Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (305/2011/AB) Kapsamında Uygulanacak Teknik Şartnamelerin Yayımlanması Hakkında Tebliğ (No: MHG-TŞ/2016-01)

30 Ekim 2016 PAZAR Resmî Gazete Sayı : 29873

TEBLİĞ

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:
YAPI MALZEMELERİ YÖNETMELİĞİ (305/2011/AB) KAPSAMINDA UYGULANACAK TEKNİK ŞARTNAMELERİN YAYIMLANMASI HAKKINDA TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: MHG-TŞ/2016-01)

BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; 10/7/2013 tarihli ve 28703 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (305/2011/AB)’nin 19 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında tanımlanan teknik şartnamelerin ve 21 inci maddesinde tanımlanan Avrupa Değerlendirme Esaslarının referans listelerinin yayımlanmasıdır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (305/2011/AB) kapsamında, CE işareti iliştirilecek yapı malzemelerine dair teknik şartnameleri ve Avrupa Değerlendirme Esaslarının referans listesini kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, Yapı Malzemeleri Yönetmeliğine (305/2011/AB) dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Avrupa Değerlendirme Esasları: Avrupa Teknik Değerlendirmelerinin düzenlenmesi amacıyla Avrupa Teknik Değerlendirme Kuruluşları Organizasyonu tarafından kabul edilip onaylanan esasları,

b) Eşvarlık Dönemi: İmalatçıların, yapı malzemelerini ulusal teknik şartnamelere veya uyumlaştırılmış teknik şartnamelere göre piyasaya arz edebilecekleri zaman aralığını,

c) Ulusal Teknik Şartname: Ulusal Standart ve Ulusal Teknik Onayı,

ç) Uyumlaştırılmış Teknik Şartname: Uyumlaştırılmış Standartları ve Avrupa Değerlendirme Esaslarını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Teknik Şartnamelerin Yayımlanması

Avrupa Değerlendirme Esaslarının yayımlanması

MADDE 5 – (1) AB Resmî Gazete’sinde yayımlanan Avrupa Değerlendirme Esaslarını kapsayan referans liste bu Tebliğin Ek-2’sinde yer almaktadır.

(2) 13/05/2016 tarihli AB Resmî Gazetesi (Official Journal of The European Union) C serisi 172/3 numara altında yayımlanan ve Komisyon İşletmeler ve Sanayi Genel Müdürlüğünün internet sitesinde (http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=uriserv: OJ.C_.2016.172.01.0003.01.ENG&toc=OJ:C:2016:172:TOC) yayımladığı Avrupa Değerlendirme Esaslarının referans listesi Ek-2’de yer almaktadır.

Uyumlaştırılmış standartların yayımlanması

MADDE 6 – (1) Bu Tebliğde, AB Resmî Gazete’sinde yayımlanan uyumlaştırılmış teknik şartnamelerin ve Türk Standartları Enstitüsünce adapte edilen uyumlaştırılmış standartların referans numaralarını, yürürlük tarihlerini, eşvarlık dönemi başlangıç ve bitiş tarihlerini kapsayan liste yer almaktadır.

(2) 10/06/2016 tarihli AB Resmî Gazetesi (Official Journal of The European Union) C serisi 209/14 numara altında yayımlanan ve Komisyon İşletmeler ve Sanayi Genel Müdürlüğünün internet sitesinde (http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT /?uri=CELEX:52016XC0610(04)) yayımladığı ve Türk Standartları Enstitüsünün de adapte ederek 30/08/2016 tarihine kadar yürürlüğe koyduğu uyumlaştırılmış teknik şartnamelerin listesi Ek-1’de yer almaktadır.

(3) Bu Tebliğin Ek-1’indeki listede yer alan uyumlaştırılmış teknik şartnameler kapsamındaki yapı malzemeleri, listede belirtilen eşvarlık dönemi öncesinde CE işareti iliştirilerek piyasaya arz edilemez.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Eşvarlık Dönemi ile İlgili Hükümler

Eşvarlık döneminde yapı malzemelerinin değerlendirme işlemleri ve piyasaya arz edilme esasları

MADDE 7 – (1) Ulusal bir teknik şartname kapsamındaki bir yapı malzemesi, bu Tebliğin Ek-1’inde listelenen bir uyumlaştırılmış standart kapsamına girdiğinde bu yapı malzemesinin performans değişmezliğinin değerlendirilmesi ve doğrulanması işlemleri;

a) İlgili uyumlaştırılmış standardın eşvarlık dönemi başlangıç tarihinden itibaren ya ilgili ulusal standardına ya da ilgili uyumlaştırılmış standardına göre yapılabilir.

b) İlgili uyumlaştırılmış standardın eşvarlık dönemi bitiş tarihinden itibaren, sadece uyumlaştırılmış standarda göre yapılır.

(2) Uyumlaştırılmış bir standardın versiyonunun bu Tebliğ ile değişmesi veya mevcut uyumlaştırılmış standardın başka bir uyumlaştırılmış standart kapsamına alınması durumunda ilgili standartlar kapsamındaki yapı malzemesinin performans değişmezliğinin değerlendirilmesi ve doğrulanması işlemleri;

a) Eşvarlık dönemi süresince mevcut uyumlaştırılmış standarda veya kapsamına alındığı standarda veya standardın yeni versiyonuna göre,

b) Eşvarlık dönemi bitiş tarihinden sonra ilgili standardın sadece versiyonunun değişmesi durumunda standardın yeni versiyonuna göre, standardın başka bir standart kapsamına girmesi durumunda ise kapsamına girdiği standarda göre,

yapılır.

(3) Bu maddenin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen işlemlerde Ek-1’deki listede yer alan hEN standartlarından adapte edilen uyumlaştırılmış standartlar esas alınır.

(4) Eşvarlık döneminde, ilgili ulusal standardın veya uyumlaştırılmış standardın eski versiyonunun Türk Standartları Enstitüsü tarafından iptal edilmiş olması, bu yapı malzemesi ile ilgili mevcut belgelerin geçerliliğini ve mevcut veya devam eden belgelendirme faaliyetlerinin ulusal standarda veya uyumlaştırılmış standartlara göre yapılmasına engel teşkil etmez.

(5) Eşvarlık dönemi bitiş tarihinden sonra, yapı malzemelerinin performans değişmezliğinin değerlendirilmesi ve doğrulanması işlemleri Ek-1’de listelenen ilgili uyumlaştırılmış standarda göre yapılır. Ulusal teknik şartnamelerin bir uyumlaştırılmış teknik şartname ile çelişmesi veya kapsamına girmesi durumunda ulusal teknik şartnamelere dayanılarak düzenlenen tüm onay ve belgelerin geçerliliği, geçerlilik süresine bakılmaksızın sona erer.

(6) Bu maddenin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına göre değerlendirme ve doğrulama işlemleri yapılmış yapı malzemeleri, imalatçının ilgili mevzuatla verilmiş yükümlülükleri de yerine getirmesi şartıyla piyasaya arz edilebilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan tebliğ

MADDE 8 – (1) 17/11/2015 tarihli ve 29535 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (305/2011/AB) Kapsamında Uygulanacak Teknik Şartnamelerin Yayımlanması Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: MHG/2015-20) yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 9 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

Etiketler: ,

Milli Emlak Genel Tebliği (Sıra No: 336)’nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Sıra No: 374)

8 Ekim 2016 CUMARTESİ
Resmî Gazete
Sayı : 29851

TEBLİĞ

Maliye Bakanlığından:
MİLLİ EMLAK GENEL TEBLİĞİ (SIRA NO: 336)’NDE
DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ
(SIRA NO: 374)

MADDE 1 – 20/8/2011 tarihli ve 28031 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Milli Emlak Genel Tebliği (Sıra No: 336)’nin 14 üncü maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(2) Kıyı ve sahil şeritleri ile dolgu alanlarında yukarıda belirtilen kullanımlar dışında izinsiz kullanımın tespiti halinde; işgalin şekli, bu alanların konumu ve kullanımlarından elde edilecek gelir düzeyi de dikkate alınarak Kanunun 9 uncu maddesinde belirtilen yerlerden sorulmak suretiyle bedel tespit komisyonu tarafından ecrimisil tespit ve takdir edilir. Deniz turizmi araçlarının bağlanması amacıyla mendireklerle çevrilmiş deniz yüzeyinde ise, kara parçası için tespit edilen ecrimisil bedelinin yüzde onu esas alınmak suretiyle ecrimisil tespit ve takdir edilir.”
MADDE 2 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 – Bu Tebliğ hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.

Etiketler: ,

Milli Emlak Genel Tebliği (Sıra No: 373)

8 Ekim 2016 CUMARTESİ  Resmî Gazete  Sayı : 29851

TEBLİĞ

Maliye Bakanlığından:
MİLLİ EMLAK GENEL TEBLİĞİ
(SIRA NO: 373)

BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve kapsam

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ve/veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler üzerinde yeni yapılacak yat limanları ile yatlara ve özel teknelere bağlama ve barınma hizmeti verecek yeni iskele, yanaşma yeri ve rıhtım niteliğindeki kıyı yapılarının yapılması amacıyla yatırımcılar lehine tesis edilecek irtifak hakkı ve/veya verilecek kullanma izinleri hakkındaki işlemlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

(2) Bu Tebliğ; Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ve/veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler üzerinde bu Tebliğ kapsamında yeni yapılacak yat limanları ile yatlara ve özel teknelere bağlama ve barınma hizmeti verecek yeni iskele, yanaşma yeri ve rıhtım niteliğindeki kıyı yapılarının yapılması amacıyla yatırımcılar lehine tesis edilecek irtifak hakkı ve/veya verilecek kullanma izinlerine ilişkin iş ve işlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ; 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu, 4/4/1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu, 29/6/2001 tarihli ve 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ve 13/12/1983 tarihli ve 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesi ile 3/8/1990 tarihli ve 20594 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik ve 19/6/2007 tarihli ve 26557 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Avan proje: Asıl projeden önce, yapılacak projeye esas olmak üzere hazırlanan taslak projeyi,

b) Bakanlık: Maliye Bakanlığını,

c) Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer: 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu ile diğer kanunlarda Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu belirtilen yerleri,

