Asansör Periyodik Kontrolleri İçin Yetkilendirilecek A Tipi Muayene Kuruluşlarına Dair Tebliğ (SGM: 2015/24)’de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (SGM: 2017/21)

19 Haziran 2017 PAZARTESİ
Resmî Gazete
Sayı : 30101

TEBLİĞ

Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:
ASANSÖR PERİYODİK KONTROLLERİ İÇİN YETKİLENDİRİLECEK  A TİPİ MUAYENE KURULUŞLARINA DAİR TEBLİĞ (SGM: 2015/24)’DE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ (SGM: 2017/21)

Noter araç satış ücreti 2017 yılı

MADDE 1 – 15/7/2015 tarihli ve 29417 ikinci mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Periyodik Kontrolleri İçin Yetkilendirilecek A Tipi Muayene Kuruluşlarına Dair Tebliğ (SGM: 2015/24)’in 6 ncımaddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 6 – (1) Yetki almak isteyen A tipi muayene kuruluşu tarafından yapılacak olan başvuru, Bakanlık tarafından oluşturulan elektronik başvuru sistemi üzerinden yapılır.

Araç Ruhsatını Yanında Bulundurmamanın Cezası 2017 yılı

(2) Başvuru aşağıdaki bilgi ve belgeleri içerir:

  1. a) MERSİS numarası.
  2. b) Unvan ve adres.
  3. c) Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi sureti veya kuruluş kanunu veya kuruluşuna dair resmi karar.

ç) Temsil ve ilzama yetkili şahısın orijinal imza sirküsü.

  1. d) İnternet sitesi adresi ve yetkili şahısın e-posta adresi.
  2. e) Akreditasyon belgesi.
  3. f) Asansör periyodik kontrol faaliyetlerini kapsayan ve değeri en az 1.000.000 TL tutarında olan mesleki ve mali sorumluluk sigorta poliçesi.
  4. g) Muayene personelinin adı ve soyadı, T.C. kimlik numarası, mesleği, tecrübe süresi, tam zamanlı/dış kaynaklı olma durumu ve yetkisini tanımlayan personel listesi.

ğ) Tam zamanlı olarak istihdam edilen muayene personelinin Sosyal Güvenlik Kurumu onaylı sigorta kayıtları.

  1. h) Bağlı bulunduğu vergi dairesinin adı, adresi ve vergi kayıt numarası.

ı) İçişleri Bakanlığı Ulusal Adres Veri Tabanından Bakanlık vasıtasıyla alınan bilgilerin üçüncü taraflara aktarılmayacağına dair taahhütname.

2017 yılı Trafikte ehliyetsiz araba kullanmanın cezası

  1. i) Bakanlık veri tabanına uyumun sağlandığına dair taahhütname.

(3) Elektronik başvuru sisteminin kullanılmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlığın resmi internet sitesinden yayımlanır.

(4) A tipi muayene kuruluşunun asansörler için TS EN ISO IEC 17020 standardına göre akreditasyonu, elektrik ve hidrolik tahrikli asansörlerin periyodik kontrolünü kapsar. Akreditasyon kapsamı yalnızca elektrik tahrikli veya hidrolik tahrikli asansörler olarak belirlenmiş olan A tipi muayene kuruluşu, Bakanlık tarafından yetkilendirilmez.”

Silah taşıma ve bulundurma Ruhsat Harç Bedelleri 2017 Yılı

MADDE 2 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Tebliğ hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

Tebliğ Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
15/7/2015 29417
Tebliğde Değişiklik Yapan Tebliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
7/9/2016 29824

noter,trafik,silah taşıma bulundurma,mahkeme, okul,diploma, pasaport,ehliyet sınav harçları 2017

Etiketler: , , , , , , , , ,

Milli Emlak Genel Tebliği (Sıra No: 313)’nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Sıra No: 378)

17 Haziran 2017 CUMARTESİ
Resmî Gazete
Sayı : 30099

TEBLİĞ

Maliye Bakanlığından:
MİLLİ EMLAK GENEL TEBLİĞİ (SIRA NO: 313)’NDE
DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ
(SIRA NO: 378)

Noter araç satış ücreti 2017 yılı

MADDE 1 – 29/8/2007 tarihli ve 26628 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Milli Emlak Genel Tebliği (Sıra No: 313)’nin “XI. SATIŞ USULLERİ” bölümünün “B) DOĞRUDAN SATIŞ” başlıklı alt bölümünün “2.2 – Tapu Kaydına Şerhler ve Beyanlar Hanesine İşlenecek Hususlar” başlıklı bölümünün ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

2017 Yılı Zorunlu Trafik Sigortası İl İl Tavan Fiyatları Listesi

“(2) 4706 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin son fıkrası uyarınca yapılacak satış (Serbest Bölge ve Teknoloji Geliştirme Bölgeleri kurulmak üzere yapılacak satışlar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığına yapılacak satışlar hariç) işlemine konu taşınmaz ile ilgili olarak, “Bu taşınmaz, 29/6/2001 tarihli ve 4706 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin son fıkrası uyarınca projesine uygun olarak ………….. faaliyeti yapılmak ve bu amaçta kullanılmak üzere satılmıştır. Öngörülen yatırım için belirlenen sürelerde yatırımın faaliyete geçirilmesi zorunludur. Projeye süresi içinde başlanmaması veya tamamlanmaması ya da satış amacı dışında kullanılması durumunda, taşınmaz Hazinece geri alınacak ve tahsil edilen satış bedelinin yüzde beşi mahrum kalınan gelire karşılık olarak bütçeye irat kaydedilecektir. Geriye kalan satış bedeli faizsiz olarak iade edilecektir. Taşınmaz üzerine ilgili tüzelkişilik tarafından yapılmış olan muhdesatlar için Hazineden herhangi bir hak veya tazminat talebinde bulunulmayacak ve taşınmaz genel hükümlere göre tahliye edilecektir. Projede öngörülen yatırım faaliyete geçmeden önce 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu uyarınca yapılabilecek satışlar haricinde üçüncü kişilere hiç bir şekilde devredilemeyecektir.” şeklinde ilgililerinden noter tasdikli taahhütname alınması ve bu taahhütname hükümlerinin tapu kütüğünün beyanlar hanesine de işlenmesi, ferağ işlemi için ilgili tapu sicil müdürlüklerine yazılan yazılarda belirtilecektir.”

4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanunu 2017 Yılı İdari Para Cezaları Miktarları

MADDE 2 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 – Bu Tebliğ hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.

Egzoz Gazı Emisyon ölçümünü süresinde yaptırmamanın para cezası 2017 yılı

Etiketler: , , , , , , , , , , ,

2017 YILI NOTERLİK ÜCRET TARİFESİ

2017 yılı Noterlik Ücret Tarifesi; 01 Mart 2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. 2017 yılı Noter Ücret Tarifesi  01 Mart 2018 tarihine kadar geçerlidir.

Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünden:

2017 YILI NOTERLİK ÜCRET TARİFESİ

Noter araç satış ücreti 2017 yılı

Noter ücreti

Madde 1 – Noterler, yaptıkları işlemlerden Harçlar Kanunu’na göre aldıkları harçların yüzde otuzu oranında noter ücreti alırlar.

2017 Yılı Zorunlu Trafik Sigortası İl İl Tavan Fiyatları Listesi

Bu ücret, bir noterlik işleminde 3,56 TL’den az olamaz.

Bu suretle hesaplanan ücret miktarlarında (0,5 KR’nin) yarım kuruşun altındaki değerler dikkate alınmaz.

Noter Vekaletname Ücreti 2017 Yılı

Düzenleme ücreti

Madde 2 – Noterler, yaptıkları vasiyetname ve vakıf senedi düzenlemesinden 161,06 TL düzenleme ücreti alırlar.

Bu işlemlerden vazgeçme veya bunların feshi, iptali ve değiştirilmesi yukarıda belirtilen ücretin üçte biri oranında ücrete tabidir. Düzenleme ücreti alınması gereken bir işlemde hesap edilecek noter ücreti ile düzenleme ücretinden hangisi fazla ise o ücret alınır.

Yazı ücreti

Madde 3 – Noterler, her ne suretle olursa olsun yazdıkları kağıtların dairede kalan nüshası ile iş sahibine verilen asıl ve örneklerinin her sayfasından 4,88 TL yazı ücreti alırlar.

Yukarıdaki fıkrada gösterilen kağıtların örneklerinin iş sahibinin istek ve onayı üzerine, noterlik dairesinde fotokopi yoluyla çıkartılması halinde, bu örneklerin her sayfası da aynı ücrete tabidir

Özel kanunlarında harç, damga vergisi ve resimden muaf tutulan işlemleri noter yazdığı takdirde, yukarıdaki fıkra hükmü gereğince yazı ücreti alınır.

Tanıklık ve onama şerhlerinden yazı ücreti alınmaz.

Çevirme ücreti

Madde 4 – 1512 sayılı Noterlik Kanunu’nun 103 üncü maddesi hükmü uyarınca, noter tarafından bir dilden diğer dile, bir yazıdan diğer yazıya çevrilen veya çevirtilen kağıtların her sayfasından 40,40 TL çevirme ücreti alınır.

Bir dilden diğer dile veya bir yazıdan diğer yazıya çevrilen veya çevirtilen kağıtların 10 veya daha az satırı içeren sayfalarından birinci fıkrada gösterilenin yarısı kadar ücret alınır.

daire,konut,işyeri,arsa,ev,apart,emlak,gayrimenkul Tapu ve Kadastro İşlemlerinden Alınacak Harçlar 2017

Karşılaştırma ücreti

Madde 5 – Dışarıda yazılıp onama veya tebliğ için noterliğe getirilen kağıtların karşılaştırılmasından (Asıllar hariç) sayfa başına 4,88 TL ücret alınır.

Özel kanunlarında harç, damga vergisi ve resimden muaf tutulan işlemlerden de bu ücret aynen alınır.

Tescil ücreti

Madde 6 – Kanun uyarınca tescili gereken işlemlere ait kağıtlardan, işlem başına maktu olarak 1,53 TL tescil ücreti alınır.

Emanetlerin saklanması ücreti

Madde 7 – Noterler, saklayacakları emanetler için (emanet ister eşya, isterse kıymetli evrak olsun) maktu olarak yıllık 11,28 TL ücret alırlar. Tutanakta yazılı emanetler birden fazla olsa dahi, tek saklama ücreti alınır.

Emanetlerin saklanması ayrıca gideri gerektirmekte ise noter, birinci fıkra uyarınca alacağı ücretten başka, bu sebeple yapacağı gerçek gideri de ilgilisinden alır. Emanetler birden fazla kişilere ait ise, emanetlerin miktarına ve kapladığı yere göre, gider aralarında paylaştırılır.

Saklama süresi kanunca belirtilmiş olan hallerde ücret, belirtilen süre için peşin olarak alınır. Saklama süresi kanunca belli olmayan emanetlerin ücreti, her yıl peşin olarak alınır.

Noterin değişmesi halinde, ayrılan noter, aldığı saklama ücretinden geriye kalan süreye ait tutarı yeni notere devreder.

Harç, damga vergisi ve resimden muaf işlemlerle kamulaştırma tebliğlerinde noter ücreti

Silah taşıma ve bulundurma Ruhsat Harç Bedelleri 2017 Yılı

Madde 8 – Noterler, özel kanunlarında harç, damga vergisi ve resimden muaf olduğu belirtilen, ancak değer içeren işlemlerden, harç alınmış olsa idi alınması gereken harcın % 10’u oranında noter ücreti alırlar. Değer içermeyen bu çeşit işlemler dolayısıyla noterler onadıkları her imza için 4,09 TL ücret alırlar.

Özel kanunlarında harç, damga vergisi ve resimden muaf olduğu belirtilen ve imza onaylamasını gerektirmeyen protesto, ihtarname, ihbarname işlemlerinde ilgilisine tebliğ edilecek her nüsha için 4,09 TL ücret alınır.

Kamulaştırma Kanunu hükümleri uyarınca yapılacak kamulaştırma tebliğlerinde ilgilisine tebliğ edilecek her nüsha için 4,09 TL ücret alınır.

2017 yılı Harçları (Noter, pasaport, trafik, ehliyet,boşanma, nafaka, mahkeme, icra,diploma, sınav )

Defter onaylama ücreti

Madde 9 – Defterlerin açılış onaylamasından, yüz sayfaya kadar olanlardan (yüz sayfa dahil) 1,53 TL, yüz sayfadan yukarı her yüz sayfadan da 57 KR onaylama ücreti alınır. Yüz sayfadan fazla olan defterlerin küsuratı elli sayfaya kadar olursa ücret alınmaz. Elli ve daha fazla olursa 57 KR ücret alınır.

Ara ve kapanış onaylamalarında maktu olarak 57 KR ücret alınır.

Özel kanunlarına göre harç, damga vergisi ve resimden muaf olanlara ait defterlerin onaylamasından da, yukarıdaki fıkralar uyarınca ücret alınır.

2017 YILI AVUKATLIK ASGARİ ÜCRET TARİFESİ

Bildirim yazı ücreti

Madde 10 – Noterler, kanunda öngörülen bildirim yükümlülükleri doğrultusunda yazacakları her yazı için 1,53 TL bildirim yazı ücreti alırlar.

Yol ödeneği

Madde 11 – Noterler ve imzaya yetkili vekilleri, noterlik dairesi dışında iş yapmak veya Noterlik Kanunu’nun 55 inci maddesi hükmü uyarınca evrak ve defterleri götürmek için daireden ayrıldıklarında gerekli yol giderlerinden başka her işten, her gün için 19,34 TL yol ödeneği alırlar.

Noterlik dairesi dışında piyango, özel ve resmî kuruluşların kur’a, seçim ve toplantılarında hazır bulunarak; tutanak düzenlemeleri halinde, noterler ve imzaya yetkili vekilleri gerekli yol giderlerinden başka her işten, her gün için 177,18 TL yol ödeneği alırlar.

2017 yılı Okul diplomaları harçları

Aracılık ücreti

Madde 12 – Aracı noter, işin gerektirdiği her türlü giderden başka, her işlem için maktu olarak 1,09 TL aracılık ücreti alır.

Terk eden eşin ortak konuta davet edilmesi ve mirasçılık belgesi verilmesi işlemlerinden alınacak ücret

Madde 13 – Terk eden eşin ortak konuta davet edilmesi ve mirasçılık belgesi verilmesi işlemlerinde, noter ücreti ile yazı ücreti bu Tarifenin 1 inci ve 3 üncü maddelerde yer alan hükümler doğrultusunda alınır.

Elektronik İşlemler

Madde 14 – Noterlik işlemlerinin elektronik ortamda güvenli elektronik imza ile yapılması halinde de bu tarife hükümlerine göre ücret alınır.

2017 yılı Diploma / kimlik / evrak vb. noter aslı gibidir tasdik ücreti

Elektronik Tespit Ücreti

Madde 15 – Elektronik ortamdaki durum, görüntü, işlem veya benzeri her türlü verinin tespiti işlemlerinde, noter ücreti ile hazırlanacak tutanak için yazı ücreti bu Tarifenin 1 inci ve 3 üncü maddelerde yer alan hükümler doğrultusunda alınır.

Tespiti yapılan verinin 1 MB’a kadar olan kısmı için 2,18 TL, sonraki her 1 MB için ise 1,09 TL ücret alınır.

Yürürlük tarihi:

Madde 16 – Bu tarife, 1512 sayılı Noterlik Kanunu’nun değişik 112 nci maddesi uyarınca hazırlanmış olup, 1 Mart 2017 tarihinden itibaren uygulanır.

2017 Yılı Noter Vekaletname Ücreti

Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Doğal Gaz Piyasasında Yapılacak Denetimler ile Ön Araştırma ve Soruşturmalarda Takip Edilecek Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

7 Ocak 2017 CUMARTESİ
Resmî Gazete
Sayı : 29941

YÖNETMELİK

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan:

2017 kayıp ruhsat /ehliyet çıkarma ücreti

DOĞAL GAZ PİYASASINDA YAPILACAK DENETİMLER İLE ÖN ARAŞTIRMA
VE SORUŞTURMALARDA TAKİP EDİLECEK USUL VE ESASLAR
HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA
DAİR YÖNETMELİK

2017 yılı Trafikte Alkollü araç kullanmanın para cezası ve ehliyet ceza puanı

MADDE 1 – 28/1/2003 tarihli ve 25007 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Doğal Gaz Piyasasında Yapılacak Denetimler ile Ön Araştırma ve Soruşturmalarda Takip Edilecek Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“d) İlgili mevzuat: Doğal gaz piyasasına ilişkin kanun, yönetmelik, tebliğ, genelge ve Kurul kararları ile doğal gaz piyasasında faaliyet gösteren gerçek veya tüzel kişilerin sahip olduğu lisans ve sertifikaların ayrılmaz parçasını oluşturan genel ve özel hükümlerini,

2017 yılı kasksız gözlüksüz motorbisiklet kullanmanın para cezası ve ehliyet ceza puanı

e) Kanun: 18/4/2001 tarihli ve 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanununu (Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılması ve Doğal Gaz Piyasası Hakkında Kanun),”
MADDE 2 – Bu Yönetmelik 4/1/2017 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Başkan yürütür.

Etiketler: , , , , , ,

2017 yılı Tapu ve Kadastro İşlemlerinden Alınacak Harçlar

(4) SAYILI TARİFE
Tapu ve Kadastro İşlemlerinden Alınacak Harçlar 2017 yılı

2017 Yılı Zorunlu Trafik Sigortası İl İl Tavan Fiyatları Listesi

I- Tapu işlemleri:

noter,trafik,silah taşıma bulundurma,mahkeme,okul,diploma, pasaport,ehliyet sınav harçları 2017

1.Kayıt harici kalmış olan gayrimenkullerin tescilinden takdir olunan değer üzerinden
(Binde 11,38)
2.Deniz, göl ve nehir kıyılarında izinli ve izinsiz doldurma suretiyle iktisabedilen yerlerin tescilinden takdir edilecek değer üzerinden

2017 yılı Noterden vekaletname verme ücretleri

(Binde 1593,9)
3. (5831 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi ile değişen madde. Yürürlük: 27/1/2009)

Silah taşıma ve bulundurma Ruhsat Harç Bedelleri 2017 Yılı

a) Terekeye dahil taşınmaz malların kanuni ve atanmış mirasçılar arasında aynen veya ifrazen yapılacak taksiminde kayıtlı değer üzerinden (Binde 22,77)
b) Taşınmaz malların ve sınırlı ayni hakların, intikalinde alınmamak kaydıyla, bağışlanmasından rücularda ve vasiyetlerin infazında veya piyango ve ikramiye suretiyle iktisabında kayıtlı değer üzerinden

2017 yılı Noter araç satış ücreti

(Binde 11,38)
4.Gayrimenkullerin ve mülkiyetten gayri ayni hakların bağışlanmasında, kanuni mirasçılar dışında intifa hakkından, kuru mülkiyet sahibi lehine ivazsız feragat edilmesinde ve süreli intifa haklarında süre dolarak intifa hakkının sona ermesinde kayıtlı değer üzerinden
(Binde 68,31)
5.Dalyan ve voli mahallerinin tescil, intikal, hibe, vasiyet, temlik ve sair tasarrufi muamelelerde takdir olunacak kıymet veya bildirilen bedelden yüksek olanı üzerinden
(Binde 68,31)
6. a)İfraz veya taksim veya birleştirme işlemlerinde kayıtlı değerler üzerinden

2017 yılı diploma / kimlik vb. noter aslı gibidir tasdik ücretleri

(Binde 11,38)
b) (5831 sayılı Kanunun 7 nci maddesi ile değişen bent. Yürürlük: 27/1/2009) İmar parselasyon planları uygulama sonucu şuyulanan parsellerin pay sahipleri arasında rızaen veya hükmen taksiminde kayıtlı değer üzerinden
(Binde 11,38)
c)Yukarıdaki fıkralar dışında kalan ve müşterek mülkiyete konu olanların rızaen veya hükmen pay sahipleri arasında, aynen veya ifrazen taksiminde kayıtlı değer üzerinden
(Binde 4,55)
7.İpotek tesisinde:
a) İpotekte sağlanan borç miktarı üzerinden
(Binde 4,55)
b)İpoteğe dahil gayrimenkullerden birisinin çıkarılarak başkasının ithalinde veya teminat ilavesinde borç miktarı üzerinden
(Binde 4,55)
c)Mevcut ipotek derecelerinin sonradan istenilen değişikliklerinde borç miktarı üzerinden

(6728 sayılı Kanunun 38ncimaddesi ile eklenen hüküm:Yürülük09/8/2016)(Tacirler arası ipotek tesis işlemlerinde bu fıkraya göre hesaplanan harçlar yüzde elli oranında uygulanır)

(Binde 2,27)
8.Muvakkat tesciller:

2017MTV MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİ  1.ve 2.TAKSİTLERİ HESAPLAMA TABLOSU CETVELİ

Medeni Kanunun 921 inci maddesi (22/11/2001 gün ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 1011 inci maddesi) gereğince yapılacak tescillerde kayıtlı değer üzerinden
(Binde 2,27)
9.Mal birliği ve mal ortaklığının, mukaveleden mütevellit şüf’a, iştira ve vefa haklarının, aile yurtlarının mutlak veya nakil ile mükellef mirasçı nasbının sicile şerhinden veya tescilinden kayıtlı değer üzerinden
(Binde 6,83)
10.Adi veya hasılat kira mukavelelerinin tapu siciline şerhinde mukavele müddetine göre hesaplanacak kira toplamı ve mukavele mevcut değilse veya mukavelede müddet belirtilmemişse bir yıllık kira bedeli üzerinden
(Binde 6,83)
11.Teferruatın tapu siciline kaydında beyan olunan değeri üzerinden,
(Binde 4,55)
12. (5838 sayılı Kanunun 17 nci maddesiyle değişen fıkra. Yürürlük: 28/2/2009) Satış vaadi sözleşmeleri ile irtifak hakkı tesisi vaadi sözleşmelerinin tapu siciline şerhinde, sözleşmede yazılı bedel üzerinden (Bu bedel, sözleşmeye konu gayrimenkulün emlak vergisi değerinden az, emlak vergisi değerinin iki katından çok olamaz.) bedelsiz olanlarda emlak vergisi değeri üzerinden
(Binde 6,83)
13. a) (5838 sayılı Kanunun 17 nci maddesiyle değişen bent. Yürürlük: 28/2/2009) Arsa ve arazi üzerine inşa olunacak bina vesair tesislerin tescilinde (Her bir bağımsız bölüm vesair tesis için)
203,20
Bayındırlık ve İskan Bakanlığının görüşü alınarak Maliye Bakanlığınca tespit ve ilan edilmiş bulunan sosyal mesken, işçi evleri ve bunlardan daha düşük nitelikteki meskenlerin tescilinde (Her bir bağımsız bölüm için)
101,50
Tapu siciline tescil yapılmaması halinde de bu harcın tahsili aynı esaslar dahilinde yürütülür.
b) Meşfu payın şüf’a hakkı sahibi tarafından ilama müsteniden iktisabında, kayıtlı değer üzerinden (Binde 22,77)
c) (5838 sayılı Kanunun 17 inci maddesiyle değişen bent, Yürürlük: 28/2/2009) (a) fıkrası dışında kalan her nevi cins ve kayıt tashihinde (her bir işlem için)
101,50
14.Tapu harcı mevzuuna giren işlemlerle ilgili tescil ve şerhlerin terkininden
21,70
15.Yapı kooperatiflerinin ortaklarına dağıtacağı gayrimenkullerin ortaklar adına tescilinde kayıtlı değer üzerinden
(Binde 2,27)
16.Gayrimenkullere ait haritaların kopyalarının verilmesinde her parsele ait kopya için

2017 yılında Yolcu ve eşya taşımalarında kullanılan araçlara kar-kış lastiği takmamanın para cezası

