni sağlık kurulu raporu doğrultusunda gerekli işlemi yapar.

(5) Bakıma ihtiyacı olan engelli birey özel bakım merkezine yerleştirildikten sonra MERNİS de kayıtlı birinci ikametgahındaki hane halkı üzerinden engelli bireyin ekonomik durumu tespit edilir. 2828 sayılı Kanunun ek 7 nci maddesine göre hane içerisinde birey sayısında ve gelirde değişiklik olduğu ve ücreti Bakanlık tarafından ödenen engelli kriterlerine uymadığı takdirde engelli birey, ücreti kendisi veya yakınları tarafından ödenecek engelli statüsüne dönüştürülür ya da bu durumdaki engelli birey farklı bir hizmet modelinden yararlandırılır.

(6) Bakıma ihtiyacı olan engelli bireyin gelir durumundaki değişiklik engellinin bakım hizmeti aldığı il müdürlüğü tarafından SOYBİS üzerinden takip edilir. Gerek duyulduğu takdirde engellinin gelir durumuna ilişkin belgeler il müdürlüğünce engelli bireyin yasal temsilcisiyle yazışma yapılarak istenir.

(7) Özel bakım merkezince bakıma ihtiyacı olan engelli bireyin gelir durumunda değişiklik tespit edilmesi durumunda gerekli bildirimin il müdürlüğüne yapılması zorunludur.

İl müdürlüğü tarafından yapılacak işlemler

MADDE 48 – (1) İl müdürlüğü tarafından aşağıdaki işlemler yapılır.

  1. a) Sosyal İnceleme Raporu ve 46 ncı maddede belirtilen tüm belgeleri içeren dosya oluşturulur.
  2. b) Sosyal İnceleme Raporunun sonucunda bakıma ihtiyacı olan engelli bireyin aynı ilde bulunan özel bakım merkezine yerleştirilmesi kanaati oluşmuş ise il müdürlüğünce özel bakım merkezi ile yazılı iletişime geçilir ve özel bakım merkezinin bakım hizmetini vermeyi kabul etmesi halinde gerekli onay alınır.
  3. c) Sosyal İnceleme Raporu sonucunda bakıma ihtiyacı olan engelliye il dışındaki bir özel bakım merkezinde bakım hizmeti verilmesi öngörülmüş ise dosya ilgili il müdürlüğüne gönderilir. İl müdürlüğünce merkez ile yazılı iletişime geçilir ve özel bakım merkezinin bakım hizmetini vermeyi kabul etmesi halinde dosyanın gönderildiği il müdürlüğü tarafından gerekli işlem yapılarak onay verilir. Dosyanın gönderildiği il müdürlüğü tarafından öngörülen bakım hizmetinin verilemeyeceği tespit edilirse dosya iade edilir.

ç) Hanede birden fazla bakıma ihtiyacı olan engelli bulunması halinde, hane içinde kişi başına düşen ortalama aylık gelir tutarının hesaplanmasında birinci bakıma ihtiyacı olan engelliden sonraki her bakıma ihtiyacı olan engelli iki kişi sayılır.

Merkeze kabul işlemleri

MADDE 49 – (1) Bakıma ihtiyacı olan engelli bireyin merkeze kabulü aşağıda belirtilen şekilde yapılır.

  1. a) Bakım ücreti Bakanlık tarafından ödenecek ise 46 ncı maddede belirtilen belgelerden oluşan dosyanın bir nüshası il müdürlüğünce 15 gün içinde resmî yazı ekinde merkeze gönderilir.
  2. b) Merkez tarafından, bakım hizmeti verilmesi kabul edilen bakıma ihtiyacı olan engelli birey ve ailesi hakkında ayrıntılı ilk görüşme formu düzenlenir.

c)Merkez tarafından bakıma ihtiyacı olan engelli bireyin bakım ihtiyacına göre değerlendirme kurulunca bireysel bakım planı oluşturulur. Merkezce hazırlanan formların birer örneği 5 gün içerisinde il müdürlüğüne gönderilir.

ç) Merkeze kabul edilen her bakıma ihtiyacı olan engelli birey, kabul tarihi ile birlikte il müdürlüğüne bildirilir; her engelli birey için bir dosya açılır ve belgeleri bu dosyada muhafaza edilir.

Bakım ücretini kendisi ödeyen, ücretsiz ve indirimli kabul edilen engelli işlemleri

MADDE 50 – (1) Engelli bireyin bakım ücretinin kendisi, ailesi veya üçüncü kişiler tarafından ödenmesi ya da merkez tarafından ücretsiz ya da indirimli bakılması halinde il müdürlüğüne müracaat edilir. Engelli birey, yasal temsilcisi veya ailesinin yerleştirilmeyi talep ettiği merkez ile yapılan sözleşmeye istinaden engelli merkeze yerleştirilir. İl müdürlüğü en geç 5 iş günü içinde il müdürlüğü sözleşme tarihi itibariyle yerleştirme onayını verir. Merkez, engelli bireyi değerlendirme kurulu aracılığıyla değerlendirir ve bireysel bakım planını hazırlar. Bu madde kapsamında merkeze kabul edilecek engelli birey, merkezin hizmet verdiği engel ve yaş grubunda olmak zorundadır.

(2) Birinci fıkra kapsamında merkeze kabul edilecek engelli bireyler için ağır engelli olma şartı aranmaz. Bu durumdaki engelliler için engelli sağlık kurulu raporu istenir. Yurtdışından gelen engelliler için engel durumunu belgeleyecek hastanelerin ilgili bölümünden alacağı hekim raporu yeterlidir.

(3) Müracaatta, engelli birey, yasal temsilcisinin ya da ailesinin dilekçesi, engelli sağlık kurulu raporu, iki adet fotoğraf ve engelli birey Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı ise kimlik numarası beyanı, yabancı uyruklu ise kimlik bilgileri ile velayet altında değil ise vesayet altına alınması ve vasi atanması kararı, kısıtlanması kararı ile bir bakım merkezine yerleştirilmesi kararı istenir. Vasi kararı ve merkeze yerleştirme kararı yoksa engellinin merkeze yerleştirme işleminden sonra vesayet işlemleri tamamlanır. Merkez tarafından indirimli, ücretli ya da ücretsiz kabul edilen engelliyle yapılan sözleşmenin sureti en geç 5 gün içinde il müdürlüğüne gönderilir.

(4) Merkez hizmet verdiği ve bakım ücreti Bakanlık tarafından ödenen engelli birey sayısının yüzde üçü oranında il müdürlüğünce tespit edilecek engelli bireyleri ücretsiz kabul eder. Küsuratlı sayılarda ½ ve üstünü geçen sayılar bir üst sayıya tamamlanır.

(5) Ücretsiz kontenjandan, ücreti Bakanlık tarafından ödeme kriterlerine uygun olmayan, ekonomik ve sosyal yoksunluk içerisinde bulunan engelliler yararlandırılır.

(6) Merkez, ailenin ya da engellinin talep etmesi halinde engelliye ev ortamında bakım hizmeti verebilir. Ev ortamında bakım hizmetinin usul ve esasları Bakanlık tarafından belirlenir.

Engellinin izne ayrılması

MADDE 51 – (1) Engellinin izne ayrılmasında aşağıdaki hususlara dikkat edilir.

  1. a) Engelli bireyin yasal temsilcisi veya yasal temsilcisinin yazılı olarak uygun gördüğü kişi, talep etmesi halinde engelli birey, yıl içinde toplam 30 güne kadar izin alabilir. 18 yaş üstü ve akıl ve ruh sağlığı yerinde olan engelli birey 30 günlük izin talebinde bulunabilir.
  2. b) Bakıma ihtiyacı olan engellinin herhangi bir nedenle izinli olması hâlinde, bu süreler dâhilinde geçen gün sayısı, aylık ödenmesi gereken bakım ücretinden günlük bakım ücreti hesaplanarak düşülür.
  3. c) İzne gidiş dönüşte özel bakım merkezi ve engelli birey veya engelli bireyi izinli alan kişi arasında engelli bireyin yanında götürdüğü ilaç, eşya, para ve benzeri hususların belirtildiği tutanak düzenlenir. İzne giden engelli bireyin gidiş ve dönüşü özel bakım merkezi tarafından il müdürlüğüne en geç yedi işgünü içinde yazılı olarak bildirilir.

Ayrılma ve nakil işlemleri

MADDE 52 – (1) Aşağıda belirtilen hallerde engelli bireyin merkezden ilişiği kesilir:

  1. a) Engelli bireyin reşit ve mümeyyiz olması halinde kendisinin veya yasal temsilcisinin talepte bulunması,
  2. b) Engelli bireyin vefatı,
  3. c) Engelli bireyin kabulüne esas bilgi ve belgelerde yanlışlık olduğunun tespiti veya engelli bireyin tüm mesleki çalışmalara rağmen merkeze uyum sağlayamaması,

ç) Engelli bireyin merkeze kabulünden sonra engel ve gelir durumunda değişiklik olması ve son durumun özel bakım merkezine yerleştirilmesine uygun olmadığının tespit edilmesi,

  1. d) Engellinin 30 günden fazla merkezi izinsiz olarak terk etmesi.

(2) Bakım ihtiyacı devam eden ancak yasal temsilcisi bulunmayan engelli bireyin merkezden ayrılması durumu il müdürlüğüne bildirilir.

(3) Ergin ve akıl sağlığı yerinde olan engelli bireyin kendisi, diğer engellilerin yasal temsilcisinin il müdürlüğüne nakil talebiyle dilekçe vermesi halinde nakil işlemi başlatılır.

(4) Özel bakım merkezini izinsiz terk eden engelli bireyler hakkında aşağıdaki işlemler yapılır.

  1. a) Engellinin merkezi izinsiz terk ettiği tespit edildiğinde; mesai saatleri içinde sorumlu müdür mesai saatleri dışında nöbetçi amir tarafından konu ile ilgili tutanak düzenlenerek merkezin bulunduğu bölgenin bağlı olduğu karakola, merkezin mücavir alan dışında bulunması hâlinde il veya ilçe jandarma komutanlığına, il müdürlüğüne, ailesine, yoksa kanuni temsilcisine veli ya da vasisine yazılı olarak durum bildirilir.
  2. b) Merkezi izinsiz terk eden engellinin merkeze geri dönmesi veya teslim edilmesi halinde, merkez tarafından ilgili makamlara ve ailesine izinsiz terk durumunun sonlandırıldığı bildirilir.
  3. c) Merkezi izinsiz terk eden engelli merkeze döndüğünde veya teslim edildiğinde, tıbbi muayenesi ve gerekli görülen tetkik ve tahliller yaptırılır.

ç) İlgili  meslek  elemanı veya nöbetçi amir tarafından merkezi izinsiz terk eden engelli ve engelliyi merkeze teslim eden kişi ve görevlilerle yapılan görüşmelerde; engellinin merkezi izinsiz terk ediş nedenleri,  bu süre içinde nerede ve kimlerle yaşadığı, meydana gelen olumlu ve olumsuz olaylar, edindiği arkadaşlar, merkeze dönmeyi kendisinin isteyip istemediği gibi bilgilerin araştırılması ve tespit edilen bilgiler çerçevesinde bir rapor düzenlenmesi ve uygun görülen mesleki çalışmaların belirlenmesi, gerektiğinde üniversite ve devlet hastanelerinin psikiyatri bölümleri gibi ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapılarak bu çalışmaların sürdürülmesi, tüm çalışmaların kaydının tutulması ve engellinin dosyasında yer alması sağlanır.

  1. d) Merkezi izinsiz terk eden engellinin merkeze geri döndüğü veya teslim edildiği durumda yapılan tıbbi muayene, inceleme ve değerlendirme sonucu herhangi bir istismara maruz kaldığının belirlenmesi hâlinde, yetmiş iki saat içinde, belirlenen şahıslar hakkında, merkez tarafından Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur ve yasal süreç takip edilir. Konu ile ilgili il müdürlüğüne ve Bakanlığa bilgi verilir.
  2. e) Merkezi izinsiz terk eden engelli bireyin 30 gün içinde bulunamaması durumunda il müdürlüğünden onay alınarak engellinin kaydı silinir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Ücret Tespiti, Tahsili, Ödeme Usul ve Esasları, Harçlık, Giyim ve Diğer Giderler

Ücret tespiti

MADDE 53 – (1) Bakım ücretlerinin tespiti ve uygulaması, Bakanlık tarafından ödenecekler hariç olmak üzere, aşağıda belirtilen esaslara göre yerine getirilir:

  1. a) Merkezlerde verilecek bakım hizmetlerinin taban ücretleri, vali yardımcısının başkanlığında, il müdürü, defterdar veya vergi dairesi başkanı, il ticaret odası temsilcisi, belediye başkanlığı temsilcisi ile il dahilinde özel bakım merkezlerinin kendi aralarında seçecekleri temsilciden oluşan komisyon tarafından yılda bir kez tespit edilir.
  2. b) Komisyon, her yıl aralık ayının ikinci yarısında toplanır.
  3. c) Taban ücretler, yurt içi üretici fiyat endeksindeki artış oranları esas olmak üzere, sosyal ve ekonomik koşullar, merkezlerin personel, kira, ısıtma, onarım ve diğer zorunlu giderleri dikkate alınarak belirlenir.

ç) Komisyon, gündüzlü ve yatılı hizmet ile evde hizmet taban ücretlerini tespit eder.

  1. d) Komisyon tarafından tespit edilen taban ücretler valilik onayıyla ocak ayının birinci gününden başlamak üzere geçerlilik kazanır.
  2. e) Merkezler verecekleri hizmet türlerine göre uygulayacakları ücretleri, komisyon tarafından belirlenen taban ücretin altında olmamak şartıyla maliyet hesaplarına göre belirler ve il müdürlüklerine bildirir. Merkezlerde indirimli ve ücretsiz bakılan engelliler bu uygulama dışındadır.

Ücret tahsili

MADDE 54 – (1) Bakıma ihtiyacı olan engelliye özel bakım merkezine yerleştirildikten sonra verilecek bakım hizmeti karşılığında ödenecek ücretler, 2828     sayılı Kanunun ek 7 nci maddesine göre ödenir.

(2) Engelli bireyin bakım ücretinin kendisi veya ailesi tarafından ödenmesi hâlinde; bakım ücreti, bakım hizmetinin sunulmasını takiben aylık olarak tahsil edilir. Merkez tarafından ücretin tahsiline ilişkin belge düzenlenir.

Ödeme usul ve esasları

MADDE 55 – (1)  Bakım ihtiyacı olan engellinin merkezlerde bakım hizmeti karşılığında ödenecek ücret tutarları aşağıda belirtilmiştir.

  1. a) Yatılı bakım merkezlerinden yirmi dört saat süreyle yatılı bakım hizmeti alan her bir bakım ihtiyacı olan engelli için özel bakım merkezine her ay 20.000 gösterge rakamı ile memur aylık katsayısının çarpımı sonucu bulunan tutar ödenir.
  2. b) Gündüzlü bakım merkezlerinden, günde sekiz saat süreyle tam gün hizmet alan bakım ihtiyacı olan engelli birey için kişi başına 10.000 gösterge rakamı ile memur aylık katsayısının çarpımı sonucu bulunacak tutar aylık bakım ücreti olarak ödenir.
  3. c) Gündüzlü bakım merkezlerinden, günde dört saat süreyle yarım gün bakım hizmeti bakım ihtiyacı olan engelli birey için kişi başına 10.000 gösterge rakamı ile memur aylık katsayısının çarpımı sonucu bulunacak tutarın yarısı aylık bakım ücreti olarak ödenir.

ç) Gündüzlü veya yatılı bakım merkezlerinde istihdam edilen bakıcı personel tarafından ihtiyacı olan engelli bireyin ikametgahında günde üç saat süreyle hizmet alan engelli birey için bakım merkezine 10.000 gösterge rakamı ile memur aylık katsayısının çarpımı sonucu bulunacak tutar aylık bakım ücreti olarak ödenir.

(2) Bakım ücreti, her ay hazırlanması gereken aşağıdaki belgelere istinaden merkeze, bakım hizmetinin verilmesini takip eden ay içinde il müdürlüğü tarafından ödenir. Aşağıdaki belgelerde eksik olması halinde ödeme yapılmaz.

  1. a) Merkezin bakım ücretinin yatırılmasını istediği banka hesap bilgilerini içeren dilekçesi.
  2. b) Merkezin açılış izin onayının fotokopisi.
  3. c) Merkez tarafından engelli bireylere verilen bakım hizmeti karşılığında düzenlenen fatura.

ç) Engellinin merkeze kabul edildiği ay için bir defaya mahsus 48 inci maddenin (b) ve (c) bentlerine istinaden alınmış olan onay.

  1. d) İl müdürlüğünce onaylanmış merkezin hizmet verdiği tüm engelli bireylerin merkeze kabul edildiği onay tarih ve sayısının yer aldığı, ücreti Bakanlık tarafından ödenen engellilerin isim listesi.
  2. e) Merkezde görevli personele ilişkin aylık sosyal sigorta prim bildirgeleri.
  3. f) Hak edişe esas ödeme tutarlarını da içeren zorunlu çalıştırılması gerekli personel sayıları ile fiili olarak bakımı gerçekleştirilen engelli sayılarının karşılaştırmalı çizelgesi.
  4. g) Çalışma onayı verilen tüm personelin ödeme yapılacak aya ilişkin maaşlarının ilgili bankaya yatırıldığına ilişkin bankadan alınacak onaylı belge.

ğ) Evde bakıma destek hizmeti veriliyorsa engellinin adı soyadı, ikamet adresi, bakım hizmetini sunan bakıcı personel ve hizmet sunulan saatleri gösterir bilgilerin yer aldığı liste.

(3) Ödemeye ilişkin evrakın il müdürlüğüne eksiksiz teslimini takiben doğal afetler, salgın hastalık ve seferberlik gibi olağanüstü haller haricinde beş iş günü içinde evrak incelemesi tamamlanarak ödeme işlemi başlatılır.

Sağlık giderleri

MADDE 56 – (1) Merkezlerde ücreti Bakanlıkça ödenmek suretiyle yatılı olarak bakılan engelli bireylerin sağlık giderleri, 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümlerine göre karşılanır.

Harçlık

MADDE 57 – (1) Merkezlerde yatılı olarak bakılan bakıma ihtiyacı olan engelli bireylerin, harçlıkları 31/1/2015 tarihli ve 29253 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Sosyal Hizmet Kuruluşlarında Bakımı Sağlanan Engelli ve Yaşlı Bireylere Harçlık Ödenmesine İlişkin Yönetmelik hükümleri çerçevesinde Bakanlık tarafından il müdürlüğüne gönderilecek ödenekten karşılanır.

(2) Harçlıkların merkez hesabına aktarılması, engelli bireylere dağıtılması ve harcanması aşağıdaki esaslara göre gerçekleştirilir:

  1. a) Merkez tarafından her ay ücreti Bakanlıkça ödenmek suretiyle yatılı olarak bakılan engelli bireylerden mevzuat gereği harçlık alması gerekenlerin, yaş grupları dikkate alınarak isim listeleri oluşturulur ve oluşturulan listeler merkezin sorumlu müdürü tarafından onaylanarak resmi yazı ekinde il müdürlüğüne gönderilir.
  2. b) İl müdürlüğünce merkez tarafından gönderilen isim listeleri kendi kayıtlarında bulunan engelli listeleri ile karşılaştırılır ve isim listelerinin doğrulanması halinde tahakkuk evrakı hazırlanır.
  3. c) Kurucu tarafından merkeze yapılan hak ediş ödemelerinin aktarıldığı hesabın haricinde engelli harçlıklarının yatırılması amacıyla bir bankada müstakil bir vadesiz hesap açılır. Söz konusu hesaba il müdürlüğü tarafından verilen harçlıklar yatırılır. Bu hesabın sevk ve idaresi kurucu tarafından verilen vekalet ile sorumlu müdür tarafından yapılır.

ç) İl müdürlüğünce engelli bireylerin harçlıkları merkez tarafından bildirilen hesaba yatırılır. Sorumlu müdür tarafından hesaptan çekilen para engelli bireylere dağıtılmak üzere grup sorumlularına tutanakla teslim edilir.

  1. d) Grup sorumluları tarafından engelli bireylerin harçlıkları il müdürlüğü tarafından onaylanmış harçlık defterine işlenerek engelli bireye elden teslim edilir veya engelli birey adına emanet kasasında tutulur ya da bankada açılmış olan emanet hesabına yatırılır. Grup sorumlusunun değişmesi ya da görevinden ayrılması halinde harçlık defteri, kalan harçlık miktarı ve harcamaya ilişkin belgeler sorumlu müdür gözetiminde tutanak tutularak eski grup sorumlusu tarafından yeni grup sorumlusuna teslim edilir.
  2. e) Grup sorumluları tarafından para kavramı gelişmiş ve parasını koruyabilen engelli bireylerin harçlıkları kendilerine ihtiyaçlarına ve taleplerine göre günlük, haftalık veya aylık olarak imza karşılığında elden verilebilir.
  3. f) Merkez tarafından para kavramı gelişmemiş ve parasını koruyamayacak olan engelli bireylerin harçlıkları emanet kasasında tutulur ya da bankada adına açılmış hesaba yatırılır. Hesaba yatırılan bu tutarlar, engellilerin günlük yaşamını idame ettirirken, aynı zamanda yaşam kalitesini yükseltecek, engellilerin yaşamını ve topluma uyumunu kolaylaştıracak ancak mevzuatta karşılanması öngörülmeyen her türlü özel ihtiyaçlarının karşılanması ile Bakanlık tarafından il müdürlüğüne gönderilen ödenekle bütçe imkanları doğrultusunda karşılanması öngörülen ancak yeterli gelmeyen zorunlu ihtiyaçların ( alt bezi, ilaç, medikal ve benzeri) karşılanması için engellinin görüşü de alınarak kullanılabilir.
  4. g) Engelli bireyler adına yapılan harcamalar merkezde emanet hesabı komisyonunun gözetiminde yapılır. 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 229 uncu ve müteakip maddeleri gereğince muhafaza edilen harcama belgeleri emanet hesabı komisyonunda bulunan kişiler tarafından imzalanır.