ç) Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmaz: Tapuda Hazine adına tescilli taşınmazları,

d) Hazine taşınmazı: Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerleri,

e) İdare: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığını,

f) İrtifak hakkı: Bir taşınmaz üzerinde yararlanmaya ve kullanıma rıza göstermeyi veya mülkiyete ilişkin bazı hakların kullanılmasından vazgeçmeyi kapsayan ve diğer bir taşınmaz veya kişi lehine aynî hak olarak kurulan yükümlülüğü,

g) Kanun: 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanununu,

ğ) Kullanma izni: Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde yatırımcılar lehine Bakanlıkça verilen izni,

h) Ön izin: İrtifak hakkı tesis edilmeden ve/veya kullanma izni verilmeden önce; tescil, ifraz, tevhit, terk ve benzeri işlemlerin yapılması veya imar planının yaptırılması, değiştirilmesi ya da uygulama projelerinin hazırlanması ve onaylatılması gibi işlemlerin yerine getirilebilmesi için Bakanlıkça verilen izni,

ı) Sözleşme: İrtifak hakkı tesisinde, Bakanlık ile yatırımcı arasında irtifak hakkına ilişkin hükümleri içerecek şekilde doğrudan tapu müdürlüğünde düzenlenen resmi senedi; kullanma izni ve ön izinde ise Bakanlık ile yatırımcı arasında yapılan yazılı anlaşmayı,

i) Tesis: Yeni yapılacak yat limanları ile yatlara ve özel teknelere bağlama ve barınma hizmeti verecek yeni iskele, yanaşma yeri ve rıhtım niteliğindeki kıyı yapılarını,

j) Uygulama projesi: Hazine taşınmazı üzerinde yapılacak olan yapı veya tesislerin inşaatına esas olacak ayrıntıda düzenlenen, yatırım aşamalarını ve termin planını da içeren, inşa edilecek bölümlerin biçimlerinin ve boyutlarının uygulamaya esas teşkil edecek şekilde açık ve kesin olarak belirtildiği projeyi,

k) Yatırımcı: Hazine taşınmazları üzerinde tesis yatırımı yapacak gerçek veya tüzel kişiyi,

l) Yönetmelik: Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliği,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Başvuru, Ön Fizibilite Raporu ve İhale Usulü

Başvuru

MADDE 4 – (1) Hazine taşınmazları üzerinde tesis yapmak isteyen yatırımcı yatırıma ilişkin hazırlayacağı avan proje ve ön fizibilite raporu ile birlikte yatırımının incelenerek uygun görüş verilmesi için İdareye başvurur. Yatırımı ile ilgili olarak İdareden uygun görüş alan yatırımcı, bu uygun görüş ve hazırladığı imar planı teklifi ile birlikte İl Çevre ve Şehircilik Müdürlüğüne başvurur. Tesis yatırımına ilişkin diğer iş ve işlemler 6/7/2011 tarihli ve 27986 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kıyı Yapı ve Tesislerinde Plânlama ve Uygulama Sürecine İlişkin Tebliğ hükümleri kapsamında yürütülür.

Ön fizibilite raporu

MADDE 5 – (1) Yatırımcı tarafından 4 üncü madde kapsamında hazırlanacak ön fizibilite raporunda;

a) Proje ile ilgili genel bilgiler:

1) Projenin yeri,

2) Geri sahadaki mülkiyet durumuna ilişkin belgeler (geri sahadaki taşınmazın mülkiyeti kendisine ait ise buna ilişkin belgeler, üçüncü kişilere ait ise kiralama ve/veya irtifak hakkı sözleşmesi ya da muvafakatname, daha önce Bakanlıkça kiralanan ve/veya irtifak hakkı tesis edilen ya da kullanma izni verilen Hazine taşınmazı bulunması halinde buna ilişkin belgeler),

3) Projenin tanımı, amacı ve hizmet sağlayacağı alanlar,

4) Projenin genel özellikleri ve kapasite seçimi,

5) Tesisin ulaşım ağı ile (karayolu, demiryolu, havayolu ve diğer deniz yolları) irtibatı.

b) Projenin gerekçesi:

1) Türkiye ve dünya ekonomisinde yaşanan gelişmeler,

2) Bölgesel düzeyde yat sayısı dağılımı,

3) Bölgede mevcut yat trafiği,

4) Bölgedeki yat turizmi ve yat limanları sayısı ve adları; bunlara ait mevcut kapasite ve geçmiş yıllara ait doluluk oranları (Kapasite kullanım oranları yüzde sekseni geçmediği sürece yeni bir tesis yatırımına izin verilmez),

5) Bölgesel yat trafiği talep analizi (Talebi belirleyen temel nedenler ve göstergeler ile talebin geçmişteki büyüme eğilimini içerir),

6) Bölgesel düzeyde gelecekteki yat trafiğine yönelik talep tahmini [Bölgenin ekonomik büyüme senaryosu (hedef ve stratejiler) ve talep tahminleri ile ilişkisi, talebin gelecekteki gelişim potansiyeli ve tahmini ile talep tahminlerine temel teşkil eden varsayımlar, çalışmalar ve kullanılan yöntemleri (basit ekstrapolasyon, model vb.) içerir].

c) Projenin finansmanı:

1) Taahhüt edilen yatırım tutarı ve yıllara göre dağılımı,

2) Yatırım termin planı,

3) Finansman yöntemi (öz kaynak, dış kredi, hibe vb.),

4) Finansman kaynakları ve koşulları (maliyeti, planı vb.),

5) Varsa son yıla ait onaylı bilanço ve kar/zarar cetveli.

ç) Proje analizi:

1) Projenin bölgesel düzeydeki doğrudan ve dolaylı etkileri,

2) Projenin diğer sosyal etkileri (istihdama katkı vb.).

yer alır.

İhale usulü

MADDE 6 –  (1) Bakanlık tarafından Hazine taşınmazları üzerinde irtifak hakkı tesis edilmesi ve/veya kullanma izni verilmesine ilişkin ihale işlemleri, ikinci fıkrada yer alan istisnalar dışında Kanunun 17 nci maddesinde belirtilen ilanlar yapılmak suretiyle, Kanunun 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre pazarlık usulüyle yapılır.

(2) Tesis yapılması amacıyla talepte bulunulan alanların geri sahasında talep sahibi yatırımcının mülkiyetinde olan, yasal bir hakka istinaden fiilen kullanımında bulunan veya bu yatırımcıya daha önce Bakanlıkça kiralanan veya irtifak hakkı tesis edilen ya da kullanma izni verilen Hazine taşınmazı bulunması, bu alanların yapımı talep edilen tesis ile plan ve proje bütünlüğü taşıyor olması ve birlikte kullanılmasının zorunlu olduğunun tespit edilmesi durumunda talep sahibi yatırımcıya, Kanunun 17 nci maddesine göre ilan yapılmaksızın doğrudan irtifak hakkı tesis edilebilir ve/veya kullanma izni verilebilir.

(3) Bu maddenin ikinci fıkrası kapsamında lehine doğrudan irtifak hakkı tesis edilecek ve/veya kullanma izni verilecek yatırımcının, İdareye sunulacak ön fizibilite raporuna göre taahhüt edilen yatırım tutarının en az yüzde yirmisini karşılayacak miktarda net özkaynağa sahip olması gerekir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Ön İzin Verilmesi, İrtifak Hakkı Tesisi ve

Kullanma İzni Verilmesine İlişkin İşlemler

Ön izin verilmesi ve süre

MADDE 7 – (1) İrtifak hakkı ve/veya kullanma izni ihalesi sonucunda, yapılacak tesis yatırımı için ön izne ihtiyaç duyulması halinde, lehine irtifak hakkı tesis edilecek ve/veya kullanma izni verilecek yatırımcıya; fiili kullanım olmaksızın tescil, ifraz, tevhit, terk ve benzeri işlemlerin yapılması veya imar planının yaptırılması, değiştirilmesi ya da uygulama projelerinin hazırlanması ve onaylatılması gibi işlemlerin yerine getirilebilmesi için bir yıl süreyle ön izin verilir. Bu süre içerisinde belirtilen işlemlerin tamamlanamaması durumunda, buna ilişkin belgelerle birlikte ve bu işlemlerin tamamlanamama nedenleri de belirtilmek suretiyle talep edilmesi ve talebin Bakanlık tarafından uygun görülmesi halinde bu süre bedeli karşılığında bir yıl uzatılabilir. Verilen ve uzatılan ön izin süreleri içinde de belirtilen işlemleri kendi kusurları dışında kamudan kaynaklanan ve/veya Bakanlıkça kabul edilebilir sebeplerle yerine getiremeyenlere; talep etmeleri ve bu talebin Bakanlık tarafından uygun görülmesi halinde birer yıllık olmak üzere iki yıl daha süre verilebilir. Verilen ve uzatılan ön izin sürelerinin toplamı dört yılı geçemez. Ön izin bedeli, Yönetmeliğin 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenir. Ön izin döneminde süre dondurulmaz.

(2) Yatırımcı tarafından ön izin süresi içerisinde yükümlülüklerin yerine getirilmesi hâlinde, Yönetmeliğin 12 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tespit edilecek bedel üzerinden Yönetmeliğin Ek 14’ünde yer alan İrtifak Hakkına İlişkin Resmi Senede Yazılacak Hükümleri içerecek şekilde resmi senet düzenlenmesi suretiyle irtifak hakkı tesis edilir ve/veya Yönetmeliğin Ek 16’sında yer alan Kullanma İzni Sözleşmesinin düzenlenmesi suretiyle kullanma izni verilir. Ancak, ön izin süresi bitmeden önce irtifak hakkı kurulması ve/veya kullanma izni verilmesinin talep edilmesi hâlinde, ön izin sözleşmesinde öngörülen yükümlülüklerin yerine getirilmiş olması kaydıyla, ön izin süresinin kalan kısmına ilişkin bedel, kurulacak irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedelinden mahsup edilir.

(3) Bakanlıkça; taşınmaza ihtiyaç duyulan veya taşınmazın ekonomik açıdan farklı şekilde değerlendirilmesi uygun görülen hallerde; ön izin süresi uzatılmaz, devam eden ön izin ise varsa kalan süreye ilişkin bedelin geri ödenmesi kaydıyla iptal edilir. Bu durumda ön izin sahibi tarafından Bakanlıktan hiçbir hak ve tazminat talebinde bulunulamaz.

(4) Ön izin süresi içinde yükümlülüklerin ilgilinin kusuru dışında yerine getirilmesinin mümkün olamayacağının anlaşılması hâlinde, ilgili tarafından Bakanlığa yapılacak başvuru üzerine sözleşme feshedilir ve teminat ile kalan süreye ilişkin ön izin bedeli iade edilir.

(5) Ön izin sahibinin sözleşme süresi sona ermeden taahhüdünden vazgeçmesi hâlinde, Bakanlıkça sözleşme feshedilir. Bu durumda teminatı Hazineye gelir kaydedilir ve kalan süreye ilişkin ön izin bedeli iade edilmez.