45,15
17.İlgililerin isteği üzerine gayrimenkullere ait verilecek kayıt örneklerinin her birisiyle çıkarılacak belge örneklerinin beher sayfasından (Fotokopiler dahil)
8,20
18.Taksim hakkının bertaraf edilmesinde bunun beyanlar hanesine işlenmesinde gayrimenkulün kayıtlı değeri üzerinden
(Binde 11,38)
19.Muvazaa tarikiyle vaki tescillerin hükmen düzeltilmesinde kayıtlı değer üzerinden
(Binde 136,62)
20. a) Gayrimenkullerin ivaz karşılığında veya ölünceye kadar bakma akdine dayanarak yahut trampa hükümlerine göre devir ve iktisabında (4751 sayılı Kanunun 6/C maddesiyle değişen ibare. Yürürlük:9/4/2002) gayrimenkulün beyan edilen devir ve iktisap  bedelinden az olmamak üzere emlak vergisi değeri üzerinden (Cebri icra ve şuyuun izalesi hallerinde satış bedeli, istimlaklerde takdir edilen bedel üzerinden) devir eden ve devir alan için ayrı ayrı
(Binde 20)
Tapuda kaydı bulunmayan gayrimenkullerin, zilyetlik devir sözleşmeleri ile devrinde de bu fıkra hükümleri uygulanır.
Hesaplanacak harç, zilyetlik devir sözleşmeleri yapılmadan önce, şekli ve muhtevası Maliye Bakanlığınca tespit edilecek bir beyanname ile bildirilir ve beyanname verme süresi içinde ödenir.
b) (4842 sayılı Kanunun 36 ncı maddesi ile değişen ibare. Yürürlük:24/4/2003)
Gayrimenkullerin, irtifak haklarının ve gayrimenkul mükellefiyetinin sermaye şirketlerine sermaye olarak konulmasında ticaret mahkemesince tayin olunan değer üzerinden devir alan için ve gayrimenkul devir hallerinde devir eden için
(Binde 20)
c)(4369 sayılı Kanunun 78 inci maddesi ile değişen fıkra. Yürürlük:29/7/1998)
Gayrimenkul mükellefiyetinin tesis ve devir yoluyla iktisabında tesis ve devir için ödenen bedel üzerinden (Bu bedel muayyen zamanlarda bir şey yapmak veya vermekten ibaret olduğu takdirde mükellefiyet bedeli beher sene verilecek veya yapılacak şeylerin 20 misline eşit sayılır) devir alan için
(Binde 20)
d)(4369 sayılı Kanunun 78 inci maddesi ile değişen fıkra. Yürürlük:29/7/1998)
Gayrimenkul hükmündeki daimi ve müstakil hakların tesis ve devri için ödenen bedel üzerinden (5615 sayılı Kanunun 16 ncı maddesi ile değiştirilen  parantez içi hüküm. Yürürlük;4/4/2007) (Bu bedel, üzerinde hak tesis edilen gayrimenkulun emlak vergisi değerinin yarısından az, iki katından çok olamaz) devir alan için
(Binde 20)
e) (5838 sayılı Kanunun 17 inci maddesi ile değişen bent. Yürürlük: 28/2/2009) Gayrimenkul üzerine irtifak hakkı tesis ve devrinde (634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa göre yapılan kat irtifakları hariç olmak üzere) tesis ve devir için ödenen bedel (Bu bedel, üzerinde hak tesis edilen gayrimenkulün emlak vergisi değerinin iki katından çok olamaz) üzerinden devir alan için
(Binde 20)
f) (4369 sayılı Kanunun 78 inci maddesi ile değişen fıkra. Yürürlük: 29/7/1998) İvaz karşılığında kuru mülkiyet iktisabında devir bedeli üzerinden devir eden ve devir alan için ayrı ayrı

2017 yılı Egzoz Emisyon ölçümünü zamanında yaptırmamanın para cezası 

(Binde 20)
g) (6361 sayılı Kanunun 51 inci maddesi ile eklenen bent. Yürürlük:13/12/2012) Satıp geri kiralama yöntemi ile gerçekleştirilen kiralama sözleşmeleri kapsamında kiracı tarafından sözleşme süresi sonunda geri alınmak kaydıyla kiralanan taşınmazların kiralayana satışı sırasında devredenden (Taşınmazın herhangi bir şekilde kiracı tarafından geri alınmamasının tespiti durumunda ilgililerden (a) bendindeki oran ile bu bentteki oran arasındaki farka tekabül eden harç tutarı 213 sayılı Kanun hükümlerine göre gecikme faizi ile birlikte alınır.) (Binde 4,55)
Yukarıdaki (e) fıkrasında yer alan intifa hakkı ile (f) fıkrasında yer alan kuru mülkiyetin değerleri bu Kanunun 64’üncü maddesinin son fıkrasına göre hesaplanan miktarlardan düşük olamaz.
II- Kadastro ve tapulama işlemleri:
Kadastro ve tapulama işlemleri sonucunda tapu siciline tescil edilen bazı gayrimenkullerde kayıtlı değer üzerinden:
a)Tapuda murisi veya kendisi adına kayıtlı olup da kadastroda beyanname verenlere, tapulamada tespitte hazır bulunanlara ait gayrimenkullerin kadastrolanmasında veya tapulanmasında,
(Binde 6,83)
b)Tapuda murisi veya kendisi adına kayıtlı olup da kadastroda beyanname vermeyenlere, tapulamada tespitte hazır bulunmayanlara ait gayrimenkullerin kadastrolanması veya tapulanmasında,
(Binde 11,38)
c)Aslen senetsiz gayrimenkullerin zilyedi adına kadastrolanması veya tapulanmasında, beyanname verenler ile tespitte hazır bulunanlardan,
(Binde 9,10)
d)Aslen senetsiz gayrimenkullerin zilyedi adına kadastrolanması veya tapulanmasında, beyanname vermeyenler ile tespitte hazır bulunmayanlardan,
(Binde 13,66)
(Yukarıdaki fıkralar gereğince ödenecek harç miktarı her parsel için (14,40 TL)’den aşağı olamaz.)
Tapu ve kadastro işlemlerinde de nispi harçların en az miktarı (14,40 TL)’dir.

4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanunu 2017 Yılı İdari Para Cezaları Miktarları

(5035 sayılı Kanunun 36 ncı maddesi ile eklenen bent.Yürürlük:1/1/2004) Kadastro işlemlerinin yenilenmesinden harç alınmaz.
(5838 sayılı Kanunun 32 nci maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Yürürlük: 28/2/2009)

ruhsatsız araç kullanma cezası 2017

Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Doğal Gaz Piyasası Tarifeler Yönetmeliği

13 Ekim 2016 PERŞEMBE  Resmî Gazete  Sayı : 29856

YÖNETMELİK

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan:

DOĞAL GAZ PİYASASI TARİFELER YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; doğal gaz piyasası faaliyetlerine ilişkin tarifelerin hazırlanması, incelenmesi, değerlendirilmesi, belirlenmesi, onaylanması, yayımlanması ve revizyonuna ilişkin usul ve esasların düzenlenmesidir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; tarifelere ilişkin genel ilkeler ile bağlantı, iletim ve sevkiyat kontrol, depolama, toptan satış ve perakende satış tarifelerine ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 20/2/2001 tarihli ve 4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ile 18/4/2001 tarihli ve 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu (Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılması ve Doğal Gaz Piyasası Hakkında Kanun)’na dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar ve kısaltmalar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

  1. a) Başkan: Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Başkanını,
  2. b) BOTAŞ: Boru Hatları ile Petrol Taşıma Anonim Şirketini,
  3. c) Dağıtım şebekesi: Bir dağıtım şirketinin belirlenmiş bölgesinde, işlettiği doğal gaz dağıtım tesislerini ve boru hatlarını,

ç) Dağıtım şirketi: Belirlenen bir şehirde doğal gazın dağıtımı ve mahalli gaz boru hattı şebekesi ile nakli faaliyetlerini yapmaya yetkili kılınan tüzel kişiyi,

  1. d) Depolama şirketi: Doğal gazın depolama faaliyetini gerçekleştirmek üzere yetkilendirilen tüzel kişiyi,
  2. e) Depolama: Günlük ve mevsimlik değişiklikleri karşılamak ve doğal gaz temininin azalması veya durması ile meydana gelen doğal gaz açığını gidermek amacıyla doğal gazın, sıvılaştırılmış doğal gaz (LNG) veya gaz olarak depolanmasını,
  3. f) İletim hizmet bedeli: İletim şirketinin sunduğu doğal gaz taşıma hizmeti kapsamında, şebekeden çekilen birim Sm3 doğal gaz için belirlenen bedeli,
  4. g) İletim kapasite bedeli: Tedarikçinin talep ettiği günlük azami doğal gaz miktarının iletim şebekesine getirdiği yüke ve tedarikçiye ayrılan azami günlük kapasiteye göre belirlenen bedeli,

ğ) İletim şirketi: İletim faaliyetlerini gerçekleştiren tüzel kişiyi,

  1. h) İlgili mevzuat: Doğal gaz piyasasına ilişkin Kanun, Yönetmelik, Tebliğ, Genelge ve Kurul Kararı ile ilgili tüzel kişinin sahip olduğu lisans veya lisansları,

ı) İthalatçı şirket: Doğal gazın toptan satış şirketlerine, serbest tüketicilere veya ihracatçı şirketlere satışı veya yurt dışına doğrudan satışı amacıyla yurt dışından LNG veya gaz formunda doğal gaz temin edilmesi faaliyetlerini gerçekleştiren tüzel kişiyi,

  1. i) Kanun: 18/4/2001 tarihli ve 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu (Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılması ve Doğal Gaz Piyasası Hakkında Kanun)’nu,
  2. j) Kesintili doğal gaz satışı: İlgili taraflarca, sözleşme koşulları çerçevesinde, doğal gazın kesilebilmesi esasına dayanan satışını,
  3. k) Kesintili taşıma hizmeti: Sistem kullanıcıları ile iletim şirketi arasında, sözleşme koşulları çerçevesinde, doğal gaz taşıma hizmetinin kesilebilmesi esasına dayanan hizmeti,
  4. l) Kesintisiz doğal gaz satışı: Doğal gazın kesintisiz olarak sağlanması esasına dayanan satışını,
  5. m) Kesintisiz taşıma hizmeti: Sistem kullanıcıları ile iletim şirketi arasında doğal gaz taşıma hizmetinin kesintisiz olarak sağlanmasını,
  6. n) KUE: Temel Kullanım Usul ve Esaslarını,
  7. o) Kurul: Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunu,

ö) Kurum: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunu,

  1. p) Lisans: Tüzel kişilere piyasa faaliyetinde bulunabilmeleri için Kanun uyarınca Kurul tarafından her bir piyasa faaliyeti için verilen izin belgesini,
  2. r) Müşteri: Serbest veya serbest olmayan tüketiciyi,
  3. s) Ödeme bildirimi: 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile tanımlanan fatura ve fatura yerine geçen belgeler ile diğer mevzuat uyarınca kabul edilen ödeme belgelerini,

ş) Parametre: Tarife hesaplamalarında, ilgili mevzuat uyarınca uygulanan formüllerde yer alan ve tarife uygulama dönemi süresince geçerli olan değerleri,

  1. t) Piyasa faaliyeti: Doğal gazın iletim, dağıtım, toptan satış, ithalat, ihracat ve LNG tesislerinde sıvı olarak veya yer altı ve yer üstü tesislerinde gaz veya sıkıştırılmış gaz olarak depolanması dahil olmak üzere alımı, satımı veya hizmet ve ticari faaliyetleri ile bu faaliyetlere ilişkin işlemlerden oluşan faaliyeti,
  2. u) Serbest olmayan tüketici (abone): Doğal gazı kendi kullanımı için dağıtım şirketlerinden almak zorunda olan gerçek veya tüzel kişiyi,

ü) Serbest tüketici: Yurt içinde herhangi bir üretim şirketi, ithalat şirketi, dağıtım şirketi veya toptan satış şirketi ile doğal gaz alım-satım sözleşmesi yapma serbestisine sahip gerçek veya tüzel kişiyi,

  1. v) Sistem kullanım bedeli: Dağıtım şirketinin bir kWh doğal gazın müşteriye sunumu karşılığında elde edeceği; birim hizmet bedeli, amortisman bedelleri ve diğer faktörleri içeren, belli bir tüketim aralığındaki müşteriler tarafından ödenen, “birim hizmet ve amortisman bedeli” ya da “taşıma bedeli”ni,
  2. y) Standart metreküp (Sm3): On beş santigrat derece (15oC) sıcaklıkta ve bir virgül sıfır bin üç yüz yirmi beş (1,01325) bar mutlak basınçta 1 m3 (bir metreküp)’lük hacim dolduran, su buharı içermeyen ve üst ısıl değeri 9155 (dokuz bin yüzelli beş) kcal olan doğal gaz miktarını,
  3. z) ŞİD: 26/10/2002 tarihli ve 24918 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Doğal Gaz Piyasası İletim Şebekesi İşleyiş Yönetmeliği uyarınca, iletim şirketlerince hazırlanan ve Kurul tarafından onaylanan şebeke işleyişine ilişkin düzenlemeleri,
  4. aa) Tarife uygulama dönemi: İlgili tarifenin yürürlükte olacağı, Kurul tarafından onaylanmış süreyi,
  5. bb) Tarife: Doğal gazın iletimi, dağıtımı, LNG veya gaz olarak depolanması ve satışı ile bunlara dair hizmetlere ilişkin fiyat, hüküm ve şartları içeren düzenlemeleri,
  6. cc) Tedarikçi: Serbest tüketicilere, toptan satış şirketlerine, ithalatçı şirketlere, ihracatçı şirketlere, CNG dağıtımı, iletimi ve satışı şirketlerine ve dağıtım şirketlerine doğal gaz satan ithalatçı şirketleri, toptan satış şirketleri ve üretim şirketlerini,

çç) Ters yönde taşıma hizmeti: Ulusal iletim şebekesinde akış yönünün tersine yapılan taşıma hizmetini,

  1. dd) TÜFE: T.C. Başbakanlık Türkiye İstatistik Kurumu tarafından aylık olarak ilan edilen Tüketici Fiyat Endeksini,
  2. ee) Ulusal iletim şebekesi: Ulusal iletim sisteminin bir parçası olan yüksek basınçlı boru hatlarını,
  3. ff) Verimlilik hedefi: Dağıtım şirketlerinin verimliliğinin arttırılmasının teşvik edilmesi için; yurt içi ve/veya yurt dışı benzer uygulamalar göz önüne alınarak yüzde cinsinden tespit edilen parametre kapsamında belirlenen hedefi,
  4. gg) Yi-ÜFE: T.C. Başbakanlık Türkiye İstatistik Kurumu tarafından aylık olarak ilan edilen Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksini,

ifade eder.

(2) Bu Yönetmelikte geçmekle birlikte tanımlanmamış diğer terim ve kavramlar ilgili mevzuattaki anlam ve kapsama sahiptir.

İKİNCİ BÖLÜM

Tarife Türleri ve Genel İlkeler

Tarife türleri

MADDE 5 – (1) Piyasa faaliyeti kapsamında bu Yönetmelikte düzenlenen tarife türleri aşağıdadır:

  1. a) Bağlantı tarifeleri,
  2. b) İletim ve sevkiyat kontrol tarifeleri,
  3. c) Depolama tarifesi,

ç) Toptan satış tarifesi,

  1. d) Perakende satış tarifesi.

Genel ilkeler

MADDE 6 – (1) Tarifelerin düzenlenmesinde, doğal gazın müşterilere güvenilir, yeterli, kaliteli, sürekli ve düşük maliyetli olarak sunulması, mali açıdan sürdürülebilirliğin sağlanması, yatırıma imkân sağlayacak makul ölçüde kârlılık, rekabetin gelişiminin desteklenmesi, ekonomik verimlilik ve rekabet artışından sağlanan faydanın müşterilere yansıtılması, çapraz sübvansiyon yapılmaması, teşvik esaslılık, eşit taraflar arasında ayrım yapılmaması ve şeffaflık ilkeleri esas alınır.

(2) Tarifelerde, tüzel kişilerin piyasa faaliyetleri ile doğrudan ilişkili olmayan hiçbir unsura yer verilmez.

(3) Tarifesi düzenlemeye tabi tüzel kişilere uygulanan idari para cezaları hazırlanacak tarifelerde maliyet unsuru olarak yer almaz.

(4) Tarifesi düzenlemeye tabi tüzel kişiler, ilgili mevzuat kapsamında belirlenen bedeller haricinde hiçbir bedel uygulayamaz.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Talep Edilecek Bilgi ve Belgeler, Tarife Başvurusu, Onayı ve Revizyonu

Talep edilecek bilgi ve belgeler

MADDE 7 – (1) Tarifelerin belirlenmesi ve revizyonu amacıyla, tarifeleri düzenlemeye tabi tüzel kişiler tarafından, ilgili mevzuattaki hükümlere uygun olarak hazırlanan aşağıdaki bilgi ve belgelerden Kurumca istenenlerin sunulması zorunludur:

  1. a) Geçmiş yıllara ait mali tablolar,
  2. b) Bir sonraki uygulama dönemine ilişkin gelir-gider ve maliyet tahminleri,
  3. c) Geçmiş yıllara ait tüketim ve satış gerçekleşmeleri ile satışlara ilişkin tahakkuk ve tahsilat tutarları,

ç) Bir sonraki uygulama dönemine ilişkin tüketim ve satış öngörüleri,

  1. d) Geçmiş yıllara ait yatırım gerçekleşmeleri,
  2. e) Bir sonraki uygulama dönemine ilişkin yatırım planları,
  3. f) Hizmet kalitesine ilişkin bilgiler.

(2) Kurum tarife çalışmalarına esas olmak üzere, birinci fıkrada sayılanlara ilaveten gerekli gördüğü her türlü ek bilgi ve belgeyi lisans sahibi tüzel kişilerden isteyebilir ve ilgili tüzel kişileri doğrudan görüşmeye çağırabilir.

Tarife başvurusu ve onay

MADDE 8 – (1) Kurul tarafından onaylanan tarifeler ve belirlenen usul ve esaslar, ilgili tüm gerçek ve tüzel kişileri bağlar.

(2) İlgili tüzel kişilerce hazırlanacak tarife önerileri ile 7 nci maddede belirtilen bilgi ve belgeler,     ilgili mevzuat uyarınca belirlenen süreler içerisinde Kuruma sunulur. Kurum ilgili tüzel kişilerin mali verileri ve tarife önerileri ile piyasa verilerinden hareketle tarifeleri belirler ve Kurul onayına sunar. Onaylanan tarifeler tarife uygulama dönemi boyunca ilgili tüzel kişiler tarafından uygulanır.

(3) Usulüne uygun olarak yapılmadığı tespit edilen tarife başvuruları, eksiklikler giderilene kadar işleme konulmaz ve başvuru sahibine yazılı olarak bildirimde bulunularak, eksikliklerin giderilmesi amacıyla süre verilir. Tüzel kişinin başvurusunu zamanında yapmaması ve/veya eksiklikleri öngörülen sürede gidermemesi halinde tarifeler Kurul tarafından resen belirlenebilir. Ayrıca, ilgili tüzel kişi hakkında Kanunun 9 uncu maddesi hükümleri uygulanır.

(4) İlgili tüzel kişiler, Kurul tarafından onaylanan güncel ve geçmiş tarifelerini, Kurumca belirlenen çerçevede kamuoyuna duyurmakla ve internet sayfalarında yayımlamakla yükümlüdür.

Mücbir sebepler ve tarife onayı

MADDE 9 – (1) Mücbir sebeplerin gerçekleşmesi halinde, mücbir sebepler ortadan kalkana ve yeni tarifeler onaylanana kadar tarifeler Kurul tarafından resen belirlenir. Söz konusu uygulamanın tarifelere olan etkisi cari ve/veya bir sonraki tarife uygulama dönemine yansıtılır.

Tarife revizyonu

MADDE 10 – (1) Aşağıdaki durumlardan herhangi birinin gerçekleşmesi durumunda, ilgili tüzel kişinin talebi üzerine veya Kurum tarafından gerekli görülmesi halinde tarife uygulama dönemine ilişkin belirlenmiş olan parametrelerde değişiklik yapılması için inceleme başlatılır:

  1. a) İlgili mevzuatın yanı sıra yürürlükteki diğer mevzuat hükümlerinde tarifeleri açıkça etkileyebilecek değişikliklerin olması,
  2. b) Lisans tadillerinin tarifeleri açıkça etkileyebilecek değişikliklere yol açması,
  3. c) Mücbir sebep hallerinde veya bu hallerin sona ermesi durumunda.

(2) Birinci fıkra kapsamında başlatılan inceleme sonucunda, birinci fıkrada sayılan hallerin tarifelere esas parametreleri etkilediğinin tespit edilmesi halinde, etkilenen parametrelerde gerekli değişiklikler yapılır. Söz konusu değişikliklerin tarifelere olan etkisi cari ve/veya bir sonraki tarife uygulama dönemine yansıtılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Tarifeler

Bağlantı tarifeleri

MADDE 11 – (1) Bağlantı tarifeleri, iletim veya dağıtım sistemine bağlantı karşılığında oluşan ve iletim ya da dağıtım şirketi tarafından iletim veya dağıtım sistemine bağlantısı yapılan gerçek veya tüzel kişiye tahakkuk ettirilen bağlantı bedeli ile bu bedellerin uygulanmasına ilişkin hüküm ve şartlardan oluşur.

(2) İletim sistemine bağlantı karşılığında iletim şirketi tarafından serbest tüketicilere tahakkuk ettirilecek bağlantı bedeli, ŞİD hükümleri çerçevesinde ve bağlantı için eşit durumda olan serbest tüketiciler arasında ayrım yapılmaması ilkesi esas alınarak, iletim şirketi ile serbest tüketici arasında serbestçe belirlenir.

(3) Dağıtım sistemine bağlantı karşılığında dağıtım şirketi tarafından serbest tüketicilere tahakkuk ettirilecek bağlantı bedeli, bağlantı için eşit durumda olan serbest tüketiciler arasında ayrım yapılmaması ilkesi esas alınarak, Kurul tarafından belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde uygulanır.

(4) Dağıtım şirketi tarafından sorumluluk alanı içindeki abonelere, Kurul tarafından onaylanan sabit bağlantı tarifeleri uygulanır.

(5) Dağıtım şirketi tarafından bağlantıya ilişkin Kurul izni alınmak suretiyle, sorumluluk alanı dışındaki müşterilere yapılan bağlantılarda bağlantı bedeli, ilgili taraflar arasında serbestçe belirlenir.

İletim ve sevkiyat kontrol tarifeleri

MADDE 12 – (1) İletim ve sevkiyat kontrol tarifeleri; üretilen, ithal veya ihraç edilen doğal gazın nakli için iletim şebekesinden yararlanan eşit taraflar arasında ayrım gözetmeksizin uygulanacak ve ŞİD kapsamında tanımlanan iletim bedeli, sevkiyat kontrolüne ilişkin bedeller ile tarifelerin uygulanmasına ilişkin hüküm ve şartlardan oluşur.

(2) İletim bedeli, ilgili mevzuattaki hükümlere uygun olarak sabit ve değişken maliyetlerinin karşılanması ve yatırımların sürdürülmesi için makul bir getiri elde edilmesine izin verilecek şekilde belirlenir.

(3) İletim bedeli, iletim kapasite bedeli ve iletim hizmet bedelinden oluşur. İlgili mevzuat hükümleri dikkate alınarak belirlenen iletim bedeli, iletim şirketi tarafından tedarikçiye tahakkuk ettirilir.

(4) İletim şirketi Kuruma sunacağı tarife önerisinde; ters yönde, kesintili, kesintisiz ve benzeri taşıma hizmetleri için farklı tarifeler önerebilir.

(5) İletim ve sevkiyat kontrol tarifeleri kapsamındaki bedeller, Kurul tarafından belirlenen usul ve esaslar ile ŞİD hükümleri esas alınarak hesaplanır.

(6) Kurum, transit doğal gaz iletiminin teşvik edilmesi amacıyla transit iletim tarifelerini yurt içi iletim tarifelerinden farklı usul ve esaslara göre tespit etme yetkisine sahiptir.

Depolama tarifesi

MADDE 13 – (1) Depolama tarifesi, sıvılaştırılmış doğal gaz (LNG) ile yer altı doğal gaz depolama hizmeti karşılığında oluşan ve depolama şirketi tarafından depolama hizmeti verilen tüzel kişiye tahakkuk ettirilen bedeller ile bu bedellerin uygulanmasına ilişkin hüküm ve şartlardan oluşur.

(2) Depolama bedellerinin, depolama lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından işletilen depolama tesislerine ilişkin olarak Kurul tarafından onaylanmış KUE ile ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde ve eşit taraflar arasında ayrım yapılmaması ilkesi esas alınarak, depolama şirketi ile hizmet alan tüzel kişi arasında serbestçe belirlenmesi esastır.