ğ) Yapılan harcamaların belgesinin (fiş, fatura, bilet ve benzeri) alınması zorunludur. Birden fazla engelli için tek bir harcama belgesi düzenlenmesi halinde ise bu belge harcama yapılan engelli birey sayısı kadar fotokopi ile çoğaltılır ve çoğaltılan fotokopilerin arkasına yapılan harcamanın dökümü belirtilir.

  1. h) İl müdürlüğünce merkezde yapılan denetimde engelli bireyler adına yapılan harcamalara ilişkin özet bilgiler ile harcama belgelerinin asılları da kontrol edilir. Uygun görülmeyen harcamalar konusunda gerekli araştırma, inceleme ve gerekirse yasal işlem başlatılır.

ı)Emanet hesaptan yapılan harcamalara ilişkin belgeler emanet hesabı komisyonu tarafından imzalanarak her engelli birey için ayrı dosyada olmak üzere merkez tarafından 5 yıl süre ile muhafaza edilir. Merkezin kapanması ya da kapatılması durumunda ilgili belgeler saklanmak üzere il müdürlüğüne teslim edilir.

  1. i) Merkezlerce grup sorumlularının üzerindeki nakit paraların muhafazası amacıyla sorumlu müdürün odasında bir emanet kasa bulundurulur. Emanet kasada bulunan nakit paranın üst limiti merkezde bakılan engelli birey sayısı ile engelli bireyin bir aylık net harçlık tutarının çarpımı sonucunda bulunacak miktarın yarısını geçemez. Ücreti Bakanlık tarafından ödenmeyen engellilerin geliri bu uygulamanın dışındadır.

j)Harçlıklar, engelli bireyin ihtiyacı dışında merkezlerin ihtiyaçlarının karşılanmasında kullanılamaz.

k)Engelli bireylerin para ve harçlıkları engellinin farklı bir merkeze nakli söz konusu olduğunda, yeni yerleştirildiği merkez tarafından açılan emanet hesabına yatırılır. Engelli bireyin ailesinin yanına dönmesi durumunda ise para kavramı gelişmiş ve parasını koruyabilen engelli bireylerin  harçlıkları kendilerine aksi durumda ise veli veya vasisine teslim edilir.

Giysi ihtiyacı

MADDE 58 – (1) Bu Yönetmelik çerçevesinde faaliyet gösteren merkezlerde ücreti Bakanlıkça ödenmek suretiyle yatılı olarak bakılan engelli bireylerin, giyim ihtiyacı; Bakanlığa bağlı resmi merkezlerde bakılan engelli bireylerin giysi ihtiyaçlarının karşılanmasındaki usul ve esaslar dahilinde ve Bakanlık tarafından il müdürlüğüne gönderilecek ödenekten bütçe imkanları ölçüsünde karşılanır.

(2) Giysi ihtiyacının karşılanması aşağıdaki esaslara göre gerçekleştirilir.

  1. a) Merkez giysi ihtiyacına ilişkin listeyi il müdürlüğüne bir resmi yazı ile gönderir. Talep edilen giyim eşyasının cinsi, engellinin gereksinimi ve özellikleri göz önünde tutularak belirlenir.
  2. b) İl müdürlüğünce merkezlerden gelen listeler birleştirilerek fiyat araştırması yapılır, engelli birey için ayrılan ödenek tutarı ve ihtiyaç talebi göz önünde bulundurarak listede yazılı olan malzemeler, merkezler arasında eşit ve adil olarak dağıtılması şartıyla usulüne ve mevzuatına uygun olarak bütçe imkânları ölçüsünde temin edilir.
  3. c) İl müdürlüklerince malzemelerin taşınır kayıtları yapılır ve listeye uygun olarak teslim tutanağı ile merkez yetkililerine tutanakla teslim edilir.

ç) Teslim tutanağının bir örneğinin denetimlerde görülmek üzere ilgili merkezde ve il müdürlüğünde muhafaza edilmesi sağlanır.

  1. d) Giysi ihtiyacının engelli bireylere dağıtılmasından merkez sorumludur. İl müdürlüğü dağıtımın dengeli olup olmadığını denetimlerde kontrol etmekle yükümlüdür.
  2. e) Merkez tarafından giyim eşyasının çeşitli nedenlerle kullanılmaz duruma gelmesi hâlinde tutanak düzenlenerek yenisi verilir.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Değerlendirme, Denetim, Müeyyideler, Doğrudan Kapatma, Kapatma İşlemleri, Personelin Suç İşlemesi

Denetim

MADDE 59 – (1) Denetim; Bakanlık denetçileri, Bakanlığın yetkili personeli ve il müdürlüğü tarafından yapılır.

(2) Merkez, Bakanlık Denetçileri tarafından 14/9/2012 tarihli ve 28411 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Denetim Hizmetleri Başkanlığı Yönetmeliği hükümlerine göre denetlenir.

(3) Gerekli görülmesi halinde merkez yetkilendirilen Bakanlık personeli tarafından da denetlenir.

(4) Merkezin işleyişi ile ilgili denetimler; il müdürü veya il müdür yardımcısı ve en az iki mesleki personel ve bir sağlık personeli tarafından en az altı ayda bir gerçekleştirilir. Denetleme sonucu tespit edilen hususlarla ilgili olarak il müdürlüğünce denetim raporu düzenlenir.

(5) Her bir bakıma ihtiyacı olan engelli bireyin durumu yılda iki defadan az olmamak üzere il müdürlüğü tarafından merkezde değerlendirilir. Bu değerlendirme sonucunda, il müdürlüğü tarafından gerekli görülmesi halinde bakıma ihtiyacı olan engelli birey için uygulanan bakım modelinde; bakım merkezini değiştirmek ve ailesinin yanına döndürmek de dahil olmak üzere değişiklik yapılabilir. Değerlendirme raporları on yıl süreyle il müdürlüğünde muhafaza edilir.

(6) Değerlendirme sırasında bakıma ihtiyacı olan engelli bireyin ekonomik durum tespiti MERNİS sisteminde kayıtlı birinci ikametgahındaki hane halkı üzerinden değerlendirilir. Bakıma ihtiyacı olan engellinin merkeze yerleştirilmesinden sonra ikametgahının merkeze alınması durumunda da merkeze yerleştirilmeden önceki kaldığı hane halkının ikametgahında kabul edilerek değerlendirme yapılır.

(7) Denetim 6 ayda bir merkez binasına gidilerek yapılabileceği gibi gerek duyulduğu zamanlarda merkeze gitmeden evrak üzerinden de gerçekleştirilebilir. Denetim süresince merkez yetkilileri istenilen her türlü bilgi ve belgeyi sunmak ve göstermekle yükümlüdürler.

(8) Gerek duyulduğu takdirde il müdürlüğünce yapılan denetimler sırasında Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü, Sağlık İl Müdürlüğü, İl İnsan Hakları Kurulundan destek alınabilir.

(9) Ayrıca, merkezler üye olunan sivil toplum kuruluşu tarafından oluşturulacak bir komisyon marifetiyle yılda bir defa değerlendirilebilir. Değerlendirme sonucu hazırlanan rapor il müdürlüğüne gönderilir ve bu rapor il müdürlüğünce ayrıca değerlendirilir.

Müeyyideler

MADDE 60 – (1) Merkezde yapılan kontrol ve denetim sonucunda aşağıda belirtilen eksiklik veya aykırılıkların birinin denetim raporu ya da evrak üzerinden tespit edilmesi halinde, il müdürlüğü tarafından 16 yaşından büyükler için her yıl belirlenen aylık net asgari ücret tutarının on katından elli katına kadar idari para cezası verilir:

  1. a) Tespit edilir edilmez ceza verilecek hususlar;

1) İl müdürlüğünün bilgisi dışında açılış izin belgesinde yer almayan engel grubundan engelli bireyin merkeze kabul edilmesi, (50 katı )

2) İl müdürlüğünce ya da denetim esnasında yetkili merci tarafından istenen belgelerin mesai saatleri içerisinde verilmemesi, ( 50 katı)

3) Zorunlu çalışması gereken personeller arasında çalışma izni olmayan personel çalıştırılması, ( 30 katı)

4) Zorunlu çalıştırılması gereken personel sayısından eksik personel çalıştırılması, ( 15 katı)

5) Merkezde bulunan gıda, yangın tüpü, ilaç ve tıbbi malzemenin son kullanma tarihinin geçmiş olması, ( 10 katı)

6) Sağlığa zararlı kimyasal maddeler ile delici, kesici ve patlayıcı maddelerin engelli bireylerin kolayca ulaşabileceği yerlerde bulundurulması ve gerekli tedbirlerin alınmamış olması, ( 10 katı)

7) Kapasite üstü engelli bakımının yapıldığının tespit edilmesi, ( 50 katı)

8) Açılış izninde belirtilen odalarda ve bölümlerde il müdürlüğünün bilgisi dışında değişiklik yapmak, ( 30 katı)

9) Zorunlu çalıştırılması gereken personellerin aylık personel ücret bordrosu ile günlük imza çizelgelerindeki çalışma saatlerinde tutarsızlık tespit edilmesi. ( 10 katı)

  1. b) Tespit edildikten sonra süre verilecek hususlar: Aşağıdaki hususlar tespit edildiğinde merkeze il müdürlüğü tarafından en fazla 30 güne kadar süre verilir. Verilen süre sonunda tespit edilen eksikliğin giderilmemesi durumunda idari para cezası uygulanır:

1) Kişi başı gıda rasyonuna uygun olmayan yemek verilmesi, ( 10 katı)

2) Sorumlu müdürün görevden ayrılışının zamanında bildirilmemesi; yeni sorumlu müdürün görevlendirilmesinin zamanında teklif edilmemesi veya göreve başlatılmaması,       ( 10 katı)

3) Merkezde bulunması gereken tefriş malzemesinin eksikliği ya da kullanılamaz halde olduğunun tespit edilerek merkeze bildirilmesine rağmen temin edilmemesi veya yenilenmemesi, ( 10 katı)

4) Sivil savunma planının hazırlanmaması veya merkezin iç mekanında kolay görülebilen bir yere asılmamış olması, ( 10 katı)

5) Elektrik kesintisine karşı tedbir alınmamış olması, ( 10 katı)

6) Merkez ortam sıcaklığının bu Yönetmelik hükümlerine uygun olmaması, ( 10 katı)

7) Engelli bireyin kişisel bakımı için gereken malzemelerin merkeze bildirilmesine rağmen kullanıma sunulmaması, ( 10 katı)

8) Asansörün çalışır durumda bulunmaması, ( 10 katı)

9) Merkezin, Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olmaması, ( 10 katı)

10) Merkezin açılışına, çalışma şartlarına, yönetimine, hizmetin etkin sunumuna ilişkin olarak bu Yönetmelikle belirlenen diğer koşullarda eksiklik veya aykırılıkların tespit edilerek merkeze bildirilmesine rağmen giderilmemesi, (50 katı)

(2) Söz konusu eksiklik veya aykırılıkların giderilmesi ile idari para cezasının yatırılması için tebliğ tarihinden itibaren otuz günü geçmemek üzere uygun bir süre verilerek merkez yazılı olarak ihtar edilir.

(3) Belirlenen süre içinde merkez tarafından söz konusu eksiklik veya aykırılığın giderilmemesi halinde ikinci fıkra uyarınca verilen idari para cezasının iki katı tutarında tekrar idari para cezası uygulanır ve eksiklik veya aykırılığın giderilmesi için tebliğ tarihinden itibaren otuz günü geçmemek üzere ek süre verilir. Bu süre içinde de söz konusu eksiklik veya aykırılıkların giderilmemesi halinde il müdürlüğü tarafından Bakanlığa bilgi verilir. Merkez Bakanlık tarafından kapatılır.

(4) Eksiklik veya aykırılıkların giderilmesi için verilen süreler içinde eksiklikler veya aykırılıklar giderilinceye kadar merkeze yeni bir engelli bireyin kabulü yapılmaz.

(5) Verilen idari para cezaları tebliğinden itibaren bir ay içerisinde ödenir. Bu süre içinde ödenmeyen idari para cezaları kesinleşmesini müteakiben Bakanlığın bildirimi üzerine vergi daireleri tarafından 6183 sayılı Kanuna göre takip ve tahsil edilir.

(6) Bir yıl içinde beş defa idari para cezası uygulanan merkez Bakanlık tarafından kapatılır. Bu fıkradaki bir yıl ibaresi birinci idari para cezasının uygulanmasından beşinci idari para cezasının uygulanması arasında geçen süreyi kapsar.

(7) Merkezde hizmet verilen kişilere yönelik tehdit veya baskı ya da özgürlüğün keyfî engellenmesini de içeren fiziksel, cinsel, tıbbi, psikolojik veya ekonomik açıdan zarar veren her türlü tutum ve davranışın gerçekleşmesi halinde bu tutum ve davranışların engellenmesine yönelik gerekli tedbirleri almayan kurucu veya sorumlu müdüre dört yüz günden az olmamak üzere adli para cezası verilir.

Doğrudan kapatma

MADDE 61 – (1) Merkezde hizmet verilen kişilere yönelik tehdit veya baskı ya da özgürlüğün keyfi engellenmesini de içeren fiziksel, cinsel, tıbbi, psikolojik veya ekonomik açıdan zarar veren her türlü tutum ve davranışın gerçekleşmesi halinde bu tutum ve davranışların engellenmesine yönelik gerekli tedbirleri almayan merkez hakkında adli ve idari soruşturma başlatılır.

(2) İdari soruşturma kapsamında aşağıda belirtilen hususlardan birinin tespit edilmesi halinde merkez Bakanlık tarafından kapatılır:

  1. a) Kurucu veya sorumlu müdürün merkezde hizmet verilen kişilere yönelik tehdit veya baskı ya da özgürlüğün keyfî engellenmesini de içeren fiziksel, cinsel, tıbbi, psikolojik veya ekonomik açıdan zarar veren eylemlerden dolayı cezalandırılmasına karar verilmiş olması,
  2. b) Merkezin açılış izin onayı olmadan hizmete başlaması,
  3. c) Merkezin izinsiz olarak nakil veya devir işleminin yapılması,

ç) Merkezin açılış işlemleri esnasında ibraz edilen belge ve beyanların gerçeği yansıtmadığının sonradan ortaya çıkması.

(3) İkinci fıkranın (a) bendinde belirtilen hallerde 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması kapatma işleminin yapılmasına engel teşkil etmez.

(4) Bu madde gereğince doğrudan kapatma cezası verilen merkez kurucularının tekrar merkez açmalarına izin verilmez.

Merkezin kapatılmasında yapılacak işlemler

MADDE 62 – (1) Merkez, 60 ve 61 inci madde gereğince Bakanlık onayı ile kapatılır. Kapatma onayı Bakanlık tarafından valiliğe bildirilir. Valilik kapatma işlemini kolluk kuvvetleri nezaretinde gerçekleştirir. Kapatılan merkezler il müdürlüğünce, Çalışma ve İş Kurumu il müdürlüğüne ve defterdarlığa veya vergi dairesi başkanlığına bildirilir.

(2) İl müdürlüğü, kapatılan merkezde bakılan engelli bireylere ya da yasal temsilcilerine durumu ivedilikle bildirir engelli bireylerin acil bakım ihtiyacı için gerekli tedbirleri alır.

(3) Kapatılan merkezin açılış izin onayı ve açılış izin belgesinin aslı ve merkezin arşivi on beş gün içinde kurucu tarafından il müdürlüğüne tutanak karşılığı teslim edilir.

Merkez personelince suç işlenmesi

MADDE 63 – (1) Merkeze kabul edilen engelli bireylere karşı ihmal veya istismarı görülen, suç işleyen ya da suçu gizleyen merkez personeli hakkında merkez tarafından il müdürlüğüne bilgi verilmek zorundadır. Suç işleyen personel hakkında merkez tarafından bilgi verilmesi, bu durumun il müdürlüğü yetkililerince tespit edilmesi veya bu konuda ihbar ve şikayet gelmesi durumunda il müdürlüğünce yapılan değerlendirme sonucunda ivedilikle adli ve idari soruşturma başlatılır. Suç işlediği şikayetiyle il müdürlüğüne bilgi verilen personel soruşturma sürdürüldüğü süre içinde işten çıkarılır. Soruşturma sonucunda aklanan personel görevine dönebilir.

ONUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Para, mücevher ve kıymetli kağıtların muhafazası ve idaresi

MADDE 64 – (1) İhtiyacı olan engelli bireyin mücevher, kıymetli kağıt ve değerli eşyaları emanet defterine kaydedilerek merkez kasasında, parası aşağıda belirtildiği şekilde emanet hesabında muhafaza edilir.

  1. a) Emanet hesabı; sorumlu müdür başkanlığında meslek ve sağlık personelinden oluşan en az üç kişilik bir komisyon tarafından idare edilir.
  2. b) Emanet hesabına, engelli birey ya da yasal temsilcisi ya da engelli bireye üçüncü kişiler tarafından merkeze teslim edilen para ile il müdürlüğü tarafından verilen harçlıklar yatırılır.
  3. c) Emanet hesabı defterinden, emanet kasasındaki hareketler ve emanet banka hesabı takip edilir. Sorumlu müdür, defteri her türlü denetimde sunulmak üzere hazır bulundurur.

ç) Emanet hesaptan yapılan harcamalara ilişkin belgeler, komisyon tarafından imzalanarak her engelli birey için ayrı dosyada olmak üzere beş yıl süre ile muhafaza edilir.

  1. d) Emanet hesabının ve defterinin kullanılmasına ilişkin diğer hususlar Bakanlıkça çıkarılacak genelge ile belirlenir.
  2. e) Sorumlu müdürün görevden ayrılması halinde engelli bireyin mücevher, kıymetli kağıt ve değerli eşyaları ve parasının harcanmasına ilişkin her türlü belge ile defter ile bankada açılmış olan banka hesabı kurucuya devredilir. Merkezde yeni sorumlu müdür göreve başladığında kurucu teslim aldığı belge ve banka hesabını sorumlu müdüre devreder.

Görev yasağı

MADDE 65 – (1) Bakanlık merkez ve taşra teşkilatında görev yapan personelin eşi, üçüncü dereceye kadar kan, ikinci dereceye kadar kayın hısımları, evlatlıkları ve evlat edinenlerinin merkez sahibi veya ortağı olmaları halinde, bu personel merkezlerle ilgili iş ve işlemlerde görevlendirilemez. Kamu Görevlilerinin Yapamayacakları İşler Hakkında Kanun kapsamında yer alan özellikteki kişiler merkezlerde görevlendirilemez.

Teşvik

MADDE 66 – (1) Bakıma ihtiyacı olan engelli bireylerin yeterli yaşam standardına ulaştırılması, yaşam kaliteleri ile aldıkları hizmetlerin iyileştirilmesi, memnuniyet düzeylerinin artırılması ile yatılı özel bakım merkezlerinin personel, hizmet ve kalite standardının yükseltilmesi amacıyla, bu Yönetmeliğin 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen standartları sağlayan anılan merkezlere bakıma ihtiyacı olan her bir engelli birey için her ay 5251 gösterge rakamı ile memur aylık katsayısının çarpımı sonucu bulunacak tutarda teşvik verilir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler

MADDE 67 – (1) 16/8/2013 tarihli ve 28737 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bakıma Muhtaç Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

(2) 30/7/2006 tarihli ve 26244 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bakıma Muhtaç Özürlülerin Tesbiti ve Bakım Hizmeti Esaslarının Belirlenmesine İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Uygulamanın devamı

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) 67 nci maddenin ikinci fıkrası ile yürürlükten kaldırılan Yönetmeliğin evde bakım hizmetlerine ilişkin Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına yeni bir düzenleme yapılıncaya kadar devam olunur.

Merkez binaları

GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce hizmete açılmış ve açılış izni işlemlerine başlamış olan merkezlerin merkez binasının kullanımı, fiziksel büyüklüğü ve fiziksel şartları hakkında ilgili bulunduğu dönemde yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre işlem yapılır.

Merkezlerin nakli

GEÇİCİ MADDE 3 – (1) 67 nci maddenin ikinci fıkrası ile yürürlükten kaldırılan Yönetmelik hükümlerine göre açılmış olan özel bakım merkezlerinin başka bir binaya nakli hallerinde nakil yapılacak binanın bu Yönetmelik hükümlerine uygun olması gerekir.

Yeni yatırımların ruhsatlandırılması ve süreler

GEÇİCİ MADDE 4 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce açılmış, bir veya birden fazla hizmet binasında, birden fazla engel grubuna hizmet veren merkezler, yeni inşaat yatırımı yapacak olmaları halinde hangi engel gruplarına yönelik yatırım yapacaklarını bu yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren bir ay içerisinde planlar ve il müdürlüğüne bildirir. Bir yıl içerisinde inşaat ruhsatı alarak yatırımlarını iki yıl içerisinde tamamlar. Ancak, bu süreler sonunda eksikliklerin tamamlanamaması halinde, başlanmış işlerin bitirilmesi amacıyla kurucu tarafından ek süre talep edilebilir. İl müdürlüğü tarafından uygun görülmesi halinde bir yıla kadar ek süre verilebilir. Bu maddeye göre yatırımlarını gerçekleştirecek olan merkezler il müdürlüğü tarafından verilen süreye kadar mevcut açılış ruhsatlarında bulunan kapasite ve engel gruplarına yönelik engelli kabulü yapmaya devam edebilirler.