İrtifak hakkı kurulması, kullanma izni verilmesi ve inşaat süresi

MADDE 8 – (1) Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar üzerinde en fazla otuz yıla kadar irtifak hakkı tesis edilebilir.

(2) Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerde ise en fazla otuz yıla kadar kullanma izni verilebilir.

(3) İrtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen taşınmazın hak lehtarına veya temsilcisine tesliminden itibaren altı ay içinde inşaat ruhsatı alınarak inşaata başlanır ve inşaat iki yıl içinde bitirilir. Hak lehtarınca talep edilmesi, İdarenin uygun görüşü ve bu talebin Bakanlık tarafından uygun görülmesi halinde inşaat süresi, ruhsat alma süresi dahil toplamı beş yılı geçmemek üzere uzatılabilir. Verilen ve uzatılan inşaat sürelerinin toplamı beş yılı geçemez.

(4) İrtifak hakkı lehtarı ve/veya kullanma izni sahibinin kusuru dışında kamudan kaynaklanan, hakkın tamamen kullanılmasını ve işin yürütülmesini en az otuz gün süreyle engelleyen hukukî veya fiilî bir imkânsızlık durumunun ortaya çıkması ya da mücbir sebeplerin varlığı halinde, irtifak hakkı lehtarı ve/veya kullanma izni sahibinin talebi üzerine irtifak hakkı ve/veya kullanma izni süresi, kamudan kaynaklanan fiili veya hukuki imkânsızlık durumunun veya mücbir sebeplerin ortadan kalkmasına kadar geçecek süre kadar dondurulur. Dondurulan süre için bedel alınmaz. Sürenin yeniden işlemeye başladığı tarihte alınacak bedel, dondurulan yıl bedelinin geçen süre kadar sözleşmesinde belirtilen oranda artırılması suretiyle tespit edilir. Ancak, dondurulan yıl için ödenmiş olan bedelin dondurulan süreye isabet eden kısmı sözleşmesinde belirtilen oranda artırılmak suretiyle yeni tespit edilen bedelden mahsup edilir. Dondurulan süre sözleşme süresine eklenir.

(5) İrtifak hakkı tesis edilmesinde ve/veya kullanma izni verilmesinde kanunlardaki ve diğer ilgili mevzuattaki özel hükümler saklıdır.

Sözleşmenin devri

MADDE 9 – (1) Bakanlık tarafından lehlerine irtifak hakkı tesis edilen ve/veya adlarına kullanma izni verilen yatırımcılar tarafından irtifak hakkının ve/veya kullanma izninin kısmen veya tamamen üçüncü kişilere devrinin talep edilmesi halinde; varsa Hazineye olan borçların gecikme zamları ile birlikte ödenmesi, irtifak hakkı ve/veya kullanma izni sözleşmelerinde belirtilen hükümlere aykırılıkların Bakanlıkça verilen süre içerisinde giderilmesi ve bu yatırımcılar tarafından irtifak hakkından ve/veya kullanma izninden dolayı Bakanlık aleyhine açılmış davalardan tüm yargılama giderleri üstlenilerek kayıtsız ve şartsız feragat edilmesi, buna ilişkin belge aslının Bakanlığa ibraz edilmesi ve Bakanlıkça hazırlanacak yeni sözleşme koşullarının kabul edilmesi kaydıyla, irtifak hakkının ve/veya kullanma izninin üçüncü kişilere devredilmesine İdarenin görüşü alınmak suretiyle Bakanlıkça izin verilebilir.

(2) 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa tabi olan ve payları borsada işlem gören şirketler ile bağımsız ve sürekli nitelikli irtifak hakları hariç olmak üzere, irtifak hakkı lehtarı veya kullanma izni sahibinin şirket olması halinde, irtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen tarihteki ortaklık yapısına göre, daha sonra yapılacak ve şirket hisselerinin yüzde ellisinden fazlasının devri sonucunu doğuracak işlemler sözleşmenin devri olarak kabul edilir ve birinci fıkraya göre işlem yapılır.

(3) Yatırımın fiziki gerçekleşmesinin yüzde ellisi tamamlanmadan; irtifak hakkı ve/veya kullanma izni sözleşmeleri ile şirket hisselerinin yüzde ellisinden fazlasının üçüncü kişilere devrine izin verilmez.

(4) Ön izin sözleşmeleri devredilemez ve bu sözleşmelere ortak alınamaz. Ön izin sahibinin şirket olması halinde ön izin süresi içerisinde şirket hisseleri devredilemez ve ortak alınamaz.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Denetim

MADDE 10 – (1) Yatırımcı proje gereğince yaptığı veya yapacağı tesis ile ilgili her türlü izinleri yetkili mercilerden almak ve yürürlükteki mevzuat hükümlerine uymak zorundadır. Bakanlık ve İdare, irtifak hakkı tesis edilen ve/veya kullanma izni verilen taşınmazın üzerindeki yapı ve tesislerin yapımının ve kullanımının planına, projesine, sözleşmesine ve mevzuata uygunluğunu kontrol etmeye veya ettirmeye yetkilidir.

Sözleşmenin sona ermesi ve feshi

MADDE 11 – (1) İrtifak hakkı ve/veya kullanma izni, sözleşme süresinin bitimi ile sona erer.

(2) 10 uncu madde kapsamında yapılacak kontrol ve denetimler sonucunda tesisin amacı dışında faaliyette bulunduğunun ve diğer hata veya noksanlıkların tespit edilmesi halinde, İdarenin de görüşü alınmak suretiyle Bakanlıkça belirlenecek süre içerisinde yatırımcı tarafından bu aykırılık, hata ve noksanlıkların giderilmesi zorunludur. Bu zorunluluğa uyulmaması durumunda sözleşme, İdarenin talebi üzerine Bakanlık tarafından feshedilir. Bu durumda, izin sahibinden veya hak lehtarından cari yıl irtifak hakkı ve/veya kullanma izni bedelinin yüzde yirmibeşi tutarında tazminat alınır ve ayrıca, alınan teminatlar Hazineye gelir kaydedilir.

(3) İrtifak hakkı ve/veya kullanma izni sözleşmesinin sona ermesi veya feshedilmesi hâlinde; diğer kanunlardaki özel hükümler saklı kalmak kaydıyla, Hazine taşınmazları üzerindeki taşınır nitelikte olanlar hariç tüm yapı ve tesisler sağlam ve işler durumda, tazminat veya bedel ödenmeksizin Hazineye intikal eder ve bundan dolayı lehine irtifak hakkı tesis edilen ve/veya adına kullanma izni verilen yatırımcı veya üçüncü kişiler tarafından herhangi bir hak ve tazminat talep edilemez.

Uygulanacak hükümler

MADDE 12 – (1) Bu Tebliğde hüküm bulunmayan hallerde; 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu, 3621 sayılı Kıyı Kanunu, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu, Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik, Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik, 26/4/2009 tarihli ve 27211 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Milli Emlak Genel Tebliği (Sıra No: 324), Kıyı Yapı ve Tesislerinde Plânlama ve Uygulama Sürecine İlişkin Tebliğ ile diğer ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 13 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.

Etiketler: , ,

Yapım İşlerinde Benzer İş Grupları Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ

27 Nisan 2016 ÇARŞAMBA  Resmî Gazete  Sayı : 29696

TEBLİĞ

Kamu İhale Kurumundan:

YAPIM İŞLERİNDE BENZER İŞ GRUPLARI TEBLİĞİNDE  DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ

MADDE 1 – 11/6/2011 tarihli ve 27961 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yapım İşlerinde Benzer İş Grupları Tebliğinin 2 nci maddesinin 2.12 numaralı paragrafında yer alan “AIX” ibareleri “AXX” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 2 – Aynı Tebliğin eki Ek-1: YAPIM İŞLERİNDE BENZER İŞ GRUPLARI LİSTESİ’nde (A) ALT YAPI İŞLERİ başlığı altında yer alan IX. GRUP: SU YAPILARI grubunda bulunan “8. Arazi toplulaştırmasına ilişkin yapım işleri” ve “9. Tarla içi geliştirme hizmetlerine ilişkin yapım işleri” ibareleri yürürlükten kaldırılmış ve aynı listeye (A) ALT YAPI İŞLERİ başlığı altında yer alan XIX. GRUP: KABLOLU TAŞIMA SİSTEMLERİ YAPIM İŞLERİ grubundan sonra gelmek üzere aşağıdaki grup eklenmiştir.

XX. GRUP: TARIMSAL ALTYAPI İŞLERİ

  1. AIX Grubu İşler
  2. Arazi toplulaştırmasına ilişkin yapım işleri
  3. Tarla içi geliştirme hizmetlerine ilişkin yapım işleri”

GEÇİCİ MADDE 1 – Bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce ilanı veya duyurusu yapılmış olan ihaleler, ilanın veya duyurunun yapıldığı tarihte yürürlükte olan Tebliğ hükümlerine göre sonuçlandırılır.

MADDE 3 – Bu Tebliğ 2/5/2016 tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 – Bu Tebliğ hükümlerini Kamu İhale Kurumu Başkanı yürütür.

 

Tebliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
11/6/2011 27961
Etiketler: , , , ,

TS 10970 Formlar-Yapı Kullanma İzin Belgesi Standardı ile İlgili Tebliğ

26 Nisan 2016 SALI Resmî Gazete

Sayı : 29695

TEBLİĞ

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

TS 10970 FORMLAR-YAPI KULLANMA İZİN BELGESİ STANDARDI İLE İLGİLİ TEBLİĞ

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, 15/8/2012 tarihli ve 28385 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yapı Ruhsatı ve Yapı Kullanma İzin Belgesi Kullanılmasına İlişkin Mecburi Standard Tebliği ile uygulamaya konulan TS 10970 Formlar-Yapı Kullanma İzin Belgesi (Şubat 2016) standardının tadilinin mecburi uygulamaya konulmasına ilişkin hususları belirlemektir.

Dayanak

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu, 18/11/1960 tarihli ve 132 sayılı Türk Standardları Enstitüsü Kuruluş Kanunu, 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 10/11/2005 tarihli ve 5429 sayılı Türkiye İstatistik Kanununa dayanılarak çıkarılmıştır.

Standart yapı kullanma izin belgesi kullanım zorunluluğu

MADDE 3 – (1) Yapı Ruhsatı ve Yapı Kullanma İzin Belgesi Kullanılmasına İlişkin Mecburi Standard Tebliği ile mecburi uygulamaya konulan TS 10970 Formlar-Yapı Kullanma İzin Belgesi standart metnindeki Föy 1/b, Föy 2 tadil edilmiştir. Türk Standardları Enstitüsü (TSE) Teknik Kurulunca yayımına karar verilen tadil metni, bu Tebliğin Resmî Gazete’de yayımı tarihinde mecburi olarak uygulamaya konulur.