(3) Depolama tarifeleri, ülkedeki depolama kapasitesi yeterli seviyeye ulaşıncaya kadar Kurul tarafından belirlenebilir. Bu durumda tarifeler, Kurul tarafından belirlenen usul ve esaslar ile KUE hükümleri kapsamında tespit edilir.

(4) Depolama bedelleri, ilgili mevzuattaki hükümlere uygun olarak sabit ve değişken maliyetlerin karşılanması ve yatırımların sürdürülmesi için makul bir getiri elde edilmesine izin verilecek şekilde belirlenir.

Toptan satış tarifesi

MADDE 14 – (1) Toptan satış tarifelerinde, hakim durumun kötüye kullanılmaması, doğal gaz arz güvenliği ve düzenliliğinin sağlanması ile Kurulun bu konuda belirleyeceği diğer ilkelere uyulması esastır.

(2) Doğal gaz toptan satış fiyatları bu ilkeler çerçevesinde doğal gaz alım satımı yapan taraflar arasında Kurul onayı olmaksızın ve/fakat Kurul tarafından belirlenen usul ve esaslara uygun olmak kaydıyla serbestçe belirlenir.

Perakende satış tarifeleri

MADDE 15 – (1) Dağıtım şirketinin uygulayacağı perakende satış fiyatı, birim doğal gaz alım fiyatı, sistem kullanım bedeli ile vergi ve vergi benzeri mali yükümlülüklerden oluşur. Bu fiyat, dağıtım şirketinin uygulayacağı perakende satış fiyatının üst sınırını oluşturur. Dağıtım şirketi müşterilerden, ilgili mevzuatta belirlenen bedeller hariç olmak üzere, perakende satış fiyatının dışında herhangi bir ad altında bedel talep edemez.

(2) Sistem kullanım bedeli, müşterilerin sisteme getirdikleri yük ve maliyetler ve/veya Kurul tarafından belirlenen tüketim kademeleri dikkate alınarak ilgili tüzel kişi için belirlenen verimlilik hedeflerine ulaşılması ölçüsünde, ilgili mevzuattaki hükümlere uygun olarak sabit ve değişken maliyetlerin karşılanması ve yatırımların sürdürülmesi için makul bir getiri elde edilmesine izin verilecek şekilde Kurul tarafından belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde tespit edilir.

(3) Dağıtım şirketlerinin bir tedarikçiden doğal gaz alan serbest tüketiciler için uygulayacağı sistem kullanım bedeli, Kurul tarafından belirlenen bedeli geçemez.

(4) Dağıtım şirketi sistem kullanım bedeli uygulamalarında kendi müşterileri ile bir tedarikçiden doğal gaz alan serbest tüketiciler arasında ayrım yapamaz.

(5) Kurul belirlenecek olan sistem kullanım bedelini, tüketim miktarlarını ve/veya müşteri gruplarını dikkate alarak kendi içinde kademelendirebilir. Kurul tarafından dağıtım bölgelerinin özellikleri dikkate alınarak farklı kademeler belirlenebilir.

(6) Dağıtım şirketinin dağıtım bölgesi dışında bağlantı yaptığı müşteriler için uygulayacağı sistem kullanım bedeli, Kurul tarafından belirlenen bedeli geçemez.

(7) Sistem kullanım bedeli dağıtım şirketi tarafından;

  1. a) Doğal gazı dağıtım şirketinden satın alan müşteriler için doğrudan müşterilere,
  2. b) Tedarikçiler tarafından dağıtım şebekesi vasıtasıyla müşterilere doğal gaz satışı yapılması durumunda ilgili müşterinin tedarikçilerine,

tahakkuk ettirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Ortak Hükümler

Enflasyon oranı

MADDE 16 – (1) Tarife hesaplamalarında dikkate alınacak enflasyon oranının tespitinde TÜFE ve/veya Yi-ÜFE esas alınır.

Tarifelerin uygulanması

MADDE 17 – (1) Tarifelerin uygulanmasına ilişkin hüküm ve şartlar, her bir tarife türü için Kurul tarafından belirlenen usul ve esaslar ile ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde belirlenir.

Tarifeye esas birimler

MADDE 18 – (1) İlgili tüzel kişiler, tarifelerindeki bedelleri, bağlantı bedeli hariç, enerji (kWh) ve 9155 kcal/m3 üst ısıl değer esas alınarak hacim (Sm3) bazında gösterir.

(2) İlgili tüzel kişilerce tahakkuk ettirilen bedellere esas doğal gaz miktarının tespitinde doğal gazın özellikleri ve m3 cinsinden hacmi esas alınır. Doğal gazın ISO 6976 standardına göre bulunan üst ısıl değeri ile Sm3 cinsinden tespit edilen hacminin çarpımı sonucu bulunan enerji miktarı kWh cinsine çevrilerek belirlenir.

Vergi ve vergi benzeri mali yükümlülükler

MADDE 19 – (1) Tüzel kişiler, tahsilatına aracı oldukları vergi ve vergi benzeri mali yükümlülükleri, ilgili kanunlarda aksine bir hüküm olmadıkça, düzenledikleri ödeme bildirimlerinde ayrı olarak gösterir.

Lisans iptali halinde uygulanacak hükümler

MADDE 20 – (1) İlgili tüzel kişilerin lisanslarının sona ermesi veya iptali halinde, Kurulca hizmetin aksamaması için önceden alınacak tedbirler kapsamında, Kurum tarafından uygulanan tarifelere yönelik gerekli revizyon veya güncellemeler yapılabilir.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 21 – (1) 26/9/2002 tarihli ve 24888 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Doğal Gaz Piyasası Tarifeler Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Atıflar

MADDE 22 – (1) 26/9/2002 tarihli ve 24888 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Doğal Gaz Piyasası Tarifeler Yönetmeliğine yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

İzmit Gaz Dağıtım Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi tarafından uygulanacak bedeller

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) DAG/183-33/028 numaralı dağıtım lisansı sahibi İzmit Gaz Dağıtım Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi tarafından özelleştirme tarihinden başlamak ve sekiz (8) yıl boyunca geçerli olmak üzere, sistem kullanım bedelleri olarak; aboneler için 1615 sayılı Kurul Kararı ile belirlenen birim hizmet ve amortisman bedeli, serbest tüketiciler için aynı Kurul Kararı ile belirlenen taşıma bedeli uygulanır.

Başkent Doğal Gaz Dağıtım Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı Anonim Şirketi tarafından uygulanacak bedeller

GEÇİCİ MADDE 2 – (1) DAG/1298/162 numaralı dağıtım lisansı sahibi Başkent Doğal Gaz Dağıtım Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı Anonim Şirketi tarafından, hisselerinin özelleştirilmesine dair hisse satış sözleşmesinin imza tarihini takip eden sekiz yıl süresince geçerli olmak üzere sistem kullanım bedelleri; 4646 sayılı Kanun ile belirlenen birim hizmet ve amortisman bedeli ve taşıma bedeli adı altında uygulanır. Aynı süre boyunca, birim hizmet ve amortisman bedeli ile taşıma bedeli uygulamasında 800.000 Sm3 tüketim miktarı dikkate alınır.

İhale şartnamelerinde belirlenen sürede uygulanacak bedeller

GEÇİCİ MADDE 3 – (1) Kurumun yaptığı ihale sonucunda şehir içi doğal gaz dağıtım lisansı alan tüzel kişilerin ihale şartnamelerinde belirlenen süre boyunca abonelerine uygulayacakları perakende satış fiyatı; birim doğal gaz alım fiyatı, sistem kullanım bedeli ile vergi ve vergi benzeri mali yükümlülükler toplamından oluşan perakende satış fiyatı üst sınırını geçemez. Bu tüzel kişilerin ihale şartnamelerinde belirlenen süre boyunca uygulayacağı sistem kullanım bedeli ihalede teklif etmiş oldukları birim hizmet ve amortisman bedeline eşittir. Bu tüzel kişilerce serbest tüketicilere uygulanacak sistem kullanım bedeli ihalede teklif etmiş oldukları birim hizmet ve amortisman bedeli üst sınırını geçemez.

(2) Birinci fıkra kapsamındaki tüzel kişilerin abonelere yapacakları bağlantı karşılığında uygulayacakları abone bağlantı bedeli, ihale şartnamelerinde belirlenen süre boyunca uygulanmak üzere, ihalede teklif etmiş oldukları abone bağlantı bedeli üst sınırını geçemez.

Tüketim kademesi uygulaması

GEÇİCİ MADDE 4 – (1) Kurul tarafından sistem kullanım bedellerine ilişkin uygulamalar belirlenene kadar, 800.000 Sm3 tüketim miktarının altında tüketimi olan müşterilere birim hizmet ve amortisman bedeli, bu miktarın üzerinde tüketimi olan müşterilere taşıma bedeli uygulanır.

Yürürlük

MADDE 23 – (1) Bu Yönetmelik 1/1/2017 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE     24 (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Başkan yürütür.

Etiketler: , , ,

Asansör Yönetmeliği (2014/33/AB)

29 Haziran 2016 ÇARŞAMBA Resmî Gazete  Sayı : 29757

YÖNETMELİK

Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:
ASANSÖR YÖNETMELİĞİ (2014/33/AB) BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; asansörler ve asansörlere ait asansör güvenlik aksamlarının karşılamaları gereken temel sağlık ve güvenlik gereklerini, bu ürünlerle ilgili piyasaya arz koşulları ile piyasa gözetimi ve denetimi esaslarını belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;

a) Binalarda ve inşaatlarda kalıcı olarak hizmet veren ve insanların, insan ve yüklerin veya bir kişinin taşıyıcıya zorlanmadan girebildiği ve içindeki kişinin erişim mesafesinde yer alan kumandalarla teçhiz edilmiş olan taşıyıcıya ulaşılabildiği hallerde sadece yüklerin taşınmasının amaçlandığı asansörleri,

b) Birinci fıkranın (a) bendinde atıfta bulunulan asansörlerde kullanılan ve Ek-III’te listelenen asansör güvenlik aksamlarını,

kapsar.

(2) Bu Yönetmelik;

a) Hızı 0.15 m/s’den büyük olmayan kaldırma tertibatlarını,

b) İnşaat şantiyelerinde kurulan kaldırma tertibatlarını,

c) Füniküler dâhil olmak üzere kablolu taşıma tesisatlarını,

ç) Askeri veya polisiye amaçlı özel olarak tasarlanan ve inşa edilen asansörleri,

d) Üzerinden iş yapılabilen kaldırma tertibatlarını,

e) Maden ocağı vinçlerini,

f) Sanatsal icraat sırasında sanatçıların kaldırılmasına yönelik kaldırma tertibatlarını,

g) Taşıt araçlarına monte edilmiş kaldırma tertibatlarını,

ğ) Makinalara bağlı olan ve makina üzerindeki bakım ve muayene noktaları dâhil olmak üzere, sadece çalışma istasyonlarına erişim amacıyla tasarlanan kaldırma tertibatlarını,

h) Dişli rayda çalışan trenleri,

ı) Yürüyen merdivenler ve mekanik yürüyüş bantlarını,

kapsamaz.

(3) Asansörler veya asansör güvenlik aksamlarına dair, bu Yönetmeliğin atıfta bulunduğu risklerin tamamı ya da bir bölümünün ilgili diğer mevzuat hükümleri kapsamına girmesi durumunda bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz veya uygulanması durdurulur.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanuna dayanılarak hazırlanmıştır.

Avrupa Birliği mevzuatına uyum

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelik, Üye Ülkelerin Asansörler ve Asansörlerin Güvenlik Aksamlarına İlişkin Yasalarının Uyumlaştırılması Hakkındaki 26/2/2014 tarihli ve 2014/33/AB sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konsey Direktifi esas alınarak Avrupa Birliği mevzuatına uyum çerçevesinde hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 5 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) AB: Avrupa Birliğini,

b) Akreditasyon: Ulusal akreditasyon kuruluşu tarafından bir uygunluk değerlendirme kuruluşunun belirli bir uygunluk değerlendirme faaliyetini yerine getirmek üzere ilgili uyumlaştırılmış standartların belirlediği gerekleri ve uygulanabildiği yerlerde ilgili sektörel düzenlemelerde öngörülen ek gerekleri karşıladığının resmi olarak kabulünü,

c) Asansör: Belirli seviyelere hizmet veren, esnek olmayan ve yatayla 15 dereceden fazla açı yapan kılavuzlar boyunca hareket eden bir taşıyıcısı olan kaldırma tertibatını veya sabit bir seyir yolu üzerinde esnek olmayan kılavuzlar üzerinde olmasa da hareket eden kaldırma tertibatını,

ç) Asansör monte eden: Asansörün tasarımından, imalatından, montajından ve piyasaya arzından sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi,

d) Bakanlık: Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,

e) “CE” işareti: Asansör veya asansör güvenlik aksamının bu Yönetmelik temel sağlık ve güvenlik gereklerine uygunluğunu gösteren, asansör monte eden veya imalatçı tarafından iliştirilen işareti,

f) Dağıtıcı: Asansör güvenlik aksamını tedarik zincirinde yer alarak piyasada bulunduran, imalatçı veya ithalatçı dışındaki gerçek veya tüzel kişiyi,

g) Geri çağırma: Asansörün sökülmesi ve güvenli bir şekilde imha edilmesi amacıyla alınan önlemi veya daha önceden asansör monte edene veya son kullanıcıya ulaşmış olan asansör güvenlik aksamının iadesini amaçlayan önlemi,

ğ) İktisadi işletmeci: Asansör monte edeni, imalatçıyı, yetkili temsilciyi, ithalatçıyı ve dağıtıcıyı,

h) İmalatçı: Kendi adı veya ticari markası altında asansör güvenlik aksamı imal eden veya tasarlanmış veya imal edilmiş asansör güvenlik aksamına sahip olan ve pazarlayan gerçek veya tüzel kişiyi,

ı) İthalatçı: Asansör güvenlik aksamını yurtdışından ithal ederek piyasaya arz eden Türkiye’de yerleşik gerçek veya tüzel kişiyi,

i) Komisyon: Avrupa Komisyonunu,

j) Model asansör: Ek-I’de yer alan temel sağlık ve güvenlik gereklerini taşıyan, objektif parametrelere göre tarif edilen model asansöre uyumlu olan asansör güvenlik aksamlarının kullanıldığı ve teknik dosyasında gösterildiği temsili bir asansörü,

k) Piyasaya arz: Asansör güvenlik aksamının piyasada ilk kez bulundurulmasını veya asansörün ticari veya kamu faaliyetleri kapsamında ücretli veya ücretsiz olarak kullanımının sağlanmasını,

l) Piyasada bulundurma: Asansör güvenlik aksamının ticari bir faaliyet yoluyla bedelli veya bedelsiz olarak dağıtım veya kullanım için piyasaya sağlanmasını,

m) Piyasadan çekmek: Tedarik zincirindeki bir asansör güvenlik aksamının piyasada bulunmasını önlemek amacıyla alınan her türlü önlemi,

n) Taşıyıcı: Asansörün, insanların ve/veya yüklerin kaldırılması veya indirilmesi amacıyla taşındığı bölümünü,

o) Teknik şartname: Asansör veya asansör güvenlik aksamı için karşılanması gereken teknik gereklilikleri tanımlayan dokümanı,

ö) TÜRKAK: Türk Akreditasyon Kurumunu,

p) Uygunluk değerlendirmesi: Bu Yönetmelik kapsamındaki asansör veya asansör güvenlik aksamının temel sağlık ve güvenlik gereklerini karşılayıp karşılamadığını tanımlayan süreci,

r) Uygunluk değerlendirme kuruluşu: Kalibrasyon, test, muayene ve belgelendirme dahil olmak üzere uygunluk değerlendirme faaliyetlerini gerçekleştiren kuruluşu,

s) Uyumlaştırılmış standart: Uyumlaştırılmış Avrupa Birliği mevzuatını uygulamak amacıyla Komisyonun talebine istinaden kabul edilen bir Avrupa standardını,

ş) Üye ülke: Avrupa Birliği üyesi ülkeyi,

t) Yetkili temsilci: İmalatçı veya asansör monte eden tarafından kendi adına belirli görevleri üstlenmek üzere yazılı sözleşme ile yetkilendirilmiş Türkiye’de yerleşik gerçek veya tüzel kişiyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Serbest Dolaşım, Piyasaya Arz Etme, Piyasada Bulundurma ve

Hizmete Sunma, Temel Sağlık ve Güvenlik Gerekleri ve

Asansörün Monte Edildiği Binalar ve İnşaatlar

Serbest dolaşım

MADDE 6 – (1) Bakanlık, bu Yönetmeliğe uygun asansörlerin piyasaya arzını, hizmete sunulmasını veya asansör güvenlik aksamlarının piyasada bulundurulmasını yasaklamaz, sınırlamaz ya da engellemez.

(2) Fuarlarda, sergilerde veya tanıtımlarda görünür bir işaretin, asansörlerin veya asansör güvenlik aksamlarının bu Yönetmeliğe uygun olmadığını ve uygun hale getirilene kadar satışa çıkarılamayacağını açıkça göstermesi durumunda Bakanlık, bu Yönetmelik hükümlerine uymayan asansörlerin veya asansör güvenlik aksamlarının sergilenmesini engellemez. Tanıtım sırasında, kişilerin korunması için yeterli güvenlik önlemleri alınır.

(3) Bu Yönetmelik, asansörler hizmete sunulduğunda veya kullanıldığında, asansörlerde sorun olması durumunda, kişilerin korunmasını sağlamak üzere ilgili diğer mevzuat ile uyumlu olmak ve bu Yönetmelikte belirtilmeyen bir şekilde asansörlerin değiştirilmesi anlamına gelmemek kaydıyla Bakanlığın gerekli diğer yasal düzenlemeleri yapma hakkını engellemez.

Piyasaya arz etme, piyasada bulundurma ve hizmete sunma

MADDE 7 – (1) Bakanlık, bu Yönetmelik ile uyumlu olacak şekilde sadece amacına uygun olarak monte edilen, bakımı yapılan ya da kullanılan asansörlerin, bu Yönetmelik kapsamında piyasaya arz edilebilmesi ve hizmete sunulabilmesi için gerekli tüm önlemleri alır.

(2) Bakanlık, piyasada yalnızca bu Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde bir araya getirilen, bakımı yapılan ve amacına uygun olarak kullanılan asansör güvenlik aksamlarının, piyasada bulundurulmasını ve hizmete sunulmasını sağlayacak önlemleri alır.

Temel sağlık ve güvenlik gerekleri

MADDE 8 – (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki asansörler, Ek-I’de yer alan temel sağlık ve güvenlik gereklerini karşılar.

(2) Bu Yönetmelik kapsamındaki asansör güvenlik aksamları, Ek-I’de yer alan temel sağlık ve güvenlik gereklerini karşılar ve bir araya getirildiği asansörün söz konusu gerekleri karşılamasını sağlar.

Asansörün monte edildiği binalar ve inşaatlar

MADDE 9 – (1) Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında binada veya inşaatta monte edilen asansörün uygun işletilmesini ve güvenli kullanımını sağlamak üzere, binadaki çalışmadan veya inşaattan sorumlu kişi ile asansör monte edenin uygun tedbirleri almaları ve gerekli bilgileri birbirlerine sunmaları için tüm önlemleri alır.

(2) Bakanlık, asansörlerin çalışması ve güvenliği için asansör kuyusunun temel sağlık ve güvenlik gerekleri haricinde herhangi bir boru tertibatı, tel sistemi ya da donanım içermemesini sağlayacak gerekli tüm önlemleri alır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İktisadi İşletmecilerin Yükümlülükleri

Asansör monte edenin yükümlülükleri

MADDE 10 – (1) Asansör monte eden asansörün piyasaya arzında, Ek-I’de yer alan temel sağlık ve güvenlik gereklerine uygun şekilde tasarlanmasını, imal edilmesini, monte edilmesini ve test edilmesini sağlar.

(2) Asansör monte eden, teknik dosyayı hazırlar ve 19 uncu maddede belirtilen uygunluk değerlendirme işlemini yapar veya yaptırır. Asansör monte eden, asansörün bu Yönetmelikte belirtilen uygulanabilir temel sağlık ve güvenlik gereklerini karşıladığını uygunluk değerlendirme işlemiyle ispatlaması durumunda AB uygunluk beyanını düzenleyerek asansöre eşlik etmesini sağlar ve “CE” işaretini iliştirir.

(3) Asansör monte eden asansörün teknik dosyasını, AB uygunluk beyanını ve uygulanabildiği yerlerde onaylı kararı veya onaylı kararları asansörün piyasaya arzından itibaren on yıl süreyle muhafaza eder.

(4) Asansör monte eden asansörün risk taşıması durumunda, kullanıcıların sağlık ve güvenliğini korumak amacıyla ortaya çıkan riski araştırır, uygun görüldüğünde asansör ile ilgili uygunsuzluk ve yapılan şikâyetlerin kayıtlarını tutar.

(5) Asansör monte eden tip, parti veya seri numarası gibi tanımlamaya yarayan tüm bilgileri asansörün taşımasını sağlar.

(6) Asansör monte eden piyasaya arz ettiği asansörün üzerinde kendi adını, tescilli ticari unvanını veya tescilli ticari markasını ve kendisiyle iletişime geçilecek adres bilgisini bulundurur. Adres, asansör monte eden ile irtibata geçilecek tek noktayı belirtir. İletişim bilgisi, Türkçe veya nihai kullanıcıların kolayca anlayabileceği ve Bakanlığın kabul edeceği bir dilde olur.

(7) Asansör monte eden piyasaya arz edilen asansörün, Ek-I’in 6.2. maddesinde atıf yapılan ve Türkçe hazırlanan talimata uymasını sağlar. Söz konusu talimatın bir etiketleme olması halinde dahi açık ve anlaşılır olması sağlanır.

(8) Asansör monte eden piyasaya arz edilmiş olan asansörün, bu Yönetmeliğe uygun olmadığını bildiği veya bilmesinin gerektiği hallerde, asansörün uygun hale getirilmesi için ivedilikle gerekli düzeltici önlemleri alır. Buna ilaveten, asansör monte eden, asansörün risk taşıması durumunda, özellikle uygunsuzlukları ve söz konusu uygunsuzlukları giderecek önlemleri içeren ayrıntılı bilgiyi Bakanlığa sunar.

(9) Asansör monte eden, Bakanlığın talebi üzerine asansörün bu Yönetmeliğe uygunluğunu gösteren Türkçe veya Bakanlığın kabul edeceği bir dilde tüm bilgi ve belgeyi yazılı veya elektronik ortamda sağlar. Piyasaya arz edilen asansörde tespit edilen riskleri gidermek için düzeltici faaliyet talebi olması durumunda, asansör monte eden Bakanlık ile işbirliği yapar.

İmalatçının yükümlülükleri

MADDE 11 – (1) İmalatçı, asansör güvenlik aksamlarının piyasaya arzında 8 inci maddenin ikinci fıkrasına uygun şekilde tasarım ve imalat yapar.

(2) İmalatçı, gerekli teknik dosyayı düzenler ve 18 inci maddede yer alan uygunluk değerlendirme işlemini yapar veya yaptırır. Uygunluk değerlendirme işlemi sonucunda, asansör güvenlik aksamının uygulanabilir temel sağlık ve güvenlik gereklerine uygunluğunun sağlanması ile imalatçı, AB uygunluk beyanını düzenleyerek asansör güvenlik aksamına eşlik etmesini sağlar ve “CE” işaretini iliştirir.

(3) İmalatçı, asansör güvenlik aksamı ile ilgili teknik dosyayı, AB uygunluk beyanını ve uygulanabildiği yerlerde diğer onaylı kararları asansör güvenlik aksamının piyasaya arzından itibaren on yıl süreyle muhafaza eder.

(4) İmalatçı, seri üretimde yapılan işlemlerin bu Yönetmeliğe uygunluğunun devamlılığını sağlar. Asansör güvenlik aksamının tasarımındaki veya özelliklerindeki veya uyumlaştırılmış standartlarda veya asansör güvenlik aksamının uygunluğuna ilişkin olarak bildirilen diğer teknik şartnamelerdeki değişiklikler yeterli şekilde dikkate alınır. Asansör güvenlik aksamının taşıdığı riske uygun olarak imalatçı, tüketicilerin sağlık ve güvenliğini korumak için piyasada bulunan asansör güvenlik aksamlarından alınan numune üzerinden testler yapar, inceler ve gerektiğinde şikâyetlerin, uygun olmayan asansör güvenlik aksamlarının ve asansör güvenlik aksamlarına ilişkin geri çağırmaların kaydını tutar ve dağıtıcılar ile asansör monte edenleri bu gözetim faaliyetleri ile ilgili olarak bilgilendirir.