Engel gruplarının bildirimi ve farklı grupların bakımı

GEÇİCİ MADDE 5 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce açılmış, bir veya birden fazla hizmet binasında, birden fazla engel grubuna hizmet veren ve yeni bina inşaat yatırımı yapmayacak ve mevcut haliyle devam edecek merkezler, hangi engel grubuna hizmet vereceğini bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren bir ay içerisinde planlar ve il müdürlüğüne bildirir. Birden fazla engel grubuna hizmet veren merkezlerin, seçtikleri engel grubunun dışındaki engellilerden ayrılanlar yerine aynı engel grubundan engelli kabul edilmez. Merkeze yeni kabul edilecek engelliler bakım merkezince il müdürlüğüne bildirilmiş hizmet vermek istediği engel grubundan olmak zorundadır.

Personel standartlarını sağlamak için verilen süre

GEÇİCİ MADDE 6 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren bütün merkezler 34 üncü maddede belirtilen personel standartlarını 3 ay içinde sağlamak zorundadır.

Form ve defterlerin formatı

GEÇİCİ MADDE 7 – (1) Merkezde kullanılacak form ve defter formatı Bakanlık tarafından çıkarılacak genelgeyle belirlenir.

Kalite yönetim ve hizmet standartlarına geçiş süresi

GEÇİCİ MADDE 8 – (1) 39 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen standartlar, Bakanlık tarafından bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren altı ay içinde belirlenir. Merkezler, Bakanlık tarafından belirlenen bu standartlara altı ay içinde uygunluk sağlamak zorundadır.

Kalite yönetim ve hizmet standartlarına göre teşvik uygulanması

GEÇİCİ MADDE 9 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde faaliyette bulunan yatılı özel bakım merkezlerine 39 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen standartları sağlayıncaya kadar teşvik ödemesi yapılır. Ancak, geçici 8 inci maddede belirlenen sürenin sonunda 39 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen standartları sağlayan merkezlere, 66 ncı madde hükümlerine göre teşvik ödemesine devam olunur.

Yürürlük

MADDE 68 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 69 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Maliye Bakanı ve Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı müştereken yürütür.

Etiketler: , , ,

Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Seri No: 2)

13 Ekim 2016 PERŞEMBE  Resmî Gazete  Sayı : 29856

TEBLİĞ

Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)’ndan:

ÖZEL TÜKETİM VERGİSİ (II) SAYILI LİSTE UYGULAMA GENEL TEBLİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ (SERİ NO: 2)

MADDE 1 – 18/4/2015 tarihli ve 29330 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliğinin (II/C) kısmının 5 inci bölümünden sonra gelmek üzere aşağıdaki bölüm eklenmiştir.

6. Hayatını Kaybetmiş Harp veya Vazife Malullerinin Yakınlarının Taşıt Alımında İstisna

6.1. Kapsam

Özel Tüketim Vergisi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendine göre, (II) sayılı listede yer alan kayıt ve tescile tabi mallardan; 87.03 (motor silindir hacmi 1.600 cm³’ü aşanlar hariç), 87.04 (motor silindir hacmi 2.800 cm³’ü aşanlar hariç) ve 87.11 G.T.İ.P. numaralarında yer alanların, 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde sayılan kişilerden hayatını kaybetmiş olanların eş veya çocuklarından birisi, eş ve çocuğu yoksa ana veya babasından birisi tarafından bir defaya mahsus olmak üzere ilk iktisabı ÖTV’den müstesnadır.

6.2. İstisnadan Yararlanılacak Taşıtlar

Özel Tüketim Vergisi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendine göre, Kanuna ekli (II) sayılı listedeki mallardan, Türk Gümrük Tarife Cetvelinin;

  • 87.03 tarife pozisyonunda yer alan, 1600 cm³ veya altında motor silindir hacmine sahip binek otomobil, panelvan, pick-up, arazi taşıtı, ATV, jeep, steyşın vagon, vb. taşıtların,
  • 87.04 tarife pozisyonunda yer alan, eşya taşımaya mahsus, 2800 cm³ veya altında motor silindir hacmine sahip van, panelvan, kamyonet, pick-up, vb. taşıtların,
  • 87.11 tarife pozisyonunda yer alan, motor silindir hacmine bakılmaksızın motosikletlerin

Tebliğin (II/C/6.3.) bölümünde belirtilen kişiler tarafından bir defaya mahsus olmak üzere ilk iktisabı ÖTV’den müstesnadır.

6.3. İstisnadan Yararlanacak Kişiler

Özel Tüketim Vergisi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendinde düzenlenen istisnadan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde sayılan;

  1. a) 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun mülga 64 üncü maddesi, 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 47 nci maddesinin sekizinci fıkrası, 3713 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi kapsamına girenler hariç olmak üzere 3/11/1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanuna göre veya 2330 sayılı Kanun hükümleri uygulanarak aylık bağlanmasını gerektiren kanunlara göre harp veya vazife malulü sayılanlardan,
  2. b) 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun mülga 45 inci maddesi ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 47 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen haller kapsamında vazife malulü sayılan; Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığının erbaş ve erler dâhil askeri personeli ile Emniyet Teşkilatının Emniyet Hizmetleri Sınıfına mensup personelinden

hayatını kaybetmiş olanların eş veya çocuklarından birisi, eş ve çocuğu yoksa anne veya babasından birisi bir defaya mahsus yararlanabilir.

İstisnadan yararlanma hakkı, belirtilen kişilerin eş veya çocuğuna, eş ve çocuğu yoksa anne veya babasına tanınmış olup, bu yakınlardan hiçbirisinin olmaması veya istisna hakkından yararlanmamaları durumunda dahi istisnadan yararlanma hakkı, hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün kardeşi, yeğeni, kayın hısımları vb. başka bir yakını tarafından kullanılamaz.

Harp veya vazife malulünün hayatını kaybettiği tarih itibariyle eşi ve/veya çocuğu bulunması halinde, bu haktan münhasıran eş veya çocuk yararlanabilir. Eş veya çocuğun bu haktan herhangi bir nedenden dolayı yararlanmaması, anne veya babanın istisnadan yararlanma hakkını sağlamaz.

Tekrar evlenen dul eşin istisnadan faydalanamayacağı tabiidir. Ancak, hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün çocuklarının evli olmaları veya sonradan evlenmeleri istisnadan yararlanma hakkını ortadan kaldırmaz.

6.4. İstisnanın Uygulanması

Tebliğin (II/C/6.3) bölümünde sayılan harp veya vazife malullerinden hayatını kaybetmiş olanların eş veya çocuklarından birisi, eş ve çocuğu yoksa anne veya babasından birisinin istisnadan yararlanmak istemesi durumunda, hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün eşi, çocuğu, anne veya babası olduğuna dair Sosyal Güvenlik Kurumundan “Malullük Durum Belgesi” almaları gerekir. Malullük Durum Belgesinde, yakını olunan hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün; Özel Tüketim Vergisi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendi hükmü ile atıfta bulunulan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) veya (b) bentlerinde sayılan kişilerden olduğu bilgisi, kimlik bilgileri (adı, soyadı, baba adı, doğum yeri ve tarihi ile T.C. Kimlik Numarası, T.C. Kimlik Numarasının bulunmaması halinde Nüfus Cüzdanı Seri ve No.su) ile belgeyi talep eden kişinin kimlik bilgileri (adı, soyadı, baba adı, doğum yeri ve tarihi ile T.C. Kimlik Numarası) ve hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulü ile yakınlık ilişkisinin (eş, çocuk, anne, baba) eksiksiz yer alması gerekmektedir.

İstisnadan yararlanmak isteyen kişilerin ayrıca ilgili nüfus müdürlüğünden hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulüne ait “Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği Belgesi” almaları gerekir.

İstisnadan, hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün eşinin yararlanmak istemesi ve hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulü ile ortak (her ikisi için de öz) çocuğu/çocukları olmakla birlikte bu çocuğun/çocukların reşit veya mümeyyiz olmaması halinde (velayeti veya vesayeti dul eşte olmak şartıyla) çocuktan/çocuklardan hakkından feragat ettiğine dair beyan aranmaz. İstisnadan dul eşin yararlanmak istemesi ve hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün, dul eşten olsun olmasın, reşit çocuğu/çocuklarının olması halinde, her bir çocuktan istisna hakkından feragat ettiğine dair beyan aranır. Hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün, dul eşten olmayan reşit veya mümeyyiz olmayan çocuğunun/çocuklarının olması durumunda ise bu çocuk/çocuklar adına veli veya vasiden, hakkından feragat ettiğine dair beyan aranır.

İstisnadan, hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün reşit çocuğunun yararlanmak istemesi halinde, dul eş ve varsa diğer çocukların her birinden (reşit veya mümeyyiz olmayan çocuk/çocuklar adına veli veya vasiden) haklarından feragat ettiklerine dair beyan aranır.

Hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulü ile ortak ve dul eşin kendi velayeti altındaki reşit olmayan çocuk veya çocuklardan biri adına istisnadan yararlanılmak istenmesi halinde, dul eşten ve varsa dul eşin velayeti altındaki diğer reşit olmayan çocuk/çocuklardan haklarından feragat ettiklerine dair beyan aranmaz.

Hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün vefat ettiği tarih itibariyle eş veya çocuğunun olmaması halinde, söz konusu istisnadan anne veya baba yararlanabilir. Bu durumda, istisnadan annenin yararlanmak istemesi halinde babadan; babanın yararlanmak istemesi halinde anneden, hakkından feragat ettiğine dair beyan aranır.

İstisnadan yararlanma hakkı olan eş veya çocuktan, eş ve çocuğun olmaması halinde ise anne veya babadan herhangi birisinin hayatta olmaması halinde, hayatta olmayan kişi Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği Belgesi ile tevsik edilir ve bu kişi için ayrıca feragat ettiğine dair beyan aranmaz.

Feragat beyanı noter huzurunda yazılı olarak yapılır.

İstisnadan yararlanacak kişi,

  • Hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün yakını olduğunu gösterir Malullük Durum Belgesini,
  • Hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulüne ait Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği Belgesini,
  • Gerektiği durumda noter nezdinde düzenlenmiş Feragat Beyanı Belgesini

ÖTV mükellefine veya gümrük idaresine ibraz eder. ÖTV mükellefi veya gümrük idaresi görevlileri tarafından Malullük Durum Belgesi ile Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği Belgesi karşılaştırılır. Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği Belgesindeki bilgilerden, istisnadan yararlanma hakkı olan diğer kişi/kişilerin hayatta olup olmadıkları, hayatta olmaları halinde bu kişiler tarafından Feragat Beyanı Belgesi verilip verilmediği kontrol edilir. Belgeler ve içerdiği bilgilerin eksik olması halinde istisna uygulanmaz.

Aranan belgelerin eksiksiz ibrazı durumunda istisna kapsamındaki taşıtları istisnadan yararlanan kişilere ilk iktisap kapsamında teslim edenler veya bu taşıtlara ait ithalat işlemlerini gerçekleştiren gümrük idareleri tarafından ÖTV uygulanmadan işlem yapılır.

ÖTV mükellefleri, istisna kapsamındaki teslimlerinde hesaplanan ÖTV tutarını, fatura bedeline dâhil etmez, ancak fatura bedeline dâhil edilmeyen bu tutarı düzenlenen faturada “ÖTV Kanununun 7/8 Maddesi Kapsamında Hesaplanıp Fatura Bedeline Dâhil Edilmeyen ÖTV Tutarı ……… TL’dir.” şerhi ile gösterir.

İstisna uygulanarak teslim edilen taşıtlar için de mükellefler tarafından ÖTV Beyannamesi verilir, ancak beyannamede ÖTV hesaplanmaz. İstisnadan yararlanan kişiden alınacak Malullük Durum Belgesi, Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği Belgesi ve varsa Feragat Beyanı Belgesinin aslı ile satış faturasının aslının aynı olduğuna dair bir şerh verilerek kaşe tatbiki ve imzalanması suretiyle firma yetkililerince onaylı fotokopisi ÖTV mükelleflerince beyannamenin verildiği günü takip eden günün mesai saati bitimine kadar bir dilekçe ekinde beyannamenin verildiği vergi dairesine verilir.

Vergi dairesince, beyanname ve söz konusu belgeler incelenerek (ayrıca Malullük Durum Belgesinin ilgili kurumdan teyidi alınarak ve Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği Gelir İdaresi Başkanlığı Yönetim Bilgi Sisteminden doğrulanarak) istisna uygulandığını gösteren “ÖTV Ödeme Belgesi” mükellefe verilir.

6.5. Sorumluluk

İstisnadan, Kanunda belirtilen kişilerden biri tarafından ve bir defaya mahsus olmak üzere faydalanılabileceğinden, aynı kişi tarafından veya Kanunda sayılan diğer kişi ya da kişiler tarafından ikinci bir taşıtın istisna kapsamında iktisap edilmesi mümkün değildir. İstisnadan ikinci kez yararlanıldığının tespit edilmesi veya usulsüz bir şekilde yararlanılması halinde, taşıtın ilk iktisabında ödenmeyen ÖTV, vergi ziyaı cezası ve gecikme faiziyle birlikte, istisnadan ikinci kez veya usulsüz olarak yararlanandan aranır.

Bu istisna uygulamasında, belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde işlem tesis edilmemesi suretiyle istisna kapsamında taşıt teslim edilmesi halinde ziyaa uğratılan vergi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile birlikte, istisnadan yararlananların sorumlu tutulduğu haller dışında, motorlu araç ticareti yapanlardan aranır.

Öte yandan, muvazaaya dayanan bir ilişki çerçevesinde istisna hakkı olan kişi adına taşıt iktisap edildiğinin tespiti halinde, ilk iktisapta ödenmeyen ÖTV, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen işleme taraf olanlardan (hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün adına taşıt iktisap edilen yakını, taşıtı bu yakın adına alıp fiilen kendi istifadesine kullanan ile bu durumdan haberdar olması şartıyla motorlu araç ticareti yapan kişiden) aranır.”

MADDE 2 – Aynı Tebliğin (IV/G/1) bölümünün üçüncü paragrafındaki “(2) numaralı bendi” ibaresi “(2) ve (8) numaralı bentleri” olarak değiştirilmiş ve bu bölümün sonuna aşağıdaki paragraf eklenmiştir.

“Taşıtın yukarıda belirtilen usul ve esaslara göre hurdaya ayrılması, Özel Tüketim Vergisi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendi uygulaması bakımından, yeniden istisnadan yararlanma hakkı sağlamaz.”

MADDE 3 – Aynı Tebliğin (IV/G/1.1.) bölümünden sonra gelmek üzere aşağıdaki bölüm eklenmiştir.

1.2. Hayatını Kaybetmiş Harp veya Vazife Malullerinin Yakınları Tarafından İlk İktisabı Yapılan Taşıtın İlk İktisap Tarihinden İtibaren Beş Yıl Geçmeden Satışı veya Devri

Özel Tüketim Vergisi Kanununun 15 inci maddesinin (2) numaralı fıkrasının (a) bendi hükmü gereğince, (II) sayılı listedeki kayıt ve tescile tabi taşıtlardan ilk iktisabı Kanunun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendi kapsamında yapılanların, istisnadan yararlananların ilk iktisap tarihinden itibaren beş yıl geçmeden istisnadan yararlanamayan kişi ve kurumlara satışı veya devrinde ÖTV aranır.

Kanunun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendi kapsamında ilk iktisabı yapılmış taşıtın ilk iktisap tarihinden itibaren beş yıl geçmeden, daha önce aynı düzenlenmeden yararlanmış olan, hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulü yakınına satışı veya devri halinde, alıcı tarafından kayıt ve tescilden önce ÖTV’nin beyanı ve ödenmesi gerekir. Alıcının söz konusu düzenlemeden yararlanmamış olmakla birlikte, bu hakkından, hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulünün hak sahibi diğer bir yakını lehine feragat etmiş olması halinde de kayıt ve tescilden önce ÖTV aranır.

Ayrıca, söz konusu istisna kapsamında ilk iktisabı yapılan taşıtların, veraset yoluyla ÖTV uygulanmaksızın varislere intikal etmesi ve murisin istisnadan yararlandığı tarihten itibaren beş yıllık süre dolmadan varisler tarafından istisnadan yararlanamayanlara satışı veya devrinde de ÖTV aranır.

Hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulü yakını tarafından ÖTV’den istisna olarak ilk iktisabı yapılan taşıtın, Kanunun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendi kapsamından yararlanabilecek durumda olan hayatını kaybetmiş başka bir harp veya vazife malulünün yakınına satış ve devrinde ÖTV aranmaz. Ancak bu durumda da mezkûr düzenleme kapsamındaki belgelerin (Malullük Durum Belgesi, Vukuatlı Nüfus Kayıt Örneği Belgesi, Feragat Beyanı Belgesi) alıcı tarafından ilk iktisapla ilgili işlemleri yapan vergi dairesine ibrazının gerektiği tabiidir. Bu durumda, taşıtın ÖTV aranmadan tescilinin yapılabilmesi için vergi dairesince ilgili trafik tescil kuruluşuna verilmek üzere alıcıya yazı verilir.

Kanunun 15 inci maddesinin (2) numaralı fıkrasının (a) bendi hükmü kapsamında ÖTV’siz ilk iktisabı yapılan taşıtın iktisap tarihinden itibaren beş yıl içinde istisnadan yararlanamayanlara satış veya devrinde ÖTV aranır. Ayrıca bu uygulama kapsamında ÖTV’siz olarak taşıt alan hayatını kaybetmiş harp veya vazife malulü yakını ve yakını oldukları harp veya vazife malulünün hak sahibi diğer yakınları tekrar bu düzenlemeden veya Kanunun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendi uygulamasından yararlanamaz.”

MADDE 4 – Aynı Tebliğin (IV/G) kısmında yer alan “1.2. Malul veya Engelliler Tarafından İlk İktisabı Yapılan Taşıtın Beş Yıl Geçtikten Sonra Satışı veya Devri” bölümünün başlığı “1.3. Malul veya Engelliler ile Hayatını Kaybetmiş Harp veya Vazife Malullerinin Yakınları Tarafından İlk İktisabı Yapılan Taşıtın Beş Yıl Geçtikten Sonra Satışı veya Devri” olarak ve bu bölümün birinci paragrafında yer alan “(2) numaralı bendi” ibaresi “(2) ve (8) numaralı bentleri” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 5 – Aynı Tebliğin (IV/G) kısmında yer alan “1.3. Ödenmesi Gereken Verginin Beyanı ve Ödenmesi” bölümünün başlığı “1.4. Ödenmesi Gereken Verginin Beyanı ve Ödenmesi” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 6 – Aynı Tebliğin (IV/G/2) bölümünün sekizinci paragrafından sonra gelmek üzere aşağıdaki paragraf eklenmiştir.

“Kanunun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendi uygulaması kapsamında ilk iktisabı yapılan taşıtın veraset yoluyla intikalinde başkaca bir şart aranmaksızın bu devir işlemi dolayısıyla ÖTV aranmaz. Varislerin, mezkûr bentte sayılan kişilerden olmaması veya bentte sayılan kişilerden olmakla birlikte daha önce söz konusu istisnadan yararlanan lehine haklarından feragat etmiş olması, söz konusu taşıtın vergi ödenmeksizin veraset yoluyla intikaline engel teşkil etmez. Ancak, ÖTV uygulanmaksızın varislere intikal eden taşıtın, murisin istisnadan yararlandığı tarihten itibaren beş yıllık süre dolmadan varisler tarafından istisnadan yararlanamayanlara satışı veya devri halinde ÖTV aranır.”

MADDE 7 – Aynı Tebliğin “VI- DİĞER HÜKÜMLER İLE İLGİLİ İŞLEMLER VE ÇEŞİTLİ HUSUSLAR” başlıklı kısmında yer alan “D- YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILAN TEBLİĞLER” başlıklı bölümden sonra gelmek üzere aşağıdaki bölüm eklenmiş ve takip eden bölüm buna göre teselsül ettirilmiştir.

E- GEÇİCİ HÜKÜMLER

  1. Ticari Taşıtların Yenilenmesinde Geçici 7 nci Madde Uygulaması

1.1. Kapsam

20/8/2016 tarihli ve 6745 sayılı Yatırımların Proje Bazında Desteklenmesi ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 54 üncü maddesi ile Özel Tüketim Vergisi Kanununa eklenen geçici 7 nci maddeye göre, Kanuna ekli (II) sayılı listenin 87.02 ve 87.03 tarife pozisyon sıraları kapsamındaki taşıtlarla yapılan şehiriçi taksi, dolmuş, servis, minibüs, midibüs ve otobüs taşımacılığı faaliyeti (araç kiralama, özel yolcu transferi ve benzeri hizmet ifası faaliyetleri hariç) ile 8701.20 ve 87.04 tarife pozisyon sıraları kapsamındaki taşıtlarla yapılan ticari yük taşımacılığı faaliyeti dolayısıyla bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla gelir veya kurumlar vergisi mükellefiyeti bulunan ve bu faaliyetini ilgili mevzuatta öngörülen yükümlülükleri yerine getirmek ve yetkilendirilmek suretiyle maliki olduğu taşıtlar vasıtasıyla icra eden gerçek ve tüzel kişiler tarafından, söz konusu faaliyetler kapsamında kullanılan taşıtların yenilenmesi amacıyla, aynı tarife pozisyon sıraları kapsamındaki taşıtların (87.03 tarife pozisyon sırası kapsamındaki; yarış arabaları, arazi taşıtları, ATV olarak adlandırılan üç veya dört tekerlekli taşıtlar, motorlu karavanlar ile motor silindir hacmi 1600 cm3’ü geçen binek otomobilleri hariç) bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten 30/6/2019 tarihine kadar (bu tarih dâhil) ilk iktisabı vergiden müstesnadır.