Standardın temini

MADDE 4 – (1) TS 10970/T2 (Şubat 2016) standardının tadil metni, TSE merkez teşkilatından veya illerdeki temsilciliklerinden temin edilir. TSE’nin ve il temsilciliklerinin iletişim bilgilerine TSE’nin internet sitesinden ulaşılabilir.

Yürürlük

MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Etiketler: , ,

Yapı Malzemelerinin Tabi Olacağı Kriterler Hakkında Yönetmelik Kapsamında CPC Belgelendirme Muayene ve Deney Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.’nin Ulusal Teknik Onay Kuruluşu Olarak Görevlendirilmesine Dair Tebliğ (MHG/2015-23)’de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (No: MHG/2016-05)

18 Nisan 2016 PAZARTESİ Resmî Gazete   Sayı : 29688

TEBLİĞ

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

YAPI MALZEMELERİNİN TABİ OLACAĞI KRİTERLER HAKKINDA  YÖNETMELİK KAPSAMINDA CPC BELGELENDİRME MUAYENE VE DENEY HİZMETLERİ TİC. LTD. ŞTİ.’NİN ULUSAL TEKNİK
ONAY KURULUŞU OLARAK GÖREVLENDİRİLMESİNE DAİR TEBLİĞ (MHG/2015-23)’DE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: MHG/2016-05)

MADDE 1 – 31/12/2015 tarihli ve 29579 4. Mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yapı Malzemelerinin Tabi Olacağı Kriterler Hakkında Yönetmelik Kapsamında CPC Belgelendirme Muayene ve Deney Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.’nin Ulusal Teknik Onay Kuruluşu Olarak Görevlendirilmesine Dair Tebliğ (MHG/2015-23)’in 2 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, Mustafa Kemal Mah. 2120. Cadde No:6/6 Çankaya/ ANKARA adresinde yerleşik CPC Belgelendirme Muayene ve Deney Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. (CPC)’nin, Yapı Malzemelerinin Tabi Olacağı Kriterler Hakkında Yönetmelik kapsamında teknik onay yayımlama faaliyetlerini kapsar.”

MADDE 2 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Etiketler: ,

Yapı, Tesis ve Onarım İşleri İhalelerinde Kullanılan Müteahhitlik Karneleri ve İş Bitirme Belgelerinin 2016 Yılına Ait Değerlendirme Katsayıları Hakkında Tebliğ

9 Nisan 2016 CUMARTESİ  Resmî Gazete  Sayı : 29679

TEBLİĞ

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:
YAPI, TESİS VE ONARIM İŞLERİ İHALELERİNDE KULLANILAN  MÜTEAHHİTLİK KARNELERİ VE İŞ BİTİRME BELGELERİNİN 2016 YILINA AİT DEĞERLENDİRME KATSAYILARI
HAKKINDA TEBLİĞ

Müteahhitlik karneleri

MADDE 1 – (1) 28/3/1981 tarihli ve 17293 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yapı, Tesis ve Onarım İşleri İhalelerine Katılma Yönetmeliği uyarınca, ihalelere iştirak edecek olan müteahhitlerin, ellerinde bulunan ve geçerliliği sona ermemiş müteahhitlik karneleri, ilgili kuruluşlarca, aşağıda belirtildiği şekilde ve grubu aynı kalmak şartıyla aktarılarak kabul edilecektir.

Değerlendirme katsayıları     

MADDE 2 – (1) 1/1/2016 tarihinden itibaren, Müteahhitlik Karneleri ve İş Bitirme Belgeleri için geçerli katsayılar aşağıda belirtilmiştir.

a) Tespit olunan bu katsayılar 1/1/2017 tarihine kadar uygulanacaktır.

b) 1/3/1981-28/2/1982 arasındaki tarihleri taşıyan (bu tarihler dâhil) ve geçerliliğini muhafaza eden müteahhitlik karneleri miktarı, grubu aynı kalmak şartıyla; 30.670,469 ile çarpılacaktır.

c) 1/3/1982-31/12/1982 arasındaki tarihleri taşıyan (bu tarihler dâhil) müteahhitlik karneleri miktarı, grubu aynı kalmak şartıyla; 25.501,927 ile çarpılacaktır.

ç) Kuruluşlarca iş bitirme belgelerinin ve müteahhitlik karnelerinin değerlendirilebilmesi için 1/1/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aşağıda tespit olunan katsayılar uygulanacaktır.

Yürürlük

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ 1/1/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Etiketler: , , , , ,

Mimarlık ve Mühendislik Hizmet Bedellerinin Hesabında Kullanılacak 2016 Yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkında Tebliğ

9 Nisan 2016 CUMARTESİ  Resmî Gazete  Sayı : 29679

TEBLİĞ

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:
MİMARLIK VE MÜHENDİSLİK HİZMET BEDELLERİNİN HESABINDA  KULLANILACAK 2016 YILI YAPI YAKLAŞIK BİRİM  MALİYETLERİ HAKKINDA TEBLİĞ

Yapı yaklaşık birim maliyetleri

MADDE 1 – (1) 16/7/1985 tarihli ve 85/9707 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Mimarlık ve Mühendislik Hizmetleri Şartnamesinin 3.2 nci maddesi gereğince mimarlık ve mühendislik hizmet bedellerinin hesabında kullanılacak 2016 yılı yapı yaklaşık birim maliyetleri, yapının mimarlık hizmetlerine esas olan sınıfı dikkate alınarak inşaat genel giderleri ile yüklenici kârı dâhil belirlenerek aşağıda gösterilmiştir.

                                                                                                                                Yapının

                                                                                                                                  Birim

                                                                                                                                Maliyeti

                                                                                                                                   (BM)

YAPININ MİMARLIK HİZMETLERİNE ESAS OLAN SINIFI                  TL/m2

 

I. SINIF YAPILAR                                                                                                             

A GRUBU YAPILAR…………………………………………………………………………………. 118,00

. 3 metre yüksekliğe kadar kâgir veya betonarme ihata duvarı

. Basit kümes ve basit tarım yapıları

. Plastik örtülü seralar

. Mevcut yapılar arası bağlantı-geçiş yapıları

. Baraka veya geçici kullanımı olan küçük yapılar

. Yardımcı yapılar (Müştemilat)

. Gölgelikler-çardaklar

. Üstü kapalı yanları açık teneffüs, oyun gösteri alanları

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR………………………………………………………………………………….. 180,00

. Cam örtülü seralar

. Basit padok, büyük ve küçük baş hayvan ağılları

. Su depoları

. İş yeri depoları

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

II. SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR…………………………………………………………………………………. 290,00

. Kuleler, ayaklı su depoları

. Palplanj ve ankrajlı perde ve istinat duvarları

. Kayıkhane

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR………………………………………………………………………………….. 390,00

. Pnömatik ve şişirme yapılar

. Tek katlı ofisler, dükkân ve basit atölyeler

. Semt sahaları, küçük semt parkları, çocuk oyun alanları ve müştemilatları

. Tarımsal endüstri yapıları (Tek katlı; prefabrik beton, betonarme veya çelik; depo ve atölyeler, tesisat ağırlıklı ağıllar, fidan yetiştirme ve bekletme tesisleri)

. Yat bakım ve onarım atölyeleri, çekek yerleri

. Jeoloji, botanik ve tema parkları

. Mezbahalar

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

C GRUBU YAPILAR…………………………………………………………………………………. 460,00

. Hangar yapıları (Uçak bakım ve onarım amaçlı)

. Sanayi yapıları (Tek katlı, bodrum ve asma katı da olabilen prefabrik beton, betonarme ve çelik yapılar)

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

III. SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR…………………………………………………………………………………. 630,00

. Okul ve mahalle spor tesisleri (Temel eğitim okullarının veya işletme ve tesislerin spor salonları, jimnastik salonları, semt salonları)

. Katlı garajlar

. Ticari bürolar (üç kata kadar-üç kat dâhil-asansörsüz ve kalorifersiz)

. Alışveriş merkezleri (semt pazarları, küçük ve büyük hal binaları, marketler, vb.)

. Basımevleri, matbaalar

. Soğuk hava depoları

. Konutlar (üç kata kadar-üç kat dâhil-asansörsüz-2/11/1985 tarihli ve 18916 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğinin 45 inci maddesine göre asansör yeri bırakılacak)

. Akaryakıt ve gaz istasyonları

. Kampingler

. Küçük sanayi tesisleri (Donanımlı atölyeler, imalathane, dökümhane)

. Semt postaneleri

. Kreş ve Gündüz bakımevleri, Hobi ve Oyun salonları

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR………………………………………………………………………………….. 750,00

. Entegre tarımsal endüstri yapıları, büyük çiftlik yapıları

. İdari binalar (ilçe tipi hükümet konakları, vergi daireleri)

. Gençlik merkezleri, halk evleri

. Belediyeler ve çeşitli amaçlı kamu binaları

. Lokanta, kafeterya ve yemekhaneler

. Temel eğitim okulları

. Küçük kitaplık ve benzeri kültür tesisleri

. Jandarma ve emniyet karakol binaları

. Sağlık ocakları, kamu sağlık dispanserleri

. Ticari bürolar

. 150 kişiye kadar cezaevleri

. Fuarlar

. Sergi salonları

. Konutlar (Yapı yüksekliği 21,50 m’den az yapılar)

. Marinalar

. Gece kulübü, diskotekler

. Misafirhaneler, Pansiyonlar

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

IV. SINIF YAPILAR                                                                                                          

A GRUBU YAPILAR…………………………………………………………………………………. 800,00

. Özelliği olan büyük okul yapıları (Spor salonu, konferans salonu ve ek tesisleri olan eğitim yapıları)

. Poliklinikler

. Liman binaları

. 150 kişiyi geçen cezaevleri

. Kaplıcalar, şifa evleri vb. termal tesisleri

. İbadethaneler (1500 kişiye kadar)

. Entegre sanayi tesisleri

. Aqua parklar

. Müstakil spor köyleri (Yüzme havuzları, spor salonları ve statları bulunan)

. Yaşlılar Huzurevi, kimsesiz çocuk yuvaları, yetiştirme yurtları

. Büyük alışveriş merkezleri

. Yüksekokullar ve eğitim enstitüleri

. Apartman tipi konutlar (Yapı yüksekliği 30,50 m.’den az yapılar)

. Oteller (1 ve 2 yıldızlı)

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR………………………………………………………………………………….. 920,00

. İş Merkezleri

. Araştırma binaları, laboratuvarlar ve sağlık merkezleri

. Metro istasyonları

. Stadyum, spor salonları ve yüzme havuzları

. Büyük postaneler (merkez postaneleri)

. Otobüs terminalleri

. Eğlence amaçlı yapılar (çok amaçlı toplantı, eğlence ve düğün salonları)

. Banka binaları

. Normal radyo ve televizyon binaları

. Özelliği olan genel sığınaklar

. Müstakil veya ikiz konutlar (Bağımsız bölüm brüt alanı 151 m2 ~ 600 m2 villalar, teras evleri, dağ evleri, kaymakam evi vb.)