(5) İmalatçı, tip, parti veya seri numarası gibi tanımlamaya yarayan diğer bilgilerin asansör güvenlik aksamı üzerinde bulundurulmasını veya asansör güvenlik aksamının boyutunun veya yapısının buna izin vermemesi durumunda, gerekli bilginin 22 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen etiket üzerinde bulunmasını sağlar.

(6) İmalatçı, asansör güvenlik aksamı üzerinde kendi adını, tescilli ticari unvanını veya tescilli ticari markasını ve temasa geçilebilecek iletişim adresinin bulundurulmasını sağlar. Bunun mümkün olmaması halinde söz konusu bilginin, 22 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen etiket üzerinde bulunması sağlanır. Adres, imalatçı ile irtibata geçilebilecek tek noktayı belirtir. İletişim bilgisi, Türkçe veya nihai kullanıcıların kolayca anlayabileceği ve Bakanlığın kabul edeceği bir dilde olur.

(7) İmalatçı, asansör güvenlik aksamına ilişkin Ek-I’in 6.1. maddesinde atıf yapılan talimatı, son kullanıcı ile Bakanlık tarafından kolaylıkla anlaşılacak dilde hazırlar. Söz konusu talimatın, bir etiketleme olması halinde dahi açık ve anlaşılır olması sağlanır.

(8) İmalatçı, piyasaya arz edilmiş olan asansör güvenlik aksamının bu Yönetmeliğe uygun olmadığını bildiği veya bilmesinin gerektiği hallerde, asansör güvenlik aksamını uygun hale getirmek, gerektiğinde piyasadan çekmek veya geri çağırmak için gerekli düzeltici önlemleri ivedilikle alır. Buna ilaveten, asansör güvenlik aksamının risk taşıması durumunda, imalatçı, piyasada bulundurulan asansör güvenlik aksamına ilişkin, özellikle uygunsuzluk ve alınması gereken düzeltici önlemi içeren ayrıntılı bilgiyi Bakanlığa ivedilikle bildirir.

(9) İmalatçı talep üzerine, asansör güvenlik aksamının uygunluğunun kanıtlanması için gerekli tüm bilgi ve belgeleri Türkçe veya Bakanlığın kabul edeceği bir dilde yazılı olarak veya elektronik ortamda Bakanlığa sunar. Piyasaya arz edilen asansör güvenlik aksamında tespit edilen riskleri gidermek için düzeltici faaliyet talebi olması durumunda, imalatçı Bakanlık ile işbirliği yapar.

Yetkili temsilci

MADDE 12 – (1) Bir imalatçı veya asansör monte eden, yazılı bir sözleşme ile yetkili temsilci görevlendirebilir. Ancak, 10 uncu maddenin birinci fıkrası veya 11 inci maddenin birinci fıkrasında yer alan yükümlülükler ile 10 uncu maddenin ikinci fıkrası veya 11 inci maddenin ikinci fıkrasında yer alan teknik dosya düzenleme yükümlülüğü yetkili temsilcinin yükümlülükleri arasında yer almaz.

(2) Yetkili temsilci, imalatçı veya asansör monte edenden aldığı yetkiler çerçevesinde faaliyet gösterir. Bu yetki, yetkili temsilcinin her durumda aşağıda yer alan hükümler kapsamında belirtilen görevleri yerine getirmesine izin verir:

a) Yetkili temsilci, piyasaya arz edilen asansör veya asansör güvenlik aksamı için düzenlenen AB uygunluk beyanını ve asansör monte edenin veya imalatçının kalite sistemi onaylı kararlarını, Bakanlığın yetki ve sorumluluğu altında on yıl süreyle muhafaza eder.

b) Yetkili temsilci, Bakanlığın gerekçeli talebi olması halinde asansörün veya asansör güvenlik aksamlarının uygunluğunu gösteren tüm bilgi ve belgeyi sağlar.

c) Yetkili temsilci, Bakanlığın talebi üzerine yetkisi kapsamında asansör veya asansör güvenlik aksamı için belirlenen risklerin giderilmesi için yapılacak faaliyette Bakanlık ile işbirliği yapar.

İthalatçının yükümlülükleri

MADDE 13 – (1) İthalatçı, sadece uygun asansör güvenlik aksamlarını piyasaya arz eder.

(2) İthalatçı asansör güvenlik aksamının piyasaya arzından önce, imalatçının 18 inci maddede yer alan uygunluk değerlendirme işlemini tamamlamış olmasını sağlar. İthalatçı, imalatçı tarafından teknik dosyanın hazırlandığını, asansör güvenlik aksamının “CE” işaretini taşıdığını, asansör güvenlik aksamına AB uygunluk beyanının ve gerekli belgelerin eşlik ettiğini ve imalatçının 11 inci maddenin beşinci ve altıncı fıkralarında yer alan hükümlere uygun davrandığını garanti eder. İthalatçı, asansör güvenlik aksamının 8 inci maddenin ikinci fıkrasına uygun olmadığını bildiği veya bilmesinin gerektiği hallerde, uygun hale getirilinceye kadar asansör güvenlik aksamını piyasaya arz edemez. Ayrıca ithalatçı, asansör güvenlik aksamının risk taşıması durumunda imalatçıyı ve Bakanlığı bilgilendirir.

(3) İthalatçı adını, tescilli ticari unvanını veya tescilli ticari markasını ve iletişime geçilecek adresini, asansör güvenlik aksamının üzerinde bulunmasını sağlar. Bunun mümkün olmaması halinde söz konusu bilginin ürünün ambalajı üzerinde veya ekli bir belge üzerinde bulunmasını sağlar. İletişim bilgisi, Türkçe veya nihai kullanıcıların kolayca anlayabileceği ve Bakanlığın kabul edeceği bir dilde olur.

(4) İthalatçı, asansör güvenlik aksamı için düzenlenen talimatın Ek-I’in 6.1. maddesinde belirtildiği biçimde Türkçe veya nihai kullanıcıların kolayca anlayabileceği ve Bakanlığın kabul edeceği bir dilde hazırlanmasını sağlar.

(5) İthalatçı, kendi sorumluluğu altında asansör güvenlik aksamının 8 inci maddenin ikinci fıkrasında yer alan gereklere zarar vermeyecek şekilde saklanmasını veya nakledilmesini sağlar.

(6) İthalatçı, asansör güvenlik aksamının risk taşıması durumunda, kullanıcının sağlık ve güvenliğini korumak amacıyla piyasada bulundurulan asansör güvenlik aksamının örnek testini gerçekleştirir, gerekli görülmesi halinde asansör güvenlik aksamının uygunsuzluğunu araştırır ve geri çağırır, asansör güvenlik aksamının uygunsuzluğu ve geri çağırma işlemine dair şikâyet kayıtlarını tutar, dağıtıcı ve asansör monte edeni bu faaliyetler konusunda bilgilendirir.

(7) İthalatçı, piyasaya arz edilen asansör güvenlik aksamının bu Yönetmeliğe uygun olmadığını bildiği veya bilmesinin gerektiği hallerde, asansör güvenlik aksamının uygun hale getirilmesine yönelik gerekli düzeltici faaliyeti ivedilikle yapar, gerekli görülen hallerde ürünü piyasadan çeker veya geri çağırır. Ayrıca ithalatçı, piyasaya arz edilen asansör güvenlik aksamının risk taşıması durumunda, özellikle uygunsuzluğu ve uygunsuzluk için yapılacak olan düzeltici faaliyeti içeren ayrıntılı bilgiyi Bakanlığa ivedilikle sağlar.

(8) İthalatçı, piyasaya arz edilen asansör güvenlik aksamı ile ilgili AB uygunluk beyanını, uygulanabildiği yerlerde diğer onaylı kararları, teknik dosyanın bir kopyasını Bakanlığın yetki ve sorumluluğu altında on yıl süre ile muhafaza eder ve talebi üzerine Bakanlığa sunar.

(9) İthalatçı talep üzerine, asansör güvenlik aksamının uygunluğunun kanıtlanması için gerekli tüm bilgi ve belgeleri Türkçe veya Bakanlığın kabul edeceği bir dilde yazılı olarak veya elektronik ortamda Bakanlığa sunar. İthalatçı talep edildiğinde, piyasaya arz edilen asansör güvenlik aksamının taşıdığı riskleri gidermek amacıyla yapacağı herhangi bir faaliyet için Bakanlık ile işbirliği yapar.

Dağıtıcının yükümlülükleri

MADDE 14 – (1) Dağıtıcı, asansör güvenlik aksamının piyasaya arzında bu Yönetmelik gerekliliklerine uygun şekilde faaliyette bulunur.

(2) Dağıtıcı, asansör güvenlik aksamının piyasaya arzından önce, asansör güvenlik aksamının “CE” işaretini, AB uygunluk beyanını, Ek-I’in 6.1. maddesinde yer alan ve son kullanıcının kolayca anlayabileceği şekilde Türkçe hazırlanan gerekli belge ve talimatı taşıdığını ve imalatçı ile ithalatçının 11 inci maddenin beşinci ve altıncı fıkraları ile 13 üncü maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen gerekliliklere uygun olduğunu doğrular. Dağıtıcı, piyasaya arz edilen asansör güvenlik aksamının bu Yönetmeliğe uygun olmadığını bildiği veya bilmesinin gerektiği hallerde, asansör güvenlik aksamının uygun hale getirilene kadar piyasaya arzına izin vermez. Dağıtıcı, asansör güvenlik aksamının risk taşıması durumunda, Bakanlık tarafından sorumlu tutulacak imalatçıyı veya ithalatçıyı ve Bakanlığı bilgilendirir.

(3) Dağıtıcı, kendi yükümlülüğü altındaki asansör güvenlik aksamının 8 inci maddenin ikinci fıkrasında yer alan gereklere zarar vermeyecek şekilde saklanmasını veya nakledilmesini sağlar.

(4) Dağıtıcı, piyasada bulundurulan asansör güvenlik aksamının bu Yönetmeliğe uygun olmadığını bildiği veya bilmesinin gerektiği hallerde, söz konusu asansör güvenlik aksamının güvenli hale getirilmesi, piyasadan çekilmesi veya geri çağrılması için uygun düzeltici önlemlerin alındığını teyit eder. Dağıtıcı, piyasada bulundurulan asansör güvenlik aksamının risk taşıması durumunda, uygunsuzluk ve uygunsuzluk için alınan önemlere ilişkin ayrıntılı bilgiyi Bakanlığa ivedilikle sağlar.

(5) Dağıtıcı, Bakanlığın gerekçeli bir talebi olması durumunda, asansör güvenlik aksamının uygunluğunun kanıtlanması için gerekli tüm bilgi ve belgeleri Türkçe veya Bakanlığın kabul edeceği bir dilde yazılı olarak veya elektronik ortamda Bakanlığa sunar. Dağıtıcı, talep edildiğinde piyasada bulundurulan asansör güvenlik aksamının taşıdığı riskleri gidermek için yapacağı herhangi bir faaliyet için Bakanlık ile işbirliği yapar.

İmalatçının yükümlülüğünün ithalatçı ve dağıtıcıya uygulandığı durumlar

MADDE 15 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı doğrultusunda ithalatçı veya dağıtıcı, adı ve ticari markasıyla asansör güvenlik aksamını piyasaya arz etmesi veya bu Yönetmeliğe uygunluğu etkileyebilecek şekilde piyasaya arz edilen asansör güvenlik aksamında tadilat gerçekleştirmesi durumunda imalatçı olarak kabul edilir ve 11 inci maddede yer alan yükümlülükleri yerine getirir.

İktisadi işletmecilerin tanımlanması

MADDE 16 – (1) İktisadi işletmeci talep üzerine;

a) Kendisine asansör güvenlik aksamını sağlayan herhangi bir iktisadi işletmeci,

b) Asansör güvenlik aksamını tedarik ettiği herhangi bir iktisadi işletmeci,

hakkındaki bilgiyi Bakanlığa sunar.

(2) İktisadi işletmecinin, kendisine asansör güvenlik aksamı tedarik edildikten sonra on yıl ve kendisi tarafından söz konusu asansör güvenlik aksamının tedariki sağlandıktan sonra on yıl boyunca birinci fıkrada belirtilen bilgiyi sunabilmesi gerekir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Asansörlerin ve Asansör Güvenlik Aksamlarının Uygunluğu

Asansör ve asansör güvenlik aksamlarına ilişkin uygunluk varsayımı

MADDE 17 – (1) Avrupa Birliği Resmî Gazetesi’nde referans numaraları yayımlanmış uyumlaştırılmış standartlara veya bunlara karşılık gelen uyumlaştırılmış Türk standartlarına veya bunların ilgili bölümlerine uygun olan asansör ve asansör güvenlik aksamlarının, bu standartlar veya ilgili bölümleri kapsamında Ek-I’de belirtilen temel gereklere uygun olduğu varsayılır.

Asansör güvenlik aksamlarının uygunluk değerlendirme işlemleri

MADDE 18 – (1) Asansör güvenlik aksamlarına aşağıda yer alan uygunluk değerlendirme işlemlerinden biri uygulanır.

a) Model asansör güvenlik aksamına Ek-IV’ün Bölüm A’sına göre AB tip incelemesi uygulanır ve Ek-IX’a göre rastgele kontrol işlemi gerçekleştirilir.

b) Model asansör güvenlik aksamına Ek-IV’ün Bölüm A’sına göre AB tip incelemesi uygulanır ve Ek-VI’ya göre ürün kalite güvencesine dayalı tipe uygunluk işlemi gerçekleştirilir.

c) Ek-VII’ye göre tam kalite güvenceye dayalı uygunluk işlemi gerçekleştirilir.

Asansörlerin uygunluk değerlendirme işlemleri

MADDE 19 – (1) Asansörlere aşağıda yer alan uygunluk değerlendirme işlemlerinden birisi uygulanır.

a) Ek-IV Bölüm B’ye göre AB tip incelemesine tabi olan model asansöre uygun şekilde tasarlanan ve imal edilen asansörün;

1) Ek-V’e göre son muayenesi,

2) Ek-X’a göre ürün kalite güvencesine dayalı tipe uygunluğu,

3) Ek-XII’ye göre üretim kalite güvencesine dayalı tipe uygunluğu.

b) Ek-XI’e göre onaylı bir kalite sistemi altında tasarlanan ve imal edilen asansörün;

1) Ek-V’e göre son muayenesi,

2) Ek-X’a göre kalite güvenceye dayalı tipe uygunluğu,

3) Ek-XII’ye göre üretim kalite güvencesine dayalı tipe uygunluğu.

c) Ek-VIII’e göre birim doğrulaması.

ç) Ek-XI’e göre tam kalite güvencesi ile tasarım uygunluk muayenesi.

(2) Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerindeki durumlarda, asansörün tasarım ve imalatından sorumlu olan kişi ile asansörün montaj ve testinden sorumlu olan kişinin aynı kişi olmaması halinde, asansörün tasarım ve imalatından sorumlu olan kişi asansörün doğru ve güvenli bir şekilde monte edilmesini ve test edilmesini sağlamak üzere gerekli bilgi ve belgeyi diğer kişiye temin eder.

(3) Model asansör ile yenilenen model asansör arasındaki tüm izin verilen değişiklikler teknik dosyaya azami ve asgari değerler ile birlikte açık bir şekilde işlenir.

(4) Ek-I’de yer alan temel sağlık ve güvenlik gereklerinin sağlanması için parça listesinin benzerliği hesaplama yapılarak ve/veya temel tasarım planında gösterilerek açıklanır.

AB uygunluk beyanı

MADDE 20 – (1) AB uygunluk beyanı, Ek-I’de yer alan temel sağlık ve güvenlik gereklerinin yerine getirildiğini belirtir.

(2) AB uygunluk beyanı, Ek-II’de yer alan içeriğe göre düzenlenir ve Ek-V ila Ek-XII arasında yer alan hususları ihtiva eder ve sürekli olarak güncellenir. Asansör veya asansör güvenlik aksamının AB uygunluk beyanı, Bakanlık tarafından gerekli görülmesi durumunda Türkçe veya başka bir dilde tercüme ettirilir.

(3) Asansör veya asansör güvenlik aksamının, birden fazla AB uygunluk beyanı gerektirmesi durumunda, tüm mevzuat için tek bir AB uygunluk beyanı düzenlenir. Söz konusu beyanda uyulan mevzuata gerekli atıf yapılır.

(4) AB uygunluk beyanını düzenleyen imalatçının ve asansör monte edenin sırasıyla asansör güvenlik aksamı ve asansör ile ilgili bu Yönetmelikte yer alan gereklilikleri yerine getirdiği ve söz konusu uygunluk ile ilgili sorumluluğun imalatçı ve asansör monte eden tarafından üstlenildiği kabul edilir.

“CE” işaretlemesinin genel kuralları

MADDE 21 – (1) “CE” işaretlemesi, 16/12/2011 tarihli ve 2011/2588 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan “CE” İşareti Yönetmeliğine göre yapılır.

“CE” işaretlemesinin ve diğer işaretlerin iliştirilmesi için genel kurallar ve şartlar

MADDE 22 – (1) “CE” işareti, her bir asansör kabinine ve her bir asansör güvenlik aksamı üzerine görünür, okunaklı ve kalıcı şekilde iliştirilir. Aksi durumda, asansör güvenlik aksamı üzerine bir etiket ile ayrı şekilde iliştirilir.

(2) “CE” işareti, asansör veya asansör güvenlik aksamının piyasaya arzından önce iliştirilir.

(3) “CE” işareti, aşağıda belirtilen uygunluk değerlendirme işlemlerinin tamamlanması sonrasında onaylanmış kuruluş kimlik kayıt numarasını bulunduracak şekilde asansör üzerine iliştirilir.

a) Ek-V’e göre son muayene,

b) Ek-VIII’e göre birim doğrulaması,

c) Ek-X, Ek-XI veya Ek-XII’ye göre kalite güvencesi.

(4) “CE” işareti, aşağıda yer alan uygunluk değerlendirme işlemlerinin tamamlanması sonrasında onaylanmış kuruluş kimlik kayıt numarasını bulunduracak şekilde asansör güvenlik aksamına iliştirilir.

a) Ek-VI’ya göre ürün kalite güvencesi,

b) Ek-VII’ye göre tam kalite güvencesi,

c) Ek-IX’a göre asansör güvenlik aksamının tipe uygunluğunun rastgele kontrolü.

(5) Onaylanmış kuruluş kimlik kayıt numarası, onaylanmış kuruluşun kendisi veya kendi talimatları doğrultusunda imalatçı veya onun yetkili temsilcisi veya asansör monte eden veya onun yetkili temsilcisi tarafından iliştirilir. “CE” işareti ve onaylanmış kuruluş kimlik kayıt numarası, özel bir risk veya kullanımı tanımlayan herhangi bir işaretlemenin öncesinde kullanılabilir.

(6) Bakanlık, “CE” işaretlemesi ile ilgili yürürlükte olan mevzuatın doğru bir şekilde uygulanması için bir mekanizma kurar ve “CE” işaretinin temel amacı dışında kullanılmamasına yönelik gerekli tedbirleri alır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Yetkili Kuruluş ve Onaylanmış Kuruluşlar

Bildirim

MADDE 23 – (1) Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında üçüncü taraf uygunluk değerlendirme işlemlerini yerine getirmek üzere görevlendirilmesini uygun bulduğu kuruluşlara dair bildirimi, Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla Komisyona ve üye ülkelere bildirir.

Yetkili kuruluş

MADDE 24 – (1) Bakanlık, 29 uncu maddede belirtilen hükümleri de içerecek şekilde onaylanmış kuruluş adayı uygunluk değerlendirme kuruluşunun değerlendirilmesi, görevlendirilmesi ve izlenmesi için gerekli yöntemlerin oluşturulmasından sorumlu olan yetkili kuruluştur.

Yetkili kuruluşun sorumlulukları

MADDE 25 – (1) Bakanlık, uygunluk değerlendirme kuruluşları ile arasında çıkar ilişkisi bulunmayacak şekilde faaliyetini yürütür.

(2) Bakanlık, objektif ve tarafsız olarak faaliyetini yürütür.

(3) Bakanlık, onaylanmış kuruluş olarak görevlendirilecek olan uygunluk değerlendirme kuruluşlarına ilişkin tüm kararların yetkin personelce alınması ve bu personelin onaylanmış kuruluş hakkında yeterlilik incelemesi yapmış olan personelden farklı olmasını sağlar.

(4) Bakanlık, uygunluk değerlendirme kuruluşları tarafından yürütülen faaliyetleri veya uygunluk değerlendirme kuruluşlarına ticari veya rekabet esaslı danışmanlık hizmeti sunamaz veya teklif edemez.

(5) Bakanlık, kendisine sunulan bilginin gizliliğini sağlar.

(6) Bakanlık, onaylanmış kuruluşlar ile ilgili görevlerini yerine getirmek üzere yeterli sayıda yetkin personel istihdam eder.

Yetkili kuruluşun bilgilendirme yükümlülüğü

MADDE 26 – (1) Bakanlık onaylanmış kuruluş adayı uygunluk değerlendirme kuruluşlarının yeterliliklerini değerlendirme, bu kuruluşları onaylanmış kuruluş olarak görevlendirme, bildirme ve denetleme yöntemleri ile bu yöntemlerde meydana gelen değişiklikleri Ekonomi Bakanlığı aracılığı ile Komisyona bildirir.

Onaylanmış kuruluşlara ilişkin gereklilikler

MADDE 27 – (1) Onaylanmış kuruluş olabilmek amacıyla Bakanlığa başvuran uygunluk değerlendirme kuruluşu, bu maddede belirtilen tüm gereklilikleri sağlar.

(2) Uygunluk değerlendirme kuruluşu, ulusal mevzuata uygun bir şekilde kurulur ve tüzel kişiliği haiz olur.

(3) Uygunluk değerlendirme kuruluşunun, asansörü veya asansör güvenlik aksamını değerlendiren bağımsız üçüncü taraf bir kuruluş olması gerekir. Uygunluk değerlendirme kuruluşu, değerlendirdiği asansörün veya asansör güvenlik aksamının tasarımı, imalatı, tedariki, monte edilmesi, kullanımı veya bakımında yer alan işletmeleri temsil eden bir mesleki veya ticari birliğe bağlı olması durumunda, herhangi bir menfaat gözetmediğini ve bağımsız hizmet verdiğini kanıtladığı sürece onaylanmış kuruluş olarak değerlendirilebilir.

(4) Uygunluk değerlendirme kuruluşu, bu kuruluşun üst düzey yönetimi ve uygunluk değerlendirme işlemini yürüten personeli, değerlendirilen asansörün veya asansör güvenlik aksamının tasarımcısı, imalatçısı, tedarikçisi, monte edeni, satın alanı, mal sahibi, kullananı veya kullanımını sürdüren kişi veya bu kişinin temsilcisi olamaz.

(5) Dördüncü fıkrada belirtilen durum, uygunluk değerlendirmesine tabi tutulan asansörlerin veya asansör güvenlik aksamlarının, uygunluk değerlendirme kuruluşunun faaliyetleri için gerekli olan kullanımını veya kişisel amaçlarla kullanımını engellemez. Bu durum ayrıca, imalatçı veya asansör monte eden ile uygunluk değerlendirme kuruluşu arasındaki teknik bilgi değişimini engellemez.

(6) Uygunluk değerlendirme kuruluşu, bu kuruluşun üst düzey yönetimi ve uygunluk değerlendirme işlemini yürüten personeli, değerlendirilen asansörlerin veya asansör güvenlik aksamlarının tasarımında, imalatında veya inşasında, pazarlanmasında, montajında, kullanımında veya bakımında bulunan tarafların veya temsilcilerinin faaliyetlerinde doğrudan yer alamaz. Uygunluk değerlendirme kuruluşu, özellikle danışmanlık hizmeti gibi bildirimin yapıldığı faaliyetler ile ilgili karar verme bağımsızlığını ve mesleki gerekliliklerin yerine getirilmesini olumsuz yönde etkileyebilecek hiçbir faaliyette bulunamaz ve bu faaliyete iştirak edemez.

(7) Uygunluk değerlendirme kuruluşu şube, temsilcilik veya yüklenicilerin yürüttüğü uygunluk değerlendirme faaliyetinin gizliliğini, bağımsızlığını ve tarafsızlığını sağlar.