Bu düzenlemeden, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla maliki olunan, trafik tescil kuruluşlarınca ticari yolcu veya yük taşımacılığında kullanılmak üzere kayıt ve tescil edilmiş her bir taşıt bakımından, aynı cins bir taşıtın ilk iktisabında yararlanılır.

Yenilemeye konu edilen taşıtın, istisnadan yararlanılan tarihten itibaren iki tam yıl içerisinde satılması, devredilmesi veya sair suretle işletme kayıtlarından çıkarılması şarttır. Şu kadar ki, bu şartın ihlali halinde, yeni alınan taşıta ilişkin zamanında tahakkuk ettirilmeyen vergiler, alıcıdan vergi ziyaı cezası uygulanarak gecikme faizi ile birlikte tahsil edilir.

Bu madde hükmüne göre iktisap edilen taşıtın, ilk iktisap tarihinden itibaren üç tam yıl geçmeden, veraset yoluyla intikaller hariç, devri halinde adına kayıt ve tescil işlemi yapılandan, ticari yolcu veya yük taşımacılığı faaliyetinden çekilmesi (hurdaya çıkarılması hariç) halinde ise bu madde hükmünden yararlanandan, taşıtın ilk iktisabındaki matrah esas alınarak, devir veya ticari taşımacılık faaliyetinden çekilme tarihindeki oran üzerinden hesaplanan özel tüketim vergisi alınır.

1.1.1. İstisnadan Yararlanacak Kişiler

Özel Tüketim Vergisi Kanununun geçici 7 nci maddesi uygulamasından;

  • Taksi, dolmuş, servis, minibüs, midibüs ve otobüsle şehiriçi yolcu taşımacılığı faaliyeti,
  • Yarı römorklar için çekici, kamyon ve kamyonetle ticari yük taşımacılığı faaliyeti

dolayısıyla 6745 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 7/9/2016 tarihi itibariyle gelir veya kurumlar vergisi mükellefiyeti bulunan ve bu faaliyetini ilgili mevzuatında öngörülen yükümlülükleri yerine getirmek ve yetkilendirilmek suretiyle maliki olduğu taşıtlar vasıtasıyla icra edenler yararlanabilir.

Söz konusu düzenlemenin yürürlüğe girdiği gün ve sonrasında mükellefiyet tesis ettirilenler, faaliyet konularına bakılmaksızın, bu düzenlemeden yararlanamaz.

Bu istisna uygulamasında “şehiriçi” ibaresi, bir ilin sınırları içinde kalan alanı ifade eder.

Şehiriçinde kamuya ulaştırma hizmeti verilmesi amacıyla, kendisine ait taşıtlar vasıtasıyla yolcu taşımacılığı faaliyetinde bulunan büyükşehir belediyeleri ile il ve ilçe belediyeleri de bu faaliyette kullanılan taşıtlar bakımından istisna uygulamasından yararlanabilir. Ayrıca, kamu kurum veya kuruluşlarıyla (belediyeler dâhil) yapılan yolcu taşıma hizmet sunum sözleşmesi kapsamında faaliyette bulunan mükelleflerin de istisnadan yararlanmaları mümkündür.

İstisna uygulamasından;

  • Ticari maksatla taşımacılık faaliyetinde bulunmayıp, sadece esas iştigal konusuyla ilgili olarak personelini veya yükünü taşıyanların,
  • Sadece araç kiralama, özel yolcu transferi ve benzeri (motorlu taşıtlar sürücü kursu, şoförlük kursu gibi) hizmet ifası faaliyetlerinde bulunanların

bu faaliyetlerinde kullandıkları/işlettikleri taşıtlar bakımından yararlanmaları mümkün değildir.

Ayrıca, maliki olmadıkları taşıtlarla ticari yük taşımacılığı veya şehiriçi yolcu taşımacılığı faaliyetiyle iştigal edenler de bu istisnadan yararlanamaz.

1.1.2. İstisnadan Yararlanılacak Taşıtlar

Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (II) sayılı listenin 87.02 ve 87.03 ile 8701.20 ve 87.04 tarife pozisyon sıraları kapsamındaki taşıtlardan, münhasıran bu Tebliğin (VI/E/1.1.1) bölümünde belirtilen faaliyetlerin yürütülmesinde kullanılan/işletilenlerin yenilenmesi amacıyla, aynı tarife pozisyon sıraları kapsamındaki taşıtların ilk iktisabı istisna kapsamındadır.

Düzenleme kapsamındaki taşıtların, 6745 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle trafik tescil kuruluşlarınca istisnadan yararlanmak isteyen adına ticari olarak kayıt ve tescil edilmiş olması şarttır. Dolayısıyla, bu tarihten sonra Emniyet Genel Müdürlüğünce kayıt ve tescil edilen taşıtlar ile taşımacılık faaliyetine ilişkin olarak yetkilendirme belgelerine kaydedilen taşıtlar için istisna uygulamasından yararlanılamaz.

Yenilemeye konu edilecek taşıtların sadece elektrik motorlu, hibrid, LPG veya CNG’li (doğalgazlı) olması bu istisna uygulamasında önem arz etmez. Dolayısıyla, ilk iktisabından sonra LPG kiti montajı suretiyle tadil edilen taşıtlar, fabrika çıkışı LPG’li veya LPG’siz taşıtlarla ÖTV’den müstesna olarak yenilenebilir.

İstisna uygulamasından, her bir taşıt bakımından, aynı cins bir taşıtın ilk iktisabında yararlanılır. Aynı cins taşıttan kasıt, esas itibariyle Kanuna ekli (II) sayılı listenin aynı tarife pozisyon sırasında yer alan ve trafik tescil kuruluşlarınca aynı cinste kayıt ve tescil edilen taşıtlardır.

Örneğin, şehiriçi yolcu taşımacılığı faaliyetinde kullanılan/işletilen otobüsün yenilenmesi amacıyla, söz konusu faaliyet kapsamında kullanılmak/işletilmek üzere yalnızca otobüs iktisabında bu düzenlemeden yararlanılabilir. Dolayısıyla, söz konusu otobüsü yenilemek amacıyla, istisna kapsamında minibüs iktisabı mümkün değildir. Aynı şekilde, yük taşımacılığında kullanılan/işletilen kamyoneti yenilemek için yalnızca aynı faaliyette kullanılacak kamyonet iktisabı ÖTV’den müstesnadır. İstisna uygulamasında söz konusu kamyonet, kamyon veya yarı römorklar için çekici ile yenilenemez.

Öte yandan, 18/7/1997 tarihli ve 23053 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak taksi olarak tescilli/kullanılan taşıtların yenilenmesi amacıyla aynı mahiyette tescil edilebilecek/kullanılabilecek olan taşıtların ilk iktisabı mümkündür. Bu kapsamda, ÖTV uygulaması açısından 87.03 tarife pozisyon sırası kapsamında yer alan ve hem yük hem de yolcu taşımacılığında kullanılabilen taşıtların trafik tescil kuruluşlarınca taksi olarak tescil edilmiş olması halinde, bu taşıtların yerine, taksi olarak tescil ettirilmek üzere, aynı tür taşıtlar iktisap edilebileceği gibi ÖTV uygulaması açısından aynı tarife pozisyonunda yer alan ve binek otomobil olarak vergilendirilen taşıtlar da iktisap edilebilir.

Mezkûr listenin 87.03 tarife pozisyon sırası kapsamındaki; yarış arabaları, arazi taşıtları, ATV olarak adlandırılan üç veya dört tekerlekli taşıtlar, motorlu karavanlar, bütün tekerlekleri motordan güç alan veya alabilen taşıtlar ile motor silindir hacmi 1600 cm3’ü geçen binek otomobilleri istisna kapsamında değildir. Bununla birlikte, 87.03 tarife pozisyon sırası kapsamında olup binek otomobili niteliğini haiz olmayan, ancak esas itibariyle insan taşımak üzere imal edilmiş diğer taşıtlar (hem yük hem de yolcu taşımacılığında kullanılan taşıtlar) için söz konusu 1600 cm3 sınırlaması uygulanmaz.

Şehirlerarası yolcu taşımacılığında kullanılan/işletilen minibüs, midibüs ve otobüsler ile kendi personelini ve yükünü taşımak amacıyla kullanılan taşıtlar, bu istisna uygulamasının kapsamı dışındadır.

İstisna uygulaması kapsamına giren taşıtlar bakımından, bu Tebliğin (I/A/2), (I/A/4) ve (III/B/2.1) bölümünde yer alan tanımlar ve açıklamaların da geçerli olduğu tabiidir.

1.1.3. İlk İktisapta İbraz Edilmesi Gereken Belgeler

İstisna uygulamasından yararlanmak isteyenlerin, maliki oldukları taşıtlarla fiilen yolcu veya yük taşımacılığı faaliyetiyle iştigal ettiklerini, bu bölümde yapılan açıklamalar çerçevesinde tevsik etmeleri şarttır.

1.1.3.1. Şehiriçinde Yolcu Taşımacılığı Faaliyetinde Bulunanlar

2/4/1986 tarihli ve 86/10553 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Ticari Plakaların Verilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Karar uyarınca plaka tahdidi kararı alınan illerde şehiriçi yolcu taşımacılığı faaliyetinde bulunanların, maliki oldukları ve istisnadan yararlanmak suretiyle yenilemek istedikleri taksi, dolmuş, minibüs/midibüs, umum servis taşıtları ve toplu taşıma araçları için, 7/9/2016 tarihi itibariyle, tahditli ticari plaka alınmış ve trafik tescil kuruluşlarınca tescil edilmiş olması şarttır.

Şehiriçi yolcu taşımacılığında tahditli plaka uygulaması bulunmayan il ve ilçelerde, bu faaliyete ilişkin olarak, ayrıca ilgili belediyelerce düzenlenmiş çalışma/işletme ruhsatnamesi ve/veya güzergah izin belgesine sahip olunması gerekir.

Bu kapsamda, şehiriçi yolcu taşımacılığı faaliyetini;

  • Maliki oldukları taksilerle icra edenlerden,

– İlgili büyükşehir belediyesi veya belediye tarafından düzenlenmiş Ticari Plaka Tahsis Belgesi ve/veya Özel İzin Belgesi ya da ilgili büyükşehir belediyesinden/belediyeden bu belgeleri haiz olunduğuna ilişkin alınmış resmi yazı,

– Araç Tescil Belgesi (Ruhsat),

– Oda Sicil Kayıt Belgesi/Sicil Tasdiknamesi,

– Bağlı bulunulan vergi dairesinden alınan, faaliyet türünü de gösteren Mükellefiyet Belgesi

  • Maliki oldukları dolmuş, minibüs, midibüs veya otobüsle icra edenlerden (servis taşımacılığı dâhil),

– İlgili büyükşehir belediyesi veya belediye tarafından düzenlenmiş Ticari Plaka Tahsis Belgesi ve/veya Özel İzin Belgesi ya da ilgili büyükşehir belediyesinden/belediyeden bu belgeleri haiz olunduğuna ilişkin alınmış resmi yazı,

– Güzergah İzin Belgesi,

– Araç Tescil Belgesi (Ruhsat),

– Oda Sicil Kayıt Belgesi/Sicil Tasdiknamesi,

– Bağlı bulunulan vergi dairesinden alınan, faaliyet türünü de gösteren Mükellefiyet Belgesi

aranır. Söz konusu belgelerin aslı veya noter onaylı suretlerinin ibrazı mümkündür.

Şehiriçi toplu taşıma faaliyetinde kullanılan, belediyelere ait olanlar da dâhil olmak üzere, kamu kurum ve kuruluşlarına ait taşıtlar için, taşıtın araç tescil belgesi ile taşıtların yolcu taşımacılığında kullanıldığına ilişkin ilgili kurum tarafından düzenlenen yazılı beyanın ibrazı yeterlidir. Ancak, kamu kurum ve kuruluşları ile yapılan taşıma sözleşmesi kapsamında servis taşımacılığı hizmetinde kullanılan taşıtlar için yukarıda belirtilen belgelerin tamamı aranır.

1.1.3.2. Ticari Yük ve Eşya Taşımacılığı Faaliyetinde Bulunanlar

Maliki oldukları yarı römork için çekici, kamyon veya kamyonetlerle, ticari yük ve eşya taşımacılığı faaliyetiyle iştigal eden gerçek ve tüzel kişilerin, 10/7/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu ile 11/6/2009 tarihli ve 27255 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin ilgili maddeleri uyarınca Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından yaptıkları faaliyete uygun olarak düzenlenmiş yetki belgesini haiz olmaları şarttır. Ayrıca, söz konusu belgenin ekindeki taşıt belgesinde, yenilemeye konu taşıt veya taşıtlara ilişkin bilgilerin bulunması gerekir. Taşıt belgesine kaydedilmeyen taşıtlar için istisna uygulamasından yararlanılamaz.

Bu kapsamda, istisna uygulanmasından yararlanmak isteyenlerden;

– Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından düzenlenmiş Yetki Belgesi ve eki Taşıt Belgesi,

– Araç Tescil Belgesi (Ruhsat),

– Oda Sicil Kayıt Belgesi/Sicil Tasdiknamesi,

– Bağlı bulunulan vergi dairesinden alınan, faaliyet türünü de gösteren Mükellefiyet Belgesi

aranır. Söz konusu belgelerin aslı veya noter onaylı suretlerinin ibrazı mümkündür.

İstisna uygulamasından, yalnızca C2, C3, K1, K3, L1, L2, M1, M2, M3, N1 ve N2 yetki belgelerinden birine ve yetki belgesinin türüne göre, bunlara ilişkin taşıt belgelerine sahip olanlar faydalanabilir.

Bununla birlikte, söz konusu yetki belgeleri eki taşıt belgelerine sözleşmeli taşıt kapsamında kaydedilen taşıtlar (finansal kiralamaya konu edilen taşıtlar hariç olmak üzere) için de münhasıran taşıt sahipleri tarafından istisnadan faydalanılabilir. Bu takdirde, taşıt sahiplerinin, sözleşme yaptıkları kişilerin Yetki Belgesi ve eki Taşıt Belgesini ibraz etmesi gerekir. Bunun yanı sıra, istisna uygulamasında aranan diğer belgelerin de ibraz edilmesi gerektiği tabiidir.

Söz konusu yetki belgelerine sahip olunsa dahi, ticari olarak yük ve eşya taşımacılığında kullanılmayan bir taşıt dolayısıyla istisnadan yararlanılmaz.

Kendi iştigal konusu ile ilgili yük veya eşya taşımacılığı yapanlar düzenleme kapsamında bulunmadığından bu faaliyetlere ilişkin yetki belgesi sahiplerinin de söz konusu taşıtlar bakımından istisnadan yararlanması mümkün değildir.

1.1.4. İstisna Uygulamasının Süresi

Bu düzenlemenin yürürlüğe girdiği 7/9/2016 tarihi ilâ 30/6/2019 tarihi (bu tarihler dâhil) arasında ilk iktisabı yapılan taşıtlar için bu istisnadan yararlanılabilir.

(2A) numaralı ÖTV Beyannamesi, 7/9/2016 tarihinden önce verilmiş veya verilmesi gereken taşıtların ilk iktisabında bu istisnadan yararlanılamaz.

Öte yandan, 30/6/2019 tarihinden önce siparişi verilmiş ve sözleşmeye bağlanmış olsa dahi bu tarihten sonra iktisap edilen taşıtlar bakımından istisnadan yararlanılması mümkün değildir.

1.2. İstisna Uygulaması

İstisnadan yararlanmak isteyen gerçek veya tüzel kişiler tarafından, icra edilen faaliyetin türüne göre, Tebliğin (VI/E/1.1.3.) bölümünde belirtilen belgeler ÖTV mükellefine ibraz edilir. Belge ve içerdiği bilgilerin eksik olması halinde istisna uygulanmaz.

Ayrıca, istisnadan yararlanan tarafından, istisna kapsamındaki taşıtların ilk iktisabından önce, örneği Tebliğ ekinde (EK:10) olarak yer alan “Ticari Taşıtların Yenilenmesinde Verilecek Taahhütname” düzenlenir ve ÖTV mükellefine verilir. Kamu kurum ve kuruluşları için bu taahhütname aranmaz.

Aranan belgelerin ibrazı şartıyla istisna kapsamındaki taşıtları ilk iktisap kapsamında teslim edenler ile bu taşıtlara ait ithalat işlemlerini gerçekleştiren gümrük idareleri tarafından ÖTV uygulanmadan işlem yapılır.

ÖTV mükellefleri, istisna kapsamındaki teslimlerinde hesaplanan ÖTV tutarını, fatura bedeline dâhil etmez, ancak fatura bedeline dâhil edilmeyen bu tutarı düzenlenen faturada “….. şasi numaralı, …. plakalı ticari taşıtın yenilenmesi amacıyla, ÖTV Kanununun Geçici 7 nci Maddesi Kapsamında Hesaplanıp Fatura Bedeline Dâhil Edilmeyen ÖTV Tutarı ……… TL’dir.” şerhi ile gösterir.

İstisna uygulanarak teslim edilen taşıtlar için de mükellefler tarafından ÖTV Beyannamesi verilir, ancak beyannamede ÖTV hesaplanmaz. İstisnadan yararlanan kişiden alınacak belgeler, satış faturasının aslının aynı olduğuna dair bir şerh verilerek kaşe tatbiki ve imzalanması suretiyle firma yetkililerince onaylı fotokopisi ile alıcı tarafından düzenlenen Taahhütnamenin aslı, ÖTV mükelleflerince bir dilekçe ekinde beyannamenin verildiği günü takip eden günün mesai saati bitimine kadar ilk iktisapla ilgili işlemlerin yapıldığı yer vergi dairesine verilir.

Vergi dairesince, beyanname ve söz konusu belgeler incelenerek istisna uygulandığını gösteren “ÖTV Ödeme Belgesi” mükellefe verilir. Vergi dairesince yapılacak inceleme aşamasında tereddüt hâsıl olması halinde, ibraz edilen belgelere ilişkin olarak ilgili kurum ve kuruluşların görüşüne müracaat edilebilir.

İstisnadan yararlanmak suretiyle iktisap edilen taşıtın icra edilen ticari faaliyette kullanılması gerekmektedir.

Bu kapsamda, yenilenen taşıta ilişkin ticari nitelikteki tahditli plakanın istisna kapsamında iktisap edilen taşıta intikali esastır. Buna göre, plaka tahdidi uygulanan taşıtların yenilenmesi amacıyla iktisap edilen taşıtların, ilk iktisaplarıyla ilgili faturada gösterilen plaka dışındaki plakalara tescili mümkün değildir.

Tahditli plaka uygulaması kapsamında bulunmayan taşıtların yenilenmesi amacıyla iktisap edilen taşıtların, icra edilen taşımacılık faaliyetine tahsis edildiği hususu, ilgili kurumlarca düzenlenecek izin belgesi, yetkilendirme belgesi, taşıt belgesi gibi belgelerin araç maliki tarafından yeni taşıtın ilk iktisabıyla ilgili işlemleri gerçekleştiren vergi dairesine dört aylık süre içinde ibraz edilerek tevsik edilir.

1.3. Yenilemeye Konu Edilen Taşıtın Devri

İstisna uygulamasından yararlanılmak suretiyle yenilenen taşıtın, yeni taşıtın iktisap tarihinden itibaren iki tam yıl içinde satılması, devredilmesi veya sair suretle işletme kayıtlarından çıkarılması şarttır.

Söz konusu taşıtla ilgili olarak, üçüncü kişilere yapılan satış veya devir işlemlerine ilişkin noter devir belgelerinin birer örneği, aynı süre içinde, yeni taşıtın ilk iktisapla ilgili işlemlerini gerçekleştiren vergi dairesine ibraz edilir.

Söz konusu devir veya işletme kayıtlarından çıkarmaya ilişkin işlemlerin iki yıllık süre içinde gerçekleştirilmemesi veya buna dair tevsik edici belgelerin bu süre içinde ilgili vergi dairesine ibraz edilmemesi halinde, yeni alınan taşıta ilişkin zamanında tahakkuk ettirilmeyen vergiler (ÖTV ve ÖTV’den kaynaklanan KDV), alıcıdan (istisnadan faydalanandan) vergi ziyaı cezası uygulanarak gecikme faizi ile birlikte tahsil edilir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 39 uncu maddesi kapsamında taşıtın, tekrar tescil edilmesine imkân bulunmayacak şekilde hurdaya ayrılması suretiyle işletme kayıtlarından çıkarılmasında ÖTV aranmaz.

İstisnadan yararlananın ölümü halinde, yukarıda belirtilen yükümlülükler yasal varislerince yerine getirilir.

1.4. İstisna Kapsamında İktisap Edilen Taşıtın Devri

İstisna uygulaması kapsamında iktisap edilen taşıtın, ilk iktisap tarihinden itibaren üç tam yıl geçmeden;

  • Veraset yoluyla intikal hariç, satış veya devrinde, taşıtın ilk iktisabındaki matrah esas alınarak, devir (kayıt ve tescil) tarihindeki oran üzerinden hesaplanan ÖTV, adına kayıt ve tescil işlemi yapılandan,
  • Şehiriçi ticari yolcu taşımacılığı veya ticari yük taşımacılığı faaliyetinden çekilmesi halinde ise taşıtın ilk iktisabındaki matrah esas alınarak, faaliyetten çekilme tarihindeki oran üzerinden hesaplanan ÖTV, istisnadan yararlanandan

alınır.