. ve bu gruptakilere benzer yapılar

C GRUBU YAPILAR……………………………………………………………………………….. 1030,00

. Büyük kütüphaneler ve kültür yapıları

. Bakanlık binaları

. Yükseköğrenim yurtları

. Arşiv binaları

. Radyoaktif korumalı depolar

. Büyük Adliye Sarayları

. Otel (3 yıldızlı) ve moteller

. Rehabilitasyon ve tedavi merkezleri

. İl tipi hükümet konakları ve büyükşehir belediye binaları

. Konutlar (Yapı yüksekliği 30,50 m ile 51,50 m arası-51,50 m dâhil yapılar)

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

V. SINIF YAPILAR

A GRUBU YAPILAR………………………………………………………………………………. 1.320,00

. Televizyon, Radyo İstasyonları, binaları

. Orduevleri

. Büyükelçilik yapıları, vali konakları ve brüt alanı 600 m2 üzerindeki özel konutlar

. Borsa binaları

. Üniversite kampüsleri

. Yapı yüksekliği 51,50 metreyi aşan yapılar

. Alışveriş kompleksleri (İçerisinde sinema, tiyatro, sergi salonu, kafe, restoran, market, vb. bulunan)

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

B GRUBU YAPILAR……………………………………………………………………………….. 1.610,00

. Kongre merkezleri

. Olimpik spor tesisleri – hipodromlar

. Bilimsel araştırma merkezleri, AR-GE binaları

. Hastaneler

. Havalimanları

. İbadethaneler  (1500 kişinin üzerinde)

. Oteller (4 yıldızlı)

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

C GRUBU YAPILAR………………………………………………………………………………. 1.835,00

. Oteller ve tatil köyleri (5 yıldızlı)

. Müze ve kütüphane kompleksleri

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

D GRUBU YAPILAR………………………………………………………………………………. 2.150,00

. Opera, tiyatro ve bale yapıları, konser salonları ve kompleksleri

. Tarihi eser niteliğinde olup restore edilerek veya yıkılarak aslına uygun olarak yapılan yapılar

. ve bu gruptakilere benzer yapılar.

Yapının mimarlık hizmetlerine esas olan sınıfının belirlenmesine ilişkin açıklamalar

MADDE 2 – (1) Benzer yapılar, ilgili gruptaki yapılara kıyasen uygulayıcı kurum ve kuruluşlarca Mimarlık ve Mühendislik Hizmetleri Şartnamesinin ilgili hükümlerinden yararlanılarak belirlenecektir.

(2) Tebliğin revizyonu çalışmalarında sınıfı veya grubu değiştirilen veya tebliğden çıkarılan yapılar için, 2016 yılından önceki tebliğlere göre yapı sınıfı ve grubu belirlenmiş mimarlık ve mühendislik hizmetlerinde; belirlendiği yılın tebliğindeki yapı sınıfı ve grubu değiştirilmeksizin 2016 yılı tebliğinde karşılığı olan tutar esas alınmak suretiyle hesap yapılacaktır.

(3) Tebliğdeki sınıf ve gruplar yapım aşamasında belirlenirken tereddüde düşülmesi halinde, o yapının yapı yaklaşık maliyeti; yapının projesine göre hazırlanacak metrajlara Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Birim Fiyatlarının uygulanması suretiyle hesaplanacaktır.

Yürürlük

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ 1/1/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Etiketler: , , , , , , , ,

Asansör Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliği

27 Ocak 2016 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 29606

YÖNETMELİK

Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:

ASANSÖR PİYASA GÖZETİMİ VE DENETİMİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, insanların, insan ve yüklerin veya sadece yüklerin taşınmasında kullanılan asansörlere yönelik gerçekleştirilecek olan piyasa gözetimi ve denetimi ile asansör bakım ve servis hizmeti sunanlara ilişkin yürütülecek hizmet denetimi usul ve esaslarını belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, kullanımda olan bütün asansörlerin denetimini, asansörlere sunulan bakım ve servis hizmetinin denetimini ve uygunsuzluk tespit edilmesi halinde Bakanlık tarafından alınacak önlemler ile uygulanacak yaptırımları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanuna, 10/6/1930 tarihli ve 1705 sayılı Ticarette Tağşişin Men’i ve İhracatın Murakabesi ve Korunması Hakkında Kanuna, 3/6/2011 tarihli ve 635 sayılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci, 11 inci, 27 nci maddelerine, 13/11/2001 tarihli ve 2001/3529 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmeliğe dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) A tipi muayene kuruluşu: Asansörlerde periyodik kontrol ve muayene konularını içerecek şekilde TS EN ISO IEC 17020 standardı kapsamında akredite olan ve Bakanlıkça yetkilendirilen Türkiye’de yerleşik özel veya kamu kuruluşunu,

b) Aksam: 31/1/2007 tarihli ve 26420 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Yönetmeliği (95/16/AT)’nde belirtilen asansör güvenlik aksamları ile bu aksamların dışında kalan ve asansörlerde kullanılan diğer aksamları,

c) Asansör: Belirli seviyelerde hizmet veren, esnek olmayan ve yatayla 15°’den fazla açı yapan kılavuzlar boyunca hareket eden taşıyıcısı olan bir kaldırma tertibatını veya sabit bir seyir yolu üzerinde esnek olmayan kılavuzlar üzerinde olmasa da hareket eden kaldırma tertibatını,

ç) Asansörün hizmetten men edilmesi: Asansörün ana besleme sisteminden elektriğinin kesilerek mühürlenmesini,

d) Asansör monte eden: Asansörlerin tasarım, imalat, montaj ve piyasaya arzından sorumlu olan, asansöre CE uygunluk işaretini iliştiren ve AT Uygunluk Beyanı düzenleyen gerçek veya tüzel kişiyi,

e)  Asansörün test ve muayenesi: Asansöre yönelik test ve muayeneye ihtiyaç duyulması halinde, ilgili uyumlaştırılmış ulusal standart ya da standartlar kapsamında onaylanmış kuruluş veya uygunluk değerlendirme kuruluşu tarafından yerinde gerçekleştirilen faaliyeti,

f)  Bakanlık: Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,

g) Bina sorumlusu: Asansörün güvenli bir şekilde çalışmasını sağlamak amacıyla düzenli olarak bakımını, periyodik kontrolünü ve onarımını yaptırmaktan sorumlu olan, binada ya da yapıda kat maliklerinin kendi aralarında seçeceği veya dışarıdan yetki vereceği kişiyi veya kat malikini veya maliklerini veya kamu binalarında ya da yapılarında sorumlu yetkiliyi,

ğ) Denetim personeli: Piyasa gözetimi ve denetimi ve hizmet denetimi yapmak üzere 2/10/2012 tarihli ve 28429 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliğinde belirtilen esaslar doğrultusunda denetim personeli kimliği almış Bakanlıkça görevlendirilen personeli,

h) Durum tespit raporu: Bina sorumlusu ile bakım sözleşmesi imzalayan asansör monte eden veya onun yetkili servisi tarafından söz konusu asansörün mevcut durumuna ilişkin, istemesi halinde bir önceki asansör monte eden veya yetkili servisinin de katılımıyla, düzenlenen detaylı raporu,

ı) Duyusal inceleme: Asansörün herhangi bir test veya muayene işlemine tabi tutulmasından önce, Bakanlık denetim personelinin beş duyusunu ve/veya basit ve yaygın olarak kullanımda olan ölçme araçlarını kullanarak yapacağı incelemeyi,

i) Genel müdür: Sanayi Ürünleri Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürünü,

j) Güvensiz asansör: İnsan sağlığı, can ve mal güvenliği açısından risk taşıyan asansörü,

k) Hizmet denetimi: Asansörlerde aylık bakım ve servis hizmeti veren asansör monte eden veya onun yetkili servisinin, 24/6/2015 tarihli ve 29396 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliğinde belirtilen şartlara uygunluğunun Bakanlık tarafından denetimini,

l) İlgili idare: Belediyeleri veya belediye sınırları dışında kalan alanlardaki yapılar için il özel idarelerini,

m) İl müdürü: Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürünü,

n) İl müdürlüğü: Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünü,

o) Kanun: 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanunu,

ö) Onaylanmış kuruluş: Test, muayene ve/veya belgelendirme kuruluşları arasından, bir veya birden fazla teknik düzenleme çerçevesinde uygunluk değerlendirme faaliyetinde bulunmak üzere belirlenen, 4703 sayılı Kanun, 16/12/2011 tarihli ve 2011/2621 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ve Onaylanmış Kuruluşlar Yönetmeliği ve ilgili mevzuatta belirtilen esaslar çerçevesinde Bakanlık tarafından yetkilendirilen özel veya kamu kuruluşunu,

p) Piyasaya arz: Asansör monte edenin, asansörü kullanıcıya ilk olarak hazır hale getirmesini,

r) PGD: Piyasa gözetimi ve denetimini,

s) Revizyon: Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliğinde tanımlanan bakım faaliyeti kapsamı dışında kalan, asansör monte eden tarafından gerçekleştirilecek değişiklikleri,

ş) Uygunluk Değerlendirme Kuruluşu: Ürünün, ilgili teknik düzenlemeye uygunluğunun test edilmesi, muayene edilmesi ve/veya belgelendirilmesine ilişkin faaliyette bulunan özel veya kamu kuruluşunu,

t) Uygunluk değerlendirmesi: Asansörün ilgili teknik düzenlemeye uygunluğunun test edilmesi, muayene edilmesi ve/veya belgelendirilmesine yönelik her türlü faaliyeti,

u) Periyodik kontrol: Asansörün güvenli ve işletme yönünden uygun çalışıp çalışmadığına dair yılda bir defa A tipi muayene kuruluşuna yaptırılacak olan muayeneyi,

ü) Yetkili servis: Asansörlerde aylık bakım ve servis hizmetinin yürütülebilmesi için asansör monte edenin kendi adına kurduğu servis istasyonunu ve/veya sorumluluğu kendinde olmak üzere sözleşme ile yetki verdiği gerçek veya tüzel kişiyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Piyasa Gözetimi ve Denetimine İlişkin Usul ve Esaslar,

Uygunsuzluk Halinde Alınacak Önlemler ve

Uygulanacak Yaptırımlar

Genel esaslar

MADDE 5 – (1) Asansörlere yönelik PGD faaliyeti; piyasaya arz edilen asansörlerin ilgili teknik düzenleme gereklerini sağlayıp sağlamadığının ve güvenli olup olmadığının denetlenmesini, güvenli olmayan asansörlerin güvenli hale getirilmesinin teminini ve gerektiğinde her türlü idari tedbirlerin Bakanlık tarafından alınmasını kapsar.