(8) Uygunluk değerlendirme kuruluşu ve onun personeli, yüksek seviyede gerekli teknik yeterliliğe ve mesleki donanıma sahip olacak şekilde uygunluk değerlendirme faaliyetini yürütür ve söz konusu faaliyetin sonunda almış olduğu kararı, özellikle mali konular olmak üzere etkilenebilecek her türlü baskıdan, teşvikten ve faaliyetin sonucunda etkilenen kişi veya kişilerden bağımsız olarak uygular.

(9) Uygunluk değerlendirme kuruluşu, Ek-IV ila Ek-XII arasında görevlendirildiği kapsamdaki uygunluk değerlendirme faaliyetlerinin kendisi tarafından yapılması veya söz konusu faaliyetlerin kendi adına veya sorumluluğunda yapılması durumunda, bu faaliyetleri yerine getirebilecek yeterliliğe sahip olmalıdır. Uygunluk değerlendirme kuruluşu, görevlendirildiği her bir asansör veya asansör güvenlik aksamı tipi veya kategorisi ile uygunluk değerlendirme işlemi için her zaman kendi yetki ve sorumluluğu altında;

a) Uygunluk değerlendirme işlemini gerçekleştirecek teknik bilgiye, yeterli ve uygun tecrübeye sahip personel,

b) Uygunluk değerlendirme işleminin şeffaflığını ve yeniden yapılmasını sağlayan işlemlere ilişkin gereken beyanları, onaylanmış kuruluş olarak yürütülen görevler ile diğer faaliyetleri arasındaki farkı ortaya koyan uygun politikalar ve işlemler,

c) Taahhüt ettiği işin büyüklüğü, faaliyet gösterdiği sektör, organizasyon yapısı, söz konusu ürünün teknolojik olarak karmaşıklık derecesini ve üretim sürecinin hacmini ve vasfını dikkate alan faaliyetlerin gerçekleşmesi için gerekli usulü,

ile ilgili gereklilikleri sağlar.

(10) Uygunluk değerlendirme kuruluşu, uygunluk değerlendirme faaliyeti ile bağlantılı teknik ve idari görevlerini yerine getirmek için uygun bir yere ve tüm gerekli ekipmana veya imkânlara sahip olmalıdır.

(11) Uygunluk değerlendirme işlemini gerçekleştirmekten sorumlu personelin;

a) Uygunluk değerlendirme kuruluşunun onaylanmış kuruluş olarak görevlendirildiği kapsamda, tüm uygunluk değerlendirme işlemlerini kapsayan teknik ve mesleki eğitime,

b) Uygunluk değerlendirmesi için yeterli bilgiye ve yetkiye,

c) Ek-I’de yer alan temel sağlık ve güvenlik gerekleri, geçerli uyumlaştırılmış standartlar ve mevzuatta yer alan ilgili hükümler ve bunlara ilişkin diğer mevzuat konusunda bilgiye,

ç) Uygunluk değerlendirme işlemini gösteren sertifikaları, kayıtları ve raporları düzenleyebilecek yeterliliğe,

sahip olması gerekir.

(12) Uygunluk değerlendirme kuruluşunun üst düzey yönetiminin ve uygunluk değerlendirme işlemini gerçekleştirmekten sorumlu personelinin tarafsızlığı güvence altına alınır. Uygunluk değerlendirme kuruluşunun üst düzey yönetiminin ve uygunluk değerlendirme işlemlerini yürüten personelinin ücretleri, gerçekleştirilen değerlendirme sayısına veya değerlendirme sonuçlarına bağlı tutulamaz.

(13) Uygunluk değerlendirme kuruluşu, sorumluluğun ulusal mevzuata göre kamu tarafından üstlenilmediği veya Bakanlığın uygunluk değerlendirme işlemi için doğrudan sorumluluğa sahip olmadığı sürece, mesleki sorumluluk sigortasını yaptırmak zorundadır.

(14) Uygunluk değerlendirme kuruluşunun personeli Bakanlıkla olan ilişkileri haricinde, Ek-IV ila Ek-XII arasında yer alan uygunluk değerlendirme işlemlerinde belirlenen görevlerini yürütürken elde edilen tüm bilgi hakkında mesleki gizliliği sağlar ve mülkiyet haklarını korur.

(15) Uygunluk değerlendirme kuruluşu, ilgili standardizasyon faaliyetleri ve 38 inci madde uyarınca asansörler için Komisyon tarafından kurulmuş Onaylanmış Kuruluşlar Koordinasyon Grubunun faaliyetlerine iştirak eder veya uygunluk değerlendirme işleminde görev alan personelinin bu faaliyete katılımı için haberdar olmasını sağlar. Uygunluk değerlendirme kuruluşu, çalışmalar sonucunda ortaya çıkan idari karar ve dokümanı genel rehber olarak kullanılır.

Onaylanmış kuruluşların uygunluğu varsayımı

MADDE 28 – (1) Uyumlaştırılmış standartlarda veya bunların kısımlarında ortaya konulan kriterler, 27 nci maddede yer alan gereklilikleri kapsıyorsa ve uygunluk değerlendirme kuruluşu da bu kriterlere uygun olduğunu kanıtlayabiliyorsa, söz konusu kuruluşun 27 nci maddede yer alan gereklilikleri karşıladığı kabul edilir.

Onaylanmış kuruluşların şube, temsilcilik ve yüklenicileri

MADDE 29 – (1) Onaylanmış kuruluş, uygunluk değerlendirme işlemi ile bağlantılı belirli görevleri bir yükleniciye yaptırdığı veya bir şube veya temsilciliğini bu işler için kullandığı hallerde, bunların 27 nci maddede yer alan gereklilikleri karşılamasını sağlar ve bu duruma ilişkin olarak Bakanlığı bilgilendirir.

(2) Onaylanmış kuruluşlar, şube, temsilcilik ve yüklenicileri tarafından yürütülen faaliyetlere ilişkin her türlü sorumluluğu üstlenirler.

(3) Faaliyetler, ancak müşterinin uygun görmesi halinde bir şube, temsilcilik veya yüklenici tarafından yürütülür.

(4) Onaylanmış kuruluşlar, şube, temsilcilik ve yüklenicinin niteliklerinin değerlendirilmesi ile ilgili belgeleri ve bahsi geçen tarafların Ek-IV ila Ek-XII arasında yer alan uygunluk değerlendirme işlemlerinde yürüttüğü faaliyetlere ilişkin belgeleri, gerektiğinde Bakanlığa sunmak üzere muhafaza ederler.

Bildirim başvurusu

MADDE 30 – (1) Uygunluk değerlendirme kuruluşu, onaylanmış kuruluş olarak görevlendirilmek üzere Bakanlığa başvuru yapar.

(2) Onaylanmış kuruluş başvurusu, kuruluşun asansörler veya asansör güvenlik aksamları için yetkin olduğunu ileri sürdüğü uygunluk değerlendirme işlemi veya işlemlerine ilişkin bir açıklamanın yanısıra mevcut olması halinde söz konusu uygunluk değerlendirme 27 nci maddede yer alan gereklilikleri karşıladığını doğrulayan ve TÜRKAK tarafından yayımlanan bir akreditasyon sertifikası ile birlikte yapılır.

(3) Uygunluk değerlendirme kuruluşu, akreditasyon sertifikası sunamadığı durumlarda, 27 nci maddede belirtilen gerekliliklere uygunluğunun doğrulanması, tanınması ve düzenli olarak izlenmesi için gerekli olan tüm belgeye dayalı kanıtları Bakanlığa sunar.

Bildirim süreci

MADDE 31 – (1) Bakanlık yalnızca, 27 nci maddede belirtilen gereklilikleri sağlayan uygunluk değerlendirme kuruluşlarını görevlendirir.

(2) Bakanlık, görevlendirilmesi uygun bulunan kuruluşları Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla Komisyona ve üye ülkelere bildirir. Bildirim, AB’nin Yeni Yaklaşım Onaylanmış Kuruluşlar Bilgi Sistemi kullanılarak yapılır.

(3) Görevlendirme bildiriminde, uygunluk değerlendirme işlemi ile ilgili tüm ayrıntılar, asansörlere veya asansör güvenlik aksamlarına yönelik uygunluk değerlendirme işlemine veya işlemlerine ilişkin yetkinliğe dair kanıtlar yer alır.

(4) Bakanlık, görevlendirme bildiriminin 30 uncu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen bir akreditasyon sertifikasına dayanmadığı durumlarda, onaylanmış kuruluş olarak görevlendirilecek uygunluk değerlendirme kuruluşunun yetkinliğini, kuruluşun düzenli olarak izleneceğini ve 27 nci maddede yer alan gereklilikleri karşılamayı sürdüreceğini temin edecek düzenlemelere sahip olduğunu doğrulayan kanıt niteliğindeki tüm belgeleri, Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla Komisyona ve üye ülkelere sunar.

(5) Kuruluş, akreditasyon sertifikasının kullanıldığı durumlarda bildirimden sonraki iki hafta içerisinde veya akreditasyon sertifikasının kullanılmadığı durumlarda bildirimden sonraki iki ay içinde Komisyon ve üye ülkeler tarafından itiraz edilmediği sürece Bakanlık tarafından onaylanmış kuruluş olarak atanır. Ancak, böyle bir kuruluş bu Yönetmeliğin amaçları doğrultusunda onaylanmış kuruluş olarak kabul edilir.

(6) Bakanlık, onaylanmış kuruluşun bildiriminden sonra ortaya çıkan herhangi bir değişikliği Ekonomi Bakanlığı vasıtası ile Komisyona ve üye ülkelere bildirir.

Onaylanmış kuruluş kimlik kayıt numarası

MADDE 32 – (1) Onaylanmış kuruluş olmak üzere bildirimi yapılan uygunluk değerlendirme kuruluşuna Komisyon tarafından bir kimlik kayıt numarasının tahsis edilmesi ile birlikte, Bakanlık bu kuruluşu onaylanmış kuruluş olarak görevlendirir.

(2) Onaylanmış kuruluş, birden fazla mevzuat kapsamında görevlendirilse dahi, Avrupa Komisyonu tarafından verilen tek bir kimlik kayıt numarası ile faaliyetlerini yürütür.

Bildirimde yapılan değişiklikler

MADDE 33 – (1) Bakanlık, onaylanmış kuruluşun 27 nci maddede belirtilen gereklilikleri karşılamadığını veya yükümlülüklerini yerine getirmediğini belirlemesi veya bu konuda bilgilendirilmesi durumunda, bahsi geçen yükümlülüklerini yerine getirmekteki yetersizliğin veya gereklilikleri karşılamamasının önemine göre onaylanmış kuruluşun faaliyetini kısıtlar, askıya alır veya onaylanmış kuruluş statüsüne son verir. Bakanlık, bu durum hakkında Ekonomi Bakanlığı vasıtası ile Komisyona ve üye ülkelere ivedilikle gerekli bilgilendirmeyi yapar.

(2) Faaliyetinin kısıtlanması, askıya alınması veya onaylanmış kuruluş statüsüne son verilmesi halinde ya da onaylanmış kuruluşun faaliyetini kendi isteği ile sona erdirdiği durumlarda, Bakanlık, söz konusu onaylanmış kuruluşun dosyalarının başka bir onaylanmış kuruluş tarafından işleme alınmasını ve talepleri halinde kendisine sunulmak üzere hazır bulundurulmasını sağlar.

Onaylanmış kuruluşların yeterliliğine ilişkin itiraz

MADDE 34 – (1) Bakanlık onaylanmış kuruluşun görevlendirilmesine ilişkin temel oluşturan veya onaylanmış kuruluşun yeterliliğini koruduğuna dair tüm bilgileri, talebi doğrultusunda Komisyona sunulmak üzere Ekonomi Bakanlığına iletir.

(2) Bakanlık, Komisyon veya üye ülkelerden birinin Bakanlığın görevlendirdiği bir onaylanmış kuruluşun teknik yeterliliğinin ve ilgili mevzuata uygunluğunun incelenmesini talep etmesi halinde, 1/2006 sayılı Türkiye-Avrupa Birliği Ortaklık Konseyi Kararının 4 üncü maddesinde belirtilen usulü takip eder.

Onaylanmış kuruluşların yükümlülükleri

MADDE 35 – (1) Onaylanmış kuruluşlar, 18 inci ve 19 uncu maddelerde belirtilen uygunluk değerlendirme işlemlerine uygun olarak uygunluk değerlendirmesini gerçekleştirirler.

(2) Uygunluk değerlendirmesi, şeffaflık içerisinde ve iktisadi işletmeciler için gereksiz ek yük yaratmayacak şekilde mevzuata uygun olarak yürütülür. Onaylanmış kuruluş, taahhüt ettiği işin büyüklüğünü, faaliyet gösterdiği sektörü, organizasyon yapısını, söz konusu ürünün teknolojik olarak karmaşıklık derecesini ve üretim sürecinin hacmini veya özelliğini dikkate alarak faaliyetini yürütür. Bu durumda onaylanmış kuruluş bu Yönetmelik kapsamındaki asansörlerin veya asansör güvenlik aksamlarının uygunluğu için öngörülen zorluk derecesi ve koruma seviyesini dikkate alır.

(3) Onaylanmış kuruluş, bu Yönetmelik temel sağlık ve güvenlik gereklerinin veya uyumlaştırılmış standartların veya diğer teknik özelliklerin asansör monte eden veya imalatçı tarafından yerine getirilmediğini tespit etmesi durumunda, asansör monte edenden veya imalatçıdan gerekli düzeltici tedbirleri almasını ister ve düzeltici tedbir alınıncaya kadar asansör monte edene veya imalatçıya belge düzenlemez.

(4) Onaylanmış kuruluş, uygunluk sertifikasının verilmesinin ardından uygunluğun izlenmesi sürecinde, asansörün veya asansör güvenlik aksamının ilgili gerekleri karşılamadığını tespit etmesi durumunda, asansör monte eden veya imalatçıdan gerekli olan düzeltici her türlü tedbirin alınmasını ister ve gereken hallerde belgesini veya onay kararını, askıya alır veya iptal eder.

(5) Onaylanmış kuruluş, düzeltici tedbirlerin alınmadığını veya alınan tedbirlerin istenen etkiyi göstermediğini tespit etmesi durumunda, her türlü belgeyi uygun şekilde kısıtlar, askıya alır veya iptal eder.

Onaylanmış kuruluşların kararına itiraz

MADDE 36 – (1) Bakanlık, onaylanmış kuruluşların kararlarına karşı bir itiraz yönteminin bulunmasını sağlar.

Onaylanmış kuruluşların bilgilendirmeye ilişkin yükümlülüğü

MADDE 37 – (1) Onaylanmış kuruluşlar;

a) Bir belgenin veya onay kararının reddedilmesi, kısıtlanması, askıya alınması veya iptal edilmesi durumunu,

b) Görevlendirme kapsamına veya şartlarına etki eden her durumu,

c) Uygunluk değerlendirme işlemlerine ilişkin olarak Bakanlıktan aldıkları herhangi bir bilgi talebini,

ç) Talep üzerine, bildirildikleri kapsamda yürütülen uygunluk değerlendirme faaliyetleri ve sınırötesi faaliyetler ile yüklenicilerin faaliyetlerini de içeren diğer faaliyetleri,

Bakanlığa bildirirler.

(2) Onaylanmış kuruluşlar, olumsuz sonuçları ve talep üzerine olumlu sonuçlara ilişkin gerekli bilgiyi, aynı tipteki asansörler veya asansör güvenlik aksamlarını kapsayan benzer uygunluk değerlendirme işlemlerini yürüten, bu Yönetmelik kapsamında görevlendirilmiş olan diğer onaylanmış kuruluşlara sağlarlar.

Onaylanmış kuruluşların koordinasyonu

MADDE 38 – (1) Bakanlık, Komisyon tarafından ilgili AB mevzuatı kapsamında oluşturulan asansör onaylanmış kuruluşlar grubunun çalışmalarına onaylanmış kuruluşların doğrudan veya temsilcileri vasıtasıyla katılmasını sağlar.

ALTINCI BÖLÜM

Asansörlerin ve Asansör Güvenlik Aksamlarının Piyasa Gözetimi ve Denetimi

Piyasaya arz edilen asansörler veya asansör güvenlik aksamlarının piyasa gözetimi ve denetimi

MADDE 39 – (1) Bakanlık, asansörlerin ve asansör güvenlik aksamlarının piyasa gözetimi ve denetiminde, 13/11/2001 tarihli ve 2001/3529 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmelik hükümlerini uygular.

Ulusal düzeyde risk taşıyan asansörler veya asansör güvenlik aksamlarına yönelik işlemler

MADDE 40 – (1) Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamında bulunan asansör veya asansör güvenlik aksamının insan sağlığı ve güvenliğine veya uygun hallerde mülkiyetin korunmasına yönelik risk teşkil ettiğine dair yeterli sebep bulunması halinde, söz konusu asansör veya asansör güvenlik aksamını, bu Yönetmelikte yer alan ilgili tüm gerekleri kapsayacak şekilde bir değerlendirmeye tabi tutar. İlgili iktisadi işletmeci gerektiğinde Bakanlık ile işbirliği yapar.

(2) Bakanlık, asansörün bu Yönetmelikte yer alan gereklere uygun olmadığına karar vermesi durumunda, ivedilikle asansör monte edenden söz konusu asansörü ilgili gereklere uygun hale getirmesi için riskin büyüklüğü ile orantılı makul bir süre vererek uygun düzeltici önlemlerin alınmasını talep eder.

(3) Bakanlık, asansör güvenlik aksamının bu Yönetmelikte yer alan gerekleri yerine getirmediğine karar vermesi durumunda ivedilikle ilgili iktisadi işletmeciden, asansör güvenlik aksamının ilgili gereklere uygun hale getirilmesi için riskin büyüklüğü ile orantılı uygun düzeltici önlemlerin alınmasını, asansör güvenlik aksamının piyasadan çekilmesini veya geri çağrılmasını makul bir süre vererek talep eder.

(4) Bakanlık konu hakkında ilgili onaylanmış kuruluşu bilgilendirir.

(5) İkinci ve üçüncü fıkralarda yer alan önlemler, Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmelik hükümleri dâhilinde uygulanır.

(6) Bakanlık, uygunsuzluğun sadece ülke çapında olmadığını düşündüğünde, değerlendirme sonuçları ve iktisadi işletmecilerden almasını istediği tedbirler hakkında Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla Komisyonu ve üye ülkeleri bilgilendirir.

(7) İktisadi işletmeci, piyasada bulundurduğu tüm asansörler ve asansör güvenlik aksamlarına ilişkin uygun düzeltici tedbirin alınmasını sağlar.

(8) Asansör monte eden tarafından ikinci fıkrada belirtilen süre içerisinde gereken düzeltici tedbirin alınmadığı takdirde Bakanlık, asansörün piyasaya arzını kısıtlama veya yasaklama ya da kullanımını engelleme veya geri çağırma olmak üzere tüm tedbirleri alır.

(9) İktisadi işletmeci tarafından üçüncü fıkrada belirtilen süre içerisinde gereken düzeltici tedbirin alınmadığı takdirde Bakanlık, asansör güvenlik aksamının piyasada bulunmasını kısıtlama veya yasaklama ya da piyasadan çekme veya geri çağırma olmak üzere tüm tedbirleri alır.

(10) Bakanlık, Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla Komisyonu ve üye ülkeleri derhal bu önlemlerden haberdar eder.

(11) Onuncu fıkrada belirtilen bilgilendirme, özellikle uygunsuz asansör veya asansör güvenlik aksamının tanımlanması için gerekli olan ayrıntılı verileri, ürünün menşeini, iddia edilen uygunsuzluğu ve ilgili riski, ülkede alınan tedbirin süresi ile niteliği yanında iktisadi işletmeci tarafından ileri sürülen savunmaları da içerir. Bakanlık, asansör veya asansör güvenlik aksamının uygunsuzluğunun, bu Yönetmelik kapsamındaki temel sağlık ve güvenlik gereklerini karşılamadığından veya 17 nci maddede belirtilen uyumlaştırılmış standartlardaki eksikliklerden kaynaklandığını belirtir.

(12) Bakanlık, Avrupa Birliği pazarında başlatılan bir işleme ilişkin Komisyon tarafından iletilen bilgiye istinaden, ilgili asansör veya asansör güvenlik aksamının uygunsuzluğuna dair uygulanmasını kabul ettiği bir tedbiri ve elinde bulunan herhangi bir ek bilgiyi; ayrıca, bildirilen tedbire itiraz ediyorsa itirazlarını, Ekonomi Bakanlığı aracılığıyla Komisyona ve üye ülkelere bildirir.

(13) Bakanlık tarafından alınan geçici bir önleme herhangi bir üye ülke veya Komisyon tarafından onuncu fıkrada bahsedilen bilgilerin alınmasını takip eden üç ay içerisinde itiraz edilmezse söz konusu önlem haklı kabul edilir.

(14) Bakanlık, asansör veya asansör güvenlik aksamı ile ilgili olarak, asansör güvenlik aksamının piyasadan çekilmesi gibi, uygun kısıtlayıcı önlemlerin gecikmeksizin alınmasını sağlar.

Koruma önlemleri

MADDE 41 – (1) 40 ıncı maddenin yedinci, sekizinci, dokuzuncu ve onuncu fıkralarında belirtilen tedbire karşı üye ülkelerden ve Komisyondan itiraz olur ve Komisyon tarafından yapılan inceleme sonucunda, söz konusu tedbirin haklı bir gerekçeye dayanmadığına hükmedilirse, Bakanlık tedbiri yürürlükten kaldırır.

Risk taşıyan asansörler veya asansör güvenlik aksamlarının uygunluğu

MADDE 42 – (1) 40 ıncı maddenin birinci fıkrasına göre gerçekleştirilen denetim sonucunda, bir asansörün bu Yönetmeliğe uygun olmasına rağmen insan sağlığı ve güvenliği veya uygun hallerde mülkiyetin korunmasına yönelik risk teşkil ettiği tespit edilirse Bakanlık, risk ile orantılı olacak şekilde asansör monte edenden, asansördeki riskin ortadan kaldırılması için gerekli tüm tedbirleri almasını talep eder veya asansörün kullanımını makul bir süre boyunca kısıtlar veya yasaklar.

(2) 40 ıncı maddenin birinci fıkrasına göre gerçekleştirilen denetim sonucunda, bir asansör güvenlik aksamının bu Yönetmeliğe uygun olmasına rağmen insan sağlığı ve güvenliği veya uygun hallerde mülkiyetin korunmasına yönelik risk teşkil ettiği tespit edilirse, Bakanlık, risk ile orantılı olacak şekilde ilgili iktisadi işletmeciden, asansör güvenlik aksamının piyasaya arz edildiğinde risk teşkil etmemesi için gerekli tüm tedbirleri almasını veya ürünü piyasadan çekmesini veya makul bir süre içerisinde geri çağırmasını talep eder.

(3) İktisadi işletmeci, piyasada bulundurduğu ve piyasaya arz ettiği bütün asansörlere veya asansör güvenlik aksamlarına ilişkin her türlü uygun düzeltici tedbirin alınmasını sağlar.

(4) Bakanlık, üçüncü fıkrada belirtilen düzeltici tedbire ilişkin Ekonomi Bakanlığı vasıtası ile Komisyonu ve üye ülkeleri ivedilikle bilgilendirir. Söz konusu bilgilendirme mevcut bütün ayrıntıyı, özellikle ilgili asansör veya asansör güvenlik aksamının tanımlanması için gerekli olan veriyi, ürünün menşeini ve tedarik zincirini, riskin tanımı ile ülkede alınan tedbirin süresini ve niteliğini içerecek şekilde yapılır.