Bu istisna kapsamında ilk iktisabı yapılan taşıtların, istisnanın yürürlüğünün sona erdiği tarihe kadar, bu istisnadan yararlanabilecek şartları haiz mükelleflere satışı veya devri halinde, bu uygulama kapsamında ÖTV aranmaz. Ancak, bu durumda ibrazı zorunlu belgelerin alıcı tarafından ilk iktisapla ilgili işlemleri yapan vergi dairesine ibraz edilmesi gerektiği tabiidir. Bu durumda, taşıtın ÖTV aranmadan tescilinin yapılabilmesi için vergi dairesince ilgili trafik tescil kuruluşuna verilmek üzere alıcıya yazı verilir.

ÖTV’den istisna olarak ilk iktisabı yapılan taşıtın deprem, heyelan, sel, yangın veya kaza sonucu kullanılamaz hâle gelmesi nedeniyle hurdaya çıkarılması ile taşıtın Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümlerine göre ÖTV mükellefine iade edilmesi veya işlemden vazgeçilmesi halleri, istisnadan yararlanamayanlara satış veya devir olarak değerlendirilmez.

Kayıt ve tescilden önce yapılan iadelerde, iadenin Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümlerine göre yapılıp yapılmadığına bakılmaz. Hurdaya ayırma ve iade işlemlerinin bu Tebliğin (II/C/1.4) ve (IV/F/2.1) bölümlerinde yapılan açıklamalar çerçevesinde yapılmış olması aranır. İktisap edilen taşıtın hurdaya çıkarılması, bu istisnadan yeniden yararlanma hakkı sağlamaz.

1.5. Sorumluluk

Bu istisna uygulamasında, belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde işlem tesis edilmemesi suretiyle istisna kapsamında taşıt teslim edilmesi halinde ziyaa uğratılan vergi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile birlikte, motorlu araç ticareti yapanlardan aranır.

Muvazaaya dayanan bir ilişki içerisinde taşıt iktisap edildiğinin tespiti halinde ise ilk iktisapta ödenmeyen ÖTV, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen işleme taraf olanlardan (adına taşıt iktisap edilen, bunun adına alıp fiilen kendi istifadesine kullanan ile durumdan haberdar olması şartıyla motorlu araç ticareti yapan kişiden) aranır.”

MADDE 8 – Aynı Tebliğe ekteki (EK: 10) eklenmiştir.

MADDE 9 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 10 – Bu Tebliğ hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız.

Etiketler: ,

Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmen Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

8 Eylül 2016 PERŞEMBE Resmî Gazete   Sayı : 29825

YÖNETMELİK

Millî Eğitim Bakanlığından:

MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI ÖĞRETMEN ATAMA VE YER DEĞİŞTİRME YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK  YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 17/4/2015 tarihli ve 29329 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmen Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliğinin 15 inci maddesine birinci fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki ikinci fıkra eklenmiş ve diğer fıkra buna göre teselsül ettirilmiştir.

“(2) Aday öğretmenlere yetiştirme sürecinde bağımsız olarak ders, etüt, nöbet vb. görevler verilemez.”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, aynı maddeye aşağıdaki beşinci fıkra eklenmiş ve diğer fıkralar buna göre teselsül ettirilmiştir.

“(3) Performans değerlendirilmesi, bir dönemde en az altmış iş günü fiilen öğretmenlik görevi yapan aday öğretmenler hakkında uygulanır. 657 sayılı Kanun ve diğer kanunlar uyarınca aylıksız izin almak suretiyle geçirilen süreler, her türlü kanuni izin ve sağlık raporları ile fiilen öğretmenlik görevi dışındaki geçici görevlendirmelerde geçen süreler bir dönemde altmış iş günü fiilen öğretmenlik görevi yapma süresinden sayılmaz.

(4) Aday Öğretmenlerin Yetiştirme Programı kapsamındaki faaliyetlerin tümüne aday öğretmenlerin katılımı zorunludur. Bu faaliyetlerin bir kısmına veya tamamına yasal mazereti nedeniyle katılamayan aday öğretmenler, Bakanlıkça belirlenecek tarihte ve yerde yapılacak telafi programına katılmak zorundadırlar. Yetiştirme sürecinde bir dönemde en az altmış iş günü fiilen öğretmenlik görevini yerine getirmelerine rağmen Aday Öğretmenlerin Yetiştirme Programını tamamlayamamış olan aday öğretmenlerin birinci performans değerlendirmesi telafi eğitiminin sonunda yapılır.’’

“(5) Üçüncü ve dördüncü fıkralarda belirtilen nedenlerle performans değerlendirmesi yapılamayan aday öğretmenlerin değerlendirmeleri takip eden dönemde veya dönemlerde yapılır.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve aynı fıkraya aşağıdaki (ç) bendi eklenmiştir.

“a) 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun (%15),”

“ç) T.C. İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük (%5).’’

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 53 üncü maddesinin beşinci fıkrasının sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Ancak ilgili mevzuatına göre alınan sağlık kurulu raporunda en az yüzde kırk oranında engelli olduğu belirtilen öğretmenler ile ağır engelli raporlu eşi veya bakmakla yükümlü olduğu birinci derece kan hısımları bulunan öğretmenlerden norm kadro fazlası konumunda bulunanlar, engellilik durumlarının devamı süresince resen görev yeri belirlemeden istisnadır.’’

MADDE 5 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 6 – Bu Yönetmelik hükümlerini Millî Eğitim Bakanı yürütür.

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
17/4/2015 29329
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 4/7/2015 29406
2- 19/1/2016 29598
Etiketler: , ,

GENELGE (2016/KDGM – 16 /ARAÇ MUAYENE)

T.C.
ULAŞTIRMA DENİZCİLİK VE HABERLEŞME BAKANLIĞI
Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğü

Sayı  :  66002798 – 225.03 – 48730                                                                    30/06/2016

Konu : Araç Muayeneleri 

                                                                        GENELGE

                                                (2016/KDGM – 16 /ARAÇ MUAYENE) 

İlgi:     a) 26/12/2013tarih ve (2014/KDGM- 02/ARAÇ MUAYENE) sayılı Genelge.

  1. b) 18/19/2014tarih ve (2014/KDGM- 07/ARAÇ MUAYENE) sayılı Genelge.
  2. c) 20/02/2015tarih ve (2015/KDGM- 02/ARAÇ MUAYENE) sayılı Genelge.

15 Ağustos 2007 tarihinde imzalanan İmtiyaz Sözleşmesi gereği ülke genelinde açılması gereken araç muayene istasyonlarının tamamı açılmış ve faaliyete geçmiş bulunmaktadır. Araç muayene istasyonlarının açıldığı 11/01/2008 tarihinden bugüne kadar yapılan uygulamalar esnasında elde edilen tecrübe ve ortaya çıkan ihtiyaçlar dikkate alınarak araç muayene hizmetinin, bu konudaki mevzuatın amaç ve hedeflerine uygun gerçekleşmesini teminen aşağıdaki usul ve esaslar belirlenmiştir. Buna göre:

  • ARIZALAR

1) Sabit ve seyyar araç muayene istasyonlarında, araçların muayenesine veya muayene sonuçlarının elektronik ortamda Bakanlığımıza gönderilmesine engel teşkil eden her türlü arıza durumunda, arızaların yetkili kişiler veya yetkili servisler tarafından tespiti ve onarımına ilişkin bilgiler arızanın başlangıcından itibaren, elektronik ortamda en geç iki iş günü içinde Bakanlığa bildirilir.

2) Seyyar araç muayene istasyonlarında bulunan cihazlarda veya bunları taşıyan/çeken araçlarda oluşan arızalar nedeniyle Bakanlığa bildirilen çalışma programına uygun olarak gidilemeyen/hizmet verilemeyen yerde arıza, üç iş günü içerisinde giderilerek muayene hizmetinin verilmesi sağlanır.

3) Fren Test Cihazı, Far kontrol cihazı, Direksiyon Boşluk Ölçme Cihazlarından her hangi birinin veya tamamının arızalanması durumunda;

  1. Sabit araç muayene istasyonlarında söz konusu cihazın/cihazların arızalı bulunduğu muayene kanallarında bu cihazlarla tekrar kontrol ve test yapılmasına gerek olmayan başka kusurları sebebiyle muayeneleri onaylanmamış araçların muayene tekrarları,
  1. Seyyar araç muayene istasyonlarında bu cihazlarla tekrar kontrol ve test yapılmasına gerek olmayan başka kusurları sebebiyle muayeneleri onaylanmamış araçların muayene tekrarları ile Traktör türü araçların muayene ve muayene tekrarları,
  1. Sabit ve seyyar araç muayene istasyonlarında tespit muayeneleri yapılabilir.

(2) ELEKTRONİK VERİ AKTARIMI 

1) Sabit ve seyyar araç muayene istasyonlarında yapılan araç muayene uygulaması, merkezi web tabanlı bir sistem üzerinde gerçek zamanlı olarak Bakanlık bilgi işlem sistemlerine entegre olarak çalışır.

2) Araçların özellikleri ve teknik bilgileri ile muayene sonuçlarının yer aldığı/işlendiği herhangi bir araç muayene raporu, Ulaştırma Bilgi Sisteminde kayıtlı olmaması halinde geçerli sayılmaz.

3) Emniyet Genel Müdürlüğü’ne bağlı trafik tescil kuruluşlarınca araç muayene istasyonlarına tespit amacıyla gönderilen araçlara ait bilgiler gerçek zamanlı olarak Bakanlık bilgi işlem sistemlerine aktarılır.

4) Tüm sabit ve seyyar araç muayene istasyonları, motosiklet muayene istasyonları ile traktör muayeneleri için kullanılan araçlarda muayeneleri kaydedecek kamera sistemleri bulunmak zorundadır.

Sabit araç muayene istasyonları ile motosiklet muayene istasyonlarında elde edilen görüntüler gerçek zamanlı olarak,  seyyar araç muayene istasyonları ve traktör muayeneleri için kullanılan araçlarda elde edilen görüntüler gün sonunda işleticilerin bilgisayar sistemlerine kaydedilir ve işletici bilgisayarlarına kaydedilen bu görüntüler en az 6 (altı) ay süre ile muhafaza edilir.

Seyyar araç muayene istasyonları ve traktör muayeneleri için kullanılan araç takip sistemlerinin Bakanlık tarafından da izlenebilir olması zorunludur.

3) DOKÜMANLAR 

1) Araç muayene istasyonlarında kullanılan cihazlar ilgili mevzuatta belirtilen aralıklarla yetkili kurum/kuruluşlarca ölçülür/kalibre edilir ve bununla ilgili belge ve dokümanlar muhafaza edilir. 

2) Muayene raporları, muayene esnasında temin ve ibraz edilen belgeler, Maliye Bakanlığı sistem sorgulama kayıtları ve “Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi” sorgulama kayıtları elektronik ortamda 20 yıl süreyle arşivlenir. Arşivlenen belgeler bu sürenin sonunda Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğünden yazılı izin alınmak şartıyla imha edilebilir. 

3) İşletici veya alt işleticilere ilişkin olarak ticaret sicil gazetesinde yayımlanması gereken adres, unvan,  sermaye miktarı, hissedarlar, temsil ve ilzama yetkili kişilerle ilgili değişikliklerin yayımlandığı tarihten itibaren 60 gün içinde ticaret sicil gazetesinin aslı veya onaylı sureti ile birlikte Bakanlığa bildirilir. 

(4) ÇALIŞMA GÜN VE SAATLERİ –  SÜRELER

1) Araç muayene istasyonlarında çalıştırılan hafif vasıta muayene teknisyenlerinin muayene tekrarı hariç araç başına işlem süresi ortalama 15 dakika (bu sürenin hesaplanmasında 2 adet traktör veya motorlu bisiklet veya motosiklet 1 adet otomobil olarak değerlendirilir), ağır vasıta muayene teknisyenlerinin araç başına işlem süresi ortalama 30 dakika olarak esas alınır ve söz konusu teknisyenlerin muayene yapabileceği azami araç sayıları buna göre belirlenir.

Bu süreler; boyut ölçümlerinde; otomatik ölçüm yaparak sayısal değer elde edilebilen cihazlar kullanılması halinde Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğünce beş dakika azaltılabilir. Ancak bu sürelerin azaltılabilmesi için, bir ildeki tüm sabit araç muayene istasyonlarının bu sisteme geçmiş olması zorunludur.

2) Pazar günlerinde araç muayene istasyonlarında çalışmada bulunulamaz. Ancak istisnai durumlarda Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğü’nün onayı alınmak şartıyla çalışma yapılabilir.

3) Çalışmak için gerekli tüm diğer yasal izin, iş ve işlemlerin tamamlanmış olması ve önceden Bakanlığa bilgi verilmesi şartıyla, sadece belirli bir Belediyeye ait toplu taşıma araçlarının veya çok sayıda araca sahip bir kamu kurumuna/kuruluşuna ait araçların muayeneleri, belirli bir resmi tatil gününde veya günlerinde veya normal mesai saatleri dışında fazla mesai yapmak suretiyle sadece sabit muayene istasyonunda yapılabilir.

4) Seyyar araç muayene istasyonlarında; bir saatte en fazla 4 (dört) ve bir günde en fazla 32 (otuz iki) araçtan fazla araç muayenesi yapılamaz (bu sayının hesaplanmasında 4 adet muayene tekrarı, 2 adet traktör veya motorlu bisiklet veya motosiklet 1 adet otomobil olarak değerlendirilir). Ancak randevusuz hizmet veren seyyar araç muayene istasyonlarında bir günde muayeneye gelen araç sayısının 32 (otuz iki) adetten fazla olması halinde muayene işlemlerine seyyar araç muayene istasyonu programının boş olduğu  ilk gün devam edilir.                                                                                 

5) Motorlu araç trafik belgesinde yazılı muayene geçerlilik süresinin resmi tatil gününe denk gelmesi durumunda, muayene geçerlilik süresi, tatil gününü takip eden ilk iş günü olarak kabul edilir.

6)  Muayene tekrarına gelinmesi için verilen bir aylık sürenin pazar günü veya resmi tatil gününde sona ermesi halinde bu süre takip eden ilk iş günü mesai bitimine kadar uzatılır. 

7) Gerekli personelin sağlanması ve Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğü’nün onayının alınmasını müteakip muayene istasyonları vardiya sistemi ile çalışabilir. Ayrıca, gerekli görülen istasyonlar için işleticinin bu konuda talebi olmaksızın, Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğünce talep edilmesi halinde en geç 10 gün içerisinde söz konusu istasyonlarda vardiya sistemine geçilir.

8) Çalışmak için gerekli tüm diğer yasal izin, iş ve işlemlerin tamamlanmış olması şartıyla, pazar günleri dışında kalan resmi tatil günlerinde, İşletici tarafından Bakanlığa en az 7 gün önceden bilgi verilmek suretiyle istasyonlar hizmet vermeye devam edebilir. Ayrıca bu konuda İşleticinin talebi olmaksızın, en az 7 gün önceden işleticinin bilgilendirilmesi suretiyle Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğünce tatil günlerinde istasyonların çalıştırılması için res’en talimat verilebilir.

9) Sabit araç muayene istasyonlarında iş yoğunluğuna bağlı olarak Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğünün fazla mesai yapılması hususundaki talimatı en geç 7 (yedi) gün içerisinde uygulamaya geçirilir.

10) Mesai saatinin bitimine 30 dakika kalıncaya kadar araç muayenesi amacıyla sabit araç muayene istasyonuna gelen bütün araçlara sıra numarası verilir ve sıra numarası verilen araçların muayene işlemi tamamlanmadan mesai sonlandırılmaz.

11) Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğü’nden izin alınmak şartıyla; araç muayene istasyonlarında sadece randevuyla araç muayene hizmeti verilebilir. Sadece randevu ile çalışan muayene istasyonlarında; muayene tekrarları da randevu ile yapılır ancak muayene tekrarlarının randevuları öncelikli olarak verilir, muayene tekrarlarına ilişkin randevular toplam muayene oranının % 35’ini, periyodik muayenelere ilişkin randevular ise toplam randevuların % 65’ini geçemez. Ancak muayene tekrarı randevuları için talebin % 35’den az olması durumunda kalan miktar için periyodik muayenelere randevu verilebilir. Aynı şekilde,  periyodik muayene randevuları için talebin % 65’den az olması durumunda kalan miktar için muayene tekrarlarına randevu verilebilir.

12)  Sadece randevuyla hizmet veren araç muayene istasyonlarında üzerinde değişiklik yapılan araçlar ve muayene süresi geçirilen veya özel muayene yaptırılması zorunlu olduğu halde yaptırılmaması nedeniyle idari ve cezai müeyyide uygulanan araçlar ile engelli vatandaşlara ait araçların muayeneleri de sadece randevu ile yapılır. Ancak, randevu için verilen süre 7 (yedi) günü geçemez.

13)  Yetkili trafik zabıtasınca muayeneye gönderilenler hariç olmak üzere sadece randevuyla araç muayene hizmeti veren araç muayene istasyonlarında tespit muayeneleri de sadece randevu ile yapılır. 

(5) ARAÇ MUAYENE İŞLEMLERİNE İLİŞKİN HUSUSLAR 

1) Muayene tekrarına gelen araçlarda tadilat yapılmış ise, araç yeniden ücretli muayeneye tabi tutulur.

2) Hiçbir kamu kurum/kuruluşu ile özel veya tüzel kişiliklere ait kuruluşlara ayrı bir muayene kanalı tahsis edilemez.

3) Ambulans, itfaiye araçları, emniyet teşkilatına ait resmi araçlar, afet ve acil durum hizmetlerinde görevli bulunan araçlar, engelli vatandaşlara ait araçlar ve muayene tekrarına gelen araçların muayeneleri öncelikli olarak yapılır.

4) Ambulansların muayene işlemlerinde; sedyenin bir koltuk olarak değerlendirilmesi, ilkyardım çantası istenilmemesi ve hasta mahremiyeti amacıyla takılan buzlu camların herhangi bir kusur olarak değerlendirilmemesi gerekir.

5) Büyükşehirlerde Ulaşım Koordinasyon Merkezi (UKOME) veya diğer yerlerde ilgili trafik komisyonları kararları gereğince uygulanan ve aracın rengini değiştirecek nitelikte olmayan renkli kuşaklara sahip ticari araçların muayenelerinde, bu kuşakların araç tescil belgelerine işlenmesi şartı aranmaz.

6) İcra Dairelerinden satın alınan araçlar için “fenni muayenesinin yapılmasında herhangi bir sakınca bulunmadığını belirten ilgili vergi dairesinden alınmış bir yazı” ile başvurulması halinde, söz konusu yazı aslı ile icra satış işlemine ilişkin belgelerin ilgili istasyonda arşivlenmesi kaydıyla, bu araçların muayeneleri yapılır.

7) Araç muayenesine başlanılabilmesi için; trafik tescil belgesi aslı, fenni muayene izin belgesi, (bu izin belgesi, istasyonda yapılan Maliye Bakanlığı sistem sorgulamasında aracın vergi borcu olmadığı görüldüğünde aranmaz.), geçerli Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi (bu poliçe, istasyonda yapılan elektronik sistem sorgulamasında aracın geçerli bir poliçesinin bulunduğu görüldüğünde aranmaz), tadilat muayenelerinde, ayrıca yetkili mühendis tarafından çizilen onaylı tadilat projesi ve hesaplarının ibraz edilmesi gerekir.

8) Araç muayene raporunda, Araç Muayenesi Sonucu Belirlenen Eksikliklere İlişkin Kusur Grupları Yönergesi’nin eki olan kusurlar tablosunda belirlenen kusur metinleri ve kusur numaraları ile açıklama metinlerinin haricinde herhangi bir kusur ve buna ilişkin açıklama veya numaralandırma yapılamaz.

9) Araç muayenelerinde, muayenesi yapılan aracın sınıfına göre kusurlar tablosunda belirtilen tüm kusurlar incelenerek araç muayene raporunda belirtilir. 

(6) ARAÇ MUAYENE İSTASYONLARININ ÇALIŞMA USUL VE ESASLARINA İLİŞKİN HUSUSLAR

1) Her bir sabit araç muayene istasyonunda her vardiya için en fazla bir istasyon amiri ve her sekiz araç muayene teknisyeni için en az bir istasyon amir yardımcısı, kendisine bağlı bir seyyar araç muayene istasyonu bulunan sabit araç muayene istasyonlarında ise ayrıca ilave bir istasyon amir yardımcısı istihdam edilir.

2) Araç muayene istasyonlarında çalıştırılacak istasyon amiri, amir yardımcısı ve muayene teknisyenleri Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğü’nün onayı olmadan çalıştırılamaz.

3) Muayene istasyonu amirinin haftada en çok bir tam güne kadar araç muayene istasyonunda bulunamaması halinde; istasyondaki iş ve işlemler vekalet verdiği istasyon amiri yardımcılarından biri tarafından yürütülür.

İstasyon amirinin senelik izne ayrılması halinde istasyon amirinin izin süresi boyunca, hastalanması halinde ise sağlık raporunun süresi boyunca amir yardımcısı istasyon amiri vekili olarak aşağıda açıklanan usule göre görevlendirilebilir. Ancak, vekalet süresi 30 günü geçemez. 30 günü geçen durumlar için asaleten atama yapılır.