(2) Bakanlık, asansörlere ilişkin PGD’yi denetim personeliyle yürütür, gerekli önlemleri alır ve idari yaptırımları uygular.

(3) Bakanlık asansörlere yönelik PGD’yi, yıllık denetim programının yanı sıra, resen veya ihbar ve şikâyet üzerine yapar.

(4) PGD sonucunda denetim personeli, uygunluk veya ilgili teknik düzenlemeye uygunsuzluk veya güvensizlik şüphesi veya güvensizlik belirtisi veya güvensizlik tespitinde bulunabilir.

(5) Aşağıdaki hallerden biri veya birkaçının gerçekleşmesi durumunda asansörün kullanımda olduğu Bakanlık tarafından kabul edilir ve söz konusu asansöre yönelik PGD faaliyeti gerçekleştirilir:

a) Asansör monte eden tarafından AT uygunluk beyanı düzenlenmiş olması.

b) İlgili idare tarafından tescil belgesi düzenlenmiş olması.

c) Asansöre ilişkin montaj faturasının düzenlenmiş olması.

ç) Asansöre ait ilk bakım sözleşmesinin yapılmış olması.

d) Asansörün kullanımda olduğunun bina sorumlusu tarafından yazılı olarak beyan edilmesi.

(6) Asansörün piyasaya arz tarihinin tespiti aşamasında sırasıyla ilgili idare tarafından düzenlenen tescil belgesinde yer alan AT Uygunluk Beyanı tarihi, asansöre ilişkin montaj faturası tarihi, asansöre ait ilk bakım sözleşmesi tarihi ve asansör monte eden tarafından ibraz edilen AT Uygunluk Beyanı tarihi göz önünde bulundurulur.

(7) İlgili teknik düzenlemesine uygun olan asansörlerin güvenli olduğu kabul edilir.

(8) Asansörlere yönelik PGD, aşağıdaki esaslar çerçevesinde yapılır:

a) PGD, asansörün hizmet aracı olarak kullanıldığı yerlerde yapılır.

b) PGD, öncelikle asansöre ve monte edene ait bilgi ve belgelerin incelenmesi ile başlar ve takiben ürünün duyusal incelemesiyle devam eder. Duyusal inceleme neticesinde, asansörün güvensiz olduğuna dair kesin belirtiler bulunması ya da asansörün güvensizliğine ilişkin şüphe duyulması halinde her türlü test ve muayenenin yapılması veya yaptırılması suretiyle PGD faaliyeti sonuçlandırılır.

c) PGD faaliyetleri sırasında ürünün uygunluk değerlendirme işlemlerinde yer almayan onaylanmış kuruluşun test ve muayene imkânlarından yararlanılır. Test ve muayene sonucuna göre karar verme yetkisi Bakanlık merkez teşkilatı veya il müdürlüğüne aittir.

(9) Asansöre yönelik PGD gerçekleştirilirken 15/7/2015 tarihli ve 29417 sayılı 2 nci mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Periyodik Kontrolleri İçin Yetkilendirilecek A Tipi Muayene Kuruluşlarına Dair Tebliğ (SGM: 2015/24) çerçevesinde kırmızı renkli bilgi etiketi iliştirildiğinin tespiti halinde;

a) Asansör kullanılmaya devam ediliyorsa bina sorumlusuna 1705 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde öngörülen idari para cezası uygulanır.

b) Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliği kapsamında asansördeki uygunsuzluğun giderilmesine yönelik bina sorumlusuna verilen sürenin dolmuş olduğunun tespiti halinde ilgili idareye asansörün mühürlenerek hizmetten men edilmesi için bildirimde bulunulur.

c) Söz konusu asansörün bakım faaliyetini yürüten asansör monte eden veya onun yetkili servisine yönelik Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliği kapsamında hizmet denetimi gerçekleştirilir.

(10) Asansöre yönelik PGD gerçekleştirilirken Asansör Periyodik Kontrolleri İçin Yetkilendirilecek A Tipi Muayene Kuruluşlarına Dair Tebliğ (SGM: 2015/24) çerçevesinde sarı renkli bilgi etiketi iliştirildiğinin tespiti halinde;

a) Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliği kapsamında asansördeki uygunsuzluğun giderilmesine yönelik bina sorumlusuna verilen süre dolmamışsa, belirlenen uygunsuzluğun verilen süre içerisinde düzelttirilmesi gerektiği hususunda bina sorumlusuna bildirimde bulunulur,

b) Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliği kapsamında asansördeki uygunsuzluğun giderilmesine yönelik bina sorumlusuna verilen süre dolmuşsa ilgili idareye asansörün mühürlenerek hizmetten men edilmesi için bildirimde bulunulur.

(11) Periyodik kontrol neticesinde A tipi muayene kuruluşunca asansöre yeşil renkli bilgi etiketi iliştirilmiş olması o asansöre yönelik PGD yapılmasına engel değildir.

(12) Kendisi tarafından monte edilmeyen asansörün bakımını üstlenen asansör monte eden ya da onun yetkili servisi, bakım sözleşmesi imzalanmasıyla birlikte bakımını yapacağı asansör için Ek-1’de yer alan durum tespit raporunu hazırlayarak bina sorumlusuna sunar ve raporun bir örneğini muhafaza eder.

(13) Asansör monte eden, PGD faaliyeti sonucunda tespit edilen uygunsuzluğun kendisinden kaynaklanmadığını, asansörün piyasaya arzından sonraki süreçte kendi bilgisi dışında asansöre yönelik gerçekleştirilen bakım, onarım veya herhangi bir aksam değişimi veya revizyon işleminden kaynaklandığını ispatlarsa sorumluluktan kurtulur. Bu durumda sorumluluk, bakım, tamir, aksam değişimi veya revizyon işlemi yaparak ürünün güvenliğine ilişkin özelliklerini etkileyen kişiye ait olur.

(14) Bina sorumlusu, on üçüncü fıkrada belirtilen işlemleri gerçekleştireni belgelerle ispatlayamazsa asansörün güvenli hale getirilmesine dair sorumluluk kendisinde olur.

(15) Asansörün tescil işlemini gerçekleştiren ancak asansörü monte etmediği tespit edilen firmaya belgesini usulüne uygun kullanmaması nedeniyle Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen idari para cezası uygulanır.

Denetimin şekli

MADDE 6 – (1) PGD, durumun gereklerine göre, aşağıdaki hususlardan bir veya birkaçını kapsayacak şekilde yapılır:

a) İlgili teknik düzenlemenin öngördüğü işaretler ve/veya belgeler üzerinden inceleme.

b) Duyusal inceleme.

c) Test ve muayene.

Test ve muayene

MADDE 7 – (1) Test ve muayene hizmetine ihtiyaç duyulması halinde, PGD esnasında tutanağın ilgili bölümü doldurulur. Tutanağın bir nüshası, söz konusu asansöre müdahale edilmemesi gerektiği hususunu da içeren test ve muayene bilgilendirme yazısı ile birlikte asansör monte edene iletilir.

(2) Test ve muayene yapılacak asansöre ilişkin tutanağın bir nüshası, ilgili il müdürlüğü tarafından belirlenen onaylanmış kuruluşa veya uygunluk değerlendirme kuruluşuna, test ve muayene hizmeti talep yazısı ekinde üç iş günü içerisinde iadeli-taahhütlü olarak ve ayrıca e-posta ile gönderilir.

(3) Onaylanmış kuruluş veya uygunluk değerlendirme kuruluşu talep yazısının ulaşmasından itibaren söz konusu asansöre yönelik test ve muayene planını il müdürlüğü ile müştereken belirler.

(4) Test ve muayene planının il müdürlüğüne iletilmesini müteakip il müdürlüğü tarafından asansör monte edene test ve muayene planı iletilir. Asansör monte eden, test ve muayene işlemine katılım sağlar.

(5) Onaylanmış kuruluş veya uygunluk değerlendirme kuruluşu test ve muayene talep yazısının kendisine ulaşmasından itibaren en geç on iş günü içerisinde test ve muayeneyi yapar, sonucunu bir raporla tespit eder ve bu raporu test ve muayene tarihinden itibaren üç iş günü içerisinde ilgili il müdürlüğüne iki nüsha halinde yazılı ve elektronik ortamda sunar.

(6) İlgili il müdürlüğü test ve muayene raporunun eline ulaşmasından itibaren rapora ilişkin değerlendirmesini üç iş günü içerisinde tamamlar ve sonucunu sorumluluğu üstlenen asansör monte edene iadeli-taahhütlü posta ile bildirir.

(7) Asansöre ilişkin test ve muayene işlemi, asansörün monte edildiği yerde, belirlenen onaylanmış kuruluş veya uygunluk değerlendirme kuruluşu tarafından gerçekleştirilir.

(8) Test ve muayene işlemine asansör monte eden davet edilir. Ancak asansör monte edenin test ve muayeneye katılmamış olması, söz konusu işlemlerin gerçekleştirilmesine engel teşkil etmez.

(9) İlgili il müdürlüğü denetim personeli gözlemci statüsünde test ve muayeneye iştirak eder.

(10) Test ve muayeneye tabi tutulmasına karar verilen asansörde düzeltme faaliyeti gerçekleştirilemez. Aksi halde, düzeltme faaliyetini gerçekleştirene 1705 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca idari para cezası uygulanır.