Şekli uygunsuzluk

MADDE 43 – (1) 40 ıncı maddede belirtilen hususlara aykırı olmamak koşuluyla Bakanlık, aşağıda yer alan uygunsuzlukların tespit edilmesi durumunda iktisadi işletmeciden söz konusu uygunsuzlukların giderilmesini talep eder:

a) “CE” işaretinin, “CE” İşareti Yönetmeliğine uygun olmayacak bir şekilde asansöre veya asansör güvenlik aksamına iliştirilmiş olması,

b) “CE” işaretinin, asansöre veya asansör güvenlik aksamına iliştirilmemiş olması,

c) “CE” işaretinin, 22 nci maddeye uygun olacak şekilde onaylanmış kuruluş kimlik kayıt numarası ile birlikte iliştirilmemesi veya söz konusu maddeye aykırı olacak şekilde iliştirilmiş olması,

ç) AB uygunluk beyanının düzenlenmemiş olması,

d) AB uygunluk beyanının doğru biçimde düzenlenmemiş olması,

e) Ek-IV’ün Bölüm A’sı ve B’si, Ek-VII, Ek-VIII ve Ek-XI’de yer alan teknik dosyanın mevcut olmaması veya tamamlanmamış olması,

f) Asansör monte eden, imalatçı veya ithalatçının adının, ticari unvanının veya tescilli ticari markasının veya adresinin, 10 uncu maddenin altıncı fıkrasına, 11 inci maddenin altıncı fıkrasına ve 13 üncü maddenin üçüncü fıkrasına uygun olacak şekilde belirtilmemiş olması,

g) Asansör veya asansör güvenlik aksamının tanımlanmasını sağlayan bilginin, 10 uncu maddenin beşinci fıkrasına ve 11 inci maddenin beşinci fıkrasına uygun bir şekilde yer almaması,

ğ) Asansör veya asansör güvenlik aksamı için düzenlenen talimatın, 10 uncu maddenin yedinci fıkrasında ve 11 inci maddenin yedinci fıkrasında belirtildiği şekilde birlikte bulunmaması veya belgelerin uygulanabilir gerekliliklere uygun olmaması.

(2) Bakanlık, birinci fıkrada belirtilen uygunsuzluğun devam etmesi durumunda, asansörün kullanımının kısıtlanmasına veya yasaklanmasına; asansör güvenlik aksamının piyasada bulunmasının yasaklanmasına veya kısıtlanmasına veya piyasadan çekilmesine veya geri çağrılmasına dair bütün uygun tedbiri alır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Komite işlemleri

MADDE 44 – (1) Bakanlık Komisyon tarafından kurulan asansör komitesinin çalışmalarına katılım sağlar.

İdari yaptırımlar

MADDE 45 – (1) Bakanlık, bu Yönetmelik hükümlerinin iktisadi işletmeciler tarafından ihlal edilmesi durumunda, iktisadi işletmecilere yönelik 4703 sayılı Kanunda yer alan idari yaptırımları, etkili, orantılı ve caydırıcı olacak şekilde uygular.

Atıflar

MADDE 46 – (1) 31/1/2007 tarihli ve 26420 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Yönetmeliği (95/16/AT)’ne yapılan bütün atıflar, bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelikler

MADDE 47 – (1) 15/2/2003 tarihli ve 25021 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Yönetmeliği (95/16/AT) ve 31/1/2007 tarihli ve 26420 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Yönetmeliği (95/16/AT) yürürlükten kaldırılmıştır.

Geçici hükümler

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce piyasaya arz edilmekle birlikte, bu Yönetmelik hükümlerine de uygun olan ve 31/1/2007 tarihli ve 26420 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Yönetmeliği (95/16/AT) kapsamında yer alan asansörlerin hizmete sunulmasını veya asansör güvenlik aksamlarının piyasada bulundurulmasını engellemez.

(2) 31/1/2007 tarihli ve 26420 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Yönetmeliği (95/16/AT) kapsamında onaylanmış kuruluş tarafından düzenlenen sertifika veya karar, bu Yönetmelik kapsamında da Bakanlık tarafından geçerli sayılır.

Yürürlük

MADDE 48 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 49 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

Etiketler: , , , , , , , , , ,

Büyük Endüstriyel Kaza Risklerinin Azaltılmasına Yönelik Dâhili Acil Durum Planı Tebliği

31 Mart 2016 PERŞEMBE Resmî Gazete Sayı : 29670

TEBLİĞ

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:
BÜYÜK ENDÜSTRİYEL KAZA RİSKLERİNİN AZALTILMASINA YÖNELİK DÂHİLİ ACİL DURUM PLANI TEBLİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, 30/12/2013 tarihli ve 28867 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Büyük Endüstriyel Kazaların Önlenmesi ve Etkilerinin Azaltılması Hakkında Yönetmelikte belirtilen üst seviyeli kuruluş işletmecilerinin aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesi gereği hazırlamaları veya hazırlatmaları gereken dâhili acil durum planına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, Büyük Endüstriyel Kazaların Önlenmesi ve Etkilerinin Azaltılması Hakkında Yönetmeliğin 5 inci maddesinde tanımlanan üst seviyeli kuruluşlara uygulanır.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, Büyük Endüstriyel Kazaların Önlenmesi ve Etkilerinin Azaltılması Hakkında Yönetmeliğin 13 üncü, 15 inci, 16 ncı ve 21 inci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

a) Acil durum: Kuruluşun tamamında veya bir kısmında meydana gelebilecek ve yangın, patlama ve toksik yayılım gibi acil müdahale gerektirecek olayları ve bu olayların oluşturduğu kriz halini,

b) Acil durum başlangıç safhası: Büyük bir baskı altında, kısa bir sürede verilmesi gereken, etki azaltma önlemleri üzerinde oldukça fazla etkisi olan kilit kararların alındığı, meydana gelen kazayı takip edecek olası olayların detaylı bir şekilde kavranması ve bunlara karşı uygun tedbirlerin alınması ile ilgili çalışmaların yürütüleceği acil durum müdahale aşamasını,

c) Acil hizmet birimleri: Büyük endüstriyel kazalarda, kuruluşta ve civarında meydana gelebilecek zararın en aza indirilmesinde görev alan İl Emniyet Müdürlüğü ve İl Jandarma Komutanlığı, itfaiye, ambulans, sahil güvenlik ve sivil savunma hizmetleri dâhil sağlık ve güvenlik hizmetlerini,

ç) Baş kontrolör: Kuruluş içi acil durum yönetim merkezinden tüm operasyonu yönetmekle sorumlu olan ve kuruluş hakkında her türlü bilgi ve yetkiye sahip kişiyi,

d) Dâhili acil durum planı: Üst seviyeli kuruluşun sınırları içinde büyük endüstriyel kaza öncesi, kaza sırası ve sonrasında kuruluşun kendi imkânları ile gerçekleştirilen tüm acil durum müdahale düzenlemelerini içeren (ihtiyaç duyulacak acil gereksinimler, kısa ve uzun vadeli iyileştirmeler) ve Yönetmeliğin Ek-4 Kısım 1’inde belirtilen bilgileri içerecek şekilde Tebliğin ekleri dikkate alınarak hazırlanan planı,

e) Harici acil durum planı: Kuruluş dışındaki kişileri ve çevreyi etkileyebilecek veya acil bir durum meydana geldiğinde kuruluş dışından acil hizmet birimlerinin hazır bulunmasını gerektirecek, Yönetmeliğin Ek-4 Kısım 2’sinde belirtilen bilgileri içerecek şekilde hazırlanan planı,

f) Hizmet grubu: Kuruluş içi acil durumlara müdahalede rol alacak personelin yer aldığı grupları,

g) Kaza: Büyük endüstriyel kazayı,

ğ) Kazazede: Kazadan etkilenen bireyi,

h) Kaza kontrolörü: Kazanın meydana geldiği alanın kontrolünden sorumlu olan, kaza alanı ve civar durumu hakkında detaylı bilgilere sahip kuruluş yöneticisi/müdürü, vardiya sorumlusu veya vardiya amirini,

ı) Kritik olay (KO): Büyük kazaya sebebiyet verme potansiyeli olan bütünlük kaybını,

i) Kuruluş içi acil durum yönetim merkezi: Acil durum müdahale çalışmalarının yönetildiği ve koordine edildiği yeri,

j) Ramak kala: Kuruluşta büyük bir kazaya dönüşmeden önlenebilen olayı,

k) Toplanma noktası: Acil durumların olumsuz sonuçlarından çalışanların etkilenmeyeceği mesafede veya korunakta belirlenmiş yeri,

l) Üst seviyeli kuruluş: Yönetmeliğin Ek-1 Bölüm 1’inde ve Bölüm 2’sinde verilen tehlikeli madde listelerinde, Sütun 3’teki eşik değerlere eşit veya üzerindeki miktarlarda tehlikeli madde bulunduran kuruluşu,

m) Yönetmelik: Büyük Endüstriyel Kazaların Önlenmesi ve Etkilerinin Azaltılması Hakkında Yönetmeliği,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Yükümlülükler

İşletmecinin dâhili acil durum planı ile ilgili yükümlülükleri

MADDE 5 – (1) Üst seviyeli kuruluş işletmecisi; Yönetmeliğin Ek-4 Kısım 1’inde belirtilen bilgileri içeren ve bu Tebliğin eklerini dikkate alarak bir dâhili acil durum planı hazırlar veya hazırlatır.

(2) Dâhili acil durum planı, güvenlik raporunda belirtilen tüm büyük kaza senaryolarına uygulanabilecek nitelikte ve her bir kaza türünü (yangın, patlama, toksik yayılım) içerecek ve deprem, sel gibi doğal afetler de dikkate alınacak şekilde hazırlanır.

(3) Dâhili acil durum planı, kaza öncesi alınacak tedbirler, kaza sırasında uygulanacak prosedürler ve kaza sonrasında yapılacak olan iyileştirme çalışmaları ile ilgili gerekli bütün kaynakların, ilgili kişi ve kuruluşları kapsayan anlaşma ve prosedürlerin yer aldığı detaylı bilgileri içeren yazılı bir belge olarak kuruluşta bulundurulur.

(4) İşletmeci, kuruluşta çalışan personel sayısını dikkate alarak Ek-1’ de verilen hizmet gruplarından gerekli olanlarının kurulmasını sağlar.

(5) İşletmeci, yerel ve diğer itfaiye ekiplerinde bulunan kaynakları dikkate alarak, kuruluş içi yangınla mücadele ve yangından korunma için, yeterli sayıda, uygun kaynak ve ekipmanı sağlar, konuyla ilgili itfaiye ile iş birliği yapar.

(6) İşletmeci, acil durumlarda çalışanların etkilenmeyeceği mesafede veya korunakta toplanma noktası/noktaları belirler.

(7) İşletmeci, acil durum müdahalelerinde kullanılacak olan kaynakların ve diğer ekipmanların bakımı, muayenesi, incelenmesi ve test edilmesi için uygun düzenlemelerin yapılmış olduğunu göstermekle yükümlüdür. Yangınla mücadele ekipmanları gibi doğrudan hafifletme işlevine sahip ekipmanlar, personelin kazadan haberdar edilmesinde kullanılan alarmlar gibi anahtar işlevlere sahip diğer ekipmanlar bu düzenlemeler kapsamında ele alınır.

(8) Hazırlanan dâhili acil durum planının kapak sayfası işletmeci veya işletmecinin yasal vekili tarafından imzalanır. Plan kapağının işletmeci tarafından yetkilendirilmiş kişi tarafından imzalanması durumunda bu kişiye ait yetki belgesi ve imza sirkülerinin birer kopyası planın ekinde gönderilir.

(9) Dâhili acil durum planının tüm ekleri de dâhil olmak üzere her sayfasının alt ortası kaşelenir. Planın tüm ekleri ile birlikte yazılı ve ıslak imzalı bir nüshası ile bu nüshanın dört ayrı harici bellekte bulunan kopyaları Çevre ve Şehircilik Bakanlığına sunulur.

(10) Dâhili acil durum planı ekleri ile birlikte, harici belleklere pdf ve word formatında kaydedilir. Eklerin plan ana metnini bozmaması için bütün ekler ikinci bir dosya olacak şekilde kaydedilir.

(11) Harici bellekler, arşivlenebilmesi ve muhafazası için üzerinde işletmecinin unvan ve adı/soyadı, kuruluşun ticari unvanı, planın sunum yılı ile revizyon sayı ve tarih bilgilerinin bulunduğu ayrı ayrı zarflar içerisinde teslim edilir.

(12) İşletmeci, dâhili acil durum planının nihai halini Çevre ve Şehircilik Bakanlığının bildirim sistemine yükler.

(13) İşletmeci, dâhili acil durum planını ihtiyaç duyulduğunda gecikmeye mahal vermeden derhal uygular.

(14) İşletmeci, büyük bir kaza meydana geldiği takdirde, Yönetmeliğin 18 inci maddesi gereği, ilgili kurumları bu kazadan derhal haberdar eder ve kaza ile ilgili bilgi sağlar.

(15) İşletmeci; acil durumun sona erdiği ilan edilir edilmez ve tesis güvenli hale alınır alınmaz, ilgili tüm verilerin toplanmasının ardından, acil durum ya da ramak kala olaylarından etkilenen alanın temizlenmesini sağlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Dâhili Acil Durum Planının Amacı ve Hedefi

Dâhili acil durum planının amacı

MADDE 6 – (1) Dâhili acil durum planı, olası kazaların etkilerini en aza indirmek ve insan, çevre ve mala gelebilecek zararları sınırlamak için gerekli tedbirleri alarak meydana gelebilecek kazaları ve acil durumları organize etmeyi amaçlar.

Dâhili acil durum planının hedefi

MADDE 7 – (1) Dâhili acil durum planının ana hedefleri:

a) İnsan, çevre ve mala verilecek zararın önlenmesi ve önlenemediği durumda zararın en aza indirgenmesi,

b) Kazadan etkilenmesi muhtemel insanların, kaza sırasında yapılması gereken doğru eylemler ve alınması gereken güvenlik tedbirleri hakkında bilgilendirilmesi,

c) Acil durum esnasında personelin iş yerinden güvenli ve düzenli bir şekilde tahliye edilmesinin ve kazadan etkilenen kişilere ilk yardım yapılmasının sağlanması,

ç) Acil durum ile mücadelede yer alan kurumlar ile iş birliğinin sağlanması,

d) Gerekirse harici kurumların (itfaiye, diğer makamlar ve/veya bölgenin güvenliği ile ilgili şirketler) desteğini beklerken tehlikeli durumlarla baş etmek için personelin koordinasyonu, tesis ve kaynakların kullanımı için kriterleri tanımlayarak acil durumların önlenmesi ve kontrol altına alınması,

e) Büyük bir kazanın ardından çevrenin ve kuruluşun temizlenmesi ve iyileştirilmesinin sağlanması,

şeklindedir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Dâhili Acil Durum Planı Hazırlığı

Dâhili acil durum planı kapsamı

MADDE 8 – (1) Dâhili acil durum planı, Yönetmeliğin Ek-4 Kısım1’inde belirtilen gereklilikleri ve bu Tebliğin eklerinde belirtilen bilgileri içerir.

(2) Bu Tebliğe göre hazırlanmamış dâhili acil durum planları için Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin onuncu fıkrasının (b) bendinde belirtilen hükümler uygulanır.

(3) Dâhili acil durum planı;

a) Kuruluşun kapasitesi, karmaşıklığı ve büyüklüğü, sürmekte olan proseslerin doğası ve kullanılan malzemeler, işletmede çalışan personel sayısı, kaynakların uygunluğu ve kuruluşun yeri dikkate alınarak,

b) Acil durumlara müdahale aşamasında görev alacak hizmet grupları, görevli personel iletişim bilgileri, Ek-1’de verilen tablolar ve şemalar esas alınarak,

c) Ek-2’de verilen form, güvenlik raporunda yer alan tüm kaza senaryolarının her biri ile kuruluşun konumuna bağlı olarak deprem, sel gibi doğal afetler için de ayrı ayrı doldurularak,

ç) Güvenlik raporunda yer alan her bir senaryo için çalışacak hizmet grupları belirlenip, Ek-2’de verilen 0. Dakika planlaması tablosu doldurularak,

d) Acil durumlarda, Ek-3’te verilen tablo uyarınca raporlama yapılarak,

e) Acil hizmet birimlerine ait görevler, acil hizmet birimlerinin müdahale planları ile uyumlu olarak,

hazırlanır.

(4) Dâhili acil durum planı, sahadaki personelin maruz kalabileceği risklerin sınırlandırılması ile ilgili olarak meydana gelebilecek büyük kazaların erken fark edilmesi amacıyla kullanılacak sistemleri, ekipman ve tesis detaylarını, alandaki personel için müdahale çalışmalarının (tahliye, barınak, kişisel koruyucu ekipmanın kullanımını) başlatılması ile ilgili sorumlulukları içerir.

(5) Dâhili acil durum planı, planın başlatılması için gerekli düzenlemeyi, başlatmaktan sorumlu kişiyi, ne zaman uygulanacağını ve acil hizmet birimlerine ne zaman haber verilmesi gerektiğini de içerir.

(6) Dâhili acil durum planında, acil bir durumda mevcut kaynakların en iyi şekilde kullanılması ve meydana gelebilecek karmaşanın önlenmesi için görevlendirilmiş hizmet gruplarında yer alan personelin adları ve iş tanımları belirtilir.

(7) Komşu kuruluş/kuruluşlarla karşılıklı yardım anlaşması varsa, plana ilave edilir.

(8) Plan hazırlanırken tüm çalışanlar ile görüş alışverişinde bulunulur.

(9) Dâhili acil durum planı hazırlanırken, aşağıda sıralanan ilgili kurum ve kuruluşlar ile bilgi alışverişinde bulunulur;

a) İşçiler ve alt işverenler,

b) İtfaiye teşkilatı,

c) İl Emniyet Müdürlüğü ve İl Jandarma Komutanlığı,

ç) 112 İl Ambulans Servisi veya özel ambulans servisi,

d) İl Sağlık Müdürlüğü ve İl Halk Sağlığı Müdürlüğü,

e) Sahil güvenlik birimleri (eğer gerekli ise),

f) Çevre ve Şehircilik İl Müdürlükleri,

g) Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlükleri,

ğ) İl Afet ve Acil Durum Müdürlükleri,

h) İlgili il özel idareleri ve/veya belediyeler,

ı) İlgili organize sanayi bölgesi yetkilileri,

i) İlgili endüstri bölgesi müdürlüğü.

(10) İl Sağlık Müdürlüğü, açığa çıkması muhtemel tehlikeli maddelere maruz kalan kişilerin tedavi edilebilmesi amacıyla; ilgili tehlikeli maddeler, maruziyet yolları ve etkileri hakkında işletmeci tarafından bilgilendirilir.

(11) Acil durumlara yönelik düzenlemeler günün 24 saatini kapsar. Düzenlemelerde tatil, hastalık, vardiya değişikliği, bakım, tesisin devre dışı bırakılması ve devreye alınması gibi olaylar dikkate alınır.

(12) Yaşanan bir kaza sonrasında basına ve halka verilecek demeçlerin kim tarafından yapılacağı planda belirtilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Kaza Kontrolörü, Baş Kontrolör ve Kuruluş İçi Acil Durum Yönetim Merkezi

Kaza kontrolörü ve baş kontrolör

MADDE 9 – (1) Yönetmelik gereği acil durum prosedürlerini belirlemeye yetkili kişiler ile tesisteki acil durumların etkilerini azaltıcı/düzeltici faaliyetlerden sorumlu olan ve koordine eden “kaza kontrolörü” ve “baş kontrolör” isim ya da unvanları dâhili acil durum planında belirtilir. Çalışan personel sayısı göz önüne alınarak, kuruluşlarda bu iki görev tek bir kişi tarafından yürütülebilir.

(2) Kaza kontrolörü; kaza alanı ve civar durumu hakkında detaylı bilgilere sahip olup, kazanın meydana geldiği alanın kontrolünden sorumludur.

(3) Kaza kontrolörlüğü görevi; kaza durumunda kuruluş yöneticisi, vardiya sorumlusu veya vardiya amiri tarafından gerçekleştirilir.

(4) Kaza kontrolörlüğü görevi 24 saat süresince kesintisiz olarak yerine getirilir. 24 saat sürekli çalışılmayan iş yerlerinde acil bir durumda çalışan personel sayısı göz önüne alınarak önemli fonksiyonların yerine getirilmesini sağlayacak uygun yönetim düzenlemeleri yapılır.

(5) Kaza kontrolörünün sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir;

a) Olayın meydana geldiğini fark ettiği anda, olayın büyük bir kaza olup olmadığını veya büyük bir kaza haline dönüşüp dönüşmeyeceğini değerlendirerek, büyük bir kaza durumu söz konusu ise dâhili acil durum planını devreye sokarak tüm operasyonu yönetir, gerekiyorsa aynı zamanda baş kontrolörün talimatıyla harici acil durum planının uygulamaya geçmesi için ilgili İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğüne haber verir.

b) Baş kontrolör olay yerine gelinceye kadar onun görevlerini üstlenir.

c) İlgili hizmet gruplarının devreye girmesini sağlar.

ç) Kuruluş içinde haberleşme hizmet grubu personeli ile birlikte uygun alarm sistemlerinin devreye alınmasını sağlar.

d) Etkilenmesi muhtemel tesislerin tahliye, yerleştirme ve planlama hizmet grubu personeli ile birlikte tahliyesi ve devre dışı bırakılması gibi faaliyetleri yönetir.

e) Acil hizmet birimleri gelinceye kadar ilgili hizmet grupları personeli ile birlikte kurtarma, yangın söndürme ve benzeri diğer çalışmaların kontrol altında yürütülmesini sağlar.

f) Acil hizmet birim yetkilileri geldikten sonra bahsi geçen görevleri yetkili kişilere devreder.

g) Arama, kurtarma ve tahliye faaliyetlerinde AFAD ve itfaiye ekipleri ile beraber çalışır.

ğ) Çalışmalarda yer almayan personelin önceden belirlenen toplanma noktalarına tahliyesini sağlar.

h) Acil durum yönetim merkezleri ile iletişim kurulması amacıyla uygun iletişim araçlarının bulunduğu iletişim sistemlerini kurar.

ı) Olay yerinde, acil hizmet birimleri tarafından talep edilen bilgiyi sağlar ve tavsiyelerde bulunur.

i) Baş kontrolöre bilgi verir ve önemli gelişmeler hakkında kuruluş içi acil durum yönetim merkezini sürekli ve eksiksiz olarak bilgilendirir.

(6) Baş kontrolör, kuruluş içi acil durum yönetim merkezinden tüm operasyonu yönetmekle sorumludur.

(7) Baş kontrolörlük görevi, tesis hakkında her türlü bilgiye sahip, kuruluş yöneticisi veya müdürü tarafından yürütülür.

(8) Baş kontrolörün ana sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir;

a) Kuruluş içi acil durum yönetim merkezine giderek olayların kontrolü ile ilgili bütün sorumluluğu alır.

b) Acil bir durum söz konusu olduğunda, acil hizmet birimlerine haber verilmesi ve gerekliliği halinde harici acil durum planının harekete geçirilmesi konularında kaza kontrolörüne talimat verir.

(9) Baş kontrolör ayrıca, kaza durumu ve kazanın doğasına bağlı olarak;

a) İlgili hizmet grubu personelinin harekete geçmesinin,

b) Kuruluşun dışında kalan ve doğrudan etkilenen alanlar içinde etkili bir kontrolün gerçekleşmesinin,

c) Kazayla ilgili gerçekleşmesi muhtemel durumların önceden tahmin edilmesine yardımcı olması amacıyla edinilen bilgiler doğrultusunda gelişmelerin gözden geçirilerek gerekli değerlendirilmelerin yapılmasının,

ç) Kaza kontrolörü ve ilgili hizmet grubu personeliyle temas kurarak, tesislerin devre dışı bırakılması ve binaların tahliye edilmesi ile ilgili faaliyetlerin yönetilmesinin,

d) Kazazedelere yeterli özenin gösterilmesi ve eğer gerekiyorsa kazazedelere ilave yardım yapılmasının,

e) İl Emniyet Müdürlüğü ve/veya İl Jandarma Komutanlığı ile iş birliği halinde, kayıp ve yaralı kişilerin yakınlarının haberdar edilmesinin,

f) Hava tahminleri için, ilgili kuruluşlarla iletişimin sağlanarak hava koşullarında kısa vadede meydana gelmesi beklenen değişiklikler hakkında gerekli bilgilerin edinilmesinin,

g) Bütün personelin varlığının kontrolünün,

ğ) Kuruluş içindeki trafik akışının güvenlik ve trafik hizmet grubu personeli ile birlikte kontrol edilmesinin,

h) Meydana gelen acil durum ve etkisinin azaltılması için yapılan müdahalelerin, verilen kararların, gerçekleştirilen eylemlerin ve çıkarılan derslerin kanıt olması amacıyla kayıt altına alınmasının,

ı) Kuruluş personelinin yiyecek, içecek ve sağlıkla ilgili temel ihtiyaçlarının karşılanmasının ve yakınlarının bilgilendirilmesinin,

i) Kanıtların korunması için mümkün olan en üst düzeyde önlem alınmasının,

j) Acil durum sonrasında etkilenen alanların iyileştirilmesi ile ilgili çalışmaların kontrol edilmesinin,

k) Kaza sonrasında Yönetmeliğin 18 inci maddesi gereği yetkili idarelere kaza bildiriminin yapılmasının,

sağlanmasından sorumludur.