İstasyon amirleri için yukarıda belirtilen görevlendirmeler ile istasyon amir yardımcıları ve araç muayene teknisyenlerinin görev ve/veya görev yeri değişiklikleri Bakanlığımız U-Net Otomasyon sistemi kullanılarak talep edilir ve uygun görülmesi halinde Bakanlık sistemi üzerinden onaylanır. Bakanlık U-Net Otomasyon sisteminin çalışmaması veya yapılmak istenen görev veya görev yeri değişikliklerinin U-Net Otomasyon sistemince sonuçlandırılamaması hallerinde, bu değişiklikler Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğünün yazılı onayı ile yapılabilir.

4) Muayene istasyonlarında yaşanan yoğunlukların kısa sürede eritilebilmesi bakımından, bu tür durumlarda, görev yaptığı muayene istasyonunda herhangi bir aksaklığa meydan verilmemesi kaydıyla herhangi bir muayene istasyonunda görev yapan bir muayene teknisyeni aynı il sınırları içinde yer alan diğer muayene istasyonlarında Bakanlığa bilgi verilmek suretiyle geçici olarak görevlendirilebilir.

5) Bakanlığımızca gerekli görülmesi ve İşleticiye bildirilmesi halinde bir istasyonda çalışan bir kısım veya tüm personelle ilgili yer ve/veya unvan değişikliği yapılabilir veya bu kişiler araç muayenesine ilişkin bütün görevlerinden alınabilir.

6) Seyyar muayene istasyonlarında yapılan muayenelerde, “emniyetsiz” veya “ağır kusur” sınıfına giren kusurları tespit edilen araçların yönetmelikte belirtilen süre içindeki ücretsiz muayene tekrarı, hizmeti veren seyyar muayene istasyonunda veya seyyar istasyonun bağlı olduğu merkez istasyonda veya aynı il sınırları içindeki başka bir sabit istasyonda ücretsiz muayene tekrarına ilişkin hak kaybedilmeksizin yapılır. 

7) Birden fazla muayene kanalı ihtiva eden sabit araç muayene istasyonlarında muayene kanalları numaralandırılır ve muayenenin yapıldığı muayene kanalının numarası muayene raporuna yazılır.

8) Seyyar muayene istasyonları ile traktör muayene istasyonları, sadece iş programında yer alan yerlerde hizmet verir. Seyyar muayene istasyonları ile traktör muayene istasyonlarına ait iş programları Bakanlığımız U-Net Otomasyon sistemi kullanılarak talep edilir ve uygun görülmesi halinde Bakanlık sistemi üzerinden onaylanır.

Bakanlık U-Net Otomasyon sisteminin çalışmaması veya yapılmak istenen program veya değişikliklerinin U-Net Otomasyon sistemince sonuçlandırılamaması hallerinde, bu değişiklikler Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğünün yazılı onayı ile yapılabilir.

9) Araçlar üzerine logo işletilmesi veya sökülmesi, aracın renginin değiştirilmesi, motor ve şasi numaralarının tespiti, servis araçlarına kuşak takılması veya sökülmesi, takoğraf taktırılması veya söktürülmesi, hususi olarak tescilli araçların ticari taksiye veya ticari taksilerin hususi araçlara dönüştürülmesi durumları haricinde tespit muayenesi yapılmaz. Bu durumların tespiti için trafik kuruluşlarınca muayene istasyonlarına gönderilen araçların tespit muayeneleri ücretsiz olarak yapılır.

10) Araç yoğunluğunun olduğu köy, kasaba ve beldelerde de seyyar araç muayene istasyonuyla araç muayene hizmeti verilmesinin talep edilmesi halinde, Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğü’nün onayı alınmak suretiyle veya Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğü’nün doğrudan talebiyle bu talepler günlük olarak hazırlanan iş programına dahil edilir ve bu yerlerde muayene hizmeti verilir.

11) Araç muayenesi sonucunda ağır kusurlu ve/veya emniyetsiz olduğu tespit edilen araçlar, belirlenen eksikliklerin giderilmesi için herhangi bir yetkili servis ve/veya tamirhaneye istasyonlarda görevli personel tarafından yönlendirilemez.

12) Trafikten çekme belgesi alıp belli bir süre sonra tekrar trafiğe çıkarılan taşıtlardan, trafikten çekildiği süre boyunca araç muayenesi gerekmediğinden bu süre için, %5 tutarındaki gecikme bedeli tahsil edilmez.

13) Motorlu araç trafik belgesinin zayii olması halinde; son muayene tarihini belirtir ilgili vergi dairelerinden araç muayene harcının ödendiğine dair belge veya buna ilişkin ilgili vergi dairesinden alınacak yazı aslının verilmesi halinde, söz konusu belge veya yazının ilgili istasyonda arşivlenmesi kaydıyla gecikme bedeli, belgelenen bu süre için tahsil edilmez. Son muayene tarihinin belgelendirilememesi halinde ise 01.01.2005 tarihi esas alınarak gecikme tarihinden itibaren gecikme bedeli tahsil edilir.

14) Sabit araç muayene istasyonlarında; otomasyon sisteminden Ocak, Nisan, Temmuz ve Ekim aylarının ilk iş günü esas alınmak suretiyle alınan ve alınma tarihi itibarıyla son bir yıllık ülke ortalamasına göre, ilk muayenelerden geçememe oranında en fazla – % 35’lik, muayene tekrarlarında ise en fazla – % 70’lik bir sapma, kabul edilebilir bir değer olarak sayılır.

Sapma değerlerinin dışında kalınıp kalınmadığının tespitinde son bir yıllık süre içinde muayeneye gelen motosiklet, motorlu bisiklet ve traktörler hariç toplam araç sayıları ve muayeneden kalan motosiklet, motorlu bisiklet ve traktörler hariç toplam araç sayıları kullanılır. Ülke genelindeki ve her bir araç muayene istasyonunda muayeneye gelen araç sayıları ve muayeneden kalan araç sayıları kullanılarak her bir istasyondaki muayeneden kalma oranları yüzdesel olarak hesap edilir. Yüzdesel olarak hesap edilen ülke genelindeki muayeneden kalma oranlarına göre asgari muayeneye gelmesi gereken araç sayıları ve asgari muayeneden kalması gereken araç sayıları hesaplanır. Bu şekilde elde edilen araç sayılarının altında muayene yapıldığı tespit edilen araç muayene istasyonları bu madde kapsamında değerlendirmeye alınmaz.

15) Araç muayene istasyonlarında yapılacak periyodik muayenelerde;

  1. Bir kişinin bir takvim ayı içerisinde başka bir gerçek kişiye ait sadece bir aracı muayeneye getirebilmesi esastır. Aynı kişinin birden fazla aracı aynı takvim ayı içerisinde muayeneye getirmek istemesi halinde ise; bu araç/araçlar için düzenlenmiş noter onaylı geçerli vekâletnameleri muayene istasyonu yetkililerine vermesi, muayene istasyonu yetkililerinin de bu vekâletnameleri kayıt altına alması zorunludur.
  1. Tüzel kişiliklerle ilgili olarak;
  • Kamu Kurumları hariç olmak üzere, tüzel kişilik çalışanlarının, bu tüzel kişiliği temsil ve ilzama yetkili kişi/kişiler tarafından imzalanarak kendilerine verilmiş olan ve muayene yaptırmaya yetkili olduğunu belirten bir yazı ile birlikte tüzel kişiliğe ait aracı muayeneye getirebilmesi, muayene istasyonu yetkililerinin de kendilerine verilen bu yazıları kayıt altına alması zorunludur.
  • Tüzel kişiliğe ait olan ve tüzel kişilik çalışanı olmayan bir kişi tarafından aynı takvim ayı içerisinde yalnızca bir araç muayeneye Tüzel kişiliğe ait birden çok aracın tüzel kişilik çalışanı olmayan bir kişi tarafından aynı takvim ayı içerisinde muayeneye getirilmesi halinde ise; noter onaylı geçerli vekâletname ibraz edilmesi, muayene istasyonu yetkililerinin de kendilerine verilen bu vekâletnameleri kayıt altına alması zorunludur.
  1. (a) ve (b) bentlerindeki kurallara uyulmadan muayeneye getirilen araçlar istasyon park alanına alınmaz.

16)  Araç muayene istasyonlarına uygulanacak cezai işlemlerde; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 35 inci maddesinde belirtilen bir yıllık sürenin başlangıç ve bitiş tarihlerinin takvim yılının başlangıç ve bitiş tarihleri esas alınarak uygulanır. 

17) Türkiye Otomobil Sporları Federasyonu tarafından Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğü’ne yarış aracı olarak kullanılmasına izin verildiği bildirilen araçların muayenelerinde,  bu araçların yarışa ilişkin ilave donanımları ağır kusur veya emniyetsiz olarak değerlendirilmez.

18) 30 adet ve üzeri sayıda araç için yaptırılacak tespit muayeneleri, araçların bulundukları yerde yapılabilir. Yaptırılacak tespit muayeneleri, araçların bulundukları yerde Bakanlık onayı alınmış araçlarla sınırlı olmak ve belirtilen yerde Bakanlıkça onaylanmış araçların en az 30 adedinin bulunması halinde tespit muayeneleri yapılır. İşletici veya Alt İşleticiler tarafından masrafların karşılanabilmesi amacıyla araç başına 15 TL’yi geçmemek şartıyla tespit yapılacak araçlar için ücret alınabilir. Bakanlıkça onaylanmış araçlar haricindeki araçlara tespit muayenesi yapılmaz.

19)  Hususi otomobil olarak tescili yapılmış bir araç ticari otomobile dönüştürülürken, muayene geçerlilik süresinin bitimine bir yıldan az kalan araçlar için dönüşüm tarihinden itibaren kalan süre kadar, bir yıldan fazla kalan araçlar için ise bir yıllık muayene süresi verilir.

20) Ticari otomobil olarak tescili yapılmış bir aracın hususi otomobile dönüştürülmesi halinde söz konusu araçlara geçerli muayene süresinin sonuna kadar muayene süresi verilir.

21) Trafik tescil kuruluşlarınca düzenlenen araç tescil ve trafik belgelerinde motor ve şase numaralarında sehven sadece 1 (bir) yerine “I” harfi, 0 (sıfır) yerine “O” harfi veya “Q” harfi ve “S” harfi yerine “Ş” harfi yazıldığının tespiti halinde, motor ve şasi numarasında başka bir eksiklik veya yanlışlık bulunmaması kaydıyla “1 (bir) ile “I” harfi”, “0 (sıfır) ile “O” harfi ve “Q” harfi” ve ““S” harfi ile “Ş” harfi” birbirleri yerine kullanılmış olarak değerlendirilebilir.

22) 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe giren Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmeliği ile Tip Onayı Yönetmeliklerinin yürürlüğe giriş tarihlerinden önce trafiğe çıkmış olan ve çeşitli tadilatlar sonucunda kamu yararına kullanılmak üzere cenaze yıkama aracı, gezici kütüphane aracı, kan alma aracı, cenaze nakil aracına dönüştürülen araçlar, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin (c) bendinin 14 numaralı alt bendinde yer alan özel amaçlı taşıtlar (araç tescil belgesinde özel amaçlı taşıt yazmasa bile) gibi muayene işlemine tabi tutulur ve bu araçların muayene işlemlerinde tadilat projeleri istenilir, ancak bu projeler Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmeliği kapsamı dışında değerlendirilir.

23) Muayenenin yapıldığı istasyonda; Terör, sabotaj, nükleer patlama veya sızıntıların meydana getirdiği sonuçlar, yangın, sel, deprem veya diğer doğal afetler ve salgın hastalıklar gibi nedenlerle muayene tekrarı yapılamayan araçların muayene tekrarları belirtilen olaylardan etkilenmeyen başka bir araç muayene istasyonunda ücretsiz muayene tekrarına ilişkin hak kaybedilmeksizin yapılır. 

24) Sadece traktörlerin muayenelerini yapmak üzere;  bu araçların muayenesine yardımcı alet ve cihazları bulunan hafif ticari araçlar kullanılabilir. Bu araçların sayısı bir ilde 4’den fazla olamaz.

Bu şekilde kullanılacak araçların her biri için bağlı bulundukları sabit araç muayene istasyonlarında ilave olarak bir araç muayene teknisyeni ve bir istasyon amir yardımcısı istihdam edilir. 

(7) DİĞER HUSUSLAR

1) Araçların muayeneleriyle ilgili olan ve mevzuatta açıkça belirtilmeyen hususlara ilişkin talepte bulunan kişi/kurum/kuruluşlar taleplerini Bakanlığımıza yapmaları gerektiği konusunda bilgilendirilir ve Bakanlığımız talimatları olmadan bu talepler karşılanmaz. Ancak, araçların muayeneleriyle ilgili hususlara ilişkin talepte bulunan Adli mercilerin bilgi talepleri Bakanlık izni olmaksızın karşılanır.

2) Araç muayene istasyonu hizmet binası, idari bina ve park alanından bağımsız olmak kaydıyla muayene istasyonlarında kafeterya, taşıt hizmet noktaları (oto koruma, temizlik, yıkama vb.) ile ATM ve ankesörlü telefon için özel alan tahsisi yapılabilir.

3) Araç muayene istasyonu idari binasına kuru yiyecek ve içecek otomatları konulabilir.

4) Kurulması gereken asgari sayıdaki sabit istasyonların haricinde, istasyon yerlerine ilişkin hususlar hariç olmak üzere şartname, sözleşme ve ilgili mevzuatta belirtilen diğer tüm şartların sağlanması halinde ek sabit muayene istasyonu kurulabilmesine Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğü tarafından izin verilebilir.

5) Kamuoyunu bilgilendirmek amacıyla işleticiler; muayene edilen araçlarla ilgili olarak kusursuz, hafif kusurlu, ağır kusurlu ve emniyetsiz muayene raporu düzenlenen araç sayılarını Bakanlığın izni olmadan basın kuruluşlarıyla paylaşabilir.

6) Araçların muayenelerinde, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nde ve Araçların Yüklenmesine İlişkin Ölçü ve Usuller İle Tartı ve Boyut Ölçüm Toleransları Hakkında Yönetmelik’te belirtilen boyutlara uygun olmayan araçlar ağır kusurlu olarak değerlendirilir. Ancak, “Araçların Yüklenmesine İlişkin Ölçü ve Usuller İle Tartı ve Boyut Ölçüm Toleransları Hakkında Yönetmelik”in 8 inci maddesi gereğince ölçümlerde % 2 tolerans uygulanır. 

İDARİ MÜEYYİDE 

Bu Genelgeye aykırı davranan işleticilere 2918 sayılı Kanunun 35 inci maddesinde öngörülen yaptırımlar uygulanır. 

(8) YÜRÜRLÜK 

Bu Genelge yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer ve aynı tarihte ilgi Genelgeler yürürlükten kalkar.

Bu Genelge’de düzenlenen hususlar; 655 sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci, 7 nci, 28 inci ve 34 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 8 ve 35 inci maddeleri ile Araç Muayene İstasyonlarının Açılması, İşletilmesi ve Araç Muayenesi Hakkında Yönetmeliğin 8 inci maddesi çerçevesinde olmak üzere ve bunların Bakanlığımıza vermiş olduğu yetkiye istinaden uygun görülmüştür.

Bilgilerini ve gereğinin buna göre ifasını arz/rica ederim.

Ahmet ARSLAN                                                                                                                                                                      Bakan

 

DAĞITIM:

Maliye Bakanlığı

İçişleri Bakanlığı

Ulaştırma Bölge Müdürlükleri

Tüvturk Kuzey Taşıt Muayene İstasyonları Yapım ve İşletim A.Ş.

Tüvturk Güney Taşıt Muayene İstasyonları Yapım ve İşletim A.Ş.

Etiketler: ,

Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

3 Temmuz 2016 PAZAR Resmî Gazete Sayı : 29761

YÖNETMELİK

Millî Eğitim Bakanlığından:
MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI ÖZEL ÖĞRETİM KURUMLARI YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 20/3/2012 tarihli ve 28239 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki bent eklenmiştir.

“ü) e-Yaygın: Çeşitli kurslar ve öğrenci etüt eğitim merkezleri ile ilgili bilgilerin elektronik ortamda tutulduğu, iş ve işlemlerin yürütüldüğü Bakanlıkça yönetilen bilgisayar yazılımını,”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinin birinci cümlesinde yer alan “binanın” ibaresi yürürlükten kaldırılmış ve (k) bendinde yer alan “teknik rapor” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile teknik raporu düzenleyen inşaat mühendisinin geçerliliği devam eden SİM ve İTB belgeleri” ibaresi eklenmiş ve aynı fıkraya aşağıdaki bent eklenmiştir.

“r) Kanunun 12 nci maddesi kapsamında eğitim öğretim desteği almak isteyen, organize sanayi bölgesi dışında özel meslekî ve teknik Anadolu lisesi açacakların, öğrencilerinin beceri eğitimi/staj çalışması/yaz uygulamalarını yapabilecekleri; okul ile aynı il sınırları içerisinde ve destek verilmesi kararlaştırılan alanlarda/dallarda faaliyette bulunan orta veyahut büyük ölçekli işletme/işletmelerle yapacakları en az 10 yıl süreli protokol,”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “Bakanlıkça” ibaresinden sonra gelmek üzere “uygun görülen” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan “özel öğretim kurslarının” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve özel motorlu taşıt sürücüleri kurslarının” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Ancak,” ibaresinden sonra gelmek üzere “okul öncesi,” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan “binanın” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Okullara” ibaresi “Kurumlara” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 20 nci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(4) Kurumda uygulanan programlardan iki yıl içinde dönem açılmaması halinde program valilikçe iptal edilir, MEBBİS modülüne işlenir. Bir yıl geçmeden aynı program aynı kuruma ilave edilmez.”

MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (4), (5), (6) numaralı alt bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“4) Özel eğitim okullarında kontenjana bakılmaksızın, ilkokullarda kayıtlı öğrenci sayısı 250 ve daha fazla, ortaokul ve ortaöğretim okullarında kayıtlı öğrenci sayısı 150 ve daha fazla olanlara rehber öğretmen,”

“5) İlkokul, ortaokul ve ortaöğretim okullarında kayıtlı öğrenci sayısının 500 ve daha fazla olması halinde ikinci rehber öğretmen,”

“6) Uzman öğretici ve ayrıca ölçme ve değerlendirme servisi elemanı, yatılı okullarda belletmen, usta öğretici ve diğer personel ise isteğe bağlı olarak”

MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 29 uncu maddesinin altıncı fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Yabancı okullarda görevlendirilecek personel bu kapsamda değerlendirilmez.”

MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“c) Özel okullarda; resmî veya özel öğretim kurumlarında en az iki yıl asıl görevli olarak öğretmenlik yapmış olmak veya öğretmenlik yapma koşullarını taşıyıp en az iki yıl asıl görevli uzman öğretici olarak görev yapmış olmak.”

MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 38 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “ders saati ücretli olarak” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 13 – Aynı Yönetmeliğin 44 üncü maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Sözleşme süresi sona erenler ile farklı unvanda/görevde/branşta sözleşmesi yenilenenler hariç olmak üzere ayrılış onayı düzenlenenlere altı ay geçmeden aynı kurumda görev verilmez.”

MADDE 14 – Aynı Yönetmeliğin 51 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Bu okullara nakil yoluyla gelen öğrencinin yılsonu başarı durumu tespit edilirken, geldiği okuldaki bir önceki öğretim yılı ortaöğretim başarı puanı/puanları olduğu gibi kabul edilir.”

MADDE 15 – Aynı Yönetmeliğin 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve aynı fıkraya aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Ancak okulların ara sınıflarının eğitim ücreti bir önceki eğitim öğretim yılında ilan edilen, okulda devam eden öğrencilerin ücreti ise öğrenci kayıt sözleşmesinde belirlenen eğitim ücretine (Y.İ-ÜFE+TÜFE)/2 oranına en fazla % 5 oranında artış yapılarak belirlenir.”

“Ders yılı içerisinde kayıt yaptıran öğrencilerin bir sonraki yılın eğitim ücretleri o yıl için ilan edilen eğitim ücreti üzerinden belirlenir.”

MADDE 16 – Aynı Yönetmeliğin 58 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “veya indirim uygulanarak” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 17 – Aynı Yönetmeliğin 61 inci maddesinin birinci fıkrasının sonuna aşağıdaki cümleler eklenmiştir.

“Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri ile özel eğitim okulları bünyesinde açılan özel eğitim ve rehabilitasyon birimlerinde destek eğitimi gören engelli bireyin ücretsiz okuma süresi kurumdan ilişiği kesilene kadar devam eder. Engelli bireyin kuruma devam etmediği ay için kurumca belirlenecek başka bir engelli birey ücretsiz okuma hakkından faydalandırılır.”

MADDE 18 – Aynı Yönetmeliğin ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, (b) bendinin başına “Organize sanayi bölgesi içerisinde açılan özel mesleki ve teknik Anadolu liselerinde” ibaresi ile aynı fıkraya aşağıdaki bentler ve aynı maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“a) Okulun organize sanayi bölgesi içerisinde veya 21/3/2016 tarihli ve 2016/8660 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Organize Sanayi Bölgeleri Dışında Açılan Özel Meslekî ve Teknik Eğitim Okullarında Öğrenim Gören Öğrencilere Eğitim Öğretim Desteği Verilmesine İlişkin Karar kapsamında 2016-2017 öğretim yılından itibaren uygulanmak üzere organize sanayi bölgesi dışında açılmış olması,”

“e) Organize sanayi bölgesi dışında açılacak özel meslekî ve teknik Anadolu liselerinde okulun açıldığı il veya ilçe nüfusunun 20.000 ve üzerinde olması,”

“f) Organize sanayi bölgesi dışında açılan özel mesleki ve teknik Anadolu liselerinde, takviye kursları, yemek, servis, pansiyon hizmetleri hariç olmak üzere eğitim ve öğretim desteği kapsamındaki öğrencilerden tebliğde desteklenecek alan/dallarda belirlenen eğitim öğretim desteği tutarı kadar eğitim öğretim ücreti alınabilecek olması”

“(7) Bu madde kapsamında eğitim öğretim desteğinden yararlanan öğrenciler bu Yönetmeliğin ek 2 nci maddesi kapsamındaki eğitim öğretim desteğinden faydalanamazlar.”