Teknik düzenlemeye aykırılık

MADDE 8 – (1) Bakanlık merkez teşkilatı veya il müdürlüğü tarafından ilgili teknik düzenlemeye uygun olmadığı tespit edilen asansörler için;

a) İnsan sağlığına, can ve mal güvenliğine ve çevreye bir tehdit oluşturmaması koşuluyla, tespit edilen uygunsuzluklar, düzeltilmesi amacıyla asansör monte edene iadeli-taahhütlü posta ile bildirilir,

b) Asansör monte edenin, uygunsuzlukları içeren bildirimin kendisine tebliğ edilmesinden itibaren, düzeltme işlemlerini gerçekleştireceğine dair beş iş günü içinde denetimi yapan il müdürlüğüne taahhütte bulunması durumunda, kendisine bir ay düzeltme süresi verilir. Beş iş günü içinde düzeltme işlemlerini gerçekleştireceğine dair taahhütte bulunmayan asansör monte edenin düzeltme faaliyetinde bulunmayacağı kabul edilir,

c) PGD sonucunda uygunsuzluğun giderilmesi için süre verilmiş olan asansöre aynı uygunsuzluk için tekrar süre verilmez. Ancak verilen süre sonunda uygunsuzluğun asansör monte edenin kusuruna dayanmayan sebeplerle giderilemediğinin tespiti halinde bir ayı geçmemek üzere ek süre verilebilir,

ç) Düzeltme faaliyetinin yerine getirilip getirilmediğinin kontrolü, asansör monte edene verilen sürenin bitiminden itibaren en geç on iş günü içinde denetimi gerçekleştiren il müdürlüğünce gerçekleştirilir,

d) (b) bendi uyarınca asansörün ilgili teknik düzenlemeye uygunsuzluğunu gidermek için taahhütte bulunmayan ya da taahhütte bulunmasına rağmen verilen süre zarfında uygunsuzluğu gidermeyen asansör monte edene, Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen idari para cezası uygulanır,

e) Asansör monte edenin asansörün ilgili teknik düzenlemeye uygunsuzluğunu gidermek için taahhütte bulunmaması ya da taahhütte bulunmasına rağmen verilen süre zarfında uygunsuzluğu gidermemesi durumunda, asansörde bulunan uygunsuzlukların giderilmesi için gerekli işlemlerin gerçekleştirilmesi bina sorumlusu tarafından sağlanır. Asansördeki uygunsuzlukların giderilmesi için yapılan masraflar genel hükümler çerçevesinde asansör monte edene rücu edilebilir.

Uygunluk işaretinde ve belgelerinde usulsüzlük

MADDE 9 – (1) Asansör üzerinde yer alan uygunluk işaretinin veya uygunluk değerlendirme işlemleri sonucunda verilen belgelerin gerçeği yansıtmadığının, tahrif veya taklit edildiğinin tespit edilmesi halinde, Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur. Suçtan dolayı yaptırım uygulanmayan hallerde, dava zamanaşımı süresi içinde kalmak şartıyla Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde öngörülen idari para cezası uygulanır.

(2) Birinci fıkrada tespit edilen uygunsuzluklar nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması, asansörün güvenli olup olmadığına dair PGD yapılmasına engel teşkil etmez.

(3) Uygunluk işaretinin ve belgelerinin ilgili teknik düzenlemenin öngördüğü ebat, görünürlük, silinmezlik, iliştirilecek yer ve benzeri özellikler bakımından uygun olmadığının tespit edilmesi halinde, bu husus usulsüzlük olarak değerlendirilmez. Bu durumda 8 inci madde hükümlerine göre işlem yapılır.

Asansörün geçici olarak hizmet dışı bırakılması

MADDE 10 – (1) İlgili teknik düzenlemeye uygunluğu belgelenmiş olsa dahi, asansörün güvenli olmadığına dair kesin belirtilerin bulunması halinde, PGD tutanağının ilgili bölümleri doldurularak test ve muayene işlemleri yapılıncaya kadar il müdürlüğü tarafından asansörün geçici olarak hizmet dışı bırakılmasına karar verilir ve asansörün güvenli hale getirilinceye kadar kullandırılmamasına ilişkin karar bina sorumlusuna denetim esnasında tutanakla bildirilir veya resmî yazı ile tebliğ edilir.

(2) Asansörün güvenli olmadığına dair kesin belirtilerin tespit edildiği tarihten itibaren il müdürlüğünce en geç yirmi dört saat içerisinde test ve muayene süreci başlatılır ve bu işlemler sonuçlandırılıncaya kadar asansörün kullandırılmaması bina sorumlusunca sağlanır.

(3) Test ve muayene işlemleri sonucunda asansörün güvenli olmadığının tespit edilmesi halinde, 11 inci maddede belirtilen tedbirler alınır.

Güvensizliğe neden olan uygunsuzluk

MADDE 11 – (1) Güvenli olmadığı tespit edilen asansör için Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen idari para cezası asansör monte edene uygulanır.

(2) Güvenli olmadığı tespit edilen asansörün güvenli hale getirilinceye kadar kullandırılmaması gerektiği denetimi gerçekleştiren il müdürlüğü tarafından bina sorumlusuna resmî yazı ile tebliğ edilir ve bu sürede bina sorumlusu tarafından asansörün kullanımına izin verilmez.

(3) Asansör monte edenin, uygunsuzlukları içeren bildirimin kendisine tebliğ edilmesinden itibaren düzeltme işlemlerini gerçekleştireceğine dair beş iş günü içinde taahhütte bulunması durumunda kendisine bir ay düzeltme süresi verilir. Beş günlük süre içinde düzeltme işlemlerini gerçekleştireceğine dair taahhütte bulunmayan asansör monte edenin düzeltme faaliyetinde bulunmayacağı kabul edilir.

(4) Asansör monte edenin düzeltme faaliyetini gerçekleştireceğini taahhüt etmemesi durumunda il müdürlüğünce ilgili idareye asansörün hizmetten men edilmesi için bildirimde bulunulur.

(5) PGD sonucunda uygunsuzluğunun giderilmesi için süre verilmiş olan asansöre aynı uygunsuzluk için tekrar süre verilmez. Ancak verilen süre sonunda uygunsuzluğun asansör monte edenin kusuruna dayanmayan sebeplerle giderilemediğinin tespiti halinde bir ayı geçmemek üzere ek süre verilebilir.

(6) Üçüncü fıkra uyarınca asansörde bulunan uygunsuzlukları düzeltmeyi taahhüt etmeyen ya da taahhüt etmesine rağmen kendisine tanınan süre içinde düzeltme işlemlerini gerçekleştirmeyen asansör monte edene Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca idari para cezası uygulanır.

(7) Asansör monte eden düzeltmeye tabi tuttuğu asansörün periyodik kontrolünü ilgili A tipi muayene kuruluşuna yaptırır ve yeşil etiket periyodik kontrol raporunu il müdürlüğüne sunar.

(8) Dördüncü fıkra gereğince ilgili idarece hizmetten men edilen asansöre yönelik düzeltme işlemlerinin başlatılabilmesi amacıyla bina sorumlusunca ilgili idareye başvuru yapılır. Düzeltme işlemleri bina sorumlusu tarafından ilgili teknik düzenleme kapsamında asansör monte eden statüsünü haiz olan bir montaj firmasına yaptırılır ve bina sorumlusunca söz konusu asansöre ait yeşil etiket periyodik kontrol raporu il müdürlüğüne sunulur.

(9) Yeşil renkli bilgi etiketi iliştirilmiş asansöre ait raporun il müdürlüğüne sunulması sonrasında asansör kullanıma açılır.

(10) Düzeltme işlemlerine ve periyodik kontrole ilişkin masraflar asansör monte edene genel hükümler çerçevesinde rücu edilebilir.

(11) Asansör üzerinde gerçekleştirilen test ve muayene sonucunda asansörün güvensiz olduğunun ve asansörü ilgili idareye tescil ettiren firma ile asansörü monte eden firmanın farklı olduğunun tespit edilmesi durumunda;

a) Her iki firmaya da Kanunun 12 nci maddesinin (b) bendinde öngörülen idari para cezası uygulanır,

b)  Asansörün teknik düzenlemesine uygun hale getirilmesinden asansörü tescil ettiren firma sorumludur,

c) Asansörün tescil işlemini gerçekleştiren ancak asansörü monte etmediği tespit edilen firmaya belgesini usulüne uygun kullanmaması nedeniyle ayrıca Kanunun 12 nci maddesinin (f) bendinde belirtilen idari para cezası uygulanır.

(12) Güvensiz olduğu tespit edilen asansörde düzeltici faaliyete ilişkin işlemler denetimi gerçekleştiren il müdürlüğü tarafından takip edilir.

(13) PGD işlemleri sonucunda asansör monte edenin tespit edilemediği durumlarda, asansörün güvenli hale getirilmesine ilişkin masraflar, bina sorumlusu tarafından karşılanır. Bu durumda test ve muayene işlemlerine ilişkin ücret bina sorumlusuna fatura edilemez.

İhbar ve şikâyetin değerlendirilmesi

MADDE 12 – (1) Bakanlığın internet sitesinde yer alan Ürün Güvenliği İhbar/Şikâyet Formu, il müdürlüklerine ait e-posta adresleri ile çağrı merkezi kullanılarak veya mevzuatta belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde yazılı olarak yapılan ihbar ve şikâyetler PGD amacıyla kullanılır.

(2) Asansöre ilişkin ihbar veya şikâyetin, Bakanlık ya da il müdürlüğüne ulaşmasından sonra geri alınması, söz konusu asansörde PGD yapılmasını engellemez.

(3) İhbar ve şikâyet üzerine gerçekleştirilen PGD sonucunda asansörün test ve muayene yapılmadan uygun olduğuna karar verilmesi ve söz konusu asansöre yönelik şikâyetin devam etmesi halinde, asansör için test ve muayene işlemlerine başvurulur ve denetim test ve muayene sonucuna göre sonuçlandırılır.

(4) Kırmızı veya sarı etiket almış olan ve garanti kapsamında bulunan asansöre yönelik PGD yapılmasına Bakanlıkça karar verilebilir.

Hizmet denetimi

MADDE 13 – (1) Hizmet denetimi; garanti, satış sonrası hizmetler, asansör bakım ve servis hizmetlerine yönelik Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliğinde belirlenen gerekliliklerin sağlanıp sağlanmadığının kontrolüne ilişkin denetim faaliyetini kapsar.

(2) Yapılan denetim neticesinde, garanti ve tescile ilişkin uygunsuzluklar hariç tespit edilen uygunsuzluklar için asansör monte edene veya onun yetkili servisine 1705 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca idari para cezası uygulanır.

(3) Tespit edilen uygunsuzlukların giderilmesi için zamana ihtiyaç bulunan hallerde, bu eksiklikler giderilinceye kadar sınai ve ticari faaliyetin durdurulmasına karar verilebilir. Bu karar iş yeri açma ruhsatı veren ilgili idareye kararın uygulanması amacıyla bildirilir.

(4) Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliğine göre garanti belgesinin düzenlenmesi ve tescil ile ilgili şartları sağlamayan asansör monte edene, Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrası (a) bendinde öngörülen idari para cezası uygulanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Önlemler ve idari yaptırımların uygulanmasında yetki

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında, aynı fiilin bir suç veya daha ağır idarî para cezası ile cezalandırılmayı gerektiren kabahat oluşturmaması hâlinde, Kanunda belirtilen idari para cezaları uygulanır.