Kuruluş içi acil durum yönetim merkezi

MADDE 10 – (1) Kuruluş içi acil durum yönetim merkezinde, acil durumlarda taktiksel ve operasyonel komut veren ve kontrolü sağlayan baş kontrolör ile bu tarz durumlar için görevlendirilmiş diğer personel ve acil hizmet birimi yetkilileri bulunur.

(2) Kuruluş içi acil durum yönetim merkezinin, kaza kontrolörü ve kuruluştaki diğer tesislerle iletişimi ve aynı zamanda kuruluş dışı noktalarla da iletişim bağlarının güçlü olması sağlanır. İletişim kurulacak olan dış noktalar;

a) İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü,

b) Acil hizmet birimleri,

c) İl Sağlık Müdürlüğü,

ç) Şirket ana merkezleri,

d) Kuruluşun Organize Sanayi Bölgesi veya Endüstri Bölgesi içerisinde olması halinde bağlı bulunduğu Organize Sanayi Bölgesi veya Endüstri Bölgesi,

e) Komşu kuruluşlar,

f) 112 il ambulans servisi başhekimliği,

g) Basın,

ğ) Bu konuda düzenleme yetkisi olan diğer kurum ve kuruluşlar,

şeklindedir. Bu dış noktalara ait iletişime geçilecek kişi ve iletişim bilgileri dâhili acil durum planında belirtilir.

(3) Kuruluş içi acil durum yönetim merkezinde uygun kontrol metotları ile ilgili karar verilmesi ve kaza yönetimine yardımcı olması amacıyla kaza gelişmelerini kaydeden teçhizat bulunur. Bu kayıtlar ileride gerçekleşebilecek herhangi bir inceleme için saklanır.

(4) Kuruluş içi acil durum yönetim merkezi aşağıdaki unsurları içerir:

a) Acil durum personeline tahsis edilmiş, iç ve dış iletişimi sağlayacak, kaza sonrası personel yakınlarının ve medyanın sebep olabileceği aşırı yüklemeden etkilenmemesini sağlayacak mekanizmayı içeren kuruluş dışı iletişim ekipmanı,

b) İç iletişimin sağlanması amacıyla dâhili telefon ve telsiz sistemleri gibi uygun haberleşme ekipmanları,

c) Acil hizmet birimlerinin merkezi kontrol birimleri ile bağlantılarının kurulmasını sağlamak üzere iletişim düzenlemeleri,

ç) Kuruluş ile ilgili;

1) Tehlikeli maddelerin nakledildiği, depolandığı veya işlendiği tüm alanların,

2) Varsa radyoaktif maddelerin,

3) Güvenlik ekipmanlarının,

4) Yangın hidrantı, yangın için kullanılacak boru hattı ve ilave olarak kullanılabilecek su kaynakları ile yangın söndürme tüplerinin ve diğer yangın söndürme malzemelerinin,

5) Acil durum kapıları ile yangın merdivenlerinin,

6) Elektrik trafoları ile pano ve şalterlerin,

7) Doğalgaz hattı izolasyon vanası ile emniyet kapama vana ve şalterlerinin,

8) Akarsu, drenaj sistemi ve su sağlama noktalarının,

9) İşletmeye ulaşım noktaları ile kuruluş içi yol güzergâhını acil hizmet birimleri tarafından yükleme, boşaltma ve personel tahliyesi amacıyla kullanılabilecek nakil araçlarının,

10) Toplanma noktaları, kaçış yolları ve kazazede bakım ve tedavi merkezlerinin,

11) Yakın çevrede bulunan ve kazadan etkilenebilecek topluluğun bulunduğu hastane, okul gibi kuruluşlar ile çevresel unsurlarının,

yerlerini ve saha içi mevcut konumlarını açıkça gösteren harita, kroki ve planları,

d) Kazanın meydana geldiği ve acil durum müdahale çalışmalarının gerçekleştirildiği yerlerin, tahliye edilen alanların ve benzeri bilgilerin gösterilmesi amacıyla kullanılacak tesis planları,

e) Alınan ve gönderilen mesaj kayıtlarının saklandığı malzeme ve araçları,

f) Olay anında kuruluşta bulunan bütün bilgilere erişimi,

g) Kaza müdahalesinde görevi olan tüm personele ait iletişim numaraları.

(5) Kuruluş içi acil durum yönetim merkezinin konumu belirlenirken olası büyük kaza riski taşıyan kritik ekipmanların konumları göz önünde bulundurulur.

(6) Kuruluş içi acil durum yönetim merkezi en şiddetli acil durumlar da dâhil olmak üzere her türlü durumda faaliyetine devam edebilecek şekilde tasarlanır.

(7) Büyük işletmelerde veya toksik yayılımla sonuçlanabilecek olası kaza senaryolarının öngörüldüğü kuruluşlarda, birinin kullanım dışı kalması durumunda diğerinin faaliyetine devam edebileceği iki adet kuruluş içi acil durum yönetim merkezi kurulur.

ALTINCI BÖLÜM

Eğitim ve Tatbikatlar

Eğitim

MADDE 11 – (1) Dâhili Acil Durum Planı, güvenlik yönetim sisteminde kuruluş içindeki bireylerin acil durum müdahaleleri konusunda eğitilmesine yönelik uygun düzenlemelerin yapıldığını, eğitime tabi tutulduklarını ve bu eğitimlerde edinilen bilgilerin, bilgi tazeleme eğitimleri ile güncel tutulduğunu gösterir.

(2) Eğitimin amaç ve hedefleri açıkça belirlenerek, etkinliği gözden geçirilerek değerlendirilir ve eğitim yenilenmiş uygun derslerle güncellenir.

(3) Büyük kaza durumunda görev alacak hizmet grubu personeli, eğitim/bilgi ihtiyacına sahip diğer çalışanlar, alt işverenler, karşılıklı yardım anlaşmasının bulunduğu komşu kuruluş personeli ve ziyaretçiler de bu eğitim kapsamında yer alır.

Dâhili acil durum planı tatbikatı

MADDE 12 – (1) Hazırlanan planın doğruluğu, yeterliliği ve uygulanabilirliğinin tespit edilmesi için üç yılı aşmayan aralıklarla gerçekleştirilen tatbikatlar, dâhili acil durum planını uygulayan kişilerin, meydana gelen kaza sonucu oluşacak farklı durumlarla baş edebileceği şekilde yapılır.

(2) Gerçekleştirilen tatbikat çalışmaları, acil bir durumda kuruluş içinde meydana gelebilecek durumları yansıtır.

(3) Tatbikatlar, etki azaltma ve kontrol faaliyetlerinin, gerekli bilginin iletilmesinin ve çevrenin iyileştirilmesi ile ilgili çalışmaları yönlendirecek önlemlerin de planda belirtildiği şekilde gerçekleşip gerçekleşmediğini gösterir.

(4) Tatbikatlar, planda belirtilen olası kaza senaryolarına dayandırılır. Buna ek olarak planda belirtilmeyen kaza senaryoları da dikkate alınır.

(5) Tatbikatlar, kazanın meydana gelişi itibariyle geçen ilk bir kaç saatlik süre olarak ifade edilebilen acil durum başlangıç safhasında gerçekleştirilecek müdahaleyi kapsar.

(6) Tatbikatlar, acil durum müdahalesi ile ilgili;

a) Dâhili acil durum planının harekete geçirilmesi ve tarafların uyarılması, haberdar edilmesi,

b) Acil hizmet birimlerinin uyarılması,

c) Alarm sistemlerinin devreye sokulması,

ç) Hizmet gruplarının harekete geçirilmesi,

d) Kuruluş içi acil durum yönetim merkezinin kurulması,

e) Kuruluş içi acil durum yönetim merkezine bilgi ve sürekli iletişimin sağlanması,

f) Haberleşmenin sağlanması ve halkın bilgilendirilmesi,

g) Ekipman ve tesisler,

hususlarının kontrolünü ve denenmesini sağlar.

(7) Tatbikattan en az 15 iş günü öncesinde işletmeci tarafından aşağıda belirtilen ilgili kurumlara haber verilir, kurumlar gerek görmesi durumunda tatbikata katılım sağlar:

a) İtfaiye teşkilatı,

b) İl Emniyet Müdürlüğü ve İl Jandarma Komutanlığı,

c) 112 İl Ambulans Servisi veya özel ambulans servisi,

ç) İl Sağlık Müdürlüğü ve İl Halk Sağlığı Müdürlüğü yetkilileri,

d) Sahil güvenlik birimleri (eğer gerekli ise),

e) Çevre ve Şehircilik İl Müdürlükleri,

f) İl Afet ve Acil Durum Müdürlükleri.

(8) Planın tatbikatı ile ilgili çalışmalar aşağıda belirtilen yöntemlerle gerçekleştirilir;

a) Alıştırmalar,

b) Seminerler,

c) Sahada gözden geçirme,

ç) Masa başı gözden geçirme,

d) Kontrol sonrası çalışmalar,

e) Canlı uygulamalar.

(9) Dâhili acil durum planının tatbiki ile ilgili çalışmalar sonucunda çıkarılan dersler, planda değişikliği gerektirirse planın güncellenmesinde kullanılır ve yeni plana aktarılır.

(10) Dâhili acil durum planı ile ilgili gerçekleştirilecek tatbikat çalışmaları hakkında kuruluş çevresinde bulunan komşu kuruluş ve halk haberdar edilerek yersiz endişe oluşması engellenir.

YEDİNCİ BÖLÜM

İzleme ve Örnekleme, Kaza Sonrası İnceleme ve İyileştirme

İzleme ve örnekleme

MADDE 13 – (1) Ölçüm, izleme ve/veya örnekleme yapılırken; ilgili tehlikeli maddenin türü, bu maddenin güvenlik seviyesini aşma hızı gibi faktörler göz önünde bulundurulur.

(2) Dâhili acil durum planı; büyük endüstriyel kazanın önlenmesi, etkilerinin belirlenmesi ve yapılacak müdahaleye yardımcı olmak amacıyla yapılan ölçüm, izleme ve/veya örnekleme için kaynak ve tedbirlerin sağlandığını gösterir.

Kaza sonrası inceleme

MADDE 14 – (1) Acil durumun sona ermesinin ilan edilmesinden sonra; baş kontrolör, kaza kontrolörü ve acil durum yönetim merkezi, iş birliği halinde kazaya ilişkin tüm verileri toplar, değerlendirir ve kayıt altında tutar.

Kaza sonrası iyileştirme

MADDE 15 – (1) Dâhili acil durum planında, bir kazadan sonra çevrenin ve kuruluşun temizlenmesi ve iyileştirilmesi ile ilgili hususlara yer verilir.

(2) İyileştirici önlemler, kazadan kaynaklanan zararın miktarı ile insanlara veya çevreye olan kalıcı zararın seviyesi ile orantılı olarak alınır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Gözden Geçirme ve Güncelleme

Dâhili acil durum planının gözden geçirilmesi ve güncellenmesi

MADDE 16 – (1) Gözden geçirme işleminde asgari olarak;

a) Kuruluşun faaliyetlerindeki dâhili acil durum planını etkileyecek tüm malzeme değişiklikleri,

b) Planın yürütülmesi ile ilgili olarak acil hizmet birimlerindeki herhangi bir değişiklik,

c) Yeni ve daha etkin etki azaltıcı yollar gibi teknik bilgilerdeki ilerlemeler,

ç) Alt işverenlerin de dâhil olduğu çalışanlar ile ilgili, planı etkileyebilecek önemli değişiklikler,

d) Daha önce kuruluş içerisinde veya başka bir kuruluşta meydana gelmiş büyük kazalar ve/veya ramak kala kazalardan çıkarılan dersler,

e) Tatbikatlardan çıkarılan dersler,

f) Güvenlik Yönetim Sistemi iç tetkik sonuçları,

dikkate alınır.

(2) Gözden geçirme ve güncellemenin etkin olarak gerçekleşmesi için, işletmeci, yerel idareler, ilgili taşra teşkilatları ve acil hizmet birimleri arasında iletişim açık ve net olarak sağlanır.

(3) Dâhili acil durum planının güncellenmesi için aşağıdaki hususların her biri dikkate alınır:

a) Planın ve plan kapsamında bulunan bileşenlerin nasıl güncelleneceği,

b) Kuruluşta acil durum prosedürlerinin değişmesine neden olabilecek;

1) Organizasyonel değişiklik,

2) Personel değişiklikleri,

3) Tesislerdeki değişiklik,

4) Tesisin süreli veya süresiz kapatılması,

5) Proses değişiklikleri,

6) Tehlikeli madde depolama kapasitesinde ve yöntemlerinde yapılacak değişiklik,

7) Ekipman değişiklikleri,

8) Güvenlik raporunda değişiklik,

9) Çevresel koşullara bağlı değişiklik,

durumlarında prosedür ve kaynakların değerlendirilmesi.

(4) Kuruluşta önemli bir değişikliği takiben dâhili acil durum planı, Yönetmeliğin 15 inci maddesinde belirtilen üç yıllık süreyi beklemeksizin gözden geçirilir.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Dâhili Acil Durum Planlarının İncelenmesi ve Gizli Bölümleri

Dâhili acil durum planının incelenmesi

MADDE 17 – (1) Dâhili acil durum planları, Yönetmeliğin 13 üncü ve 15 inci maddelerinde belirtilen usul ve esaslara göre incelenir.

Dâhili acil durum planının gizli bölümleri

MADDE 18 – (1) 24/1/2015 tarihli ve 29246 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Büyük Endüstriyel Kazalarla İlgili Hazırlanacak Güvenlik Raporu Tebliğinin 7 nci maddesi gereği, gizli kabul edilen bilgiler, dâhili acil durum planı kapsamında da gizli kabul edilir ve bu bilgiler üçüncü kişilere açıklanamaz.

ONUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdari tedbirler ve uygulanma usulleri ile yaptırımlar

MADDE 19 – (1) Dâhili acil durum planının hazırlanmaması, gönderilmemesi veya yapılan denetim sonrasında yetersiz bulunması durumlarında 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun ve Yönetmeliğin ilgili hükümleri uygulanır.

Yürürlük

MADDE 20 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 21 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

Etiketler: , , , , , , , , , , , ,

İş Güvenliği Uzmanlarının Görev, Yetki, Sorumluluk ve Eğitimleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

15 Şubat 2016 PAZARTESİ  Resmî Gazete  Sayı : 29625

YÖNETMELİK

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:

İŞ GÜVENLİĞİ UZMANLARININ GÖREV, YETKİ, SORUMLULUK VE  EĞİTİMLERİ HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 29/12/2012 tarihli ve 28512 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İş Güvenliği Uzmanlarının Görev, Yetki, Sorumluluk ve Eğitimleri Hakkında Yönetmeliğin 7 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “sadece tam süreli olarak görevlendirilen iş güvenliği uzmanının” ibaresi “tam süreli olarak görevlendirilen iş güvenliği uzmanlarından sadece birinin” olarak değiştirilmiştir.

MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 20 nci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(7) Bu Yönetmelik kapsamında yapılan sınavlarda başarılı olarak belgelendirilen kişilerden, vize tarihinden önce Bakanlığa başvuru yapmayanların yetki belgeleri vize işlemleri tamamlanıncaya kadar askıya alınır. Vize işlemleri için Bakanlığa başvuruda bulunan kişilerin, vize tarihinden itibaren 60 gün içerisinde vize işlemlerini tamamlaması gerekir.”

MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 21 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(16) Onaylanmış programın yüz yüze eğitimleri devam ederken eğitim saatleri içerisinde eğitim kurumunun kapalı olması durumunda; denetimin yapıldığı gün eğitim verilmediği, eğitim programına kayıtlı olan katılımcıların tam gün devamsızlık yaptığı kabul edilir ve ayrıca ilgili eğitim kurumuna ihtar puanı uygulanır.”

MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

Vize işlemi yaptırmayan kişilerin belgelerinin durumu

GEÇİCİ MADDE 8 – (1) Vize süresi dolan veya süresi 60 günden az kalan iş güvenliği uzmanlığı belgesine sahip olanlar bu maddenin yayımı tarihi itibarıyla 60 gün içerisinde vize işlemlerini tamamlatmak zorundadır. Aksi takdirde vize süresi dolan belgelerin geçerliliği vize işlemleri tamamlanıncaya kadar askıya alınır.”

MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan “EK 8 İş Güvenliği Uzmanları, Eğiticiler ve Sorumlu Müdürler İçin İhtar Tablosu” başlıklı tablonun 1 numaralı satırı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

1. İş güvenliği uzmanlarının görev ve yükümlülüklerini yerine getirmemesi durumunda denetim başına Orta 20

MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan “EK-9 İş Güvenliği Uzmanlığı Eğitim Kurumları İçin İhtar Tablosu” başlıklı tablonun 3 ve 15 numaralı satırları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

3. 21 inci maddenin on altıncı fıkrasındaki hususlar hariç olmak üzere eğitim kurumlarının görev ve sorumlulukları olarak belirtilen hususlara aykırılık durumunda her bir aykırılık başına Hafif 10

15. Eğitimin olduğu saatlerde kurumun kapalı olması, denetime engel olunması, denetimde istenen bilgi ve belgelerin verilmemesi hallerinden herhangi birinin olması durumunda Ağır 100

MADDE 7 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 8 – Bu Yönetmelik hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.

 

Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
29/12/2012 28512
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi Sayısı
1- 31/1/2013 28545
2- 11/10/2013 28792
3- 30/4/2015 29342
4- 19/11/2015 29537
Etiketler: , , , , , , , ,

Asansör Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliği

27 Ocak 2016 ÇARŞAMBA Resmî Gazete Sayı : 29606

YÖNETMELİK

Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:

ASANSÖR PİYASA GÖZETİMİ VE DENETİMİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, insanların, insan ve yüklerin veya sadece yüklerin taşınmasında kullanılan asansörlere yönelik gerçekleştirilecek olan piyasa gözetimi ve denetimi ile asansör bakım ve servis hizmeti sunanlara ilişkin yürütülecek hizmet denetimi usul ve esaslarını belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, kullanımda olan bütün asansörlerin denetimini, asansörlere sunulan bakım ve servis hizmetinin denetimini ve uygunsuzluk tespit edilmesi halinde Bakanlık tarafından alınacak önlemler ile uygulanacak yaptırımları kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanuna, 10/6/1930 tarihli ve 1705 sayılı Ticarette Tağşişin Men’i ve İhracatın Murakabesi ve Korunması Hakkında Kanuna, 3/6/2011 tarihli ve 635 sayılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci, 11 inci, 27 nci maddelerine, 13/11/2001 tarihli ve 2001/3529 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmeliğe dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) A tipi muayene kuruluşu: Asansörlerde periyodik kontrol ve muayene konularını içerecek şekilde TS EN ISO IEC 17020 standardı kapsamında akredite olan ve Bakanlıkça yetkilendirilen Türkiye’de yerleşik özel veya kamu kuruluşunu,

b) Aksam: 31/1/2007 tarihli ve 26420 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Yönetmeliği (95/16/AT)’nde belirtilen asansör güvenlik aksamları ile bu aksamların dışında kalan ve asansörlerde kullanılan diğer aksamları,

c) Asansör: Belirli seviyelerde hizmet veren, esnek olmayan ve yatayla 15°’den fazla açı yapan kılavuzlar boyunca hareket eden taşıyıcısı olan bir kaldırma tertibatını veya sabit bir seyir yolu üzerinde esnek olmayan kılavuzlar üzerinde olmasa da hareket eden kaldırma tertibatını,

ç) Asansörün hizmetten men edilmesi: Asansörün ana besleme sisteminden elektriğinin kesilerek mühürlenmesini,

d) Asansör monte eden: Asansörlerin tasarım, imalat, montaj ve piyasaya arzından sorumlu olan, asansöre CE uygunluk işaretini iliştiren ve AT Uygunluk Beyanı düzenleyen gerçek veya tüzel kişiyi,

e)  Asansörün test ve muayenesi: Asansöre yönelik test ve muayeneye ihtiyaç duyulması halinde, ilgili uyumlaştırılmış ulusal standart ya da standartlar kapsamında onaylanmış kuruluş veya uygunluk değerlendirme kuruluşu tarafından yerinde gerçekleştirilen faaliyeti,

f)  Bakanlık: Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığını,

g) Bina sorumlusu: Asansörün güvenli bir şekilde çalışmasını sağlamak amacıyla düzenli olarak bakımını, periyodik kontrolünü ve onarımını yaptırmaktan sorumlu olan, binada ya da yapıda kat maliklerinin kendi aralarında seçeceği veya dışarıdan yetki vereceği kişiyi veya kat malikini veya maliklerini veya kamu binalarında ya da yapılarında sorumlu yetkiliyi,

ğ) Denetim personeli: Piyasa gözetimi ve denetimi ve hizmet denetimi yapmak üzere 2/10/2012 tarihli ve 28429 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliğinde belirtilen esaslar doğrultusunda denetim personeli kimliği almış Bakanlıkça görevlendirilen personeli,

h) Durum tespit raporu: Bina sorumlusu ile bakım sözleşmesi imzalayan asansör monte eden veya onun yetkili servisi tarafından söz konusu asansörün mevcut durumuna ilişkin, istemesi halinde bir önceki asansör monte eden veya yetkili servisinin de katılımıyla, düzenlenen detaylı raporu,

ı) Duyusal inceleme: Asansörün herhangi bir test veya muayene işlemine tabi tutulmasından önce, Bakanlık denetim personelinin beş duyusunu ve/veya basit ve yaygın olarak kullanımda olan ölçme araçlarını kullanarak yapacağı incelemeyi,

i) Genel müdür: Sanayi Ürünleri Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürünü,

j) Güvensiz asansör: İnsan sağlığı, can ve mal güvenliği açısından risk taşıyan asansörü,

k) Hizmet denetimi: Asansörlerde aylık bakım ve servis hizmeti veren asansör monte eden veya onun yetkili servisinin, 24/6/2015 tarihli ve 29396 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliğinde belirtilen şartlara uygunluğunun Bakanlık tarafından denetimini,

l) İlgili idare: Belediyeleri veya belediye sınırları dışında kalan alanlardaki yapılar için il özel idarelerini,

m) İl müdürü: Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürünü,

n) İl müdürlüğü: Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünü,

o) Kanun: 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanunu,

ö) Onaylanmış kuruluş: Test, muayene ve/veya belgelendirme kuruluşları arasından, bir veya birden fazla teknik düzenleme çerçevesinde uygunluk değerlendirme faaliyetinde bulunmak üzere belirlenen, 4703 sayılı Kanun, 16/12/2011 tarihli ve 2011/2621 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ve Onaylanmış Kuruluşlar Yönetmeliği ve ilgili mevzuatta belirtilen esaslar çerçevesinde Bakanlık tarafından yetkilendirilen özel veya kamu kuruluşunu,

p) Piyasaya arz: Asansör monte edenin, asansörü kullanıcıya ilk olarak hazır hale getirmesini,

r) PGD: Piyasa gözetimi ve denetimini,

s) Revizyon: Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliğinde tanımlanan bakım faaliyeti kapsamı dışında kalan, asansör monte eden tarafından gerçekleştirilecek değişiklikleri,

ş) Uygunluk Değerlendirme Kuruluşu: Ürünün, ilgili teknik düzenlemeye uygunluğunun test edilmesi, muayene edilmesi ve/veya belgelendirilmesine ilişkin faaliyette bulunan özel veya kamu kuruluşunu,

t) Uygunluk değerlendirmesi: Asansörün ilgili teknik düzenlemeye uygunluğunun test edilmesi, muayene edilmesi ve/veya belgelendirilmesine yönelik her türlü faaliyeti,

u) Periyodik kontrol: Asansörün güvenli ve işletme yönünden uygun çalışıp çalışmadığına dair yılda bir defa A tipi muayene kuruluşuna yaptırılacak olan muayeneyi,

ü) Yetkili servis: Asansörlerde aylık bakım ve servis hizmetinin yürütülebilmesi için asansör monte edenin kendi adına kurduğu servis istasyonunu ve/veya sorumluluğu kendinde olmak üzere sözleşme ile yetki verdiği gerçek veya tüzel kişiyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Piyasa Gözetimi ve Denetimine İlişkin Usul ve Esaslar,

Uygunsuzluk Halinde Alınacak Önlemler ve

Uygulanacak Yaptırımlar

Genel esaslar

MADDE 5 – (1) Asansörlere yönelik PGD faaliyeti; piyasaya arz edilen asansörlerin ilgili teknik düzenleme gereklerini sağlayıp sağlamadığının ve güvenli olup olmadığının denetlenmesini, güvenli olmayan asansörlerin güvenli hale getirilmesinin teminini ve gerektiğinde her türlü idari tedbirlerin Bakanlık tarafından alınmasını kapsar.