MADDE 19 – Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.

GEÇİCİ MADDE 12 – (1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce özel motorlu taşıt sürücü kursu açmak üzere milli eğitim müdürlüklerinde başvurusu bulunan özel motorlu taşıt sürücü kurslarında 11 inci maddenin birinci fıkrasının (ç) bendindeki bağımsız bina girişi şartı aranmaz.”

GEÇİCİ MADDE 13 – (1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı alan ve bu Yönetmeliğin ek 1 inci maddesindeki şartları taşıyıp eğitim ve öğretim desteğinden yararlanmak isteyen organize sanayi bölgesi dışında açılan özel meslekî ve teknik Anadolu liseleri, 5 inci maddenin birinci fıkrasının (r) bendinde belirtilen şartlara uygun işyerleri ile protokol yaparak Genel Müdürlüğe gönderilmek üzere millî eğitim müdürlüğüne teslim ederler.”

MADDE 20 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan EK-1, EK-2, EK-2/A, EK-3/A, EK-10 ve EK-12 ekteki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 21 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 22 – Bu Yönetmelik hükümlerini Millî Eğitim Bakanı yürütür.

 

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
20/3/2012 28239
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 23/10/2012 28450
2- 2/8/2013 28726
3- 7/9/2013 28758
4- 29/5/2014 29014
5- 5/7/2014 29051
6- 21/8/2014 29095
7- 24/9/2014 29129
8- 17/1/2015 29239
9- 4/7/2015 29406
10- 23/7/2015 29423
11- 8/8/2015 29439
12- 12/4/2016 29682

Ekleri için tıklayınız.

Etiketler: , , , , , ,

Bankacılık Hizmetlerinin Erişilebilirliğine Dair Yönetmelik

18 Haziran 2016 CUMARTESİ Resmî Gazete Sayı : 29746

YÖNETMELİK

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumundan:
BANKACILIK HİZMETLERİNİN ERİŞİLEBİLİRLİĞİNE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, bankacılık hizmetlerinin engelli müşterilerin erişim ve kullanımına uygun hale getirilmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 19/10/2005 tarihli ve 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 80 inci maddesi ile 93 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkralarına ve 1/7/2005 tarihli ve 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanunun 7 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) ATM: Otomatik para çekme işleminin yanı sıra diğer bankacılık işlemlerinin tamamının veya bir bölümünün gerçekleştirilmesine imkân veren elektronik işlem cihazlarını,

b) Banka: 5411 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinde tanımlanan bankaları,

c) Engelli: 5378 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinde tanımlanan engelliyi,

ç) Erişilebilirlik Standartları: 5378 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinde tanımlanan erişilebilirlik standartlarını,

d) Kart: 23/2/2006 tarihli ve 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 3 üncü maddesinde tanımlanan banka kartlarını ve kredi kartlarını,

e) Kart çıkaran kuruluş: 5464 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinde tanımlanan kart çıkaran kuruluşu,

f) Müşteri: Banka ile herhangi bir sözleşme ilişkisi içinde olup olmadığına bakılmaksızın, bankanın sunduğu hizmetleri kullanan ya da kullanmak isteyen kişileri,

g) POS: Kart ile ödeme gerçekleştirilmesine imkân veren, donanım ve yazılımdan oluşan her türlü cihazı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel İlkeler

Bankacılık hizmetlerinin erişilebilirliğine ilişkin genel ilkeler

MADDE 4 – (1) Banka, hizmetlerini ve ürünlerini planlarken, engelli müşterilerin kullanımına ilişkin gereksinimleri dikkate alır.

(2) Banka, hizmetlerini engelli müşterilerin kullanımına uygun halde sunar, hizmet sunulan alanları ve hizmetleri erişilebilirlik standartlarına uygun hale getirir.

(3) Banka, personelinin engelli müşterilere yardımcı olmasını sağlar. Müşterilerle doğrudan etkileşim halinde olan personeline, engelli müşterilerle iletişim hususunda eğitim verir.

(4) Banka, sunduğu bankacılık hizmetlerine yönelik erişim, kullanım ve güvenlik ile ilgili hususlarda engelli müşterilerini bilgilendirir. Yapılan bilgilendirmede müşterinin engel durumu dikkate alınır.

(5) Banka, tabela, levha ve uyarıların yeterli büyüklükte olmasını, arka planlarının üzerindeki yazılar ile zıt renklerden oluşmasını ve yeterli miktarda aydınlatılmasını sağlar. Mümkün olan durumlarda renklendirmede yeşil ile kırmızı renklerin birlikte kullanımından kaçınılır, yazı ve işaretçilerde kabartma kullanılır.

(6) Ekranlardaki ve kâğıt üzerindeki yazılarda, teknik bir imkânsızlığın bulunmadığı durumlarda, küçük yazı tiplerinden, iki yana yaslamadan ve sadece büyük veya sadece küçük harf kullanımından kaçınılır. Satır araları olabildiğince fazla seçilir. Kullanılan yazı tipi, harflerin ve rakamların birbirlerinden kolaylıkla ayırt edilmesine olanak tanır.

(7) Bankacılık hizmetlerine ilişkin sözleşmelerin, banka internet sayfalarından sesli bilgilendirme ve işaret dili çevirisi yapılmış video biçimlerinde erişilebilir olması sağlanır. Bankacılık hizmetlerine ilişkin sözleşmeler, hesap özeti, PIN, parola gibi müşteriye iletilen bilgi ve dokümanlar, talep halinde, gerekli güvenlik sağlanarak engelli müşterilere Braille alfabesi, sesli bilgilendirme, işaret dili çevirisi yapılmış video gibi farklı biçimlerde sunulur.

(8) %40 ve üzeri oranda engelli olduğuna ilişkin belgenin aslını veya banka tarafından onaylanacak suretini müşterisi olduğu bankaya ibraz eden ayırt etme gücüne sahip kişiler, bu Yönetmelik kapsamında engelli kabul edilir. 70 ve üzeri yaştaki fiil ehliyetine sahip kişiler, müşterisi olduğu bankaya herhangi bir bildirimde bulunmaksızın bu Yönetmelik kapsamında engellilere tanınan haklardan faydalanabilir.

(9) Banka, sekizinci fıkra kapsamında kendisine belge ileten engelli müşterilerin engel durumuna ilişkin bilgiyi tutar. Bu Yönetmelik kapsamında engellilere tanınan haklara dair müşterinin bilgilendirilmesi Bankanın sorumluluğundadır.

(10) Banka, kişilerin engel durumuna ilişkin tuttuğu bilgilerin gizliliğini sağlamaktan sorumludur. Bu bilgileri kimseyle paylaşmaz, yetkisiz erişime karşı korur ve personelinin bu bilgilere erişimlerini en az yetki prensibiyle sınırlar.

(11) Banka, engelli müşterilerine bu Yönetmelik çerçevesinde sunduğu kullanımı kolaylaştırıcı veya bilgilendirici hizmetler dolayısıyla, müşterilerinden ek ücret talep edemez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

ATM Cihazları

ATM cihazları üzerinden sunulan hizmetlerin erişilebilirliğine ilişkin genel ilkeler

MADDE 5 – (1) ATM ekranları; ışık, karanlık gibi faktörler neticesinde görüntünün kalitesinin düşmesini ve görünmez olmasını önleyecek şekilde seçilir.

(2) ATM ve çevresinin yeterli miktarda aydınlatılması, ancak ışığın ATM’yi kullanacak müşterinin gözünü olumsuz etkilememesi sağlanır.

(3) ATM kontrol tuşları telefon standardına uygun şekilde konumlandırılır. Tuşlar boyutları ve aralarındaki mesafe itibarıyla birbirine karıştırılmayacak şekilde yeterli alanda konumlandırılır. Tuşların kullanımının engelli müşterilere zorluk çıkarmayacak şekilde en az fiziksel hareket ve güç gerektirir nitelikte olması sağlanır.

(4) Para alma, para yatırma, kart ve fiş yuvaları ile kulaklık girişi engelli müşterilerin kolaylıkla ve güvenli bir şekilde erişebileceği ve kullanabileceği şekilde tasarlanır ve konumlandırılır.

(5) Banka, bütün müşterilere aynı seviyede mahremiyet imkânı sunar; engelli müşterilerin ATM’yi kullanırken vereceği ya da ATM’den alacağı kişisel veya kritik bilgilerinin gizliliğini sağlayacak tedbirleri alır.

(6) Engelli müşteriler, engel durumuna ilişkin bilgi bankada mevcutsa, asgari olarak kendi hesaplarıyla ilgili bakiye sorgulamak, para çekmek, para yatırmak, kredi kartı borcu sorgulamak ve kredi kartı borcu ödemek için, yurt içinde kurulu tüm ATM’leri herhangi bir ek masraf ve ücrete tabi olmadan kullanırlar. Söz konusu işlemlerin hem banka kartı hem de kredi kartı kullanılarak gerçekleştirilebilmesine yönelik gerekli altyapı sunulur.

Ortopedik engelli müşterilerin erişimi

MADDE 6 – (1) Ortopedik engelli müşterilerin kullanımına uygun olan ATM’de;

a) ATM’nin erişilebilirlik standartlarına uygun olması,

b) Tekerlekli sandalye ile ATM’ye ulaşmak ve geri dönebilmek için ATM önünde yeterli manevra alanı bulunması,

c) Tekerlekli sandalyeden ATM klavyesine erişebilmek için ATM yüksekliğinin uygun olması,

ç) Tekerlekli sandalyenin ATM’ye kolaylıkla yanaşabilmesi için klavyenin altında yeterli alan bulunacak şekilde ATM’nin konumlandırılması, bunun mümkün olmadığı durumlarda ATM’ye yan yaklaşmak için ATM’nin önünde yeterli alan bulundurulması,

d) ATM önünde basamak veya kot farkı varsa, ATM’ye ulaşım için uygun bir rampa veya uygun diğer bir düzenleme oluşturulması,

sağlanır.

(2) Banka, engelli müşterilerinin sayı, adres ve durumları ile diğer bankaların ortopedik engelli müşterilerin kullanımına uygun ATM’lerinin konumlarını da dikkate alarak, ATM hizmeti sunduğu yerleri bölgelere ayırır ve her bir bölgedeki ATM cihazlarından en az bir tanesinin ortopedik engelli müşterilerin kullanımına uygun olmasını temin eder. Banka, belirlenen ATM’nin merkezilik ve çevre şartları açısından da erişilebilir olmasını ve bölgedeki cihazlar arasında en çok fonksiyona sahip olan ile aynı fonksiyonları yerine getirebilmesini sağlar.

(3) Banka, hizmet sunduğu her 100 ATM’den asgari iki tanesinin ortopedik engelli müşterilerin kullanımına uygun olmasını, bu madde hükümlerine uyumlu hale getirerek sağlar.

(4) Bankalar, ortopedik engelli müşterilerin kullanımına uygun ATM’lerini Türkiye Bankalar Birliği ve Türkiye Katılım Bankaları Birliği tarafından yürütülecek koordinasyon çerçevesinde farklı illerde konumlandırır.

(5) Ortopedik engelli müşterilerin kullanımına uygun ATM’ler, Türkiye Bankalar Birliği, Türkiye Katılım Bankaları Birliği ve bankalar tarafından internet sayfaları ve varsa mobil uygulamalar vasıtasıyla adres ve ulaşım detayları ile birlikte duyurulur.

Görme engelli müşterilerin erişimi

MADDE 7 – (1) Görme engelli müşterilerin kullanımına uygun ATM’lerde, ekranda gösterilen uyarılar, yönergeler, müşterinin girdilerine ilişkin istenilen onay, hata mesajları gibi bilgilerin sağlanmasına yönelik sesli menü fonksiyonu bulunur.

(2) ATM’lerdeki sesli menü hizmetinin mahremiyeti sağlanır. ATM’lerde sesli menü, kulaklık girişi veya telefon ahizesi gibi bütünsel anlamda erişilebilir bir teknoloji ile sunulur. İşlem öncesinde ya da işlemin herhangi bir aşamasında ATM ekranını kapalı konuma getirme seçeneği sunulur.

(3) ATM’lerde sesli menü kapsamında, asgari olarak bakiye sorgulama, para çekme, para yatırma, kredi kartı borcu sorgulama ve kredi kartı borcu ödeme işlemleri bulunur.

(4) ATM’lerde sesli menülerin gerektirdiği tuşlar üzerinde yer alan sembollerin kabartma olması ve dokunulduğunda diğer tuşlardan ayırt edilebilmesi sağlanır.

(5) ATM’lerde sesli menünün başlatılmasının kolaylıkla keşfedilebilir olması ve ek bir eğitim gerektirmeden kullanılması sağlanır. Kulaklık ile sesli menü sunuluyorsa, kulaklığın takılması ile otomatik olarak sesli menü başlar ve çıkarılması ile otomatik olarak sonlanır.

(6) ATM’lerde sesli menü kapsamında tekrarlama özelliği bulunur ve ses yüksekliğinin müşteri tarafından ayarlanabilmesine imkân tanınır.

(7) Sesli menü için kullanılan ifadelerin ve menü sırasının, tüm bankalarda standart olmasının sağlanmasına özen gösterilir. Bu kapsamdaki koordinasyon Türkiye Bankalar Birliği ve Türkiye Katılım Bankaları Birliği tarafından yürütülür.

(8) ATM’lere erişim için zemin üzerinde yönlendirmeye yarayan, çevredeki uygulamalarla bütünleştirilmiş, hissedilebilir yürüme yüzeyi işaretleri kullanılır.

(9) Banka, hizmet verdiği tüm ATM’lerini bu maddede yer verilen hükümlere göre görme engelli müşterilerin kullanımına uygun hale getirir.

(10) Yan-yana veya birbirine uzaklığı 50 metreden az olan ATM’lerden sadece bir tanesinin bu maddede yer verilen hükümler ile uyumlu olması yeterlidir. Söz konusu fiziksel uzaklıktaki diğer ATM’ler için bu madde ile uyumluluk şartı aranmaz.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Şubeler, Banka ve Kredi Kartları, POS Cihazları,

İnternet Bankacılığı ve Çağrı Merkezleri

Şubelerden sunulan hizmetlerin erişilebilirliğine ilişkin genel ilkeler

MADDE 8 – (1) Şubelerin erişilebilirlik standartlarına uygun olması sağlanır.

(2) Şubeler ve hizmetler, engelli müşterilerin şubeden sunulan tüm hizmetlere farklı bir kişinin yardımına ihtiyaç duymadan erişebilmesini sağlayacak şekilde düzenlenir.

(3) Şubedeki hizmetlerden, engelli müşterilerin öncelikli bir şekilde yararlanabilmeleri sağlanır.

(4) Görme engelli müşteriler, bankacılık hizmetlerine ilişkin sözleşmelerle ilgili bilgi edinme ve inceleme haklarını kullanmaları akabinde sözleşmeye imza atabilirler. Bu kapsamda, kişinin talebi olmaksızın, engelli müşterilere yönelik farklı bir uygulamaya gidilmez.

(5) Banka, şube personelini işaret dili öğrenmesi konusunda teşvik eder. Şubede işaret dili bilen personelin bulunmaması durumunda, müşteriye işaret dili ile anlaşmayı sağlamak üzere görüntülü uzaktan destek sunar.

Görme engelli müşterilerin banka ve kredi kartları ile sunulan hizmetlere erişimi

MADDE 9 – (1) ATM üzerinden yapılan ödemeler hariç olmak üzere, kart ile yapılan çevrim içi ödemelerde; engel bilgisini bankaya iletmiş olan görme engelli müşteriler için, kart çıkaran kuruluş tarafından, ödenen tutar bilgisi, müşteriye ekran okuyucu program ile okunabilecek şekilde kısa mesaj üzerinden iletilir.

(2) ATM üzerinden sesli menü kullanılmadan gerçekleştirilen, görme engelli olduğuna dair bilgiyi bankaya iletmiş müşterinin hesabında finansal sonuç doğuran işlemlerde, işleme ilişkin bilgi müşteriye ekran okuyucu program ile okunabilecek şekilde kısa mesaj üzerinden iletilir.

(3) Kısa mesaj işleme ilişkin tutarın engelli müşterinin hesabına işlenmesi öncesinde veya işlenmesinin hemen ardından gönderilir.

POS cihazları üzerinden sunulan hizmetlerin erişilebilirliğine ilişkin genel ilkeler

MADDE 10 – (1) POS cihazının kontrol tuşları telefon standardına uygun şekilde konumlandırılır. Tuşlar, boyutları ve aralarındaki mesafe itibarıyla birbirine karıştırılmayacak şekilde yeterli alanda konumlandırılır. Cihazın üzerindeki tuşlardan bazılarında görme engelli müşterilerin kullanımını kolaylaştırmak üzere kabartma benzeri işaretler kullanılır. Tuşların engelli müşterilere zorluk çıkarmayacak şekilde en az fiziksel hareket ve güç gerektirir nitelikte olması sağlanır.

(2) POS ekranları; ışık, karanlık gibi faktörler neticesinde görüntünün kalitesinin düşmesini ve görünmez olmasını önleyecek şekilde seçilir.

Görme engelli müşterilerin internet bankacılığına erişimi

MADDE 11 – (1) İnternet bankacılığı ve mobil bankacılık uygulamalarının erişilebilirlik standartları ile uyumlu olması sağlanır.

(2) Kısa mesaj ile gönderilen tek kullanımlık şifrelerin, gerekli güvenlik sağlanarak, ekran okuyucu program ile uyumlu olması temin edilir.

Çağrı merkezleri üzerinden sunulan hizmetlerin erişilebilirliğine ilişkin genel ilkeler

MADDE 12 – (1) Parola alma, değiştirme gibi işlemler çağrı merkezi haricinde bir metot ile de müşteriye sunulur.

(2) Çağrı merkezi hizmeti sunan bankalar, işitme engelli müşterilerinin yardım alabilecekleri ve kayıp/çalıntı kart bildirimi yapabilecekleri internet üzerinden güvenli bir çevrimiçi yazışma kanalı veya görüntülü uzaktan tercüman hizmeti sunar.

(3) Engel bilgisini bankaya iletmiş olan müşterilere çağrı merkezi üzerinden uygulanan kimlik doğrulaması esnasında, müşterinin engel durumuna uygun bir mekanizma kullanılır. Görme engelli müşterilere tuşlama için tanınan sürenin, müşterinin tuşlama yapabilmesine olanak tanıyacak uzunlukta olması sağlanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Geçici ve Son Hükümler

Geçiş süreci

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Banka, mevcut hizmet, faaliyet ve sistemlerini 1/1/2018 tarihine kadar bu Yönetmelikte yer alan hükümlere uygun hale getirir. Yürürlük tarihinden sonra sunulan hizmet, faaliyet ve sistemlerin bu Yönetmelik hükümlerine uygun olması zorunludur.

(2) Bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarih itibarıyla, mevcut ATM’ler için onay, iptal, düzeltme ve 5 tuşlarında kabartma sembol bulunması durumunda 7 nci maddeye uyumluluk şartı aranmaz.

Yürürlük

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik 1/1/2017 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanı yürütür.

Etiketler: , ,

Karayolu Taşıma Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

4 Mayıs 2016 ÇARŞAMBA  Resmî Gazete Sayı : 29702

YÖNETMELİK

Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığından:

KARAYOLU TAŞIMA YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 11/6/2009 tarihli ve 27255 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (gg), (ii) ve (ss) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“gg) Posta gönderisi: Göndericinin bizzat kendisi veya talimatıyla, üzerinde belirtilen yer ve adrese, gönderi türüne ve özel hizmetine göre teslim edilen haberleşme gönderileri ile kitap, katalog, gazete ve süreli yayınları, görme engellilere özgü yazıları, ticari değeri olsun veya olmasın eşya içeren en fazla beş kilogram ağırlığa veya elli desimetreküp hacme sahip posta maddesi ile posta kolisi veya kargosunu,”

“ii) Sözleşmeli taşıt: Yetki belgesi sahibinin kendi unvan ve sorumluluğu altında çalıştırmak üzere, noterden yapılmış sözleşmeyle temin ettiği başkasına ait taşıtı veya 21/11/2012 tarihli ve 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu kapsamında yetki belgesi sahibinin doğrudan kiracı olarak tarafı olduğu bir finansal kiralama sözleşmesi yoluyla temin ettiği taşıtı,”

“ss) Taşıma işleri organizatörü: Kanun, bu Yönetmelik ve ilgili diğer mevzuatın taşımacılık sıfatı ile faaliyet gösterenlere getirdikleri yükümlülük ve sorumluluklar çerçevesinde taşımacı kabul edilerek, bu Yönetmeliğe göre eşya taşımacılığı alanında yetki belgesi almış gerçek ve tüzel kişiler ile uluslararası anlaşmalara uygun olmak şartıyla, eşya taşımacılığı alanında faaliyet gösteren yabancı plakalı taşıtların imkan, kabiliyet ve kapasiteleri ile gerektiğinde diğer taşıma türlerinden de yararlanarak veya bunları kullanarak kombine taşımacılık dahil kendi nam ve hesabına eşya taşıması yaptırarak taşıma faturası düzenleyen gerçek ve tüzel kişileri,”

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) ve (ğ) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş; (h) bendi yürürlükten kaldırılmış; aynı fıkraya aşağıdaki bent eklenmiş ve aynı maddenin ikinci fıkrasında yer alan “(h)” ibaresi “(ı)” olarak değiştirilmiştir.