(2) Kanun çerçevesinde uygulanacak idari para cezası kararları, denetimin Bakanlık merkez teşkilatı personeli tarafından yapılması halinde genel müdür, il müdürlüğü personeli veya Bakanlık merkez teşkilatı personeli ile il müdürlüğü personelinin birlikte denetim yapması halinde vali tarafından verilir. İdari para cezası asansörün monte edildiği yer il müdürlüğünce uygulanır.

(3) Asansörün insan sağlığını, can ve mal güvenliğini tehlikeye düşürebileceğine dair kesin belirti bulunması halinde geçici hizmetten men edilmesi kararı, asansörün test veya muayenesi yapılıncaya kadar, PGD’nin Bakanlık merkez teşkilatı personeli tarafından yapılması halinde genel müdür, il müdürlüğü personeli veya Bakanlık merkez teşkilatı personeli ile il müdürlüğü personelinin birlikte PGD yapması halinde il müdürü tarafından verilir.

(4) Güvenli olmadığı tespit edilen asansörün hizmetten men edilmesine ilişkin karar,  PGD’nin Bakanlık merkez teşkilatı personeli tarafından yapılması halinde genel müdür, il müdürlüğü personeli veya Bakanlık merkez teşkilatı personeli ile il müdürlüğü personelinin birlikte PGD yapması halinde vali tarafından verilir.

(5) 13 üncü madde çerçevesinde gerçekleştirilen hizmet denetimi sonucunda tespit edilen uygunsuzluklarda 1705 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca uygulanması gereken idari yaptırım kararı vali tarafından verilir.

(6) Yapıdan kaynaklanan uygunsuzlukların belirlenmesi durumunda, söz konusu yapıda fenni sorumluluğu üstlenmiş bulunan yapı denetim firması Çevre ve Şehircilik Bakanlığına bildirilir.

Onaylanmış kuruluşlara bildirim

MADDE 15 – (1) PGD sonucunda bir yıl içinde üçten fazla güvensiz asansörü piyasaya arz ettiği tespit edilen asansör monte edene ait bilgiler, ilgili onaylanmış kuruluşa bildirilerek, asansör monte eden hakkında ilgili mevzuat şartlarını taşıyıp taşımadığı hususunda yeniden değerlendirme yapması istenir.

(2) Onaylanmış kuruluş tarafından, asansör monte edenin ilgili mevzuatın gerektirdiği şartları taşıyıp taşımadığına ilişkin yapılan yeniden değerlendirme sonucu Bakanlığa bildirilir.

(3) Onaylanmış kuruluş tarafından birinci ve ikinci fıkrada belirtilen sorumlulukların yerine getirilmediğinin tespit edilmesi halinde Bakanlık tarafından onaylanmış kuruluş hakkında Kanunun 9 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasında yer alan yaptırımlar uygulanır.

Hüküm bulunmayan haller

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Geçiş hükmü

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Asansörün bakımını yürüten asansör monte eden ya da onun yetkili servisi, bakım hizmetini üstlendiği sırada durum tespit raporu düzenlemediği her asansör için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç altı ay içerisinde Ek-1’e uygun olarak bir durum tespit raporu düzenler ve bina sorumlusuna sunar.

Yürürlük

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız

Etiketler: , , , , , , , ,

Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (305/2011/AB) Kapsamında Uygulanacak Teknik Şartnamelerin Yayımlanması Hakkında Tebliğ (No: MHG/2015-20)

17 Kasım 2015 SALI Resmî Gazete Sayı : 29535

TEBLİĞ

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:
YAPI MALZEMELERİ YÖNETMELİĞİ (305/2011/AB) KAPSAMINDA UYGULANACAK TEKNİK ŞARTNAMELERİN YAYIMLANMASI HAKKINDA TEBLİĞ (TEBLİĞ NO: MHG/2015-20)
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, 10/7/2013 tarihli ve 28703 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (305/2011/AB)’nin 19 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında tanımlanan teknik şartnamelerin ve 21 inci maddesinde tanımlanan Avrupa Değerlendirme Esaslarının referans listelerinin yayımlanmasıdır.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (305/2011/AB) kapsamında, CE işareti iliştirilecek yapı malzemelerine dair teknik şartnameleri ve Avrupa Değerlendirme Esaslarının referans listesini kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, Yapı Malzemeleri Yönetmeliğine (305/2011/AB) dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;
a) Avrupa Değerlendirme Esasları: Avrupa Teknik Değerlendirmelerinin düzenlenmesi amacıyla Avrupa Teknik Değerlendirme Kuruluşları Organizasyonu tarafından kabul edilip onaylanan esasları,
b) Eşvarlık Dönemi: İmalatçıların, yapı malzemelerini ulusal teknik şartnamelere veya uyumlaştırılmış teknik şartnamelere göre piyasaya arz edebilecekleri zaman aralığını,
c) Ulusal Teknik Şartname: Ulusal Standart ve Ulusal Teknik Onayı,
ç) Uyumlaştırılmış Teknik Şartname: Uyumlaştırılmış Standartları ve Avrupa Değerlendirme Esaslarını,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Teknik Şartnamelerin Yayımlanması
Avrupa Değerlendirme Esaslarının yayımlanması
MADDE 5 – (1) AB Resmî Gazete’sinde yayımlanan Avrupa Değerlendirme Esaslarını kapsayan referans liste bu Tebliğin Ek-2’sinde yer almaktadır.
(2) 10/7/2015 tarihli AB Resmî Gazetesi (Official Journal of The European Union) C serisi 226/100 numara altında yayımlanan ve Komisyon İşletmeler ve Sanayi Genel Müdürlüğünün internet sitesinde (http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?qid=1439898997537&uri= CELEX:52015XC0710(05)) yayımladığı Avrupa Değerlendirme Esaslarının referans listesi Ek-2’de yer almaktadır.
Uyumlaştırılmış standartların yayımlanması
MADDE 6 – (1) Bu Tebliğde, AB Resmî Gazete’sinde yayımlanan uyumlaştırılmış teknik şartnamelerin ve Türk Standartları Enstitüsünce adapte edilen uyumlaştırılmış standartların referans numaralarını, yürürlük tarihlerini, eşvarlık dönemi başlangıç ve bitiş tarihlerini kapsayan liste yer almaktadır.
(2) 10/7/2015 tarihli AB Resmî Gazetesi (Official Journal of The European Union) C serisi 226/49 numara altında yayımlanan ve Komisyon İşletmeler ve Sanayi Genel Müdürlüğünün internet sitesinde (http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?qid=1439898997537&uri= CELEX:52015XC0710(04)) yayımladığı ve Türk Standartları Enstitüsünün de adapte ederek 30/10/2015 tarihine kadar yürürlüğe koyduğu uyumlaştırılmış teknik şartnamelerin listesi Ek-1’de yer almaktadır.
(3) Bu Tebliğin Ek-1’indeki listede yer alan uyumlaştırılmış teknik şartnameler kapsamındaki yapı malzemeleri, listede belirtilen eşvarlık dönemi öncesinde CE işareti iliştirilerek piyasaya arz edilemez.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Eşvarlık Dönemi ile İlgili Hükümler
Eşvarlık döneminde yapı malzemelerinin değerlendirme işlemleri ve piyasaya arz edilme esasları
MADDE 7 – (1) Ulusal bir teknik şartname kapsamındaki bir yapı malzemesi, bu Tebliğin Ek-1’inde listelenen bir uyumlaştırılmış standart kapsamına girdiğinde bu yapı malzemesinin performans değişmezliğinin değerlendirilmesi ve doğrulanması işlemleri;
a) İlgili uyumlaştırılmış standardın eşvarlık dönemi başlangıç tarihinden itibaren ya ilgili ulusal standardına ya da ilgili uyumlaştırılmış standardına göre yapılabilir.
b) İlgili uyumlaştırılmış standardın eşvarlık dönemi bitiş tarihinden itibaren, sadece uyumlaştırılmış standarda göre yapılır.
(2) Uyumlaştırılmış bir standardın versiyonunun bu Tebliğ ile değişmesi veya mevcut uyumlaştırılmış standardın başka bir uyumlaştırılmış standart kapsamına alınması durumunda ilgili standartlar kapsamındaki yapı malzemesinin performans değişmezliğinin değerlendirilmesi ve doğrulanması işlemleri;
a) Eşvarlık dönemi süresince mevcut uyumlaştırılmış standarda veya kapsamına alındığı standarda veya standardın yeni versiyonuna göre,
b) Eşvarlık dönemi bitiş tarihinden sonra ilgili standardın sadece versiyonunun değişmesi durumunda standardın yeni versiyonuna göre, standardın başka bir standart kapsamına girmesi durumunda ise kapsamına girdiği standarda göre,
yapılır.
(3) Bu maddenin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen işlemlerde Ek-1’deki listede yer alan hEN standartlarından adapte edilen uyumlaştırılmış standartlar esas alınır.
(4) Eşvarlık döneminde, ilgili ulusal standardın veya uyumlaştırılmış standardın eski versiyonunun Türk Standartları Enstitüsü tarafından iptal edilmiş olması, bu yapı malzemesi ile ilgili mevcut belgelerin geçerliliğini ve mevcut veya devam eden belgelendirme faaliyetlerinin ulusal standarda veya uyumlaştırılmış standartlara göre yapılmasına engel teşkil etmez.
(5) Eşvarlık dönemi bitiş tarihinden sonra, yapı malzemelerinin performans değişmezliğinin değerlendirilmesi ve doğrulanması işlemleri Ek-1’de listelenen ilgili uyumlaştırılmış standarda göre yapılır. Ulusal teknik şartnamelerin bir uyumlaştırılmış teknik şartname ile çelişmesi veya kapsamına girmesi durumunda ulusal teknik şartnamelere dayanılarak düzenlenen tüm onay ve belgelerin geçerliliği, geçerlilik süresine bakılmaksızın sona erer.
(6) Bu maddenin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına göre değerlendirme ve doğrulama işlemleri yapılmış yapı malzemeleri, imalatçının ilgili mevzuatla verilmiş yükümlülükleri de yerine getirmesi şartıyla piyasaya arz edilebilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Yürürlükten kaldırılan tebliğ
MADDE 8 – (1) 24/5/2015 tarihli ve 29365 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (305/2011/AB) Kapsamında Uygulanacak Teknik Şartnamelerin Yayımlanması Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: MHG/2015-10) yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 9 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 10 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

Etiketler: , , , , , ,