(2) Bakanlık, asansörlere ilişkin PGD’yi denetim personeliyle yürütür, gerekli önlemleri alır ve idari yaptırımları uygular.

(3) Bakanlık asansörlere yönelik PGD’yi, yıllık denetim programının yanı sıra, resen veya ihbar ve şikâyet üzerine yapar.

(4) PGD sonucunda denetim personeli, uygunluk veya ilgili teknik düzenlemeye uygunsuzluk veya güvensizlik şüphesi veya güvensizlik belirtisi veya güvensizlik tespitinde bulunabilir.

(5) Aşağıdaki hallerden biri veya birkaçının gerçekleşmesi durumunda asansörün kullanımda olduğu Bakanlık tarafından kabul edilir ve söz konusu asansöre yönelik PGD faaliyeti gerçekleştirilir:

a) Asansör monte eden tarafından AT uygunluk beyanı düzenlenmiş olması.

b) İlgili idare tarafından tescil belgesi düzenlenmiş olması.

c) Asansöre ilişkin montaj faturasının düzenlenmiş olması.

ç) Asansöre ait ilk bakım sözleşmesinin yapılmış olması.

d) Asansörün kullanımda olduğunun bina sorumlusu tarafından yazılı olarak beyan edilmesi.

(6) Asansörün piyasaya arz tarihinin tespiti aşamasında sırasıyla ilgili idare tarafından düzenlenen tescil belgesinde yer alan AT Uygunluk Beyanı tarihi, asansöre ilişkin montaj faturası tarihi, asansöre ait ilk bakım sözleşmesi tarihi ve asansör monte eden tarafından ibraz edilen AT Uygunluk Beyanı tarihi göz önünde bulundurulur.

(7) İlgili teknik düzenlemesine uygun olan asansörlerin güvenli olduğu kabul edilir.

(8) Asansörlere yönelik PGD, aşağıdaki esaslar çerçevesinde yapılır:

a) PGD, asansörün hizmet aracı olarak kullanıldığı yerlerde yapılır.

b) PGD, öncelikle asansöre ve monte edene ait bilgi ve belgelerin incelenmesi ile başlar ve takiben ürünün duyusal incelemesiyle devam eder. Duyusal inceleme neticesinde, asansörün güvensiz olduğuna dair kesin belirtiler bulunması ya da asansörün güvensizliğine ilişkin şüphe duyulması halinde her türlü test ve muayenenin yapılması veya yaptırılması suretiyle PGD faaliyeti sonuçlandırılır.

c) PGD faaliyetleri sırasında ürünün uygunluk değerlendirme işlemlerinde yer almayan onaylanmış kuruluşun test ve muayene imkânlarından yararlanılır. Test ve muayene sonucuna göre karar verme yetkisi Bakanlık merkez teşkilatı veya il müdürlüğüne aittir.

(9) Asansöre yönelik PGD gerçekleştirilirken 15/7/2015 tarihli ve 29417 sayılı 2 nci mükerrer Resmî Gazete’de yayımlanan Asansör Periyodik Kontrolleri İçin Yetkilendirilecek A Tipi Muayene Kuruluşlarına Dair Tebliğ (SGM: 2015/24) çerçevesinde kırmızı renkli bilgi etiketi iliştirildiğinin tespiti halinde;

a) Asansör kullanılmaya devam ediliyorsa bina sorumlusuna 1705 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde öngörülen idari para cezası uygulanır.

b) Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliği kapsamında asansördeki uygunsuzluğun giderilmesine yönelik bina sorumlusuna verilen sürenin dolmuş olduğunun tespiti halinde ilgili idareye asansörün mühürlenerek hizmetten men edilmesi için bildirimde bulunulur.

c) Söz konusu asansörün bakım faaliyetini yürüten asansör monte eden veya onun yetkili servisine yönelik Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliği kapsamında hizmet denetimi gerçekleştirilir.

(10) Asansöre yönelik PGD gerçekleştirilirken Asansör Periyodik Kontrolleri İçin Yetkilendirilecek A Tipi Muayene Kuruluşlarına Dair Tebliğ (SGM: 2015/24) çerçevesinde sarı renkli bilgi etiketi iliştirildiğinin tespiti halinde;

a) Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliği kapsamında asansördeki uygunsuzluğun giderilmesine yönelik bina sorumlusuna verilen süre dolmamışsa, belirlenen uygunsuzluğun verilen süre içerisinde düzelttirilmesi gerektiği hususunda bina sorumlusuna bildirimde bulunulur,

b) Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliği kapsamında asansördeki uygunsuzluğun giderilmesine yönelik bina sorumlusuna verilen süre dolmuşsa ilgili idareye asansörün mühürlenerek hizmetten men edilmesi için bildirimde bulunulur.

(11) Periyodik kontrol neticesinde A tipi muayene kuruluşunca asansöre yeşil renkli bilgi etiketi iliştirilmiş olması o asansöre yönelik PGD yapılmasına engel değildir.

(12) Kendisi tarafından monte edilmeyen asansörün bakımını üstlenen asansör monte eden ya da onun yetkili servisi, bakım sözleşmesi imzalanmasıyla birlikte bakımını yapacağı asansör için Ek-1’de yer alan durum tespit raporunu hazırlayarak bina sorumlusuna sunar ve raporun bir örneğini muhafaza eder.

(13) Asansör monte eden, PGD faaliyeti sonucunda tespit edilen uygunsuzluğun kendisinden kaynaklanmadığını, asansörün piyasaya arzından sonraki süreçte kendi bilgisi dışında asansöre yönelik gerçekleştirilen bakım, onarım veya herhangi bir aksam değişimi veya revizyon işleminden kaynaklandığını ispatlarsa sorumluluktan kurtulur. Bu durumda sorumluluk, bakım, tamir, aksam değişimi veya revizyon işlemi yaparak ürünün güvenliğine ilişkin özelliklerini etkileyen kişiye ait olur.

(14) Bina sorumlusu, on üçüncü fıkrada belirtilen işlemleri gerçekleştireni belgelerle ispatlayamazsa asansörün güvenli hale getirilmesine dair sorumluluk kendisinde olur.

(15) Asansörün tescil işlemini gerçekleştiren ancak asansörü monte etmediği tespit edilen firmaya belgesini usulüne uygun kullanmaması nedeniyle Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen idari para cezası uygulanır.

Denetimin şekli

MADDE 6 – (1) PGD, durumun gereklerine göre, aşağıdaki hususlardan bir veya birkaçını kapsayacak şekilde yapılır:

a) İlgili teknik düzenlemenin öngördüğü işaretler ve/veya belgeler üzerinden inceleme.

b) Duyusal inceleme.

c) Test ve muayene.

Test ve muayene

MADDE 7 – (1) Test ve muayene hizmetine ihtiyaç duyulması halinde, PGD esnasında tutanağın ilgili bölümü doldurulur. Tutanağın bir nüshası, söz konusu asansöre müdahale edilmemesi gerektiği hususunu da içeren test ve muayene bilgilendirme yazısı ile birlikte asansör monte edene iletilir.

(2) Test ve muayene yapılacak asansöre ilişkin tutanağın bir nüshası, ilgili il müdürlüğü tarafından belirlenen onaylanmış kuruluşa veya uygunluk değerlendirme kuruluşuna, test ve muayene hizmeti talep yazısı ekinde üç iş günü içerisinde iadeli-taahhütlü olarak ve ayrıca e-posta ile gönderilir.

(3) Onaylanmış kuruluş veya uygunluk değerlendirme kuruluşu talep yazısının ulaşmasından itibaren söz konusu asansöre yönelik test ve muayene planını il müdürlüğü ile müştereken belirler.

(4) Test ve muayene planının il müdürlüğüne iletilmesini müteakip il müdürlüğü tarafından asansör monte edene test ve muayene planı iletilir. Asansör monte eden, test ve muayene işlemine katılım sağlar.

(5) Onaylanmış kuruluş veya uygunluk değerlendirme kuruluşu test ve muayene talep yazısının kendisine ulaşmasından itibaren en geç on iş günü içerisinde test ve muayeneyi yapar, sonucunu bir raporla tespit eder ve bu raporu test ve muayene tarihinden itibaren üç iş günü içerisinde ilgili il müdürlüğüne iki nüsha halinde yazılı ve elektronik ortamda sunar.

(6) İlgili il müdürlüğü test ve muayene raporunun eline ulaşmasından itibaren rapora ilişkin değerlendirmesini üç iş günü içerisinde tamamlar ve sonucunu sorumluluğu üstlenen asansör monte edene iadeli-taahhütlü posta ile bildirir.

(7) Asansöre ilişkin test ve muayene işlemi, asansörün monte edildiği yerde, belirlenen onaylanmış kuruluş veya uygunluk değerlendirme kuruluşu tarafından gerçekleştirilir.

(8) Test ve muayene işlemine asansör monte eden davet edilir. Ancak asansör monte edenin test ve muayeneye katılmamış olması, söz konusu işlemlerin gerçekleştirilmesine engel teşkil etmez.

(9) İlgili il müdürlüğü denetim personeli gözlemci statüsünde test ve muayeneye iştirak eder.

(10) Test ve muayeneye tabi tutulmasına karar verilen asansörde düzeltme faaliyeti gerçekleştirilemez. Aksi halde, düzeltme faaliyetini gerçekleştirene 1705 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca idari para cezası uygulanır.

Teknik düzenlemeye aykırılık

MADDE 8 – (1) Bakanlık merkez teşkilatı veya il müdürlüğü tarafından ilgili teknik düzenlemeye uygun olmadığı tespit edilen asansörler için;

a) İnsan sağlığına, can ve mal güvenliğine ve çevreye bir tehdit oluşturmaması koşuluyla, tespit edilen uygunsuzluklar, düzeltilmesi amacıyla asansör monte edene iadeli-taahhütlü posta ile bildirilir,

b) Asansör monte edenin, uygunsuzlukları içeren bildirimin kendisine tebliğ edilmesinden itibaren, düzeltme işlemlerini gerçekleştireceğine dair beş iş günü içinde denetimi yapan il müdürlüğüne taahhütte bulunması durumunda, kendisine bir ay düzeltme süresi verilir. Beş iş günü içinde düzeltme işlemlerini gerçekleştireceğine dair taahhütte bulunmayan asansör monte edenin düzeltme faaliyetinde bulunmayacağı kabul edilir,

c) PGD sonucunda uygunsuzluğun giderilmesi için süre verilmiş olan asansöre aynı uygunsuzluk için tekrar süre verilmez. Ancak verilen süre sonunda uygunsuzluğun asansör monte edenin kusuruna dayanmayan sebeplerle giderilemediğinin tespiti halinde bir ayı geçmemek üzere ek süre verilebilir,

ç) Düzeltme faaliyetinin yerine getirilip getirilmediğinin kontrolü, asansör monte edene verilen sürenin bitiminden itibaren en geç on iş günü içinde denetimi gerçekleştiren il müdürlüğünce gerçekleştirilir,

d) (b) bendi uyarınca asansörün ilgili teknik düzenlemeye uygunsuzluğunu gidermek için taahhütte bulunmayan ya da taahhütte bulunmasına rağmen verilen süre zarfında uygunsuzluğu gidermeyen asansör monte edene, Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen idari para cezası uygulanır,

e) Asansör monte edenin asansörün ilgili teknik düzenlemeye uygunsuzluğunu gidermek için taahhütte bulunmaması ya da taahhütte bulunmasına rağmen verilen süre zarfında uygunsuzluğu gidermemesi durumunda, asansörde bulunan uygunsuzlukların giderilmesi için gerekli işlemlerin gerçekleştirilmesi bina sorumlusu tarafından sağlanır. Asansördeki uygunsuzlukların giderilmesi için yapılan masraflar genel hükümler çerçevesinde asansör monte edene rücu edilebilir.

Uygunluk işaretinde ve belgelerinde usulsüzlük

MADDE 9 – (1) Asansör üzerinde yer alan uygunluk işaretinin veya uygunluk değerlendirme işlemleri sonucunda verilen belgelerin gerçeği yansıtmadığının, tahrif veya taklit edildiğinin tespit edilmesi halinde, Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur. Suçtan dolayı yaptırım uygulanmayan hallerde, dava zamanaşımı süresi içinde kalmak şartıyla Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde öngörülen idari para cezası uygulanır.

(2) Birinci fıkrada tespit edilen uygunsuzluklar nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması, asansörün güvenli olup olmadığına dair PGD yapılmasına engel teşkil etmez.

(3) Uygunluk işaretinin ve belgelerinin ilgili teknik düzenlemenin öngördüğü ebat, görünürlük, silinmezlik, iliştirilecek yer ve benzeri özellikler bakımından uygun olmadığının tespit edilmesi halinde, bu husus usulsüzlük olarak değerlendirilmez. Bu durumda 8 inci madde hükümlerine göre işlem yapılır.

Asansörün geçici olarak hizmet dışı bırakılması

MADDE 10 – (1) İlgili teknik düzenlemeye uygunluğu belgelenmiş olsa dahi, asansörün güvenli olmadığına dair kesin belirtilerin bulunması halinde, PGD tutanağının ilgili bölümleri doldurularak test ve muayene işlemleri yapılıncaya kadar il müdürlüğü tarafından asansörün geçici olarak hizmet dışı bırakılmasına karar verilir ve asansörün güvenli hale getirilinceye kadar kullandırılmamasına ilişkin karar bina sorumlusuna denetim esnasında tutanakla bildirilir veya resmî yazı ile tebliğ edilir.

(2) Asansörün güvenli olmadığına dair kesin belirtilerin tespit edildiği tarihten itibaren il müdürlüğünce en geç yirmi dört saat içerisinde test ve muayene süreci başlatılır ve bu işlemler sonuçlandırılıncaya kadar asansörün kullandırılmaması bina sorumlusunca sağlanır.

(3) Test ve muayene işlemleri sonucunda asansörün güvenli olmadığının tespit edilmesi halinde, 11 inci maddede belirtilen tedbirler alınır.

Güvensizliğe neden olan uygunsuzluk

MADDE 11 – (1) Güvenli olmadığı tespit edilen asansör için Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen idari para cezası asansör monte edene uygulanır.

(2) Güvenli olmadığı tespit edilen asansörün güvenli hale getirilinceye kadar kullandırılmaması gerektiği denetimi gerçekleştiren il müdürlüğü tarafından bina sorumlusuna resmî yazı ile tebliğ edilir ve bu sürede bina sorumlusu tarafından asansörün kullanımına izin verilmez.

(3) Asansör monte edenin, uygunsuzlukları içeren bildirimin kendisine tebliğ edilmesinden itibaren düzeltme işlemlerini gerçekleştireceğine dair beş iş günü içinde taahhütte bulunması durumunda kendisine bir ay düzeltme süresi verilir. Beş günlük süre içinde düzeltme işlemlerini gerçekleştireceğine dair taahhütte bulunmayan asansör monte edenin düzeltme faaliyetinde bulunmayacağı kabul edilir.

(4) Asansör monte edenin düzeltme faaliyetini gerçekleştireceğini taahhüt etmemesi durumunda il müdürlüğünce ilgili idareye asansörün hizmetten men edilmesi için bildirimde bulunulur.

(5) PGD sonucunda uygunsuzluğunun giderilmesi için süre verilmiş olan asansöre aynı uygunsuzluk için tekrar süre verilmez. Ancak verilen süre sonunda uygunsuzluğun asansör monte edenin kusuruna dayanmayan sebeplerle giderilemediğinin tespiti halinde bir ayı geçmemek üzere ek süre verilebilir.

(6) Üçüncü fıkra uyarınca asansörde bulunan uygunsuzlukları düzeltmeyi taahhüt etmeyen ya da taahhüt etmesine rağmen kendisine tanınan süre içinde düzeltme işlemlerini gerçekleştirmeyen asansör monte edene Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca idari para cezası uygulanır.

(7) Asansör monte eden düzeltmeye tabi tuttuğu asansörün periyodik kontrolünü ilgili A tipi muayene kuruluşuna yaptırır ve yeşil etiket periyodik kontrol raporunu il müdürlüğüne sunar.

(8) Dördüncü fıkra gereğince ilgili idarece hizmetten men edilen asansöre yönelik düzeltme işlemlerinin başlatılabilmesi amacıyla bina sorumlusunca ilgili idareye başvuru yapılır. Düzeltme işlemleri bina sorumlusu tarafından ilgili teknik düzenleme kapsamında asansör monte eden statüsünü haiz olan bir montaj firmasına yaptırılır ve bina sorumlusunca söz konusu asansöre ait yeşil etiket periyodik kontrol raporu il müdürlüğüne sunulur.

(9) Yeşil renkli bilgi etiketi iliştirilmiş asansöre ait raporun il müdürlüğüne sunulması sonrasında asansör kullanıma açılır.

(10) Düzeltme işlemlerine ve periyodik kontrole ilişkin masraflar asansör monte edene genel hükümler çerçevesinde rücu edilebilir.

(11) Asansör üzerinde gerçekleştirilen test ve muayene sonucunda asansörün güvensiz olduğunun ve asansörü ilgili idareye tescil ettiren firma ile asansörü monte eden firmanın farklı olduğunun tespit edilmesi durumunda;

a) Her iki firmaya da Kanunun 12 nci maddesinin (b) bendinde öngörülen idari para cezası uygulanır,

b)  Asansörün teknik düzenlemesine uygun hale getirilmesinden asansörü tescil ettiren firma sorumludur,

c) Asansörün tescil işlemini gerçekleştiren ancak asansörü monte etmediği tespit edilen firmaya belgesini usulüne uygun kullanmaması nedeniyle ayrıca Kanunun 12 nci maddesinin (f) bendinde belirtilen idari para cezası uygulanır.

(12) Güvensiz olduğu tespit edilen asansörde düzeltici faaliyete ilişkin işlemler denetimi gerçekleştiren il müdürlüğü tarafından takip edilir.

(13) PGD işlemleri sonucunda asansör monte edenin tespit edilemediği durumlarda, asansörün güvenli hale getirilmesine ilişkin masraflar, bina sorumlusu tarafından karşılanır. Bu durumda test ve muayene işlemlerine ilişkin ücret bina sorumlusuna fatura edilemez.

İhbar ve şikâyetin değerlendirilmesi

MADDE 12 – (1) Bakanlığın internet sitesinde yer alan Ürün Güvenliği İhbar/Şikâyet Formu, il müdürlüklerine ait e-posta adresleri ile çağrı merkezi kullanılarak veya mevzuatta belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde yazılı olarak yapılan ihbar ve şikâyetler PGD amacıyla kullanılır.

(2) Asansöre ilişkin ihbar veya şikâyetin, Bakanlık ya da il müdürlüğüne ulaşmasından sonra geri alınması, söz konusu asansörde PGD yapılmasını engellemez.

(3) İhbar ve şikâyet üzerine gerçekleştirilen PGD sonucunda asansörün test ve muayene yapılmadan uygun olduğuna karar verilmesi ve söz konusu asansöre yönelik şikâyetin devam etmesi halinde, asansör için test ve muayene işlemlerine başvurulur ve denetim test ve muayene sonucuna göre sonuçlandırılır.

(4) Kırmızı veya sarı etiket almış olan ve garanti kapsamında bulunan asansöre yönelik PGD yapılmasına Bakanlıkça karar verilebilir.

Hizmet denetimi

MADDE 13 – (1) Hizmet denetimi; garanti, satış sonrası hizmetler, asansör bakım ve servis hizmetlerine yönelik Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliğinde belirlenen gerekliliklerin sağlanıp sağlanmadığının kontrolüne ilişkin denetim faaliyetini kapsar.

(2) Yapılan denetim neticesinde, garanti ve tescile ilişkin uygunsuzluklar hariç tespit edilen uygunsuzluklar için asansör monte edene veya onun yetkili servisine 1705 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca idari para cezası uygulanır.

(3) Tespit edilen uygunsuzlukların giderilmesi için zamana ihtiyaç bulunan hallerde, bu eksiklikler giderilinceye kadar sınai ve ticari faaliyetin durdurulmasına karar verilebilir. Bu karar iş yeri açma ruhsatı veren ilgili idareye kararın uygulanması amacıyla bildirilir.

(4) Asansör İşletme, Bakım ve Periyodik Kontrol Yönetmeliğine göre garanti belgesinin düzenlenmesi ve tescil ile ilgili şartları sağlamayan asansör monte edene, Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrası (a) bendinde öngörülen idari para cezası uygulanır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Önlemler ve idari yaptırımların uygulanmasında yetki

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlar hakkında, aynı fiilin bir suç veya daha ağır idarî para cezası ile cezalandırılmayı gerektiren kabahat oluşturmaması hâlinde, Kanunda belirtilen idari para cezaları uygulanır.

(2) Kanun çerçevesinde uygulanacak idari para cezası kararları, denetimin Bakanlık merkez teşkilatı personeli tarafından yapılması halinde genel müdür, il müdürlüğü personeli veya Bakanlık merkez teşkilatı personeli ile il müdürlüğü personelinin birlikte denetim yapması halinde vali tarafından verilir. İdari para cezası asansörün monte edildiği yer il müdürlüğünce uygulanır.

(3) Asansörün insan sağlığını, can ve mal güvenliğini tehlikeye düşürebileceğine dair kesin belirti bulunması halinde geçici hizmetten men edilmesi kararı, asansörün test veya muayenesi yapılıncaya kadar, PGD’nin Bakanlık merkez teşkilatı personeli tarafından yapılması halinde genel müdür, il müdürlüğü personeli veya Bakanlık merkez teşkilatı personeli ile il müdürlüğü personelinin birlikte PGD yapması halinde il müdürü tarafından verilir.

(4) Güvenli olmadığı tespit edilen asansörün hizmetten men edilmesine ilişkin karar,  PGD’nin Bakanlık merkez teşkilatı personeli tarafından yapılması halinde genel müdür, il müdürlüğü personeli veya Bakanlık merkez teşkilatı personeli ile il müdürlüğü personelinin birlikte PGD yapması halinde vali tarafından verilir.

(5) 13 üncü madde çerçevesinde gerçekleştirilen hizmet denetimi sonucunda tespit edilen uygunsuzluklarda 1705 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca uygulanması gereken idari yaptırım kararı vali tarafından verilir.

(6) Yapıdan kaynaklanan uygunsuzlukların belirlenmesi durumunda, söz konusu yapıda fenni sorumluluğu üstlenmiş bulunan yapı denetim firması Çevre ve Şehircilik Bakanlığına bildirilir.

Onaylanmış kuruluşlara bildirim

MADDE 15 – (1) PGD sonucunda bir yıl içinde üçten fazla güvensiz asansörü piyasaya arz ettiği tespit edilen asansör monte edene ait bilgiler, ilgili onaylanmış kuruluşa bildirilerek, asansör monte eden hakkında ilgili mevzuat şartlarını taşıyıp taşımadığı hususunda yeniden değerlendirme yapması istenir.

(2) Onaylanmış kuruluş tarafından, asansör monte edenin ilgili mevzuatın gerektirdiği şartları taşıyıp taşımadığına ilişkin yapılan yeniden değerlendirme sonucu Bakanlığa bildirilir.

(3) Onaylanmış kuruluş tarafından birinci ve ikinci fıkrada belirtilen sorumlulukların yerine getirilmediğinin tespit edilmesi halinde Bakanlık tarafından onaylanmış kuruluş hakkında Kanunun 9 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasında yer alan yaptırımlar uygulanır.

Hüküm bulunmayan haller

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

Geçiş hükmü

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Asansörün bakımını yürüten asansör monte eden ya da onun yetkili servisi, bakım hizmetini üstlendiği sırada durum tespit raporu düzenlemediği her asansör için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç altı ay içerisinde Ek-1’e uygun olarak bir durum tespit raporu düzenler ve bina sorumlusuna sunar.

Yürürlük

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız

Etiketler: , , , , , , , ,