“g) Posta gönderilerinin karayoluyla taşınabilmesi için ayrıca 9/5/2013 tarihli ve 6475 sayılı Posta Hizmetleri Kanunu kapsamında yetki belgesi alınması zorunludur.

ğ) 14/9/1972 tarihli ve 1618 sayılı Seyahat Acentaları ve Seyahat Acentaları Birliği Kanunu ile 5/10/2007 tarihli ve 26664 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Seyahat Acentaları Yönetmeliği hükümlerine göre kurulmuş seyahat acentalığı belgesine sahip olanların, yaptıkları organizasyonlarda verecekleri hizmetlerin kapsamına karayolu taşımacılığını da dahil etmeleri halinde; gerçekleşecek taşıma yurt içi ise A1, B2 veya D2, uluslararası ise A2 veya B2 yetki belgesi alarak taşıma yapmaları veya bu taşımaları söz konusu yetki belgesi sahiplerine yaptırmaları şarttır.”

“ı) A2 yetki belgesi sahipleri, sadece bir adet sınır kapısını kullanabilirler ve belirlenen bu sınır kapısı değiştirilmez.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin (1) numaralı alt bendi ile ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“1) B3, C1, D3 ve K2 yetki belgesi talep eden gerçek kişiler hariç faal vergi mükellefi olmaları,”

“(2) Yetki belgesi sahiplerinin yetki belgelerinin geçerlilik süresince karayolu taşımacılık faaliyetlerinin icrası ile ilgili olarak;

  1. a) Çalışanların ücret ve çalışma şartlarına,
  2. b) Şoförlerin çalışma ve dinlenme sürelerine,
  3. c) Araçların ağırlık ve boyutlarına,

ç) Yol ve araç güvenliğine,

  1. d) Çevrenin korunmasına,
  2. e) Mesleki yeterlilik şartlarına,

uymak sureti ile mesleki saygınlığa sahip olmaları gerekir.”

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki bent eklenmiş; aynı maddenin dördüncü fıkrasının (d) bendine aşağıdaki alt bent eklenmiş; altıncı fıkrasının (c) bendi ile onaltıncı ve onyedinci fıkraları aşağıdaki gibi değiştirilmiştir.

“f) Ülkemizdeki her bir kara sınır kapısını kullanacak, en fazla 12 adet gerçek veya tüzel kişi adına A2 yetki belgesi düzenlenebilir. Herhangi bir sınır kapısını kullanmak üzere A2 yetki belgesi almak için müracaat eden gerçek veya tüzel kişilerin talepleri Bakanlık evrak kayıt tarihi ve sırası esas alınarak değerlendirilir.”

“4) Sadece 1 adet otobüsle D4 yetki belgesi alacak olan gerçek kişiler için yetki belgesi ücretinde %85 indirim uygulanır. Bu şekilde D4 yetki belgesi alan gerçek kişiler, İl Trafik Komisyonu veya Ulaşım Koordinasyon Merkezi (UKOME) kararlarına uygun olmak koşuluyla D4 yetki belgelerine 1 adetten daha fazla otobüs kayıt ettirmek isterlerse yetki belgesi geçerli tam ücret üzerinden %85 fark öderler.”

“c) G3 yetki belgesi için başvuranların, 20.000 Türk Lirası sermaye veya işletme sermayesine sahip olmaları şarttır. G3 yetki belgesi sahipleri sadece M2, M3, P1, P2 yetki belgesi sahipleriyle acentelik sözleşmesi yapabilir.”

“(16) Engellileri taşımak amacıyla imal/tadil ve tescil edilmiş özmal taşıtla/taşıtlarla D2 yetki belgesi almak isteyenlerden bir birim taşıt dışında koltuk sayısı bakımından asgari kapasite şartı aranmaz. Bu şekilde D2 yetki belgesi alan kişilerin taşıt belgelerine normal otobüs kaydedilebilmesi için koltuk sayısı bakımından asgari kapasite şartının sağlanması zorunludur.

(17) Oto kurtarıcı, para/altın gibi değerli kağıt/maden taşıyan zırhlı ve benzeri özel amaçlı taşıtla/taşıtlarla K1 yetki belgesi almak isteyenlerden bir birim taşıt dışında tonaj bakımından asgari kapasite şartı aranmaz. Bu şekilde K1 yetki belgesi alan kişilerin taşıt belgelerine başka cins taşıt kaydedilebilmesi için tonaj bakımından asgari kapasite şartının sağlanması zorunludur.”

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde yer alan “Karayolu Taşımacılık” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(10) Adli sicil belgelerinde, 12 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen suçların bulunup bulunmadığı tespit edilirken “adli sicil kaydı” ibaresini ihtiva eden başlığın altındaki kayıtlara bakılır, “adli sicil arşiv kaydı” ibaresini ihtiva eden başlığın altındaki kayıtlar dikkate alınmaz.”

MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 17 nci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(3) Birinci ve ikinci fıkralarda yer alan süreler, bu Yönetmeliğin diğer maddelerinde yer alan süreleri uzatmaz veya kısaltmaz.”

MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 18 inci maddesinin beşinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(5) Yetki belgesi üzerinde bulunan tüm uyarmalar kaldırılmadan ve yenilenecek yetki belgesi için bu Yönetmelikte öngörülen şartlar sağlanmadan yetki belgesi yenilenmez.”

MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 19 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan “kalıcı hale gelmemiş” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 22 nci maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(4) Bu maddeye göre yapılan birleşmelerde, birleşme öncesi yetki belgesi üzerinde bulunan tüm uyarmalar kaldırılmadan yeni yetki belgesi düzenlenmez.”

MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan “540” ibaresi “630” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 24 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (13) numaralı alt bendi ile (14) numaralı alt bendinde yer alan “asgari bir yıllık” ibaresi yürürlükten kaldırılmış ve aynı maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(5) Yetki belgesi eki taşıt belgelerinde kayıtlı olan taşıtlardan;

  1. a) Bu maddenin birinci fıkrasında belirlenmiş taşıt yaşlarını aşan taşıtlar,
  2. b) 30 takvim günü veya daha fazla bir süre geçerli araç muayenesi olmayan yurt içindeki taşıtlar,
  3. c) Geçerli muayene süresi yurt dışında iken biten ve yurda giriş tarihinden itibaren 30 takvim günü veya daha fazla bir süre geçerli araç muayenesi olmayan taşıtlar,

ç) Yaptırılması zorunlu olan sigortalardan herhangi biri bulunmayan taşıtlar,

yetki belgesi eki taşıt belgelerinden re’sen düşülür.”

MADDE 13 – Aynı Yönetmeliğin 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi ile üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve aynı maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“ç) M türü yetki belgeleri hariç diğer yetki belgeleri için sözleşmeli taşıt kullanım oranı hesabında, her özmal taşıta karşılık aynı cinsten taşıt/taşıtlar dikkate alınır.”

“(3) 6361 sayılı Kanun kapsamında sağlanan taşıtlar, bu Yönetmelikte belirtilen esaslar çerçevesinde sözleşmeli ticari taşıt olarak değerlendirilir. Bu yolla temin edilen taşıtların, finansal kiralama sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren yetki belgesi sahibinin adına kayıt ve tescil edilmesi şarttır. Bunun sağlanamaması veya finansal kiralama sözleşmesinin bitim tarihinin uzatılmaması halinde bu taşıt veya taşıtlar yetki belgesi sahibinin taşıt belgesinden re’sen düşülür.”

“(4) 23 üncü ve/veya 24 üncü maddelere göre yapılan re’sen taşıt düşümleri veya yetki belgesi sahibinin talebi üzerine yapılan taşıt düşümleri sonucu; bu maddede belirlenmiş sözleşmeli taşıt kullanım oranının aşılması halinde, sözleşmeli taşıt kullanım oranının aşıldığı tarihi takip eden 30 uncu takvim gününün sonunda sözleşmeli taşıt kullanım oranının aşıldığı cinsteki sözleşmeli taşıtlardan, yetki belgesi eki taşıt belgesine en son kayıt edilmiş olandan başlanılarak eski tarihe doğru sözleşmeli taşıtlar, sözleşmeli taşıt kullanım oranı sağlanıncaya kadar taşıt belgesinden re’sen düşülür.”

MADDE 14 – Aynı Yönetmeliğin 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve altıncı fıkrasında yer alan “ikinci,” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 15 – Aynı Yönetmeliğin 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan “63” ibaresi “66” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 16 – Aynı Yönetmeliğin 43 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, yirmidördüncü fıkrasında yer alan “karayolu taşımacılık” ibaresi yürürlükten kaldırılmış ve yirmialtıncı fıkrasında yer alan “özürlülerin” ibaresi “engellilerin” olarak değiştirilmiştir.

“(22) Yetki belgesi sahibi gerçek ve tüzel kişiler;

  1. a) B3, C1, D3 ve K2 yetki belgeleri dışındaki diğer yetki belgelerine ilişkin unvan, adres, vergi numarası, ortaklık, hisse devri (halka açık sermaye şirketlerinde hamiline yazılı hisse devirleri hariç), sermaye miktarı, yönetici, acentelik sözleşmeleri ile ilgili değişiklikleri,
  2. b) Bu Yönetmeliğe göre yetki belgelerinden re’sen düşülmüş taşıtlar hariç diğer taşıtlara ilişkin değişiklikleri,

değişikliğin meydana geldiği tarihten itibaren 60 takvim günü içinde Bakanlığa bildirmekle yükümlüdürler.”

MADDE 17 – Aynı Yönetmeliğin 48 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) Bu Yönetmelik kapsamındaki yolcu taşımalarında; 2918 sayılı Kanunda tanımlanan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununa dayanılarak çıkarılan Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası yaptırılması zorunlu olan sigortalardır.”

MADDE 18 – Aynı Yönetmeliğin 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Karayolu Taşımacılık” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 19 – Aynı Yönetmeliğin 50 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Karayolu Taşımacılık” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 20 – Aynı Yönetmeliğin 57 nci maddesinin onbirinci fıkrasında yer alan “özürlü” ibaresi “engelli” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 21 – Aynı Yönetmeliğin 60 ıncı maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) D4 yetki belgeleri hariç tarifeli yolcu taşımacılığı yetki belgesi sahiplerine taşıma hattı verilebilmesi için; kendilerinin veya acentelerinin, seferlerin başladığı kalkış ve bittiği varış noktalarındaki en az bir yolcu terminaline bağımsız olarak veya birlikte sahip olmaları veya bu terminalin kullanma hakkını haiz olmaları zorunludur.”

MADDE 22 – Aynı Yönetmeliğin 76 ncı maddesinin birinci fıkrasının (l), (n) ve (ş) bentleri ile üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“l) 41 inci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı hareket edenlere 3 uyarma,”

“n) 43 üncü maddesinin dördüncü, altıncı, yedinci, dokuzuncu, onbirinci, onaltıncı, ondokuzuncu, yirminci, yirmiikinci, yirmibeşinci, yirmialtıncı ve yirmiyedinci fıkralarına aykırı hareket edenlere her fıkra için 5 uyarma; beşinci ve onuncu fıkralarına aykırı hareket edenlere her fıkra için 2 uyarma; yirmisekizinci fıkrasına aykırı hareket edenlere 3 uyarma,”

“ş) 59 uncu maddesinin ikinci ve dördüncü fıkralarına aykırı hareket edenlere her fıkra için 10 uyarma; üçüncü fıkrasına aykırı hareket edenlere 3 uyarma,”

“(3) Yetki belgesi sahipleri; birinci ve ikinci fıkralara göre verilen uyarmaları; Bakanlığa yazılı başvuruda bulunarak paraya çevrilmesini talep edebilirler. Verilen uyarmaların paraya çevrilebilmesi için; uyarma başına 95 Türk Lirasının, Bakanlık döner sermaye hesaplarına ödenmesi şarttır. Söz konusu ödemenin yapılmasından sonra uyarmalar kaldırılır. Paraya çevrilmeyen uyarmalar kaldırılmaz. Bu ücret, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 213 sayılı Kanun uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır.”

MADDE 23 – Aynı Yönetmeliğin 77 nci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, üçüncü, dördüncü, yedinci fıkraları yürürlükten kaldırılmış ve aynı maddeye aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.

“(2) Birinci fıkraya göre haklarında geçici durdurma işlemi tesis edilen yetki belgesi sahiplerinin, kendilerinden istenilen bilgi ve belgeleri işlem tarihinden sonra Bakanlığa vermeleri halinde, faaliyetlerine izin verilir.”

“(11) Yetki belgesi sahibine verilen uyarmaların toplam sayısı 50 adede ulaşınca ilgili yetki belgesi kapsamındaki faaliyetleri 50 adede ulaşılan uyarmanın tebliğ tarihini takip eden 15 inci günün sonunda uyarmaların sayısı 50 veya daha fazla ise geçici olarak durdurulur. Bu şekilde yetki belgesi kapsamında geçici olarak faaliyeti durdurulanlar, gerekli ödemeyi yaparak uyarmaların sayısını 50 adedin altına indirirlerse yetki belgesi kapsamındaki faaliyetlerine izin verilir.

(12) 12 nci maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinin (1) numaralı alt bendine uymayarak faal vergi mükellefi olmayan yetki belgesi sahiplerinin faaliyetleri, durumun tespit edildiği tarihte geçici olarak durdurulur. Bu şekilde faaliyeti geçici olarak durdurulan yetki belgesi sahiplerinin yeniden faal vergi mükellefi olmaları halinde faaliyetlerine izin verilir.”

MADDE 24 – Aynı Yönetmeliğin 78 inci maddesinin ikinci ve dokuzuncu fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, yedinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

“(2) 15 inci maddenin beşinci fıkrasına göre yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, beyan edilen bilgiler ve verilen belgelerden herhangi birinin tahrif edilmiş olduğunun veya sahte olarak verilmek suretiyle haksız yetki belgesi alındığının veya yenilendiğinin veya değiştirildiğinin tespit edilmesi halinde, yetki belgesi iptal edilir. Bu iptal işlemi, bilgi için, gerekçesiyle birlikte ilgili yetki belgesi sahibine, sunulan belgeler arasında tahrif edilmiş veya sahte belge verildiğinin tespit edilmesi halinde ise ilgililer hakkında gerekli kanuni işlemin yapılması için ilgili Cumhuriyet Savcılığına bildirilir.”

“(9) Yetki belgesi sahibinin faaliyeti esnasında, 12 nci maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinin (1) numaralı alt bendindeki hüküm hariç yetki belgesi alma şartlarından herhangi birini kaybetmesi ve bu konuda, bu Yönetmelikte bir süre öngörülmemiş olması halinde, kaybedilen şartın veya şartların giderilmesi veya tamamlanması için Bakanlıkça 90 gün beklenir. Bu 90 günlük süre içinde eksikliğin giderilmemesi halinde yetki belgesi iptal edilir.”

MADDE 25 – Aynı Yönetmeliğin 80 inci maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(4) Düzenlenme işlemi tamamlanmış olan belge ücretleri iade edilmez ve geri ödenmez. Ancak, bir yetki belgesi iptal edildikten sonra aynı yetki belgesini yeniden alanların, ilk yetki belgesiyle ilgili iptal işleminin yargı kararıyla iptal edilmesi halinde, sonradan alınan yetki belgesi Bakanlıkça re’sen iptal edilir ve bu belge için ödenmiş yetki belgesi ve taşıt kartı ücretleri ilgilisine iade edilir. İlk yetki belgesi geçerli hale getirilerek iptal edildiği tarihteki taşıtlar yetki belgesi eki taşıt belgesine ücret alınmadan ilave edilir.”

MADDE 26 – Aynı Yönetmeliğin 85 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 85 – (1) Bu Yönetmeliğe göre idari para cezaları, uyarmalar, geçici durdurma ve iptallere ilişkin bildirimler 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanununa göre yapılır.”

MADDE 27 – Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

GEÇİCİ MADDE 11 – (1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla yetki belgesi için verilmiş uyarmaların sayısı 50 adet ve üzerinde olduğu veya asgari kapasite şartını kaybettiği veya faal vergi mükellefi olmadığı için yetki belgeleri iptal edilmiş olan gerçek veya tüzel kişilerin 1/8/2017 tarihine kadar müracaat ederek iptal edilmiş yetki belgesini tekrar almak istemeleri halinde; yetki belgesi geçerli tam ücretinin %15’i tutarında ücret tahsil edilmesi ve bu Yönetmelikte ön görülen diğer şartların sağlanması koşuluyla istenen yetki belgesi adlarına yeniden düzenlenir. Bu şekilde düzenlenen yetki belgesi eki taşıt belgesine kayıt edilecek taşıtlar için geçerli taşıt kartı ücreti tam olarak tahsil edilir.

(2) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce, yetki belgesi için verilmiş ve kalıcı hale gelmiş uyarmaların sayısı 50 adet ve üzerinde olduğu veya asgari kapasite şartını kaybettiği veya faal vergi mükellefi olmadığı için yetki belgeleri iptal edilmiş olan ve aynı cins yetki belgesini geçerli tam ücret ödeyerek almış olan gerçek veya tüzel kişilerin bu yetki belgeleri ile sınırlı olmak üzere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak ilk yenileme işleminden yetki belgesi yenileme ücreti alınmaz. Bu şekilde düzenlenen yetki belgesi eki taşıt belgesine kayıt edilecek taşıtlar için geçerli taşıt kartı ücreti tam olarak tahsil edilir.

(3) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce herhangi bir sınır kapısını kullanan A2 yetki belgeli gerçek veya tüzel kişilerin sayısı 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen sayıdan fazla ise, bu Yönetmelik hükümlerine göre A2 yetki belgeli gerçek veya tüzel kişiler, yetki belgeleri iptal edilmediği veya yenileme hakkını kaybetmediği müddetçe aynı kara sınır kapısını kullanmaya devam ederler.”

MADDE 28 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 29 – Bu Yönetmelik hükümlerini Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı yürütür.

 

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
11/6/2009 27255
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 21/8/2009 27326
2- 25/12/2009 27443
3- 31/12/2010 27802
4- 10/8/2011 28027
5- 31/12/2011 28159
6- 23/10/2012 28450
7- 4/1/2013 28518
8- 23/5/2013 28655
9- 25/7/2014 29071

 

Etiketler:

Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Seri No: 1)

4 Mayıs 2016 ÇARŞAMBA  Resmî Gazete  Sayı : 29702

TEBLİĞ

Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)’ndan:

ÖZEL TÜKETİM VERGİSİ (II) SAYILI LİSTE UYGULAMA GENEL TEBLİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ (SERİ NO: 1)

MADDE 1 – 18/4/2015 tarihli ve 29330 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliğinin (I/A/2) bölümünün dördüncü paragrafı yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 2 – Aynı Tebliğin;

  1. a) (II/A/2) bölümünün son paragrafındaki “ihracatın gerçekleştiği döneme ait ÖTV beyannamesinin verilme süresi içinde” ibaresi “ihracatın gerçekleştiği döneme ait ÖTV beyannamesinin verildiği günün mesai saati bitimine kadar”,
  2. b) (II/B/4) bölümünün son paragrafındaki “(2B) numaralı ÖTV Beyannamesinin ise verilme süresi içinde” ibaresi “(2B) numaralı ÖTV Beyannamesinin ise verildiği günün mesai saati bitimine kadar”,

olarak değiştirilmiştir.

MADDE 3 – Aynı Tebliğin;

  1. a) (II/C/1) bölümüne “Ekspertiz raporu” tanımından sonra gelmek üzere aşağıdaki paragraf eklenmiştir.

Sürücü belgesi: 1/1/2016 tarihinden önce alınan ve ilgili mevzuatı uyarınca söz konusu tarihten itibaren beş yıl (31/12/2020 tarihine kadar) geçerliliği bulunan H sınıfı ve 1/1/2016 tarihinden itibaren alınan, (II/C/1.3) bölümünde belirtilen engellilik durumları itibarıyla istisna kapsamındaki taşıtta bulunması gereken özel tertibata/tertibatlara ilişkin ibareleri (kod numarasını/numaralarını) içeren A, A1, A2, B, B1, BE ve M sınıfı sürücü belgelerini,”

  1. b) (II/C/3) bölümündeki ““H” sınıfı” ibareleri yürürlükten kaldırılmıştır.
  2. c) (II/C/5) bölümünün üçüncü paragrafının birinci cümlesindeki “(ay bazında)” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 4 – Aynı Tebliğin;

  1. a) (III/A/1) bölümünün son paragrafının birinci cümlesindeki “imalatçıya veya distribütöre” ibaresi “distribütöre veya imalatçı hariç önceki safhaya” olarak değiştirilmiş ve aynı paragrafın sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Taşıtın, bayi tarafından kendisine satış yapan imalatçıya iade edilerek tekrar satın alınması ve ikinci alıma ait bedelin ilk alıma ait bedelden düşük olması halinde, bayinin alış bedeli imalatçının ilk satış bedelidir.”

  1. b) (III/B/3) bölümünün başlığı “Birden Fazla Sıra Koltuklu ve Çift Kabinli Pick-up Türü Taşıtlar” olarak, aynı bölümün ikinci paragrafının birinci cümlesindeki “iki sıra” ibaresi ise “birden fazla sıra” olarak değiştirilmiştir.
  2. c) (III/C/2) bölümünün birinci paragrafında yer alan “banka hesap numarası” ibaresi “hesap numarası” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 5 – Aynı Tebliğin (IV/G/2) bölümünün üçüncü paragrafının ikinci cümlesindeki “murisler” ibareleri “mirasçılar” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 6 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 7 – Bu Tebliğ hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.

Etiketler: ,